വരാഹപുരാണമ്

കോടിജപ്യേന രുദ്രാണാമാരാധനപരസ്യ ച 213.

കോടികൾക്കണക്കിന് രുദ്രജപവും ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധനയും നടത്തി—

പ്രഹസ്യോവാച തം പ്രീത്യാ തതോ മധുരയാ ഗിരാ

പിന്നീട്, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, മധുരമായ വാക്കുകളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു:

ആരാധിതശ്ച ഭക്ത്യാഹം ത്വയാ ശുദ്ധേന ചേതസാ

നിന്റെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഭക്തിയോടെ നീ എന്നെ ആരാധിച്ചു.

നിവര്ത്തയതി മാം വത്സ മത്പാദാരാധനേ രതഃ

കുഞ്ഞേ, എന്റെ പാദാരാധനയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ഞാൻ വിട്ടുനിൽക്കാറില്ല.

പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം ച തപസ്തീവ്രം മഹാമുനേ

മഹാമുനിയേ, നീ ഒരു ആയിരം വർഷം കഠിനമായ തപസ്സു നടത്തി.

കൃതം സുമഹദാശ്ചര്യം ത്വയാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്

നീ അത്യന്തം അത്ഭുതകരവും വളരെ പ്രയാസമുള്ളതുമായ ഒരു കാര്യമാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ആഗമിഷ്യന്തി തേ ദ്രഷ്ടും ദേവാഃ സര്വേ സവാസവാഃ

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവതകളും നിന്നെ കാണാൻ വരും.

ദിവ്യതേജോവപൂഃ ശ്രീമാന്ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതഃ

ദിവ്യമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ദേഹം, ദൈവികാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു അവനു.

മദ്രൂപധാരീ മത്തേജാസ്ത്ര്യക്ഷഃ സര്വഗുണോത്തമഃ

എന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, എന്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നനായി, മൂന്നു കണ്ണുകളോടെ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായി അവൻ നിലകൊണ്ടു.

അനേനൈവ ശരീരേണ ജരാമരണവര്ജിതഃ

ഈ ശരീരത്തിൽ തന്നെ നീ വയസ്സും മരണവും അറിയാതെ ജീവിക്കും.

പാര്ഷദാനാം വരിഷ്ഠസ്ത്വം മാമകാനാം ദ്വിജോത്തമ 213.

എന്റെ അനുചരന്മാരിൽ നീ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാകും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.

പ്രാപ്തമഷ്ടഗുണം സത്യമൈശ്വര്യം തേ തപോധന

നിനക്ക് എട്ടുവിധമായ ഉത്തമത്വവും ഐശ്വര്യവും ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, തപസ്സിന്റെ ധനിയായവനേ.

അദ്യപ്രഭൃതി ദേവാഗ്ര്യ ദേവകാര്യേഷു സര്വതഃ

ഇന്ന് മുതൽ ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും നീ ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനനായിരിക്കും.

ത്വാമേവാഭ്യര്ച്ചയിഷ്യന്തി സര്വഭൂതാനി സര്വതഃ

സകലഭൂതങ്ങളും എല്ലായിടത്തും നിന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കും.

വരാന്വരാര്ഥിനാം ദാതാ വിധാതാ ജഗതഃ സദാ

വരങ്ങൾ തേടുന്നവർക്കു എപ്പോഴും നീ തന്നെ വരദാനിയും ലോകത്തിന് സംരക്ഷകനുമാകും.

യസ്ത്വാം ദ്വേഷ്ടി സ മാം ദ്വേഷ്ടി യസ്ത്വാമനു സ മാമനു

നിന്നെ വെറുക്കുന്നവൻ എന്നെയും വെറുക്കുന്നു; നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ എന്നെയും അനുഗമിക്കുന്നു.

ദ്വാരേ തു ദക്ഷിണേ നിത്യം ത്വയാ സ്ഥേയം ഗണാധിപ

നീ എപ്പോഴും തെക്കേ വാതിലിൽ നിലകൊള്ളണം, ഗണാധിപതിയായവനേ.

പ്രതീഹാരോ ഭവാനദ്യ സര്വദാ ത്രിദശോത്തമഃ

ഇന്ന് മുതൽ നീ എപ്പോഴും വാതിൽകാവലാളാവും, ദേവശ്രേഷ്ഠ.

ന വജ്രേണ ന ദണ്ഡേന ന ചക്രേണ ന ചാഗ്നിനാ

വജ്രം കൊണ്ടോ ദണ്ഡം കൊണ്ടോ ചക്രം കൊണ്ടോ അഗ്നി കൊണ്ടോ,

ദേവദാനവഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ

ദേവന്മാരോ ദാനവന്മാരോ ഗന്ധർവന്മാരോ യക്ഷന്മാരോ രാക്ഷസന്മാരോ പാമ്പുകളോ,

ത്വയി തുഷ്ടേ ഹ്യഹം തുഷ്ടഃ കുപിതേ കുപിതസ്ത്വഹമ് 213.

നീ സന്തോഷമുള്ളപ്പോൾ ഞാൻ സന്തോഷവാനാകും; നീ കോപിക്കുന്നപ്പോൾ ഞാൻ കോപിക്കും.

ഏവം തസ്മൈ വരാന്ദത്ത്വാ പ്രീതഃ സ്വയമുമാപതിഃ

ഇങ്ങനെ അവനു വരങ്ങൾ നൽകി സന്തോഷത്തോടെ ഉമാപതി സ്വയം—

ആഗതാന്വിദ്ധി സര്വാന്വൈ ത്രിദശാന്സമരുദ്ഗണാന്

വരുവാൻ എത്തിയ എല്ലാ ദേവന്മാരെയും മരുത്‌ഗണങ്ങളെയും നീ അറിഞ്ഞിരിക്കണം.

യദീരിതം മയാ വത്സ വരം പ്രതിവചസ്ത്വയി

എന്ത് വരം ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞുവോ, പ്രിയനായവനേ, അതിന് ഉത്തരം നൽകുക.

നാരായണം പുരസ്കൃത്യ സേന്ദ്രാസ്തേ സമരുദ്ഗണാഃ

നാരായണനെ മുൻനിർത്തി, ഇന്ദ്രനും മരുത്‌ഗണങ്ങളുമൊക്കെയും—

യക്ഷവിദ്യാധരഗണാഃ സിദ്ധഗന്ധര്വപന്നഗാഃ

യക്ഷന്മാർ, വിദ്യാധരന്മാർ, സിദ്ധന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, പന്നഗന്മാർ ഇവരുടെ കൂട്ടങ്ങൾ—

തേ ബുദ്ധ്വാ ത്വദ്ഗതാമൃദ്ധി പ്രതപ്താഃ പരമേര്ഷ്യയാ

നിന്റെ ഐശ്വര്യം ലഭിച്ചുവെന്ന് മനസ്സിലാക്കി, അവർ അത്യന്തം അസൂയകൊണ്ട് വേദനിക്കുന്നു.

ചര്തും സമഭിവാഞ്ഛന്തി സദാഭ്യാസേ വരാര്ഥിനഃ

സദാ വരങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ ഇവിടെ അഭ്യാസം ചെയ്യാൻ എപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

അത്രൈതേ യാവദാഗമ്യ ന മാം പശ്യന്തി മാനവാഃ

ഇവിടെ, അവർ എത്തുന്നതുവരെ, മനുഷ്യർ എന്നെ കാണുന്നില്ല.