വരാഹപുരാണമ്

തദാ കോടിഗുണം പുണ്യം കേശവാല്ലഭതേ ഫലമ്

അപ്പോൾ, കോടിരട്ടി പുണ്യവും കേശവനു പ്രിയമായ ഫലവും ലഭിക്കും.

യഥാ പ്രബോധിനീ പുണ്യാ തഥാ യസ്യാം സ്വപേദ്ധരിഃ

പുണ്യമായ പ്രബോധിനി എത്രത്തോളം വിശുദ്ധമാണോ, അതുപോലെ തന്നെ ഹരിയുടെ ഉറക്കരാത്രിയും വിശുദ്ധമാണ്.

ശയനേ ബോധനേ ചൈവ ഹരേസ്തു പരിവര്ത്തനേ 211.

ഹരി കിടക്കുമ്പോഴും, എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും, മറിഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോഴും എല്ലാം അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ദ്വാദശീം സമുപോഷയേത്

അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ദ്വാദശി വ്രതം ആചരിക്കണം.

ഏകാദശീ സോമയുതാ കാര്ത്തികേ മാസി ഭാമിനി

ഭാവനയുള്ളവളേ, കാർത്തികമാസത്തിൽ ചന്ദ്രനോടൊപ്പം വരുന്ന ഏകാദശി—

തസ്യാം യത്ക്രിയതേ ഭദ്രേ തദനന്തഗുണം സ്മൃതമ്

അന്നദിവസം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അനന്തമായ ഫലമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു, ഭാഗ്യവതിയേ.

സ്നാത്വാ ദേവേ സമഭ്യര്ച്യ പ്രാപ്നോതി പരമം ഫലമ്

ദേവനെ സ്നാനം കഴിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ പരമഫലം ലഭിക്കും.

ജലപൂര്ണം തഥാ കുംഭം സ്ഥാപയിത്വാ വിചക്ഷണഃ

ജ്ഞാനമുള്ളവൻ വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കുമ്പം വയ്ക്കണം.

തസ്യോപരി ന്യസേന്മത്സ്യസ്വരൂപം തു ജനാര്ദനമ്

അതിന്മേൽ മീനരൂപത്തിലുള്ള ജനാർദ്ദനനെ സ്ഥാപിക്കണം.

പംചാമൃതേന സംസ്നാപ്യ കുംകുമേന വിലേപിതമ്

അവനെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങളാൽ സ്നാനമഴിച്ച് കുങ്കുമം പുരട്ടി,

പൂജയേത് കമലൈര്ദേവി മദ്ഭക്തഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തൻ, കമലപൂക്കൾകൊണ്ട് ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.

രാമം രാമം ച കൃഷ്ണം ച ബുദ്ധം ചൈവ ച കല്കിനമ്

രാമനും രാമനും കൃഷ്ണനും ബുദ്ധനും കല്കിയുമെല്ലാം—

പുഷ്പൈര്ധൂപൈസ്തഥാ ദീപനൈവദ്യൈര്വിവിധൈരപി 211.

പൂക്കൾ, ധൂപം, വിളക്കുകൾ, വിവിധയിനം ഭോജനനൈവേദ്യങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട്.

രാത്രൌ ചോത്ഥാപനം കാര്യം ദേവദേവസ്യ സുവ്രതേ

നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവളേ, രാത്രി ദേവദേവന്റെ ഉണർവ് ആചരിക്കണം.

പുഷ്പധൂപാദിനൈവേദ്യൈഃ ഫലൈര്നാനാവിധൈഃ ശുഭൈഃ

പൂക്കൾ, ധൂപം, നൈവേദ്യം, പലവിധമായ ശുഭഫലങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും.

അലങ്കാരോപഹാരൈശ്ച വസ്ത്രാദ്യൈശ്ച സ്വശക്തിതഃ

തന്നുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അലങ്കാരങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ മുതലായവ സമർപ്പിക്കണം.

ജഗദാദിര്ജഗദ്രൂപോ ജഗദാദിരനാദിമാന്

അവൻ ലോകത്തിന്റെ ആദിയും, ലോകത്തിന്റെ രൂപവും, ആദിയില്ലാത്ത ലോകാദിയും ആണു.

യദി വക്ത്രസഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി ഭവന്തി തൈഃ

ആയിരം വായുകളും, അതിലധികം വായുകളും ഉണ്ടായിരുന്നാലും,

തഥാപ്യുദ്ദേശമാത്രേണ ശക്ത്യാ വക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണു

എങ്കിലും എന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; ഇത് കേൾക്കു.

സഹൈവ യാനമാഗച്ഛേന്മമ ലോകം വസുന്ധരേ

ഭൂമിദേവി, ആ യാത്രാസഹിതം എന്റെ ലോകത്തേക്ക് ഒരാൾ എത്തുന്നു.

ആയുരാരോഗ്യസംപന്നോ ജന്മാതീതോ ഭവേത്തതഃ

അതിനുശേഷം, ആൾക്ക് ദീർഘായുസും ആരോഗ്യവും ലഭിക്കും; പുനർജന്മം ഇല്ലാതാകും.

പാപാന്യേതാനി സര്വാണി ശ്രവണേനൈവ നാശയേത്।।211.

ഇത് കേൾക്കുന്നതു കൊണ്ടു തന്നെ ഈ എല്ലാ പാപങ്ങളും നശിക്കും.

പശ്യേ ച ധീമാനധനോഽപി ഭക്ത്യാ സ്പൃശേന്മനുഷ്യം ഇഹ ചിന്ത്യമാനഃ

ഭക്തിയോടെ ഇവിടെ ആലോചിക്കുന്ന ധീരനും ദരിദ്രനും മനുഷ്യനെ കാണുകയോ സ്പർശിക്കുകയോ ചെയ്യാം.

ദുഃസ്വപ്നഃ പ്രശമമുപൈതി പഠ്യമാനേ മാഹാത്മ്യേ ഭവഭയഹാരകേ നരസ്യ

ഭവഭയത്തെ അകറ്റുന്ന മഹത്വം വായിക്കുമ്പോൾ ദുർസ്വപ്നങ്ങൾ ഒരാൾക്കു ശമിക്കും.

തേ ധന്യാസ്തേ കൃതാര്ഥാശ്ച തൈരേവ സുകൃതം കൃതമ്

അവർ ഭാഗ്യവാന്മാരും ലക്ഷ്യസിദ്ധിയുള്ളവരുമാണ്; സുകൃതം ചെയ്യുന്നത് അവരാലാണ്.

നാരായണാച്യുതാനന്ത വാസുദേവേതി യോ നരഃ

നാരായണ, അച്യുത, അനന്ത, വാസുദേവ എന്നിങ്ങനെ ഉച്ചരിക്കുന്ന ആ മനുഷ്യൻ—

കിം പുനഃ ശ്രദ്ധയാ യുക്തഃ പൂജയേന്മാമനന്യധീഃ

പിന്നീട്, വിശ്വാസത്തോടും ഏകാഗ്രതയോടും കൂടെ എന്നെ ആരാധിക്കുന്നവൻ എത്ര മഹത്വം നേടും!

തസ്യ യജ്ഞവരാഹസ്യ വിഷ്ണോരമിതതേജസഃ

അവൻ ആ യജ്ഞവർാഹനും അതുല്യപ്രഭയുള്ള വിഷ്ണുവിനുമാണ്.

തസ്മാത് സുനിയതൈര്ഭാവ്യം വൈഷ്ണവം മാര്ഗമാസ്പദമ്

അതുകൊണ്ട്, നല്ല നിയന്ത്രണത്തോടെ വൈഷ്ണവമാർഗം പിന്തുടരണം.