വരാഹപുരാണമ്

പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവം പുനഃ പുനരവന്ദത ।। തതസ്തു ഭഗവാന്പ്രീതസ്തസ്മൈ വിപ്രായ ശംകരഃ। ।। 213.

അവൻ തലകുനിഞ്ഞ് വീണ്ടും വീണ്ടും ദൈവത്തോട് നമസ്കരിച്ചു. അതിനുശേഷം സന്തോഷത്തോടെ ഭഗവാൻ ശങ്കരൻ ആ ബ്രാഹ്മണനോടു സംസാരിച്ചു.

ഉവാച ച വചഃ സാക്ഷാത്തമൃഷിം വരദഃ പ്രഭുഃ

വരങ്ങൾ നൽകുന്ന പ്രഭു ആ ഋഷിയോട് നേരിട്ട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു:

താംസ്തേ സര്വാന്പ്രയച്ഛാമി ദുര്ല്ലഭാനപി മാരിഷ

മൃദുവായവനേ, കിട്ടാൻ വളരെ പ്രയാസമുള്ളതുപോലും എല്ലാ വരങ്ങളും ഞാൻ നിനക്കു നൽകുന്നു.

ബ്രഹ്മത്വം ലോകപാലത്വമപവര്ഗമഥാപി വാ

ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനം, ലോകപാലകന്റെ സ്ഥാനമോ, മോക്ഷമോ —

യദിച്ഛസി മുനേ ശീഘ്രം തദ്ബ്രൂഹി ദ്വിജപുങ്ഗവ

മഹാനുഭാവനായ ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, നിനക്ക് എന്ത് ആഗ്രഹമുണ്ടോ അതു വേഗത്തിൽ പറയൂ.

പ്രോവാച വരദം ദേവം പ്രഹൃഷ്ടേനാന്തരാത്മനാ

അന്തരത്തിൽ ആനന്ദത്തോടെ അവൻ വരങ്ങൾ നൽകുന്ന ദൈവത്തോട് പറഞ്ഞു:

ബ്രഹ്മത്വം ലോകപാലത്വം നാപവര്ഗം വരപ്രദ

വരങ്ങൾ നൽകുന്ന ദേവനേ, എനിക്ക് ബ്രഹ്മാവിന്റെ സ്ഥാനവും ലോകപാലകന്റെ സ്ഥാനവും മോക്ഷവും ആഗ്രഹമില്ല.

സ്പൃഹയേ ദേവദേവേശ പ്രസന്നേ ത്വയി ശംകര

ദേവതകളുടെ ദൈവമായ ശങ്കരാ, നീ സന്തുഷ്ടനായിരിക്കുന്നപ്പോൾ എനിക്ക് ഭക്തിയാണു വേണ്ടത്.

അനുഗ്രാഹ്യോ ഹ്യയം ദേവ ത്വയാവശ്യം സുരാധിപ

ദേവനേ, ഈയാൾക്ക് നീ നിർബന്ധമായും അനുഗ്രഹം നൽകണം, ദേവതകളുടെ പ്രഭുവേ.

തഥാഹം ഭക്തിമിച്ഛാമി സര്വഭൂതാശയേ ത്വയി

എന്നാൽ, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ഹൃദയത്തിൽ വസിക്കുന്ന നിനക്കുള്ള ഭക്തിയാണു ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്.

കോടിജപ്യേന രുദ്രാണാമാരാധനപരസ്യ ച 213.

കോടികൾക്കണക്കിന് രുദ്രജപവും ഭക്തിപൂർവ്വം ആരാധനയും നടത്തി—

പ്രഹസ്യോവാച തം പ്രീത്യാ തതോ മധുരയാ ഗിരാ

പിന്നീട്, സ്നേഹപൂർവ്വം പുഞ്ചിരിച്ചുകൊണ്ട്, മധുരമായ വാക്കുകളിൽ അവനോട് പറഞ്ഞു:

ആരാധിതശ്ച ഭക്ത്യാഹം ത്വയാ ശുദ്ധേന ചേതസാ

നിന്റെ ശുദ്ധമായ മനസ്സോടെ ഭക്തിയോടെ നീ എന്നെ ആരാധിച്ചു.

നിവര്ത്തയതി മാം വത്സ മത്പാദാരാധനേ രതഃ

കുഞ്ഞേ, എന്റെ പാദാരാധനയിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നവനെ ഞാൻ വിട്ടുനിൽക്കാറില്ല.

