വരാഹപുരാണമ്

ശുഭം സാനുനയം വാക്യം ഭൂതാനാം ഗുണവത്സലഃ

ആത്മാക്കളോടു സ്നേഹവും, ശുഭവും സൌമ്യവുമായ വാക്കുകളും പറയുന്നവന്‍

പാനീയസ്യ തു പാര്ശ്വേന സന്നികൃഷ്ടേന സുന്ദരി 208.

സുന്ദരിയേ, വെള്ളത്തിന്റെ അരികിലാണ് ഇത്.

അയം ഗൃഹോ മഹാദേവി ന ച ബാധാഽത്ര കസ്യചിത്

മഹാദേവിയേ, ഇതൊരു വീട് തന്നെയാണ്, ഇവിടെ ആരെയും യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ബാധിക്കുന്നില്ല.

വിയന്മധ്യേ തഥോഗ്രശ്ച സവിതാ തപതേ സദാ

ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ കഠിനമായ സൂര്യൻ എപ്പോഴും കനലായി തിളങ്ങുന്നു.

പ്രവൃദ്ധോ ദാരുണോ ഘര്മഃ കാലശ്ചൈവാതിദാരുണഃ

വളരെയധികം കഠിനമായ ചൂട് കൂടിവരുന്നു, കാലവും അത്യന്തം കഠിനമാണ്.

സ്നിഗ്ധൌ താമ്രതലൌ പാദൌ തസ്യാം സന്താപമാഗതൌ

അവിടെയുള്ള ചൂടിൽ, അതിന്റെ മൃദുവും താമ്രനിറമുള്ളതുമായ കാലുകൾ കത്തിപ്പോകുന്നു.

സൂര്യസ്യ പാദാ മധ്യാഹ്നേ താപയന്ത്യഗ്നിസന്നിഭാഃ

ഉച്ചവെയിലിൽ, സൂര്യന്റെ കാലുകൾ അഗ്നിപോലെ കത്തിയ്ക്കുന്നു.

തൃഷിതാസ്മി മഹാരാജ ഭൃശമുഷ്ണേന പീഡിതാ

മഹാരാജാവേ, ഞാൻ ദാഹിച്ചു കനലായ ചൂടിൽ വളരെ പീഡിതയാകുന്നു.

ഇത്യുക്ത്വാ പതിതാ ദേവീ വിഹ്വലാ ദുഃഖപീഡിതാ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി ദു:ഖത്തിൽ വിറയച്ചു വീണുപോയി.

യദൃച്ഛയാ പതന്ത്യാ തു സൂര്യഃ കോപേന വീക്ഷിതഃ

അവൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി വീഴുമ്പോൾ, സൂര്യനെ കോപത്തോടെ നോക്കി.

ദിവം മുക്ത്വാ മഹാതേജാഃ പതിതോ ധരണീതലേ

ആ മഹാതേജസ്വി ആകാശം വിട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.

കിമര്ഥമിഹ തേജസ്വിംസ്ത്യക്ത്വാ മണ്ഡലമാഗതഃ 208.

തേജസ്വിയേ, നീന്താൻറെ മണ്ഡലം വിട്ട് ഇവിടെ വന്നതെന്തിനാണ്?

ഏവം ബ്രുവന്തം രാജാനം സൂര്യഃ സാനുനയോഽബ്രവീത്

ഇങ്ങനെ ചോദിച്ച രാജാവിനോട് സൂര്യൻ സ്നേഹപൂർവ്വം ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

തതോഽഹം പതിതോ രാജംസ്തവ കാര്യാനുശാസനഃ

അതിനാൽ രാജാവേ, നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ ഇവിടെ വീണു.

പൃഥിവ്യാം സ്വര്ഗലോകേ വാ ന കാചിദിഹ ദൃശ്യതേ

ഭൂമിയിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഇതുപോലെയുള്ളത് എവിടെയും കാണുന്നില്ല.

