വരാഹപുരാണമ്

സ്വകര്മ ഭുജ്യതേ താത സമ്ഭൂതൈര്യത്കൃതം സ്വയമ്

സ്വയം ചെയ്ത പ്രവൃത്തിയുടെ ഫലം ഓരോരുത്തരും അനുഭവിക്കുന്നു, പ്രിയനേ.

വായുനാ ഭാവിതാ സംജ്ഞാ സംസാരേ സാ ദൃഢീകൃതാ

വായുവാൽ രൂപംകൊണ്ട മനസ്സാണ് ഈ ലോകജീവിതത്തിൽ ഉറപ്പുള്ളത്.

അഭിഘാതാഭിഭൂതസ്തു ആത്മനാത്മാനമുദ്ധരേത്

വ്യസനത്തിൽ അടിയറവുപോയാലും, ആൾ സ്വയം തന്നെ ഉയർത്തണം.

ബന്ധും ബന്ധുപരിക്ലേശം നിര്മിതം പൂര്വകര്മഭിഃ

ബന്ധു എന്നത്, ബന്ധുക്കൾക്ക് കഷ്ടം ഉണ്ടാക്കുന്നവനാണ്; അതെല്ലാം മുമ്പ് ചെയ്ത കർമ്മങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

മിഥ്യാപ്രവൃത്തഃ ശബ്ദോഽയം ജഗദ്ഭ്രമതി സര്വശഃ

ഇവിടെ ഈ ശബ്ദം വ്യർത്ഥമായി ഉണർത്തപ്പെട്ടതുകൊണ്ടു ലോകം എല്ലായിടത്തും അലയുന്നു.

യഥാ യഥാ ക്ഷയം യാതി ഹ്യശുഭം പുരുഷസ്യ വൈ

ഒരു മനുഷ്യന്റെ ദുർഭാഗ്യം ക്രമേണ കുറയുന്നതുപോലെ,

സംസാരേ പ്രാപ്തദോഷസ്യ ജായമാനസ്യ ദേഹിനഃ 210.

ജന്മം പ്രാപിച്ച ശരീരധാരിക്ക്, ഈ ലോകത്തിൽ പാപങ്ങൾ ഉണ്ടാകുമ്പോൾ,

ശുഭാശുഭകരീം ബുദ്ധിം ലഭതേ പൌര്വദൈഹികീമ് ക്ലേശക്ഷയം പാപഹരം ശുഭം കര്മ കരോത്യഥ

മുൻ ജന്മഫലമായി, നല്ലതും ചീത്തയും തിരിച്ചറിയുന്ന ബുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; കഷ്ടങ്ങൾ തീർന്നപ്പോൾ, പാപം നീക്കുന്ന നല്ല പ്രവൃത്തികൾ ചെയ്യുന്നു.

ശുഭാശുഭം നരഃ പ്രാപ്യ കര്മാകര്മ തഥൈവ ച

നല്ലതും ചീത്തയും അനുഭവിച്ചാൽ, മനുഷ്യൻ അതുപോലെ പ്രവർത്തിയും പ്രവർത്തനരഹിതവുമാകുന്നു.

സ്വര്ഗഃ ശുഭഫലപ്രാപ്തിര്നിരയഃ പാപസംഭവഃ

സ്വർഗം എന്നത് നല്ല ഫലങ്ങൾ ലഭിക്കുന്നതാണ്; നരകം പാപത്തിൽ നിന്നാണ് ഉണ്ടാകുന്നത്.

നാരദ ഉവാച ശുഭസ്യേഹ ഭവേദവൃദ്ധിരശുഭസ്യ ക്ഷയോഽപി വാ

നാരദൻ ചോദിച്ചു: ഈ ലോകത്ത്, പുണ്യം കുറയാമോ, അല്ലെങ്കിൽ പാപം നശിക്കാമോ?

മനസാ കര്മണാ വാപി തപസാ ചരിതേന വാ

മനസ്സിലൂടെ, പ്രവൃത്തിയിലൂടെ, തപസ്സിലൂടെ, അല്ലെങ്കിൽ നല്ല പെരുമാറ്റത്തിലൂടെ,

യമ ഉവാച കീര്ത്തയിഷ്യാമി തേ സമ്യക്പാപദോഷക്ഷയം സദാ

യമൻ പറഞ്ഞു: ഞാൻ എപ്പോഴും പാപവും ദോഷവും എങ്ങനെ നശിപ്പിക്കാമെന്ന് നിനക്കു വ്യക്തമാക്കാം.

പ്രണമ്യ ശിരസാ സമ്യക്പാപപുണ്യകരായ ച

പാപത്തിന്റെയും പുണ്യത്തിന്റെയും കാരണനായവനോട് ഞാൻ തലകുനിഞ്ഞ് വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

യേന സൃഷ്ടമിദം സര്വം ത്രൈലോക്യം സചരാചരമ്

സഞ്ചരിക്കുന്നവയോടും അചഞ്ചലങ്ങളോടും കൂടിയ ഈ മൂന്നു ലോകവും സൃഷ്ടിച്ചവനാണ് അവൻ.