പൂര്ണം വര്ഷസഹസ്രം ച തപസ്തീവ്രം മഹാമുനേ

മഹാമുനിയേ, നീ ഒരു ആയിരം വർഷം കഠിനമായ തപസ്സു നടത്തി.

കൃതം സുമഹദാശ്ചര്യം ത്വയാ കര്മ സുദുഷ്കരമ്

നീ അത്യന്തം അത്ഭുതകരവും വളരെ പ്രയാസമുള്ളതുമായ ഒരു കാര്യമാണ് ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.

ആഗമിഷ്യന്തി തേ ദ്രഷ്ടും ദേവാഃ സര്വേ സവാസവാഃ

ഇന്ദ്രനോടൊപ്പം എല്ലാ ദേവതകളും നിന്നെ കാണാൻ വരും.

ദിവ്യതേജോവപൂഃ ശ്രീമാന്ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതഃ

ദിവ്യമായ പ്രകാശം നിറഞ്ഞ ദേഹം, ദൈവികാഭരണങ്ങളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതായിരുന്നു അവനു.

മദ്രൂപധാരീ മത്തേജാസ്ത്ര്യക്ഷഃ സര്വഗുണോത്തമഃ

എന്റെ രൂപം ധരിച്ച്, എന്റെ ശക്തിയാൽ സമ്പന്നനായി, മൂന്നു കണ്ണുകളോടെ, എല്ലാ ഗുണങ്ങളിലും ശ്രേഷ്ഠനായി അവൻ നിലകൊണ്ടു.

അനേനൈവ ശരീരേണ ജരാമരണവര്ജിതഃ

ഈ ശരീരത്തിൽ തന്നെ നീ വയസ്സും മരണവും അറിയാതെ ജീവിക്കും.

പാര്ഷദാനാം വരിഷ്ഠസ്ത്വം മാമകാനാം ദ്വിജോത്തമ 213.

എന്റെ അനുചരന്മാരിൽ നീ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനാകും, ദ്വിജശ്രേഷ്ഠ.

പ്രാപ്തമഷ്ടഗുണം സത്യമൈശ്വര്യം തേ തപോധന

നിനക്ക് എട്ടുവിധമായ ഉത്തമത്വവും ഐശ്വര്യവും ലഭിച്ചിരിക്കുന്നു, തപസ്സിന്റെ ധനിയായവനേ.

അദ്യപ്രഭൃതി ദേവാഗ്ര്യ ദേവകാര്യേഷു സര്വതഃ

ഇന്ന് മുതൽ ദൈവകാര്യങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും നീ ദേവന്മാരിൽ ഏറ്റവും പ്രധാനനായിരിക്കും.

ത്വാമേവാഭ്യര്ച്ചയിഷ്യന്തി സര്വഭൂതാനി സര്വതഃ

സകലഭൂതങ്ങളും എല്ലായിടത്തും നിന്നെ മാത്രം ആരാധിക്കും.

വരാന്വരാര്ഥിനാം ദാതാ വിധാതാ ജഗതഃ സദാ

വരങ്ങൾ തേടുന്നവർക്കു എപ്പോഴും നീ തന്നെ വരദാനിയും ലോകത്തിന് സംരക്ഷകനുമാകും.

യസ്ത്വാം ദ്വേഷ്ടി സ മാം ദ്വേഷ്ടി യസ്ത്വാമനു സ മാമനു

നിന്നെ വെറുക്കുന്നവൻ എന്നെയും വെറുക്കുന്നു; നിന്നെ അനുഗമിക്കുന്നവൻ എന്നെയും അനുഗമിക്കുന്നു.

ദ്വാരേ തു ദക്ഷിണേ നിത്യം ത്വയാ സ്ഥേയം ഗണാധിപ

നീ എപ്പോഴും തെക്കേ വാതിലിൽ നിലകൊള്ളണം, ഗണാധിപതിയായവനേ.

പ്രതീഹാരോ ഭവാനദ്യ സര്വദാ ത്രിദശോത്തമഃ

ഇന്ന് മുതൽ നീ എപ്പോഴും വാതിൽകാവലാളാവും, ദേവശ്രേഷ്ഠ.

ന വജ്രേണ ന ദണ്ഡേന ന ചക്രേണ ന ചാഗ്നിനാ

വജ്രം കൊണ്ടോ ദണ്ഡം കൊണ്ടോ ചക്രം കൊണ്ടോ അഗ്നി കൊണ്ടോ,