വരാഹപുരാണമ്

പതിവ്രതോവാച മൈവമീര്ഷാം കുരുഷ്വ ത്വം ബ്രാഹ്മണേഷു തപസ്വിസു അചിന്ത്യാഃ സര്വഭൂതാനാം ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ

പതിവ്രത പറഞ്ഞു: നീ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും തപസ്സുചെയ്യുന്നവരോടും അസൂയ കാണിക്കരുത്; വേദങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാവിധ ജീവികൾക്കും അതീതരാണ്.

ബ്രാഹ്മണാഃ സതതം പൂജ്യാ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വദേവതാഃ 208.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്; ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് എല്ലാ ദേവതകളും.

ത്വയാ ശുഭാശുഭം കര്മ നിത്യം പൂജാ മനസ്വിനാമ്

നിന്റെ വഴി, നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള കർമ്മങ്ങൾ മനസ്സുള്ളവർക്കു നീ എപ്പോഴും സമർപ്പിക്കുന്നു.

പ്രയാതാ ഗഗനേ ദൃഷ്ടാ വിദ്യുത്സൌദാമിനീ യഥാ

ആവൾ ആകാശത്ത് മിന്നൽപോലെ അകന്നു പോയത് കണ്ടു.

അബ്രവീന്നാരദസ്തത്ര ധര്മരാജം തഥാഗതമ്

അവിടെ നാരദൻ എത്തിയ ധർമരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

നാരദ ഉവാച യാ ത്വയാ പൂജിതാ രാജന് ഹിതമുക്ത്വാ ഗതാ പുനഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നിങ്ങൾ ആരാധിച്ചവളാണ്, നല്ലതായുള്ള ഉപദേശം പറഞ്ഞ് പിന്നീട് പോയവൾ—

ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ജ്ഞാതും പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ

ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനായി എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.

യമ ഉവാച ഏഷാ മയാ യഥാ താത പൂജിതാപി ച കൃത്സ്നശഃ

യമൻ പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, ഞാൻ അവളെ പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചിട്ടും—

പുരാ കൃതയുഗേ താത നിമിര്നാമ മഹായശാഃ

പഴയ കാലത്ത് കൃതയുഗത്തിൽ, നിമി എന്ന മഹാപ്രശസ്തനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

തസ്യ പുത്രോ മിഥിര്നാമ ജനനാജ്ജനകോഽഭവത്

അവനു മിഥി എന്ന പേരുള്ള ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യയിൽ നിന്ന് ജനകൻ ജനിച്ചു.

സാ ചാപ ശുഭകര്മാണി പതിഭക്താ പതിവ്രതാ

അവളും ഭർത്താവിനോടു അർപ്പിതയായിരുന്നു, നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ സ്ഥിരമായിരുന്നു, ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധമായ വിശ്വാസം പുലർത്തിയവളായിരുന്നു.

സോഽപി രാജാ മഹാഭാഗഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ 208.

ആ രാജാവും അത്യന്തം ഭാഗ്യവാനായിരുന്നു, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചവനായിരുന്നു.

യ ഇമാം പൃഥിവീം സര്വാം ധര്മേണ പരിപാലയന്

അവൻ ഈ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ധർമ്മപ്രകാരം സംരക്ഷിച്ചു.

വവര്ഷ സതതം ദേവസ്തസ്യ രാഷ്ട്രേ മഹാദ്യുതേഃ

ആ മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവിന്റെ രാജ്യത്ത് ദൈവം എപ്പോഴും മഴ പെയ്യിച്ചു.

ന കശ്ചിദ് ദൃശ്യതേ മര്ത്യോ രുജാര്ത്തോ ദുഃഖിതോഽപി വാ

അവിടെ ആരും രോഗിയോ, കഷ്ടപ്പെട്ടവനോ, ദുഃഖിതനോ ആയിരുന്നില്ല.

ഉവാച രാജ്ഞീ വിപ്രേന്ദ്ര വിനയാത്പ്രശ്രിതം വചഃ

രാജ്ഞി, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, വിനയപൂർവ്വം ആദരപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

രാജ്ഞ്യുവാച യദസ്തി ദ്രവിണം കിംചിത്പൃഥിവ്യാം യദ്ഗൃഹേ ച തേ

രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ എത്രയോ സമ്പത്തോ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഉള്ളതോ—

വിനിയുക്തം തു തത്സര്വം സാന്നിധ്യം തു തഥാ ത്വയാ

അവയെല്ലാം നിങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തു, അതുപോലെ നിങ്ങൾ സന്നിഹിതനായിരുന്നു.

നാസ്തി തന്നിയമഃ കശ്ചിത്പുഷ്പമൂല്യം ച നാസ്തി നഃ

നമുക്ക് അങ്ങനെ ഒരു നിയമമോ, പൂവിന്റെ വില പോലും ഇല്ല.

ന ചൈവ വാര്ഷികഃ കശ്ചിദ്വിദ്യതേ ഭാജനസ്യ ച

വർഷാവർഷം ലഭിക്കുന്ന വരുമാനമോ, ഒരു പാത്രം പോലും ഇല്ല.

യത്കര്തവ്യം മയാ വാപി തന്മേ ബ്രൂഹി നരാധിപ

എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് പറയൂ, മനുഷ്യരാജാവേ.

രാജോവാച ന ച പശ്യാമ്യഹം ദേവി തവ ചൈവ ജനസ്യ ച ।। 208.

രാജാവ് പറഞ്ഞു: ദേവി, ഞാൻ നിനക്കും ജനങ്ങൾക്കും ഒന്നും കാണുന്നില്ല.

തദ്ബ്രവീമി യഥാശക്ത്യാ യദി മേ മന്യസേ പ്രിയേ

അതുകൊണ്ട്, എനിക്ക് കഴിയുന്നതുപോലെ ഞാൻ പറയാം; നീ സമ്മതിച്ചാൽ, പ്രിയേ.

കുദ്ദാലേന ഹി കാഷ്ഠേന ക്ഷേത്രം വൈ കുര്മഹേ പ്രിയേ

പ്രിയേ, ഞങ്ങള്‍ കഷാണി കൊണ്ടാണ് വയല്‍ തയ്യാറാക്കുന്നത്.

ഏവമുക്താ തതോ രാജ്ഞീ രാജാനമിദമബ്രവീത്

ഇങ്ങനെ രാജ്ഞിയെ അഭിസംബോധന ചെയ്തതിനു ശേഷം, അവള്‍ രാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

ദേവ്യുവാച അശ്വാനാം ച ഗജാനാം ച സൈരിഭാനാം തഥൈവ ച

രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: കുതിരകളും ആനകളും, അതുപോലെ ഒട്ടകങ്ങളും,

ഉഷ്ട്രാണാം മഹിഷാണാം ച ഖരാണാം ച മഹായശാഃ

ഒട്ടകങ്ങള്‍, മേശകള്‍, കാളകള്‍ ഇവയും, മഹാനായവനേ,

രാജോവാച സര്വകര്മാണി കുര്വന്തി യേ ഭൃത്യാ മേ വരാനനേ

രാജാവ് പറഞ്ഞു: എന്റെ ഭൃത്യന്മാര്‍ എല്ലാം ജോലി ചെയ്യുന്നു, മനോഹരമുഖിയായവളേ.

ബലീവര്ദാഃ ഖരാ അശ്വാ ഗജാ ഉഷ്ട്രാ ഹ്യനേകശഃ

കാളകള്‍, കാളദുംഗകള്‍, കുതിരകള്‍, ആനകള്‍, ഒട്ടകങ്ങള്‍ — ഇതെല്ലാം അനേകം,