വരാഹപുരാണമ്

നനു പശ്യാമ്യഹം ദേവി കിംചിദ്ധൈമം ന ചായസമ്

ദേവിയേ, ഞാന്‍ ഇവിടെ പൊന്നാണ് കാണുന്നത്, ഇരുമ്പ് കാണുന്നില്ല.

ഏവമുക്താ മഹാദേവീ തേന രാജ്ഞാ സുശോഭനാ 208.

അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട മഹാദേവി, അത്യന്തം ഭംഗിയോടെ,

ഗച്ഛ രാജന്യഥാകാമമനുയാസ്യാമി പൃഷ്ഠതഃ

രാജാവേ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നീ പോകൂ; ഞാന്‍ പിന്നില്‍ പിന്തുടരാം.

തതോ രാജാ ച ദേവീ ച ക്ഷേത്രം മൃഗയതസ്തദാ

അപ്പോള്‍ രാജാവും രാജ്ഞിയും വയല്‍ അന്വേഷിച്ചു.

ഇദം ഭദ്രം മമ ക്ഷേത്രമാസ്സ്വാത്ര വരവര്ണിനി

സുന്ദരിയായവളേ, ഇതാണ് എന്റെ ശുഭമായ വയല്‍; ഇവിടെ ഇരിക്കൂ.

അഹം ഛിനദ്മി വൈ ദേവി ത്വമേതാഞ്ഛോധയ പ്രിയേ

ദേവിയേ, ഞാന്‍ വെട്ടാം; പ്രിയേ, നീ ഇവ വെടിപ്പാക്കൂ.

ഏവമുക്താ മഹാദേവീ തേന രാജ്ഞാ തപോധന

അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകള്‍ കേട്ട മഹാദേവി,

വൃക്ഷോഽത്ര ദൃശ്യതേ പാര്ശ്വേ സൌവര്ണോ ഗുല്മ ഏവ ച

ഇവിടെ വശത്ത് ഒരു പൊന്നിന്റെ വൃക്ഷവും പൊന്നിന്റെ ചെടിയും കാണാം.

കഥം ക്ഷേത്രം കരിഷ്യാവോ ഹൃദ്രോഗസ്യ തു കാരകമ്

ഹൃദ്രോഗം വരുത്തുന്ന വയല്‍ എങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ തയ്യാറാക്കും?

അസ്മിന്വാപി കൃതം കര്മ കഥം ഗുണകരം ഭവേത്

ഇവിടെ ജോലി ചെയ്താലും അതിന് എങ്ങനെ നല്ല ഫലം ലഭിക്കും?

ശുഭം സാനുനയം വാക്യം ഭൂതാനാം ഗുണവത്സലഃ

ആത്മാക്കളോടു സ്നേഹവും, ശുഭവും സൌമ്യവുമായ വാക്കുകളും പറയുന്നവന്‍

പാനീയസ്യ തു പാര്ശ്വേന സന്നികൃഷ്ടേന സുന്ദരി 208.

സുന്ദരിയേ, വെള്ളത്തിന്റെ അരികിലാണ് ഇത്.

അയം ഗൃഹോ മഹാദേവി ന ച ബാധാഽത്ര കസ്യചിത്

മഹാദേവിയേ, ഇതൊരു വീട് തന്നെയാണ്, ഇവിടെ ആരെയും യാതൊരു ബുദ്ധിമുട്ടും ബാധിക്കുന്നില്ല.

വിയന്മധ്യേ തഥോഗ്രശ്ച സവിതാ തപതേ സദാ

ആകാശത്തിന്റെ നടുവിൽ കഠിനമായ സൂര്യൻ എപ്പോഴും കനലായി തിളങ്ങുന്നു.

പ്രവൃദ്ധോ ദാരുണോ ഘര്മഃ കാലശ്ചൈവാതിദാരുണഃ

വളരെയധികം കഠിനമായ ചൂട് കൂടിവരുന്നു, കാലവും അത്യന്തം കഠിനമാണ്.

