വരാഹപുരാണമ്

ഏകദൃഷ്ടിരേകമനാ ഭര്ത്തുര്വചനകാരിണീ

അവളുടെ കണ്ണും മനസ്സും ഭർത്താവിൽ മാത്രം കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നു, അവൻ പറയുന്നത് അനുസരിച്ച് അവൾ പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ദേവാനാമപി സാ സാധ്വീ പൂജ്യാ പരമശോഭനാ

അത്തരത്തിലുള്ള സതീ സ്ത്രീ ദേവന്മാർക്കും ആരാധനാർഹയാണു്, അത്യന്തം ഭാസുരയാണു്.

വര്ത്തമാനാപി വിപ്രേന്ദ്ര പ്രത്യാഖ്യാതാപി വാ സദാ

വൈദ്യനാഥാ, അവൾ എപ്പോഴും സമൃദ്ധിയിലായാലും ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടാലും അതേ നിലയിൽ തന്നെയാണ്.

സാ ന മൃത്യുമുഖം യാതി ഏവം യാ സ്ത്രീ പതിവ്രതാ

അത്തരത്തിലുള്ള ഭർത്തൃഭക്തയായ സ്ത്രീ മരണത്തിന്റെ വായിൽ ചേരുന്നില്ല.

അനുവേഷ്ടനഭാവേന ഭര്ത്താരമനുഗച്ഛതി 209.

അവൾ ഭർത്താവിനെ ഭക്തിപൂർവ്വം അനുഗമിക്കുന്നു.

ഏഷ മാതാ പിതാ ബന്ധുരേഷ മേ ദൈവതം പരമ്

അവൻ തന്നെയാണ് എന്റെ അമ്മ, അച്ഛൻ, ബന്ധു, പരമദൈവം.

പതിവ്രതാ തു യാ സാധ്വീ തസ്യാം ചാഹം കൃതാഞ്ജലിഃ

അത്തരത്തിലുള്ള ഭർത്തൃഭക്തയായ സതീ സ്ത്രീക്ക് ഞാൻ കയ്യുകൂപ്പി വന്ദനം ചെയ്യുന്നു.

ഭര്ത്താരമനുശോചന്തീ മൃത്യുദ്വാരം ന പശ്യതി

ഭർത്താവിനെ ദുഃഖത്തോടെ ഓർക്കുന്ന സ്ത്രീ മരണവാതിലിനെ കാണുന്നില്ല.

ന ശൃണോതി ന പശ്യേദ്യാ മൃത്യുദ്വാരം ന പശ്യതി

മറ്റൊരാളെ കേൾക്കുകയോ കാണുകയോ ചെയ്യാത്ത സ്ത്രീ മരണവാതിലിനെ കാണുന്നില്ല.

നാന്യം യാ മനസാ പശ്യേന്മൃത്യുദ്വാരം ന പശ്യതി

മനസ്സിൽ മറ്റൊരാളെയെങ്കിലും ആലോചിക്കാത്ത സ്ത്രീ മരണവാതിലിനെ കാണുന്നില്ല.

പതിം ന ത്യജതേ ചിത്താന്മൃത്യുദ്വാരം ന പശ്യതി

ഹൃദയത്തിൽ ഭർത്താവിനെ വിട്ടുനിൽക്കാത്ത സ്ത്രീ മരണവാതിലിനെ കാണുന്നില്ല.

ഗൃഹം മാര്ജയതേ നിത്യം മൃത്യുദ്വാരം ന പശ്യതി

എപ്പോഴും വീടു വൃത്തിയാക്കുന്ന സ്ത്രീ മരണവാതിലിനെ കാണുന്നില്ല.

ശൌചാചാരസമായുക്താ സാപി മൃത്യും ന പശ്യതി

ശുദ്ധിയും നല്ല പെരുമാറ്റവും ഉള്ള സ്ത്രീ മരണത്തെ കാണുന്നില്ല.

വര്ത്തതേ ച ഹിതേ ഭര്ത്തുര്മൃത്യുദ്വാരം ന പശ്യതി

ഭർത്താവിന്റെ ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ത്രീ മരണവാതിലിനെ കാണുന്നില്ല.

മാനുഷാണാം ച ഭാര്യാ വൈ തത്ര ദേശേ തു ദൃശ്യതേ 209.

മനുഷ്യരിൽ അത്തരമൊരു ഭാര്യ ആ ദേശത്ത് കാണപ്പെടുന്നു.

