തസ്യ പുത്രോ മിഥിര്നാമ ജനനാജ്ജനകോഽഭവത്
അവനു മിഥി എന്ന പേരുള്ള ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യയിൽ നിന്ന് ജനകൻ ജനിച്ചു.
സാ ചാപ ശുഭകര്മാണി പതിഭക്താ പതിവ്രതാ
അവളും ഭർത്താവിനോടു അർപ്പിതയായിരുന്നു, നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ സ്ഥിരമായിരുന്നു, ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധമായ വിശ്വാസം പുലർത്തിയവളായിരുന്നു.
സോഽപി രാജാ മഹാഭാഗഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ 208.
ആ രാജാവും അത്യന്തം ഭാഗ്യവാനായിരുന്നു, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചവനായിരുന്നു.
യ ഇമാം പൃഥിവീം സര്വാം ധര്മേണ പരിപാലയന്
അവൻ ഈ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ധർമ്മപ്രകാരം സംരക്ഷിച്ചു.
വവര്ഷ സതതം ദേവസ്തസ്യ രാഷ്ട്രേ മഹാദ്യുതേഃ
ആ മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവിന്റെ രാജ്യത്ത് ദൈവം എപ്പോഴും മഴ പെയ്യിച്ചു.
ന കശ്ചിദ് ദൃശ്യതേ മര്ത്യോ രുജാര്ത്തോ ദുഃഖിതോഽപി വാ
അവിടെ ആരും രോഗിയോ, കഷ്ടപ്പെട്ടവനോ, ദുഃഖിതനോ ആയിരുന്നില്ല.
ഉവാച രാജ്ഞീ വിപ്രേന്ദ്ര വിനയാത്പ്രശ്രിതം വചഃ
രാജ്ഞി, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, വിനയപൂർവ്വം ആദരപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
രാജ്ഞ്യുവാച യദസ്തി ദ്രവിണം കിംചിത്പൃഥിവ്യാം യദ്ഗൃഹേ ച തേ
രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ എത്രയോ സമ്പത്തോ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഉള്ളതോ—
വിനിയുക്തം തു തത്സര്വം സാന്നിധ്യം തു തഥാ ത്വയാ
അവയെല്ലാം നിങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തു, അതുപോലെ നിങ്ങൾ സന്നിഹിതനായിരുന്നു.
നാസ്തി തന്നിയമഃ കശ്ചിത്പുഷ്പമൂല്യം ച നാസ്തി നഃ
നമുക്ക് അങ്ങനെ ഒരു നിയമമോ, പൂവിന്റെ വില പോലും ഇല്ല.
ന ചൈവ വാര്ഷികഃ കശ്ചിദ്വിദ്യതേ ഭാജനസ്യ ച
വർഷാവർഷം ലഭിക്കുന്ന വരുമാനമോ, ഒരു പാത്രം പോലും ഇല്ല.
യത്കര്തവ്യം മയാ വാപി തന്മേ ബ്രൂഹി നരാധിപ
എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ, മനുഷ്യരാജാവേ.
രാജോവാച ന ച പശ്യാമ്യഹം ദേവി തവ ചൈവ ജനസ്യ ച ।। 208.
രാജാവ് പറഞ്ഞു: ദേവി, ഞാൻ നിനക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഒന്നും കാണുന്നില്ല.
തദ്ബ്രവീമി യഥാശക്ത്യാ യദി മേ മന്യസേ പ്രിയേ
അതുകൊണ്ട്, എനിക്ക് കഴിയുന്നതുപോലെ ഞാൻ പറയാം; നീ സമ്മതിച്ചാൽ, പ്രിയേ.
കുദ്ദാലേന ഹി കാഷ്ഠേന ക്ഷേത്രം വൈ കുര്മഹേ പ്രിയേ
പ്രിയേ, ഞങ്ങള് കഷാണി കൊണ്ടാണ് വയല് തയ്യാറാക്കുന്നത്.