സ്നിഗ്ധൌ താമ്രതലൌ പാദൌ തസ്യാം സന്താപമാഗതൌ

അവിടെയുള്ള ചൂടിൽ, അതിന്റെ മൃദുവും താമ്രനിറമുള്ളതുമായ കാലുകൾ കത്തിപ്പോകുന്നു.

സൂര്യസ്യ പാദാ മധ്യാഹ്നേ താപയന്ത്യഗ്നിസന്നിഭാഃ

ഉച്ചവെയിലിൽ, സൂര്യന്റെ കാലുകൾ അഗ്നിപോലെ കത്തിയ്ക്കുന്നു.

തൃഷിതാസ്മി മഹാരാജ ഭൃശമുഷ്ണേന പീഡിതാ

മഹാരാജാവേ, ഞാൻ ദാഹിച്ചു കനലായ ചൂടിൽ വളരെ പീഡിതയാകുന്നു.

ഇത്യുക്ത്വാ പതിതാ ദേവീ വിഹ്വലാ ദുഃഖപീഡിതാ

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, ദേവി ദു:ഖത്തിൽ വിറയച്ചു വീണുപോയി.

യദൃച്ഛയാ പതന്ത്യാ തു സൂര്യഃ കോപേന വീക്ഷിതഃ

അവൾ അപ്രതീക്ഷിതമായി വീഴുമ്പോൾ, സൂര്യനെ കോപത്തോടെ നോക്കി.

ദിവം മുക്ത്വാ മഹാതേജാഃ പതിതോ ധരണീതലേ

ആ മഹാതേജസ്വി ആകാശം വിട്ട് ഭൂമിയിൽ വീണു.

കിമര്ഥമിഹ തേജസ്വിംസ്ത്യക്ത്വാ മണ്ഡലമാഗതഃ 208.

തേജസ്വിയേ, നീന്താൻറെ മണ്ഡലം വിട്ട് ഇവിടെ വന്നതെന്തിനാണ്?

ഏവം ബ്രുവന്തം രാജാനം സൂര്യഃ സാനുനയോഽബ്രവീത്

ഇങ്ങനെ ചോദിച്ച രാജാവിനോട് സൂര്യൻ സ്നേഹപൂർവ്വം ഉത്തരം പറഞ്ഞു.

തതോഽഹം പതിതോ രാജംസ്തവ കാര്യാനുശാസനഃ

അതിനാൽ രാജാവേ, നിന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം ഞാൻ ഇവിടെ വീണു.

പൃഥിവ്യാം സ്വര്ഗലോകേ വാ ന കാചിദിഹ ദൃശ്യതേ

ഭൂമിയിലോ സ്വർഗ്ഗത്തിലോ ഇതുപോലെയുള്ളത് എവിടെയും കാണുന്നില്ല.

അഹോ ധൈര്യം ച ശക്തിശ്ച തവൈവം ശംസിതാ ഗുണാഃ

അയ്യോ, നിന്റെ ധൈര്യവും ശക്തിയും എത്രയും പ്രശംസനീയമാണ്.

അനുരൂപാ വിശുദ്ധാ ച തപസാ ച വരാങ്ഗനാ

അവൾ യോജിച്ചവളും വിശുദ്ധയുമാണ്, തപസ്സിലൂടെ ഉത്തമ സ്ത്രീയുമാണ്.

സദൃശീ തേ മഹാഭാഗ ശക്രസ്യേവ യഥാ ശചീ

മഹാഭാഗവാനേ, ശചി ഇന്ദ്രനോട് എങ്ങനെ യോജിച്ചവളോ അതുപോലെ അവളും നിന്നോട് യോജിച്ചവളാണ്.

അനുരൂപഃ സുരൂപോ വാ യതോ ജാതഃ സുയന്ത്രിതഃ

അവളിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ യോജിച്ചവനും സുന്ദരനുമാണ്, നല്ല രീതിയിൽ നിയന്ത്രിതനുമാണ്.