മയാ തസ്മാത്തു വിപ്രര്ഷേ യഥാവൃത്തം യഥാശ്രുതമ്

അതിനാൽ, മഹർഷേ, ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതുമെല്ലാം നിനക്കു പറഞ്ഞുതന്നിരിക്കുന്നു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ പതിവ്രതാമാഹാത്മ്യംനാമ നവാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള പതിവ്രതയുടെ മഹിമയെക്കുറിച്ചുള്ള ഇരുനൂറ്റി ഒൻപതാം അധ്യായം ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ സംസാരചക്രത്തിൽ സമാപിക്കുന്നു.

പുനഃ പതിവ്രതാമാഹാത്മ്യവര്ണനമ് രഹസ്യം ധര്മമാഖ്യാനം ത്വയോക്തം തു മഹായശഃ

വീണ്ടും പതിവ്രതയുടെ മഹത്വം വിവരിക്കുന്നു; രഹസ്യമായ ധർമ്മം നീ പറയുകയുണ്ടായി, മഹാശയനേ.

ഇദം ഹി സര്വഭൂതേഷു പരം കൌതൂഹലം മമ

സകലജീവികളിലും ഇതാണ് എനിക്ക് ഏറ്റവും വലിയ ആസ്വാദ്യവും ആകാംക്ഷയും ഉണർത്തുന്നത്.

യേ നരാ ദുഃഖസന്തപ്താസ്തപസ്തീവ്രം സമാശ്രിതാഃ

ദു:ഖത്തിൽ കുഴഞ്ഞ പുരുഷന്മാർ കടുത്ത തപസ്സിൽ ആശ്രയം കണ്ടെത്തുന്നു.

മനസാ നിശ്ചിതാത്മാനസ്ത്യക്ത്വാ സര്വപ്രിയാപ്രിയമ്

മനസ്സിൽ ഉറച്ചുറപ്പ് വരുത്തി, അവരൊക്കെയും ഇഷ്ടവും അനിഷ്ടവും എല്ലാം ഉപേക്ഷിക്കുന്നു.

ശ്രുതാ ലോകേ ശ്രുതിസ്താത ശ്രേയോധര്മാ ഹി നിത്യശഃ

ലോകത്തിൽ ഈ ശാസ്ത്രം കേട്ടിട്ടുണ്ട്, പ്രിയനേ; സദാ ഉത്തമമായത് ധർമ്മപഥമാണ്.

കസ്യൈതച്ചേഷ്ടിതം താത കര്ത്താ കാരയിതാപി വാ

പ്രിയനേ, ഇതെവരുടെ പ്രവൃത്തിയാണ്? ആരാണ് ചെയ്യുന്നത്, ആരാണ് ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നത്?

കം വാ ദ്വേഷം പുരസ്കൃത്യ മതിസ്തസ്യ പ്രവര്ത്തതേ

ഏത് വൈരാഗ്രഹം കൊണ്ടാണ് അവന്റെ മനസ്സ് ഇങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്നത്?

യദ്യേവം തു മയാ ഗുഹ്യം ദുര്വിജ്ഞേയം സുരൈരപി

ഇങ്ങനെ ആണെങ്കിൽ, ദേവന്മാർക്കുപോലും ഗ്രഹിക്കാനാവാത്ത രഹസ്യം ഞാൻ ചോദിക്കുന്നു.

നാരദേനൈവമുക്തസ്തു ധര്മരാജോ മഹാമനാഃ

ഇങ്ങനെ നാരദൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, മഹാത്മാവായ ധർമ്മരാജാവ് പറഞ്ഞു.

യമ ഉവാച ത്വദുക്ത്യാ മേ കഥയതഃ ശൃണുഷ്വാവഹിതോഽനഘ ।। 210.

യമൻ പറഞ്ഞു: നീ ചോദിച്ചതിനുപോലെ ഞാൻ പറയാം; പാപമില്ലാത്തവനേ, ശ്രദ്ധയോടെ കേൾക്കു.

ന കശ്ചിദ്ദൃശ്യതേ ലോകേ കര്ത്താ കാരയിതാപി വാ

ലോകത്ത് ആരെയും കർത്താവായോ ചെയ്യിപ്പിക്കുന്നവനായോ കാണുന്നില്ല.

യസ്യ വൈ കീര്ത്ത്യതേ നാമ യേന ചാജ്ഞാപ്യതേ ജഗത്

ആരുടെയും നാമം പുകഴപ്പെടുന്നു, ആരാൽ ഈ ലോകം നിയന്ത്രിക്കപ്പെടുന്നു.