വരാഹപുരാണമ്

സിംധുശ്ച പുരുഷശ്ചൈവ പ്രഭാസഃ സോമ ഏവ ച 214.

സിന്ധു, പുരുഷ, പ്രഭാസ, സോമൻ എന്നിവരും,

അന്യാനി ചാപി മേദിന്യാം തീര്ഥാന്യായതനാനി ച

മണ്ണിൽ ഉള്ള മറ്റു തീർത്ഥങ്ങളും ക്ഷേത്രങ്ങളും,

നിജസ്വരൂപേണാജഗ്മുസ്തത്ര പുണ്യാന്യനേകശഃ

അവരവരുടെ സ്വരൂപത്തിൽ അനേകം പുണ്യസ്ഥലങ്ങൾ അവിടെ എത്തിച്ചേർന്നു.

ശൈലോത്തമോ മഹാമേരുഃ കൈലാസോ ഗന്ധമാദനഃ

പർവതങ്ങളിൽ ഏറ്റവും വലിയ മഹാമേരു, കൈലാസം, ഗന്ധമാദനം,

വിന്ധ്യോ മഹേന്ദ്രഃ സഹ്യശ്ച മലയോ ദര്ദുരസ്തഥാ

വിന്ദ്യ, മഹേന്ദ്ര, സഹ്യ, മലയം, ദർദുരം എന്നിവയും,

ആഗതാഃ സര്വ ഏവൈതേ ശൈലേന്ദ്രാഃ കാനനൌകസഃ

ഈ പർവതാധിപന്മാർ എല്ലാം, കാടുകളിൽ വസിക്കുന്നവർ, ഒത്തുചേർന്നു.

സര്വേ യജ്ഞാഃ സര്വവിദ്യാ വേദാശ്ചത്വാര ഏവ ച

എല്ലാ യജ്ഞങ്ങളും എല്ലാ വിദ്യകളും നാലു വേദങ്ങളും,

വാസുകിശ്ച മഹാഭാഗശ്ചാമൃതാശീ ഭുജങ്ഗരാട്

വാസുകി എന്ന ഭാഗ്യശാലിയും അമൃതം കഴിക്കുന്ന സർപ്പരാജാവും,

ഫണീംദ്രോ ധൃതരാഷ്ട്രശ്ച കിര്മീരാങ്ഗശ്ച നാഗരാട്

സർപ്പാധിപൻ ധൃതരാഷ്ട്രനും കിർമീരാംഗനും നാഗരാജാവും,

ഖ്യാതസ്ത്രിഭുവനേ ധീമാന്നഹുഷോഽനിമിഷേശ്വരഃ 214.

മൂന്നു ലോകത്തും പ്രശസ്തനായ ധീരനായ നഹുഷനും, ഉണരുന്നവരുടെ ഇശ്വരനും,

ഫണാശതധരോ രൂപീ ഭൂരിശൃങ്ഗ ഇവാചലഃ

നൂറ് ഫണകളുള്ളവൻ, പല രൂപങ്ങളുള്ളവൻ, അനേകം കൊമ്പുകളുള്ള പർവതംപോലെയും,

വിനതോ നാഗരാജശ്ച കമ്ബലാശ്വതരൌ തഥാ

വിനത, നാഗരാജാവ്, കംബലൻ, അശ്വതരൻ എന്നിവരും,

ഉരഗാനാമധിപതീ കര്കോടകധനഞ്ജയൌ

ഉറഗന്മാരുടെ അധിപന്മാരായ കർക്കോടനും ധനഞ്ജയനും,

അഹോരാത്ര തഥാ പക്ഷാ മാസാഃ സംവത്സരാസ്തഥാ

പകലും രാത്രിയും, പക്ഷങ്ങൾ, മാസങ്ങൾ, വർഷങ്ങൾ എന്നിവയും,

തതശ്ചൈവാഗതൈര്ദേവൈര്യക്ഷൈഃ സിദ്ധൈശ്ച സര്വശഃ

അതിനുശേഷം ദേവന്മാരും യക്ഷന്മാരും സിദ്ധന്മാരും എല്ലാവരും അവിടെ എത്തി,

തസ്മിന്ദേവസമാജേ തു രമ്യേ ശൈലേന്ദ്രമൂര്ദ്ധനി

ആ ദേവസഭയിൽ, മനോഹരമായ പർവതാധിപന്റെ മുകളിൽ,

പ്രഗീതാ ദേവഗന്ധര്വാഃ പ്രനൃത്താപ്സരസാം ഗണാഃ

ദേവന്മാരും ഗന്ധർവന്മാരും പാടുകയും അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തു.

