വരാഹപുരാണമ്

സാധു സാധ്വിതി ചൈവോക്ത്വാ വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനാഃ 212.

അവർ 'നല്ലത്, നല്ലത്' എന്ന് പറഞ്ഞു, അത്ഭുതത്തിൽ കണ്ണുകൾ വടിച്ചു.

ശാലാനീശ്ച തഥാ കേചിത്കാപോതീവൃത്തിമാസ്ഥിതാഃ

ചിലർ ശാലാനി വ്രതത്തിൽ ആയിരുന്നു, മറ്റുചിലർ പാറപ്പുറവൻമാരെപ്പോലെ ജീവിച്ചു.

ശിലോംച്ഛാശ്ച തഥൈവാന്യേ കാഷ്ഠാന്താശ്ച മഹൌജസഃ

മറ്റുചിലർ ധാന്യങ്ങൾ തിരിച്ചു ജീവിച്ചു, ശക്തിയുള്ള ചിലർ മരച്ചില്ലിൽ ആശ്രയിച്ചു ജീവിച്ചു.

നാനാവിധിധരാഃ കേചിജ്ജിതാത്മാനസ്തു കേചന

ചിലർ പലവിധ ആചാരങ്ങൾ പാലിച്ചു, ചിലർ ആത്മസംയമനം പുലർത്തുന്നവരായിരുന്നു.

തഥോര്ദ്ധ്വശായികാശ്ചാന്യേ തഥാന്യേ മൃഗചാരിണഃ

അങ്ങനെ ചിലർ നേരെ നിന്നു ഉറങ്ങുന്നവരും, മറ്റുചിലർ മൃഗങ്ങളെപ്പോലെ അലയുന്നവരുമായിരുന്നു.

അബ്ഭക്ഷാ വായുഭക്ഷാശ്ച തഥാന്യേ ശാകഭക്ഷിണഃ

അവരിൽ ചിലർ വെള്ളം മാത്രം കുടിച്ചു ജീവിച്ചു, ചിലർ വായുവിൽ മാത്രം ആശ്രയിച്ചു, മറ്റുചിലർ പച്ചക്കറികൾ മാത്രം കഴിച്ചു.

തപസോഽന്യന്ന ചാസ്തീതി ചിന്തയിത്വാ പുനഃ പുനഃ

മറ്റൊന്നുമില്ല, തപസ്സാണ് എല്ലാം എന്നു വീണ്ടും വീണ്ടും ആലോചിച്ചു.

ത്യക്ത്വാ ധര്മമധര്മം ച ശാശ്വതീം ധിയമാസ്ഥിതാഃ

ധർമ്മവും അധർമ്മവും ഉപേക്ഷിച്ച്, അവർ ശാശ്വതമായ ധ്യാനത്തിൽ ഉറച്ചു നിന്നു.

ജഗൃഹുര്നിയമാംസ്താംസ്താന്ഭയഹേതോരനിന്ദിതാഃ

ദോഷം ഒന്നുമില്ലാതെ, ഭയത്താൽ അവർ വിവിധ വ്രതങ്ങൾ സ്വീകരിച്ചു.

പ്രീത്യാ പരമയാ യുക്തോ ധര്മമേവാന്വചിന്തയത്

പരമമായ ഭക്തിയോടെ, അവൻ ധർമ്മം മാത്രം ആലോചിച്ചു.

ചിന്തയാമാസ ധര്മാത്മാ തപഃ പരമമാസ്ഥിതഃ 212.

ഉയർന്ന തപസ്സിൽ ഉറച്ച, ധർമ്മാത്മാവ് ആലോചിക്കാൻ തുടങ്ങി.

ശൃണുയാച്ഛ്രാവയേദ്വാപി സര്വകാമാനവാപ്നുയാത്

ഇത് കേൾക്കുന്നവനും മറ്റുള്ളവരെ കേൾപ്പിക്കുന്നവനും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പ്രാഗിതിഹാസേ സംസാരചക്രോപാഖ്യാനേ പ്രബോധനീയം നാമ ദ്വാദശാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹാവരാഹപുരാണത്തിൽ പ്രാചീനചരിത്രത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിന്റെ വിവരണത്തിൽ പ്രബോധനീയമെന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറ്റിരണ്ടാമത്തെ അധ്യായം സമാപിച്ചു.

; അഥ ഗോകര്ണേശ്വരമാഹാത്മ്യമ് പുരാ ദേവൈര്വിനിഹതേ സംഗ്രാമേ താരകാമയേ

ഇപ്പോൾ ഗോകർണേശ്വരക്ഷേത്രത്തിന്റെ മഹത്വം: പുരാതനകാലത്ത്, ദേവന്മാർ താരകാസുരനോടുള്ള യുദ്ധത്തിൽ തോറ്റപ്പോൾ,

സഹസ്രാക്ഷേ ലബ്ധപദേ ക്ഷീണശത്രൌ ഗതാസ്പദേ

ശത്രുക്കൾ ഇല്ലാതായി, ഭയം മാറി, ഇന്ദ്രൻ തന്റെ സ്ഥാനം വീണ്ടും ലഭിച്ചു.