യഃ സമഃ സര്വഭൂതേഷു ജിതാത്മാ ശാന്തമാനസഃ

എല്ലാ ജീവികളോടും സമഭാവനയുള്ളവൻ, ആത്മസംയമനം ഉള്ളവൻ, മനസ്സിൽ സമാധാനമുള്ളവൻ.

തത്ത്വാര്ഥം വേത്തി യഃ സമ്യക്പുരുഷം പ്രകൃതിം തഥാ 210.

തത്വത്തിന്റെ സത്യവും, പുരുഷനും പ്രകൃതിയും ശരിയായി അറിയുന്നവൻ.

ഗുണാഗുണപരിജ്ഞാതാ ഹ്യക്ഷയസ്യ ക്ഷയസ്യ ച

ക്ഷയമില്ലാത്തതിന്റെയും നശിക്കുന്നതിന്റെയും ഗുണങ്ങളും അഗുണങ്ങളും അറിയുന്നവൻ.

സ്വദേഹേ പരദേഹേ ച സുഖദുഃഖേന നിത്യശഃ

സ്വന്തം ശരീരത്തിലും മറ്റുള്ളവരുടെ ശരീരത്തിലും, സുഖദുഃഖങ്ങളിൽ എല്ലായ്പ്പോഴും അവൻ ഒരുപോലെയാണ്.

അഹിംസ്രഃ സര്വഭൂതേഷു തൃഷ്ണാക്രോധവിവര്ജിതഃ

എല്ലാ ജീവികളോടും അഹിംസയുള്ളവൻ, തൃഷ്ണയും കോപവും വിട്ടവൻ.

പ്രാണായാമൈശ്ച നിര്ഗൃഹ്യ ത്വധഃ സന്ധാരണാനി ച

പ്രാണായാമം കൊണ്ടും, താഴെയുള്ള നിയന്ത്രണങ്ങൾ പാലിച്ചും, അവൻ ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കുന്നു.

നിരാശഃ സര്വതസ്തിഷ്ഠേദിഷ്ടാര്ഥേഷു ന ലോലുപഃ

എവിടെയും ആഗ്രഹങ്ങളില്ലാതെ, ഇഷ്ടമുള്ള വസ്തുക്കളോടു മോഹം കൂടാതെ, ഒരാൾ നിലകൊള്ളണം.

ശ്രദ്ദധാനോ ജിതക്രോധഃ പരദ്രവ്യവിവര്ജകഃ

വിശ്വാസത്തോടെ, കോപം ജയിച്ചവനായി, മറ്റുള്ളവരുടെ സമ്പത്ത് ഒഴിവാക്കണം.

ഗുരുശുശ്രൂഷയാ യുക്തസ്ത്വഹിംസാനിരതശ്ച യഃ

ഗുരുവിനെ ഭക്തിയോടെ സേവിക്കുന്നവനും, എല്ലായ്പ്പോഴും അഹിംസയിൽ നിലകൊള്ളുന്നവനും ആകണം.

പ്രശസ്താനി ച യഃ കുര്യാദപ്രശസ്താനി വര്ജയേത്

പ്രശംസിക്കപ്പെടുന്ന കാര്യങ്ങൾ ചെയ്യുകയും, അപ്രശസ്തമായവ ഒഴിവാക്കുകയും വേണം.

യോഽഭിഗച്ഛതി തീര്ഥാനി വിശുദ്ധേനാന്തരാത്മനാ

അന്തരാത്മാവ് ശുദ്ധിയോടെ, തിരുത്തുകളിലേക്കു പോകുന്നവനാണ് ഉത്തമൻ.

ഉത്ഥായ ബ്രാഹ്മണം ഗച്ഛേന്നരോ ഭക്ത്യാ സമന്വിതഃ 210.

ഉണർന്ന്, ഭക്തിയോടെ ഒരു ബ്രാഹ്മണനെ സമീപിക്കണം.

നാരദ ഉവാച ഉപപന്നം ച യുക്തം ച തത്ത്വയാ സമുദാഹൃതമ്

നാരദൻ പറഞ്ഞു: നീ പറഞ്ഞത് യുക്തിയും ഉചിതവുമാണ്.

വിവിധൈഃ കാരണോപായൈഃ സമ്യക്തത്ത്വാര്ഥദര്ശിതൈഃ

നാനാവിധ കാരണങ്ങളും മാർഗങ്ങളും ഉപയോഗിച്ച്, നീ സത്യം ശരിയായി വ്യക്തമാക്കിയിരിക്കുന്നു.