വരാഹപുരാണമ്

ആയുരാരോഗ്യസംപന്നോ ജന്മാതീതോ ഭവേത്തതഃ

അതിനുശേഷം, ആൾക്ക് ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും ലഭിക്കും; പുനർജന്മം ഇല്ലാതാകും.

പാപാന്യേതാനി സര്വാണി ശ്രവണേനൈവ നാശയേത്।।211.

ഇത് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ ഈ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.

പശ്യേ ച ധീമാനധനോഽപി ഭക്ത്യാ സ്പൃശേന്മനുഷ്യം ഇഹ ചിന്ത്യമാനഃ

ഭക്തിയോടെ ഇവിടെ ആലോചിക്കുന്ന ധീരനും ദരിദ്രനും മനുഷ്യനെ കാണുകയോ സ്പർശിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ദുഃസ്വപ്നഃ പ്രശമമുപൈതി പഠ്യമാനേ മാഹാത്മ്യേ ഭവഭയഹാരകേ നരസ്യ

ഭവഭയത്തെ അകറ്റുന്ന മഹത്വം വായിക്കുമ്പോൾ ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ ഒരാൾക്കു ശമിക്കും.

തേ ധന്യാസ്തേ കൃതാര്ഥാശ്ച തൈരേവ സുകൃതം കൃതമ്

അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരും ലക്ഷ്യസിദ്ധിയുള്ളവരുമാണ്; സുകൃതം ചെയ്യുന്നത് അവരാലാണ്.

നാരായണാച്യുതാനന്ത വാസുദേവേതി യോ നരഃ

നാരായണ, അച്യുത, അനന്ത, വാസുദേവ എന്നിങ്ങനെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ—

കിം പുനഃ ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ പൂജയേന്മാമനന്യധീഃ

പിന്നീട്, വിശ്വാസത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ എത്ര മഹത്വം നേടും!

തസ്യ യജ്ഞവരാഹസ്യ വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ

അവൻ ആ യജ്ഞവർാഹനും അതുല്യപ്രഭയുള്ള വിഷ്ണുവിനുമാണ്.

തസ്മാത് സുനിയതൈര്ഭാവ്യം വൈഷ്ണവം മാര്ഗമാസ്പദമ്

അതുകൊണ്ട്, നല്ല നിയന്ത്രണത്തോടെ വൈഷ്ണവമാർഗം പിന്തുടരണം.

ജന്മാന്തരസഹസ്രേഷു സമാരാധ്യ വൃഷധ്വജമ്

ആനയിരം ജന്മങ്ങളിൽ വൃഷഭധ്വജനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചശേഷം—

പാപക്ഷയമവാപ്നോതി ചേശ്വരാരാധനേ കൃതേ

പ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.

മാമാരാധ്യ തഥാ യാതി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ് 211.

ഇങ്ങനേ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ, ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം ലഭിക്കും.

സംസ്മൃതഃ കീര്തിതോ വാപി ദൃഷ്ടഃ സ്പൃഷ്ടോഽപി വാ പ്രിയേ

പ്രിയേ, ഓർത്താലോ, പാടിയാലോ, കണ്ടാലോ, സ്പർശിച്ചാലോ—

ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ തു വിദ്വദ്ഭിഃ പൂജനീയോ ജനാര്ദനഃ

ഇത് അറിഞ്ഞ്, പണ്ഡിതന്മാർ ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കണം.

യമ ഉവാച സമാരാധ്യ ജഗന്നാഥം വിധിനാ തല്ലയങ്ഗതാ

യമൻ പറഞ്ഞു: നിയമപ്രകാരം ജഗന്നാഥനെ ആരാധിച്ചാൽ, അവർ അവനിൽ ലയിക്കും.

തേഷാം നൈവാസ്ത്യയം ലോകോ യാന്തി തത്പരമം പദമ്

അവർക്കു ഈ ലോകം ഇല്ല; അവർ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

പ്രബോധനാഖ്യാം സുധിയസ്തേ യാംതി പരമം പദമ്

പ്രബോധനമെന്നറിയപ്പെടുന്ന ബുദ്ധിമാന്മാർ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

പശ്യംതി ദ്വിജശാര്ദൂല ഇതി സത്യം മയോദിതമ്

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.

കഥിതം മേ മഹാഭാഗ യത്ത്വയാ പരിപൃച്ഛിതമ്

മഹാഭാഗനേ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു.

തത്തേ സര്വം സമാസേന വ്യാഖ്യാതം ധര്മവത്സല

ധർമ്മത്തെ സ്നേഹിക്കുന്നവനേ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി വിശദീകരിച്ചു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പാപനാശോപായവര്ണനം നാമൈകാദശാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ പാപം നശിപ്പിക്കുന്ന മാർഗങ്ങളുടെ വിവരണം എന്നിരുപത്തൊന്നാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

അഥ സംസാരചക്രോപാഖ്യാനേ പ്രബോധനീയവര്ണനമ് സാധു സാധു മഹാരാജ സര്വധര്മവിദാം വര

ഇപ്പോൾ സംസാരചക്രത്തിന്റെ കഥയിൽ ഉണർവിന്റെ വിവരണം വരുന്നു. മഹാരാജാവേ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളെയും അറിയുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനേ, വളരെ നല്ലത്, വളരെ നല്ലത്.

അതോഽഹമപി സുപ്രീതസ്തവ ധര്മപഥേ സ്ഥിതഃ

നീ ധർമ്മപഥത്തിൽ ഉറച്ചുനിൽക്കുന്നതുകൊണ്ട് ഞാൻ വളരെ സന്തോഷവാനാണ്.

ത്വയാഹം ചൈവ രാജേന്ദ്ര പൂജിതശ്ച വിശേഷതഃ

രാജാധിരാജാവേ, നീ എന്നെ പ്രത്യേകമായി ആദരിച്ചു.

സ്വസ്തി തേഽസ്തു മഹാരാജ ത്വകമ്പോ ഭവ സുവ്രത

മഹാരാജാവേ, നിനക്കു ക്ഷേമം ഉണ്ടാകട്ടെ; സുവ്രതനേ, നീ ഉറച്ചുനിൽക്കണം.

തേജസാ ദ്യോതയന്സര്വം ഗഗനം ഭാസ്കരോ യഥാ

ആകാശത്തിലെ സൂര്യൻപോലെ പ്രകാശം പടർത്ത് എല്ലാം പ്രകാശിപ്പിക്കുന്നു.

ഗതേ തസ്മിംസ്തു സുചിരം സ രാജാ ധര്മവത്സലഃ

അവൻ ദീർഘകാലം കഴിഞ്ഞ് പുറപ്പെട്ടപ്പോൾ, ആ രാജാവും ധർമ്മത്തിൽ പ്രീതിയുള്ളവനായിരുന്നു.

കൃത്വാ പൂജാം ച മേ യുക്താം പ്രിയമുക്ത്വാ ച സുവ്രത

സുവ്രതനേ, അവൻ എന്നെ യുക്തമായ രീതിയിൽ ആരാധിച്ച് സ്നേഹപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

ഏതദ്വഃ കഥിതം വിപ്രാസ്തസ്യ രാജ്ഞഃ പുരോത്തമേ

ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ രാജാവിന്റെ സാന്നിധ്യത്തിൽ ഞാൻ ഇതെല്ലാം നിങ്ങളോട് പറഞ്ഞു.