വരാഹപുരാണമ്

ഊര്ധ്വബാഹുര്വിരൌമ്യേഷ പ്രലാപം മേ ശൃണുഷ്വ തമ്

കൈ ഉയർത്തി ഞാൻ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു—എന്റെ ഈ ഉപദേശം ശ്രദ്ധിക്കൂ.

ന ശംഖേന പിബേത്തോയം ന ഹന്യാന്മത്സ്യസൂകരൌ

ശംഖിൽ വെള്ളം കുടിക്കരുത്, മീനും പന്നിയെയും കൊല്ലരുത്.

സ ബ്രഹ്മഹാ സുരാപശ്ച സ സ്തേയീ ഗുരുതല്പഗഃ 211.

അവൻ ബ്രാഹ്മണഹന്താവും മദ്യപാനിയും കള്ളനും ഗുരുപത്നിയോടു ചേർന്നവനും ആകുന്നു.

കിം തേന ന കൃതം പാപം ദുര്വൃത്തേനാത്മഘാതിനാ

അങ്ങനെയുള്ള ദുഷ്ടനും സ്വയം നാശം വരുത്തുന്നവനും ചെയ്യാത്ത പാപം എന്താണ്?

ഏകാദശീം ച യഃ ശുക്ലാമസമര്ഥം ഉപോഷിതുമ്

ശുക്ലപക്ഷത്തിലെ ഏകാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കാൻ കഴിയാത്തവൻ,

ഏകഭക്തേന ദാനേന കര്ത്തവ്യം ദ്വാദശീവ്രതമ്

ഒരു നേരം ഭക്ഷണവും ദാനവും ചേർത്ത് ദ്വാദശി വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.

മഹാപാതകഭാഗീ സ്യാത്സുഗതിം നാപ്നുയാത്ക്വചിത്

അവൻ വലിയ പാപങ്ങളിൽ പങ്കാളിയായ് എവിടെയും നല്ല ഗതി നേടുകയില്ല.

ഏകാ സാ ദ്വാദശീ പുണ്യാ ഉപോഷ്യാ സാ പ്രബോധിനീ

ആ ദ്വാദശി വ്രതം പുണ്യമുള്ളതും പ്രബോധിനിയായും അനുഷ്ഠിക്കേണ്ടതുമാണ്.

പ്രാപ്നോതി സകലം ചൈതദ്ദ്വാദശദ്വാദശീഫലമ്

അവൻ പന്ത്രണ്ട് ദ്വാദശികളുടെ മുഴുവൻ ഫലവും ലഭിക്കും.

അതീവ മഹതീ തസ്യാം സര്വം കൃതമിഹാക്ഷയമ്

ആ ദിവസം ചെയ്തതൊക്കെയും അത്യന്തം മഹത്തായതും അക്ഷയവുമാകും.

തദാ കോടിഗുണം പുണ്യം കേശവാല്ലഭതേ ഫലമ്

അപ്പോൾ, കോടിരട്ടി പുണ്യവും കേശവനു പ്രിയമായ ഫലവും ലഭിക്കും.

യഥാ പ്രബോധിനീ പുണ്യാ തഥാ യസ്യാം സ്വപേദ്ധരിഃ

പുണ്യമായ പ്രബോധിനി എത്രത്തോളം വിശുദ്ധമാണോ, അതുപോലെ തന്നെ ഹരിയുടെ ഉറക്കരാത്രിയും വിശുദ്ധമാണ്.

ശയനേ ബോധനേ ചൈവ ഹരേസ്തു പരിവര്ത്തനേ 211.

ഹരി കിടക്കുമ്പോഴും, എഴുന്നേൽക്കുമ്പോഴും, മറിഞ്ഞു കിടക്കുമ്പോഴും എല്ലാം അവനോടു ബന്ധപ്പെട്ടതാണ്.

തസ്മാത്സര്വപ്രയത്നേന ദ്വാദശീം സമുപോഷയേത്

അതിനാൽ എല്ലാ ശ്രമവുംകൊണ്ട് ദ്വാദശി വ്രതം ആചരിക്കണം.

