വരാഹപുരാണമ്

പൂജയേത് കമലൈര്ദേവി മദ്ഭക്തഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തൻ, കമലപൂക്കൾകൊണ്ട് ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.

രാമം രാമം ച കൃഷ്ണം ച ബുദ്ധം ചൈവ ച കല്കിനമ്

രാമനും രാമനും കൃഷ്ണനും ബുദ്ധനും കല്കിയുമെല്ലാം—

പുഷ്പൈര്ധൂപൈസ്തഥാ ദീപനൈവദ്യൈര്വിവിധൈരപി 211.

പൂക്കൾ, ധൂപം, വിളക്കുകൾ, വിവിധയിനം ഭോജനനൈവേദ്യങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട്.

രാത്രൌ ചോത്ഥാപനം കാര്യം ദേവദേവസ്യ സുവ്രതേ

നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവളേ, രാത്രി ദേവദേവന്റെ ഉണർവ് ആചരിക്കണം.

പുഷ്പധൂപാദിനൈവേദ്യൈഃ ഫലൈര്നാനാവിധൈഃ ശുഭൈഃ

പൂക്കൾ, ധൂപം, നൈവേദ്യം, പലവിധമായ ശുഭഫലങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും.

അലങ്കാരോപഹാരൈശ്ച വസ്ത്രാദ്യൈശ്ച സ്വശക്തിതഃ

തന്നുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അലങ്കാരങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ മുതലായവ സമർപ്പിക്കണം.

ജഗദാദിര്ജഗദ്രൂപോ ജഗദാദിരനാദിമാന്

അവൻ ലോകത്തിന്റെ ആദിയും, ലോകത്തിന്റെ രൂപവും, ആദിയില്ലാത്ത ലോകാദിയും ആണു.

യദി വക്ത്രസഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി ഭവന്തി തൈഃ

ആയിരം വായുകളും, അതിലധികം വായുകളും ഉണ്ടായിരുന്നാലും,

തഥാപ്യുദ്ദേശമാത്രേണ ശക്ത്യാ വക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണു

എങ്കിലും എന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; ഇത് കേൾക്കു.

സഹൈവ യാനമാഗച്ഛേന്മമ ലോകം വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, ആ യാത്രാസഹിതം എന്റെ ലോകത്തേക്ക് ഒരാൾ എത്തുന്നു.

ആയുരാരോഗ്യസംപന്നോ ജന്മാതീതോ ഭവേത്തതഃ

അതിനുശേഷം, ആൾക്ക് ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും ലഭിക്കും; പുനർജന്മം ഇല്ലാതാകും.

പാപാന്യേതാനി സര്വാണി ശ്രവണേനൈവ നാശയേത്।।211.

ഇത് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ ഈ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.

പശ്യേ ച ധീമാനധനോഽപി ഭക്ത്യാ സ്പൃശേന്മനുഷ്യം ഇഹ ചിന്ത്യമാനഃ

ഭക്തിയോടെ ഇവിടെ ആലോചിക്കുന്ന ധീരനും ദരിദ്രനും മനുഷ്യനെ കാണുകയോ സ്പർശിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ദുഃസ്വപ്നഃ പ്രശമമുപൈതി പഠ്യമാനേ മാഹാത്മ്യേ ഭവഭയഹാരകേ നരസ്യ

ഭവഭയത്തെ അകറ്റുന്ന മഹത്വം വായിക്കുമ്പോൾ ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ ഒരാൾക്കു ശമിക്കും.

തേ ധന്യാസ്തേ കൃതാര്ഥാശ്ച തൈരേവ സുകൃതം കൃതമ്

അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരും ലക്ഷ്യസിദ്ധിയുള്ളവരുമാണ്; സുകൃതം ചെയ്യുന്നത് അവരാലാണ്.

നാരായണാച്യുതാനന്ത വാസുദേവേതി യോ നരഃ

നാരായണ, അച്യുത, അനന്ത, വാസുദേവ എന്നിങ്ങനെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ—

കിം പുനഃ ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ പൂജയേന്മാമനന്യധീഃ

പിന്നീട്, വിശ്വാസത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ എത്ര മഹത്വം നേടും!

തസ്യ യജ്ഞവരാഹസ്യ വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ

അവൻ ആ യജ്ഞവർാഹനും അതുല്യപ്രഭയുള്ള വിഷ്ണുവിനുമാണ്.

തസ്മാത് സുനിയതൈര്ഭാവ്യം വൈഷ്ണവം മാര്ഗമാസ്പദമ്

അതുകൊണ്ട്, നല്ല നിയന്ത്രണത്തോടെ വൈഷ്ണവമാർഗം പിന്തുടരണം.

ജന്മാന്തരസഹസ്രേഷു സമാരാധ്യ വൃഷധ്വജമ്

ആനയിരം ജന്മങ്ങളിൽ വൃഷഭധ്വജനെ ഭക്തിയോടെ ആരാധിച്ചശേഷം—

പാപക്ഷയമവാപ്നോതി ചേശ്വരാരാധനേ കൃതേ

പ്രഭുവിനെ ആരാധിച്ചാൽ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.

മാമാരാധ്യ തഥാ യാതി തദ്വിഷ്ണോഃ പരമം പദമ് 211.

ഇങ്ങനേ എന്നെ ആരാധിച്ചാൽ, ആ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദം ലഭിക്കും.

സംസ്മൃതഃ കീര്തിതോ വാപി ദൃഷ്ടഃ സ്പൃഷ്ടോഽപി വാ പ്രിയേ

പ്രിയേ, ഓർത്താലോ, പാടിയാലോ, കണ്ടാലോ, സ്പർശിച്ചാലോ—

ഏതജ്ജ്ഞാത്വാ തു വിദ്വദ്ഭിഃ പൂജനീയോ ജനാര്ദനഃ

ഇത് അറിഞ്ഞ്, പണ്ഡിതന്മാർ ജനാർദ്ദനനെ ആരാധിക്കണം.

യമ ഉവാച സമാരാധ്യ ജഗന്നാഥം വിധിനാ തല്ലയങ്ഗതാ

യമൻ പറഞ്ഞു: നിയമപ്രകാരം ജഗന്നാഥനെ ആരാധിച്ചാൽ, അവർ അവനിൽ ലയിക്കും.

തേഷാം നൈവാസ്ത്യയം ലോകോ യാന്തി തത്പരമം പദമ്

അവർക്കു ഈ ലോകം ഇല്ല; അവർ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

പ്രബോധനാഖ്യാം സുധിയസ്തേ യാംതി പരമം പദമ്

പ്രബോധനമെന്നറിയപ്പെടുന്ന ബുദ്ധിമാന്മാർ ആ പരമപദം പ്രാപിക്കും.

പശ്യംതി ദ്വിജശാര്ദൂല ഇതി സത്യം മയോദിതമ്

ദ്വിജശ്രേഷ്ഠനേ, ഞാൻ പറഞ്ഞത് സത്യമാണ്.

കഥിതം മേ മഹാഭാഗ യത്ത്വയാ പരിപൃച്ഛിതമ്

മഹാഭാഗനേ, നീ ചോദിച്ചതെല്ലാം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചു.