വരാഹപുരാണമ്

നാരദ ഉവാച ശുഭസ്യേഹ ഭവേദവൃദ്ധിരശുഭസ്യ ക്ഷയോഽപി വാ

നാരദൻ ചോദിച്ചു: ഈ ലോകത്ത്, പുണ്യം കുറയാമോ, അല്ലെങ്കിൽ പാപം നശിക്കാമോ?

മനസാ കര്മണാ വാപി തപസാ ചരിതേന വാ

മനസ്സിലൂടെ, പ്രവൃത്തിയിലൂടെ, തപസ്സിലൂടെ, അല്ലെങ്കിൽ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ,

യമ ഉവാച കീര്ത്തയിഷ്യാമി തേ സമ്യക്പാപദോഷക്ഷയം സദാ

യമൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ എപ്പോഴും പാപവും ദോഷവും എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് നിനക്കു വ്യക്തമാക്കാം.

പ്രണമ്യ ശിരസാ സമ്യക്പാപപുണ്യകരായ ച

പാപത്തിന്റെയും പുണ്യത്തിന്റെയും കാരണനായവനോട് ഞാൻ തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

യേന സൃഷ്ടമിദം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്

സഞ്ചരിക്കുന്നവയോടും അചഞ്ചലങ്ങളോടും കൂടിയ ഈ മൂന്നു ലോകവും സൃഷ്ടിച്ചവനാണ് അവൻ.

യഃ സമഃ സര്വഭൂതേഷു ജിതാത്മാ ശാന്തമാനസഃ

എല്ലാ ജീവികളോടും സമഭാവനയുള്ളവൻ, ആത്മസംയമനം ഉള്ളവൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ളവൻ.

തത്ത്വാര്ഥം വേത്തി യഃ സമ്യക്പുരുഷം പ്രകൃതിം തഥാ 210.

തത്വത്തിന്റെ സത്യവും, പുരുഷനും പ്രകൃതിയും ശരിയായി അറിയുന്നവൻ.

ഗുണാഗുണപരിജ്ഞാതാ ഹ്യക്ഷയസ്യ ക്ഷയസ്യ ച

ക്ഷയമില്ലാത്തതിന്റെയും നശിക്കുന്നതിന്റെയും ഗുണങ്ങളും അഗുണങ്ങളും അറിയുന്നവൻ.

സ്വദേഹേ പരദേഹേ ച സുഖദുഃഖേന നിത്യശഃ

സ്വന്തം ശരീരത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടെ ശരീരത്തിലും, സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും അവൻ ഒരുപോലെയാണ്.

അഹിംസ്രഃ സര്വഭൂതേഷു തൃഷ്ണാക്രോധവിവര്ജിതഃ

എല്ലാ ജീവികളോടും അഹിംസയുള്ളവൻ, തൃഷ്ണയും കോപവും വിട്ടവൻ.

പ്രാണായാമൈശ്ച നിര്ഗൃഹ്യ ത്വധഃ സന്ധാരണാനി ച

പ്രാണായാമം കൊണ്ടും, താഴെയുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിച്ചും, അവൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

നിരാശഃ സര്വതസ്തിഷ്ഠേദിഷ്ടാര്ഥേഷു ന ലോലുപഃ

എവിടെയും ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാതെ, ഇഷ്ടമുള്ള വസ്തുക്കളോടു മോഹം കൂടാതെ, ഒരാൾ നിലകൊള്ളണം.

ശ്രദ്ദധാനോ ജിതക്രോധഃ പരദ്രവ്യവിവര്ജകഃ

വിശ്വാസത്തോടെ, കോപം ജയിച്ചവനായി, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് ഒഴിവാക്കണം.

ഗുരുശുശ്രൂഷയാ യുക്തസ്ത്വഹിംസാനിരതശ്ച യഃ

ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവനും, എല്ലായ്പ്പോഴും അഹിംസയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും ആകണം.

പ്രശസ്താനി ച യഃ കുര്യാദപ്രശസ്താനി വര്ജയേത്

പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, അപ്രശസ്തമായവ ഒഴിവാക്കുകയും വേണം.

യോഽഭിഗച്ഛതി തീര്ഥാനി വിശുദ്ധേനാന്തരാത്മനാ

അന്തരാത്മാവ് ശുദ്ധിയോടെ, തിരുത്തുകളിലേക്കു പോകുന്നവനാണ് ഉത്തമൻ.

ഉത്ഥായ ബ്രാഹ്മണം ഗച്ഛേന്നരോ ഭക്ത്യാ സമന്വിതഃ 210.

ഉണർന്ന്, ഭക്തിയോടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ സമീപിക്കണം.

നാരദ ഉവാച ഉപപന്നം ച യുക്തം ച തത്ത്വയാ സമുദാഹൃതമ്

നാരദൻ പറഞ്ഞു: നീ പറഞ്ഞത് യുക്തിയും ഉചിതവുമാണ്.

വിവിധൈഃ കാരണോപായൈഃ സമ്യക്തത്ത്വാര്ഥദര്ശിതൈഃ

നാനാവിധ കാരണങ്ങളും മാർഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, നീ സത്യം ശരിയായി വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.

തതോഽപ്യല്പതരശ്ചേത്സ്യാദുപായോ യോഗവിത്തമ

യോഗജ്ഞാനമുള്ളവനേ, ഇതിലുമധികം എളുപ്പമുള്ള മാർഗം ഉണ്ടെങ്കിൽ—

ദുഷ്കരം പൂര്വമുക്തം ഹി യോഗധര്മസ്യ സാധനമ്

മുൻപ് പറഞ്ഞ യോഗധർമ്മത്തിന്റെ മാർഗം നിർവഹിക്കാൻ ദുഷ്കരമാണ്.

അല്പോപായകരം ചൈവ സുഖോപായം ച സര്വശഃ

എളുപ്പത്തിൽ ചെയ്യാവുന്നതും, എല്ലായ്പ്പോഴും സുഖകരവുമായ മാർഗവും ഉണ്ട്.

ആത്മായത്താശ്ച യേ നിത്യം ന ച വിസ്താരവിസ്തരഃ

എപ്പോഴും സ്വയം ആശ്രയിക്കാവുന്നതും, അനാവശ്യമായ വിപുലീകരണമില്ലാത്തതുമാണ് അവ.

കര്മണാമശുഭാനാം ച വിവിധോത്പത്തിജന്മനാമ്

നാനാവിധ ദോഷകരമായ പ്രവർത്തികൾ പലവിധത്തിൽ ഉദ്ഭവിക്കുന്നു.

യമ ഉവാച തദഹം ഭാവയിഷ്യാമി നമസ്കൃത്യ സ്വയമ്ഭുവമ്

യമൻ പറഞ്ഞു: സ്വയംഭുവിനെ നമസ്കരിച്ച്, ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് ആലോചിക്കും.

ലോകാനാം ശ്രേയസോഽര്ഥം തു പാപാനാം തു വിനാശനമ്

ലോകങ്ങളുടെ ക്ഷേമത്തിനും, പാപികളുടെ നാശത്തിനുമാണ് ഇത്.

കൈവല്യമഭിസമ്പന്നേ ശ്രദ്ദധാനോ ഭവേന്നരഃ 210.

മോക്ഷം ലഭിച്ചാൽ, ഒരാൾ വിശ്വാസത്തോടെ നിലകൊള്ളണം.

പ്രാപ്നുയാദീപ്സിതാന്കാമാന്പാപൈര്മുക്തോ യഥാസുഖമ്

പാപങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചിതനായി, ഇഷ്ടമായ ആഗ്രഹങ്ങൾ നേടുകയും സന്തോഷത്തോടെ ജീവിക്കുകയും ചെയ്യും.

യസ്തു കാരയതേ രൂപം ശിശുമാരം പ്രജാപതിമ്

പക്ഷേ, ശിശുമാരനെന്ന പ്രജാപതിയുടെ രൂപം നിർമിപ്പിക്കാൻ ആരെങ്കിലും ഇടപെടുകയാണെങ്കിൽ—