ഏകാദശീ സോമയുതാ കാര്ത്തികേ മാസി ഭാമിനി

ഭാവനയുള്ളവളേ, കാർത്തികമാസത്തിൽ ചന്ദ്രനോടൊപ്പം വരുന്ന ഏകാദശി—

തസ്യാം യത്ക്രിയതേ ഭദ്രേ തദനന്തഗുണം സ്മൃതമ്

അന്നദിവസം ചെയ്യുന്ന എല്ലാ കാര്യങ്ങൾക്കും അനന്തമായ ഫലമുണ്ടെന്ന് ഓർക്കപ്പെടുന്നു, ഭാഗ്യവതിയേ.

സ്നാത്വാ ദേവേ സമഭ്യര്ച്യ പ്രാപ്നോതി പരമം ഫലമ്

ദേവനെ സ്നാനം കഴിച്ച് ഭക്തിപൂർവ്വം പൂജിച്ചാൽ പരമഫലം ലഭിക്കും.

ജലപൂര്ണം തഥാ കുംഭം സ്ഥാപയിത്വാ വിചക്ഷണഃ

ജ്ഞാനമുള്ളവൻ വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കുമ്പം വയ്ക്കണം.

തസ്യോപരി ന്യസേന്മത്സ്യസ്വരൂപം തു ജനാര്ദനമ്

അതിന്മേൽ മീനരൂപത്തിലുള്ള ജനാർദ്ദനനെ സ്ഥാപിക്കണം.

പംചാമൃതേന സംസ്നാപ്യ കുംകുമേന വിലേപിതമ്

അവനെ അഞ്ചു അമൃതങ്ങളാൽ സ്നാനമഴിച്ച് കുങ്കുമം പുരട്ടി,

പൂജയേത് കമലൈര്ദേവി മദ്ഭക്തഃ സംയതേന്ദ്രിയഃ

ഇന്ദ്രിയങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കുന്ന എന്റെ ഭക്തൻ, കമലപൂക്കൾകൊണ്ട് ദേവിയെ ആരാധിക്കണം.

രാമം രാമം ച കൃഷ്ണം ച ബുദ്ധം ചൈവ ച കല്കിനമ്

രാമനും രാമനും കൃഷ്ണനും ബുദ്ധനും കല്കിയുമെല്ലാം—

പുഷ്പൈര്ധൂപൈസ്തഥാ ദീപനൈവദ്യൈര്വിവിധൈരപി 211.

പൂക്കൾ, ധൂപം, വിളക്കുകൾ, വിവിധയിനം ഭോജനനൈവേദ്യങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ട്.

രാത്രൌ ചോത്ഥാപനം കാര്യം ദേവദേവസ്യ സുവ്രതേ

നല്ല വ്രതം പാലിക്കുന്നവളേ, രാത്രി ദേവദേവന്റെ ഉണർവ് ആചരിക്കണം.

പുഷ്പധൂപാദിനൈവേദ്യൈഃ ഫലൈര്നാനാവിധൈഃ ശുഭൈഃ

പൂക്കൾ, ധൂപം, നൈവേദ്യം, പലവിധമായ ശുഭഫലങ്ങൾ എന്നിവകൊണ്ടും.

അലങ്കാരോപഹാരൈശ്ച വസ്ത്രാദ്യൈശ്ച സ്വശക്തിതഃ

തന്നുടെ ശേഷിയനുസരിച്ച് അലങ്കാരങ്ങൾ, വസ്ത്രങ്ങൾ മുതലായവ സമർപ്പിക്കണം.

ജഗദാദിര്ജഗദ്രൂപോ ജഗദാദിരനാദിമാന്

അവൻ ലോകത്തിന്റെ ആദിയും, ലോകത്തിന്റെ രൂപവും, ആദിയില്ലാത്ത ലോകാദിയും ആണു.

യദി വക്ത്രസഹസ്രാണാം സഹസ്രാണി ഭവന്തി തൈഃ

ആയിരം വായുകളും, അതിലധികം വായുകളും ഉണ്ടായിരുന്നാലും,

തഥാപ്യുദ്ദേശമാത്രേണ ശക്ത്യാ വക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണു

എങ്കിലും എന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ച് സംക്ഷിപ്തമായി പറയാം; ഇത് കേൾക്കു.