അഹോ ധൈര്യം ച ശക്തിശ്ച തവൈവം ശംസിതാ ഗുണാഃ

അയ്യോ, നിന്റെ ധൈര്യവും ശക്തിയും എത്രയും പ്രശംസനീയമാണ്.

അനുരൂപാ വിശുദ്ധാ ച തപസാ ച വരാങ്ഗനാ

അവൾ യോജിച്ചവളും വിശുദ്ധയുമാണ്, തപസ്സിലൂടെ ഉത്തമ സ്ത്രീയുമാണ്.

സദൃശീ തേ മഹാഭാഗ ശക്രസ്യേവ യഥാ ശചീ

മഹാഭാഗവാനേ, ശചി ഇന്ദ്രനോട് എങ്ങനെ യോജിച്ചവളോ അതുപോലെ അവളും നിന്നോട് യോജിച്ചവളാണ്.

അനുരൂപഃ സുരൂപോ വാ യതോ ജാതഃ സുയന്ത്രിതഃ

അവളിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ യോജിച്ചവനും സുന്ദരനുമാണ്, നല്ല രീതിയിൽ നിയന്ത്രിതനുമാണ്.

കുരുഷ്വ ദയിതം ക്ഷേത്രം യഥാ മനസി വര്ത്തതേ

നിന്റെ മനസ്സിൽ എങ്ങനെ ആഗ്രഹമുണ്ടോ, അതുപോലെ പ്രിയപ്പെട്ട ഈ നിലം ചെയ്യൂ.

ഉപാനഹൌ ച ഛത്രം ച ദിവ്യാലംകാര ഭൂഷിതമ് 208.

ദിവ്യമായ അലങ്കാരങ്ങൾകൊണ്ടു അലങ്കരിച്ച സാന്ദലും കുടയും തന്നു.

ഉപഭോക്തും സുഖസ്യാര്ഥം സുപുണ്യസ്യ വിശേഷതഃ

സന്തോഷം അനുഭവിക്കാൻ, പ്രത്യേകിച്ച് വലിയ പുണ്യത്തിനായി, ഇതൊക്കെയായിരുന്നു.

ഏവമുക്ത്വാ തു ഭഗവാംസ്തഥാ തത്കൃതവാന് ക്വചിത്

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ഭഗവാൻ അവിടെയെത്തി അതുപോലെ തന്നെ ചെയ്തു.

തതഃ സാപ്യായിതാ ദേവീ തോയേന ശുഭലക്ഷണാ

ശുഭലക്ഷണങ്ങളുള്ള ദേവിയെ വെള്ളംകൊണ്ട് ഉല്ലാസിപ്പിച്ചു.

ദേവീ ദൃഷ്ട്വാ തദാശ്ചര്യം വിസ്മയോത്ഫുല്ലലോചനാ

ആ അത്ഭുതം കണ്ട ദേവി, അതിശയത്തോടെ കണ്ണുകൾ വലിയതായി.

ഏതന്മേ സംശയം രാജന്കഥയസ്വ തപോധന ഏഷ ദേവോ മഹാദേവി വിവസ്വാന്നാമ നാമതഃ

രാജാവേ, ഈ സംശയം നീ പറയണം, മഹാതപസ്വിനേ; ഈ ദേവൻ, മഹാദേവിയേ, വിവസ്വാൻ എന്ന പേരിലാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.

തവാനുകമ്പയാ ദേവി മുക്ത്വാകാശമിഹാഗതഃ

ദേവി, നിനക്കുള്ള കരുണകൊണ്ട്, ആ ദേവൻ ആകാശം വിട്ട് ഇവിടെ വന്നു.

കരവാണ്യസ്യ കാം പ്രീതിം ജ്ഞായതാമസ്യ വാച്ഛിതമ്

അവൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന സന്തോഷം എന്താണെന്ന് എനിക്ക് അറിയാൻ അനുവദിക്കൂ, ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?

വിജ്ഞാപയാമാസ തദാ ഭഗവന് കിം കരോമി തേ

അപ്പോൾ അവൾ ചോദിച്ചു: 'ഭഗവാനേ, ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം?'