വരാഹപുരാണമ്

ക്ഷേത്രസ്യ കി പ്രമാണം സ്യാത്കിഞ്ച തീര്ഥഫലം സ്മൃതമ്

ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം എത്ര? അവിടെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്ന തീർത്ഥഫലം എന്താണ്?

സര്വൈസ്ത്വത്പ്രമുഖൈര്ദേവൈഃ കഥമാസാദിതം പുനഃ

നിനക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും വീണ്ടും എങ്ങനെയാണ് അതിനെ നേടിയത്?

യഥാ യത്ര ച യസ്തത്ര വിധിഃ സമ്യഗനുഷ്ഠിതഃ 213.

അവിടെ, എവിടെ, ആരാണ് ആ യുക്തമായ ക്രിയകൾ ശരിയായി നിർവഹിച്ചത്?

ഏവമുക്തഃ സ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ

ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവു്, ബ്രഹ്മജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദൈവം,

ബ്രഹ്മോവാച പുരാണമേതദ്ബ്രഹ്മര്ഷേ സരഹസ്യം യഥാശ്രുതമ്

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മജ്ഞന്മാരിൽ മഹർഷേ, ഈ പുരാണം വളരെ രഹസ്യമായതും, ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ തന്നെയും ആണു്.

അസ്തി ഭൂധരരാജസ്യ മന്ദരസ്യോത്തരേ ശുചൌ

പർവതങ്ങളിൽ രാജാവായ ശുദ്ധമായ മന്ദരപർവതത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത്,

വജ്രസ്ഫടികപാഷാണഃ പ്രവാലാംകുരശര്ക്കരഃ

വജ്രംപോലും സ്ഫടികംപോലും കല്ലുകളും, പവഴക്കുരു മുളകളും ചെറുകല്ലുകളും ഉള്ള ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.

വിചിത്രകുസുമോപേതൈര്ലതാമഞ്ജീരധാരിഭിഃ

അവിടെ വിവിധതരം പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, പൂക്കുലകളുമായി തഴുകുന്ന വള്ളികൾ വളർന്നിരിക്കുന്നു.

ദര്യസ്തത്രാധികം രേജുര്നാനാധാതുപരിസ്രവൈഃ

അവിടെ, വിവിധതരം ധാതുക്കളാൽ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹങ്ങളാൽ താഴ്വരകൾ അതിപ്രഭയായി തിളങ്ങുന്നു.

തേഽത്ര കേതകിഖണ്ഡാശ്ച കുംദഖംഡാശ്ച പുഷ്പിതാഃ

അവിടെ കേതകിപൂവും കുന്ദപൂവും കൂട്ടങ്ങളായി വിരിയുന്നു.

ഭിന്നേന്ദ്രനീലവിമലൈര്ധൌതൈഃ പ്രസ്രവണാമ്ബുഭിഃ

വിരിഞ്ഞ നീലക്കല്ലുപോലും വൃത്തിയുള്ളതുമായ ഉറവകളിൽ നിന്നുള്ള വെള്ളം അവിടെ ഒഴുകുന്നു.

ശക്രചാപനിഭൈ രമ്യൈഃ കുബേരഭവനദ്യുതൌ

ഇന്ദ്രന്റെ വില്ലുപോലെ മനോഹരവും, കുബേരന്റെ ഭവനത്തിനെപ്പോലും പ്രകാശമുള്ളതുമായ സ്ഥലമാണത്.

ക്രീഡദ്ഭിര്ദേവമിഥുനേര്നൃത്യദ്ഭിശ്ചാപ്സരോഗണൈഃ 213.

അവിടെ ദേവദമ്പതികൾ കളിക്കുകയും, അപ്സരസുകളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നു.

കല്ഹാരകുസുമോപേതേ ഹംസസാരസസേവിതേ

കൽഹാരപൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതും, ഹംസകളും സാരസങ്ങളും നിറഞ്ഞതുമായ സ്ഥലമാണത്.

ഗജയൂഥാനുകീര്ണാഭിര്ജുഷ്ടാഭിര്മൃഗപക്ഷിഭിഃ

ആ പ്രദേശം ആനകളുടെ കൂട്ടങ്ങളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടതും, മൃഗങ്ങളും പക്ഷികളും നിറഞ്ഞതുമാണ്.