പുണ്യഗന്ധാഃ സുഖസ്പര്ശാസ്തത്ര വാംതി ച വായവഃ

അവിടെ കാറ്റുകൾ സുഗന്ധവും സുഖകരമായ സ്പർശവുമാണ്.

സ ഹി താന്ദൈവരാജേന സാര്ദ്ധമന്യൈശ്ച ദൈവതൈഃ 214.

അവൻ ദേവരാജാവിനോടും മറ്റു ദേവന്മാരോടും കൂടി,

സമ്ഭ്രാന്തഃ സഹസാ തേഭ്യോ നമസ്കര്തും പ്രചക്രമേ

അവരെയെല്ലാം വണങ്ങാൻ ഉത്സുകനായി ഉടൻ തന്നെ തുടങ്ങുകയായിരുന്നു.

അര്ഘ്യപാദ്യാദിഭിഃ ശീഘ്രമാസനൈശ്ച ന്യമന്ത്രയത്

അവൻ വേഗത്തിൽ അർഘ്യവും പാദ്യവും ഇരിപ്പിടവും നൽകി ആദരപൂർവ്വം സ്വാഗതം ചെയ്തു.

ആദിത്യാ വസവോ രുദ്രാ മരുതശ്ചാശ്വിനാവപി

ആദിത്യർ, വസുക്കൾ, രുദ്രന്മാർ, മറുതുകൾ, അശ്വിനികൾ,

വിശ്വാവസുര്ഹാഹാഹൂഹൂ തഥാ നാരദതുമ്ബുരൂ

വിശ്വാവസു, ഹാഹാ, ഹൂഹൂ, നാരദൻ, തുംബുരു ഇവരും,

തം വാസുകിപ്രഭൃതയഃ പന്നഗേന്ദ്രാ മഹൌജസഃ

വാസുകി മുതലായ ശക്തിയുള്ള പന്നഗരാജന്മാർ,

യക്ഷവിദ്യാധരാശ്ചൈവ ഗ്രഹാഃ സാഗരപര്വതാഃ

യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, ഗ്രഹങ്ങൾ, സമുദ്രങ്ങൾ, പർവ്വതങ്ങൾ,

ആശിഷഃ പ്രദദുസ്തസ്യ സര്വ ഏവ മുദാന്വിതാ സ സുപ്രീതോഽസ്തു തേ ദേവഃ സദാ പശുപതിര്മുനേ

അവരൊക്കെയും സന്തോഷത്തോടെ അനുഗ്രഹങ്ങൾ നൽകി: 'ദേവന്മാരുടെ കൃപയാൽ പാശുപതിദേവൻ എപ്പോഴും നിന്നിൽ സന്തോഷവാനാകട്ടെ, മഹർഷേ.'

സര്വത്ര ചാപ്രതിഹതാ ഗതിശ്ചാസ്തു തവാനഘ

നിന്റെ യാത്ര എവിടെയും തടസ്സമില്ലാതെ നടക്കട്ടെ, പാപരഹിതനായവനേ.

നിരാമയോഽമൃതീഭൂതശ്ചരിഷ്യതി വിഭുഃ സുഖീ 214.

അവൻ രോഗമില്ലാതെ, അമൃതസ്വരൂപനായി, സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കും.

ഇത്യുക്തസ്ത്രിദശൈര്നന്ദീ പുനസ്താന്പ്രത്യുവാച ഹ യദ്ഭവദ്ഭിഃ പ്രിയം സര്വൈഃ പ്രീതിമദ്ഭിഃ സുരോത്തമൈഃ

ദേവന്മാർ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ, നന്ദി മറുപടി പറഞ്ഞു: 'നിങ്ങൾക്കൊക്കെയും പ്രിയമായതെന്താണോ, സന്തോഷത്തോടെ ഉള്ള ദേവോത്തരന്മാരേ,'