ശൃങ്ഗേ ചൈവാചലേന്ദ്രസ്യ മേരോഃ സര്വഹിരണ്യയേ

പർവതങ്ങളുടെ രാജാവായ മേറു പർവതത്തിന്റെ പൊന്നിൻ മുകളിലുമാണ്,

സുഖോപവിഷ്ടമേകാഗ്രം സ്ഥിരചിത്തം കൃതേക്ഷണമ്

അവൻ മനസ്സു ഏകാഗ്രമാക്കി, ചിന്തയിൽ ഉറപ്പോടെ, സുഖമായി ഇരുന്നു.

പ്രണമ്യ മൂര്ധ്നാ ചരണാവുപഗൃഹ്യ സമാഹിതഃ

അവൻ മനസ്സു സമാധാനപ്പെടുത്തി, തലകുനിച്ച്, പാദങ്ങൾ പിടിച്ച് വിനയം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

സനത്കുമാര ഉവാച പുരാണം തു മഹാഭാഗ ത്വത്തസ്തത്ത്വവിദാം വര

സനത്കുമാരൻ പറഞ്ഞു: മഹാഭാഗവ, സത്യം അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ നീ, പുരാണം നന്നായി അറിയുന്നത് നീയത്രേ.

കഥമുത്തര ഗോകര്ണം ദക്ഷിണം ച കഥം വിഭോ

പ്രഭോ, ഗോകർണം വടക്കോട്ടും തെക്കോട്ടും എങ്ങനെയാണ്?

ക്ഷേത്രസ്യ കി പ്രമാണം സ്യാത്കിഞ്ച തീര്ഥഫലം സ്മൃതമ്

ആ ക്ഷേത്രത്തിന്റെ വിസ്തീർണ്ണം എത്ര? അവിടെ സ്മരിക്കപ്പെടുന്ന തീർത്ഥഫലം എന്താണ്?

സര്വൈസ്ത്വത്പ്രമുഖൈര്ദേവൈഃ കഥമാസാദിതം പുനഃ

നിനക്ക് മുന്നിൽ നിന്നു, എല്ലാ ദേവന്മാരും വീണ്ടും എങ്ങനെയാണ് അതിനെ നേടിയത്?

യഥാ യത്ര ച യസ്തത്ര വിധിഃ സമ്യഗനുഷ്ഠിതഃ 213.

അവിടെ, എവിടെ, ആരാണ് ആ യുക്തമായ ക്രിയകൾ ശരിയായി നിർവഹിച്ചത്?

ഏവമുക്തഃ സ ഭഗവാന്ബ്രഹ്മാ ബ്രഹ്മവിദാം വരഃ

ഇങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ, ബ്രഹ്മാവു്, ബ്രഹ്മജ്ഞന്മാരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ ദൈവം,

ബ്രഹ്മോവാച പുരാണമേതദ്ബ്രഹ്മര്ഷേ സരഹസ്യം യഥാശ്രുതമ്

ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: ബ്രഹ്മജ്ഞന്മാരിൽ മഹർഷേ, ഈ പുരാണം വളരെ രഹസ്യമായതും, ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ തന്നെയും ആണു്.

അസ്തി ഭൂധരരാജസ്യ മന്ദരസ്യോത്തരേ ശുചൌ

പർവതങ്ങളിൽ രാജാവായ ശുദ്ധമായ മന്ദരപർവതത്തിന്റെ വടക്കുഭാഗത്ത്,

വജ്രസ്ഫടികപാഷാണഃ പ്രവാലാംകുരശര്ക്കരഃ

വജ്രംപോലും സ്ഫടികംപോലും കല്ലുകളും, പവഴക്കുരു മുളകളും ചെറുകല്ലുകളും ഉള്ള ഒരു സ്ഥലം ഉണ്ട്.

വിചിത്രകുസുമോപേതൈര്ലതാമഞ്ജീരധാരിഭിഃ

അവിടെ വിവിധതരം പൂക്കളാൽ അലങ്കരിക്കപ്പെട്ട, പൂക്കുലകളുമായി തഴുകുന്ന വള്ളികൾ വളർന്നിരിക്കുന്നു.

ദര്യസ്തത്രാധികം രേജുര്നാനാധാതുപരിസ്രവൈഃ

അവിടെ, വിവിധതരം ധാതുക്കളാൽ ഒഴുകുന്ന പ്രവാഹങ്ങളാൽ താഴ്വരകൾ അതിപ്രഭയായി തിളങ്ങുന്നു.