ഏവമുക്താ തതോ രാജ്ഞീ രാജാനമിദമബ്രവീത്
ഇങ്ങനെ രാജ്ഞിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തതിനു ശേഷം, അവള് രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.
ദേവ്യുവാച അശ്വാനാം ച ഗജാനാം ച സൈരിഭാനാം തഥൈവ ച
രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: കുതിരകളും ആനകളും, അതുപോലെ ഒട്ടകങ്ങളും,
ഉഷ്ട്രാണാം മഹിഷാണാം ച ഖരാണാം ച മഹായശാഃ
ഒട്ടകങ്ങള്, മേശകള്, കാളകള് ഇവയും, മഹാനായവനേ,
രാജോവാച സര്വകര്മാണി കുര്വന്തി യേ ഭൃത്യാ മേ വരാനനേ
രാജാവ് പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭൃത്യന്മാര് എല്ലാം ജോലി ചെയ്യുന്നു, മനോഹരമുഖിയായവളേ.
ബലീവര്ദാഃ ഖരാ അശ്വാ ഗജാ ഉഷ്ട്രാ ഹ്യനേകശഃ
കാളകള്, കാളദുംഗകള്, കുതിരകള്, ആനകള്, ഒട്ടകങ്ങള് — ഇതെല്ലാം അനേകം,
ആയസം ത്രാപുഷം താമ്രം രാജതം കാംചനം തഥാ
ഇരുമ്പ്, തകരം, താമ്രം, വെള്ളി, പൊന്നും കൂടെ,
നനു പശ്യാമ്യഹം ദേവി കിംചിദ്ധൈമം ന ചായസമ്
ദേവിയേ, ഞാന് ഇവിടെ പൊന്നാണ് കാണുന്നത്, ഇരുമ്പ് കാണുന്നില്ല.
ഏവമുക്താ മഹാദേവീ തേന രാജ്ഞാ സുശോഭനാ 208.
അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട മഹാദേവി, അത്യന്തം ഭംഗിയോടെ,
ഗച്ഛ രാജന്യഥാകാമമനുയാസ്യാമി പൃഷ്ഠതഃ
രാജാവേ, നിന്റെ ഇഷ്ടപ്രകാരം നീ പോകൂ; ഞാന് പിന്നില് പിന്തുടരാം.
തതോ രാജാ ച ദേവീ ച ക്ഷേത്രം മൃഗയതസ്തദാ
അപ്പോള് രാജാവും രാജ്ഞിയും വയല് അന്വേഷിച്ചു.
ഇദം ഭദ്രം മമ ക്ഷേത്രമാസ്സ്വാത്ര വരവര്ണിനി
സുന്ദരിയായവളേ, ഇതാണ് എന്റെ ശുഭമായ വയല്; ഇവിടെ ഇരിക്കൂ.
അഹം ഛിനദ്മി വൈ ദേവി ത്വമേതാഞ്ഛോധയ പ്രിയേ
ദേവിയേ, ഞാന് വെട്ടാം; പ്രിയേ, നീ ഇവ വെടിപ്പാക്കൂ.
ഏവമുക്താ മഹാദേവീ തേന രാജ്ഞാ തപോധന
അങ്ങനെ രാജാവിന്റെ വാക്കുകള് കേട്ട മഹാദേവി,
വൃക്ഷോഽത്ര ദൃശ്യതേ പാര്ശ്വേ സൌവര്ണോ ഗുല്മ ഏവ ച
ഇവിടെ വശത്ത് ഒരു പൊന്നിന്റെ വൃക്ഷവും പൊന്നിന്റെ ചെടിയും കാണാം.
കഥം ക്ഷേത്രം കരിഷ്യാവോ ഹൃദ്രോഗസ്യ തു കാരകമ്
ഹൃദ്രോഗം വരുത്തുന്ന വയല് എങ്ങനെ ഞങ്ങള് തയ്യാറാക്കും?