വരാഹപുരാണമ്

ഫണാശതധരോ രൂപീ ഭൂരിശൃങ്ഗ ഇവാചലഃ

നൂറ് ഫണകളുള്ളവൻ, പല രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, അനേകം കൊമ്പുകളുള്ള പർവതംപോലെയും,

വിനതോ നാഗരാജശ്ച കമ്ബലാശ്വതരൌ തഥാ

വിനത, നാഗരാജാവ്, കംബലൻ, അശ്വതരൻ എന്നിവരും,

ഉരഗാനാമധിപതീ കര്കോടകധനഞ്ജയൌ

ഉറഗന്മാരുടെ അധിപന്മാരായ കർക്കോടനും ധനഞ്ജയനും,

അഹോരാത്ര തഥാ പക്ഷാ മാസാഃ സംവത്സരാസ്തഥാ

പകലും രാത്രിയും, പക്ഷങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ എന്നിവയും,

തതശ്ചൈവാഗതൈര്ദേവൈര്യക്ഷൈഃ സിദ്ധൈശ്ച സര്വശഃ

അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും സിദ്ധന്മാരും എല്ലാവരും അവിടെ എത്തി,

തസ്മിന്ദേവസമാജേ തു രമ്യേ ശൈലേന്ദ്രമൂര്ദ്ധനി

ആ ദേവസഭയിൽ, മനോഹരമായ പർവതാധിപന്റെ മുകളിൽ,

പ്രഗീതാ ദേവഗന്ധര്വാഃ പ്രനൃത്താപ്സരസാം ഗണാഃ

ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പാടുകയും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

പുണ്യഗന്ധാഃ സുഖസ്പര്ശാസ്തത്ര വാംതി ച വായവഃ

അവിടെ കാറ്റുകൾ സുഗന്ധവും സുഖകരമായ സ്പർശവുമാണ്.

സ ഹി താന്ദൈവരാജേന സാര്ദ്ധമന്യൈശ്ച ദൈവതൈഃ 214.

അവൻ ദേവരാജാവിനോടും മറ്റു ദേവന്മാരോടും കൂടി,

സമ്ഭ്രാന്തഃ സഹസാ തേഭ്യോ നമസ്കര്തും പ്രചക്രമേ

അവരെയെല്ലാം വണങ്ങാൻ ഉത്സുകനായി ഉടൻ തന്നെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

അര്ഘ്യപാദ്യാദിഭിഃ ശീഘ്രമാസനൈശ്ച ന്യമന്ത്രയത്

അവൻ വേഗത്തിൽ അർഘ്യവും പാദ്യവും ഇരിപ്പിടവും നൽകി ആദരപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്തു.

ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ മരുതശ്ചാശ്വിനാവപി

ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, മറുതുകൾ, അശ്വിനികൾ,

വിശ്വാവസുര്ഹാഹാഹൂഹൂ തഥാ നാരദതുമ്ബുരൂ

വിശ്വാവസു, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ, നാരദൻ, തുംബുരു ഇവരും,

തം വാസുകിപ്രഭൃതയഃ പന്നഗേന്ദ്രാ മഹൌജസഃ

വാസുകി മുതലായ ശക്തിയുള്ള പന്നഗരാജന്മാർ,

യക്ഷവിദ്യാധരാശ്ചൈവ ഗ്രഹാഃ സാഗരപര്വതാഃ

യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, ഗ്രഹങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ,

ആശിഷഃ പ്രദദുസ്തസ്യ സര്വ ഏവ മുദാന്വിതാ സ സുപ്രീതോഽസ്തു തേ ദേവഃ സദാ പശുപതിര്മുനേ

അവരൊക്കെയും സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി: 'ദേവന്മാരുടെ കൃപയാൽ പാശുപതിദേവൻ എപ്പോഴും നിന്നിൽ സന്തോഷവാനാകട്ടെ, മഹർഷേ.'

സര്വത്ര ചാപ്രതിഹതാ ഗതിശ്ചാസ്തു തവാനഘ

നിന്റെ യാത്ര എവിടെയും തടസ്സമില്ലാതെ നടക്കട്ടെ, പാപരഹിതനായവനേ.

നിരാമയോഽമൃതീഭൂതശ്ചരിഷ്യതി വിഭുഃ സുഖീ 214.

അവൻ രോഗമില്ലാതെ, അമൃതസ്വരൂപനായി, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.