കിന്നരോദ്ഗീതകുഹരേ പരപുഷ്ടനിനാദിതേ

കിന്നരന്മാരുടെ പാട്ടുകളും മറ്റു ജീവികളുടെ ശബ്ദങ്ങളും മുഴങ്ങുന്ന ഗുഹകളുമുണ്ട് അവിടെ.

ധാരാപാതൈശ്ച തോയാനാം വിസ്ഫുലിങ്ഗൈഃ സഹസ്രശഃ

വെള്ളത്തിന്റെ ഒഴുക്കുകൾ കനലുപോലും തിളക്കം ചിതറിച്ച് ആയിരക്കണക്കിന് പൊട്ടലുകളോടെ അവിടെ വീഴുന്നു.

സര്വര്തുകവനോദ്യാനേ പുഷ്പാകരസുശോഭിതേ

എല്ലാ ঋതുക്കളിലും മനോഹരമായ കാടും, പൂക്കളുടെ കൂട്ടങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെട്ടതുമായ ഉദ്യാനവും അവിടെ ഉണ്ട്.

തസ്മിന്ഗിരിവരേ രമ്യേ സേവിതവ്യേ സുശോഭനേ

ആ മനോഹരവും ഭംഗിയുള്ളതുമായ, സന്ദർശിക്കാൻ യോജിച്ച പർവതത്തിൽ,

വരദസ്തത്ര ഭഗവാന്സ്ഥാണുര്നാമ മഹേശ്വരഃ

അവിടെ അനുഗ്രഹം നൽകുന്ന ഭഗവാൻ, സ്ഥാണു എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്ന മഹേശ്വരൻ,

ഭക്താനുകമ്പീ സ ശ്രീമാന്ഗിരീന്ദ്രസുതയാ സഹ

ഭക്തന്മാരോടു കരുണയുള്ളവനും, മഹത്വം നിറഞ്ഞവനും, പർവതരാജന്റെ പുത്രിയോടൊപ്പം അവിടെ വസിക്കുന്നു.

വിമാനയായിനഃ സര്വേ തം ദേവമജമവ്യയമ്

ആകാശനൗകകളിൽ യാത്ര ചെയ്യുന്ന എല്ലാവരും ആ ജന്മമില്ലാത്ത, നശിക്കാത്ത ദൈവത്തെ സമീപിക്കുന്നു.

അന്യേ ദേവനികായാശ്ച സേവിതും പ്രപതന്തി തമ് 213.

മറ്റു ദേവസംഘങ്ങളും അവനെ സേവിക്കാൻ താഴേക്ക് ഇറങ്ങുന്നു.

ആരിരാധയിഷുഃ ശര്വം തപസ്തേപേ സുദാരുണമ്

ശർവനെ പ്രസന്നമാക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച്, അവൻ കഠിനമായ വ്രതങ്ങൾ അനുഷ്ഠിച്ചു.

ഊര്ധ്വബാഹുര്നിരാലമ്ബസ്തോയാഽനിലഹുതാശനൈഃ

കൈകൾ ഉയർത്തി, യാതൊരു ആശ്രയവും ഇല്ലാതെ, വെള്ളം, വായു, അഗ്നി എന്നിവകൊണ്ട് ജീവിച്ചു.

ജപപുഷ്പോപഹാരൈശ്ച കാലേകാലേ മുനിഃ സദാ

മുനി എപ്പോഴും ശരിയായ സമയത്ത് ജപവും പൂക്കളും അർപ്പിച്ചു.

ഉഗ്രേണ തപസാത്മാനം യോജയാമാസ സുവ്രതഃ

ദൃഢമായ വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവൻ, അതികഠിനമായ വ്രതത്തിൽ സ്വയം ഏർപ്പെട്ടു.

ക്ഷാമോഽഭൂത്കൃഷ്ണവര്ണശ്ച തതഃ പ്രീതശ്ച ശങ്കരഃ

അവൻ ക്ഷീണിക്കുകയും കറുത്ത നിറം നേടുകയും ചെയ്തു; അപ്പോൾ ശങ്കരൻ പ്രസന്നനായി.

അദൃശ്യം പശ്യ മേ രൂപം വത്സ പ്രീതോഽസ്മി തേ മുനേ

കണ്ണിൽ കാണാനാകാത്ത എന്റെ രൂപം കാണു, മകനേ; ഞാൻ നിന്നിൽ പ്രസന്നനാണ്, മുനിയേ.