ഇത്യുക്തസ്ത്രിദശൈര്നന്ദീ പുനസ്താന്പ്രത്യുവാച ഹ യദ്ഭവദ്ഭിഃ പ്രിയം സര്വൈഃ പ്രീതിമദ്ഭിഃ സുരോത്തമൈഃ

ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നന്ദി മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്കൊക്കെയും പ്രിയമായതെന്താണോ, സന്തോഷത്തോടെ ഉള്ള ദേവോത്തരന്മാരേ,'

ആശിഷാഽനുഗൃഹീതോഽസ്മി നിയോജ്യോഽഹം സദാ ഹി വഃ

'നിങ്ങളുടെ അനുഗ്രഹം കൊണ്ട് ഞാൻ ഭാഗ്യവാനായി; എപ്പോഴും ഞാൻ നിങ്ങളെ സേവിക്കാൻ തയ്യാറാണ്.'

ആജ്ഞാപയധ്യമാജ്ഞപ്തസ്തസ്മാദ്വിബുധസത്തമാഃ

'നിങ്ങൾ ആജ്ഞാപിക്കൂ, ഞാൻ ആജ്ഞാപിതനാണ്; അതുകൊണ്ട്, മഹാനായ ദേവന്മാരേ,'

ശക്ര ഉവാച പശ്യാമോ വിപ്ര തം സര്വേ ദേവാനാമധിപം വിഭുമ്

ഇന്ദ്രൻ പറഞ്ഞു: 'മഹർഷേ, നമ്മളൊക്കെയും ദേവന്മാരുടെ പ്രഭുവായ മഹാശക്തനെയെ കാണാം.'

സ്ഥാണുമുഗ്രം ശിവം ദേവം ശര്വമേവ സ്വയം മുനേ

'അചഞ്ചലനും ഭയങ്കരനും മംഗളസ്വരൂപനുമായ ശിവൻ, ശര്വൻ തന്നെയാണു, മഹർഷേ.'

തത്സ്ഥാനം നഃ സമാഖ്യാഹി മഹര്ഷേ ശീഘ്രമേവ ഹി

'ആ സ്ഥലം എവിടാണെന്ന് നീ വേഗത്തിൽ പറയണം, മഹർഷേ.'

പ്രത്യുവാച തതഃ ശക്രം നന്ദീ പശുപതിം സ്മരന് ശ്രോതുമര്ഹസി ദേവേന്ദ്ര യഥാതത്ത്വം ദിവസ്പതേ

അപ്പോൾ നന്ദി, പാശുപതിയെ ഓർത്ത്, ഇന്ദ്രനോട് പറഞ്ഞു: 'ദേവേന്ദ്രാ, സ്വർഗ്ഗപതിയേ, യഥാർത്ഥം നീ കേൾക്കാൻ അർഹനാണ്.'

അസ്മിന്ഗിരൌ മുഞ്ജവതി സ്ഥാണുരഭ്യര്ച്ചതോ മയാ ൮൮ പ്രീതോ വിനിര്ഗത ഇതസ്തം വിജ്ഞാതും ബിഭേമ്യഹമ്

ഈ മഞ്ഞവടപർവതത്തിൽ ഞാൻ അചഞ്ചലനായ ഭഗവാനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധിച്ചപ്പോൾ, സന്തോഷത്തോടെ അങ്ങ് നിന്നു വിട്ടുപോയി. അവിടേക്ക് അദ്ദേഹം പോയതെവിടെയാണെന്ന് അറിയാൻ എനിക്ക് ഭയം തോന്നുന്നു.

മാര്ഗയാമോ ഹി യത്നേന ഭഗവന്തം തു വാസവ ।। 214.

ഇന്ദ്രാ, നമുക്ക് പരിശ്രമത്തോടെ ആ മഹാപ്രഭുവിനെ അന്വേഷിക്കാം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഗോകര്ണമാഹാത്മ്യേ നന്ദികേശ്വരവരപ്രദാനം നാമ ചതുര്ദശാധികദ്വിശതതമോഽ ധ്യായഃ

ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഗോകർണ്ണമാഹാത്മ്യത്തിൽ നിന്നുള്ള നന്ദികേശ്വരൻ വരങ്ങൾ നൽകിയ അധ്യായം, ഇരുനൂറി പതിനാലാം അധ്യായം ഇതോടെ സമാപിക്കുന്നു.

; അഥ ഗോകര്ണേശ്വരജലേശ്വരമാഹാത്മ്യവര്ണനമ് തതഃ ശക്രഃ സുരഗണൈഃ സഹ സര്വൈഃ സമേത്യ ച

ഇപ്പോൾ ഗോകർണ്ണേശ്വരനും ജലേശ്വരന്റെയും മഹത്വം വിവരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ ഇന്ദ്രനും എല്ലാ ദേവതകളും ഒന്നിച്ച് അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു.