വരാഹപുരാണമ്

യായാവരാസ്തു യേ വിപ്രാ ഉഞ്ഛവൃത്തിപരായണാഃ

ഉഞ്ചവൃത്തി പിന്തുടരുന്ന, ദേശംദേശമായി സഞ്ചരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ,

അതിഥിപ്രിയകാശ്ചൈവ നിത്യയുക്താ ജിതേന്ദ്രിയാഃ

അതിനൊപ്പം അതിഥികളെ സന്തോഷത്തോടെ സ്വീകരിക്കുകയും, എപ്പോഴും ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവരായിരിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ന ച മാമുപതിഷ്ഠന്തി ന ചൈവ വശഗാ മമ 208.

അവർ എന്നെ സമീപിക്കാറില്ല, എനിക്കു കീഴിലുമില്ല.

ദിവ്യഗന്ധൈര്വിലിപ്താങ്ഗാ മാല്യഭൂഷിതവാസസഃ

ദിവ്യഗന്ധങ്ങൾ പുരട്ടിയ ശരീരവും, പുഷ്പമാലകളും മനോഹരവസ്ത്രങ്ങളും അണിഞ്ഞവരുമാണ് അവർ.

മൃത്യോ തിഷ്ഠസി കസ്യാര്ഥേ കോ വാ മൃത്യുഃ കഥം ഭവേത്

മരണമേ, നീ ഇവിടെ ആര്ക്ക് വേണ്ടി കാത്തുനിൽക്കുന്നു? മരണം ആരാണ്? അത് എങ്ങനെ ഉണ്ടാകുന്നു?

ലോഭാസക്താന്സദാ ഹംസി പാപിഷ്ഠാന്ധര്മവര്ജിതാന്

ലോഭത്തിൽ ആസക്തരായ, പാപികളായ, ധർമ്മമില്ലാത്തവരെ നീ എപ്പോഴും സംഹരിക്കുന്നു.

നിഗ്രഹാനുഗ്രഹൌ നാപി മയാ ശക്യൌ മഹാത്മനാമ്

മഹാത്മാക്കളെ ശിക്ഷിക്കാനും അനുഗ്രഹിക്കാനും എനിക്ക് കഴിയില്ല.

ഏതസ്മിന്നന്തരേ തത്ര വിമാനേന മഹാദ്യുതിഃ

അതിനിടയിൽ അവിടെ ഒരു ദിവ്യപ്രഭയുള്ളവൻ വിഹയസ്യാനത്തിൽ എത്തി.

മഹതാ തൂര്യഘോഷേണ സമ്പ്രാപ്താ പ്രിയദര്ശനാ

വലിയ വാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തോടെ, മനോഹരമായ ദർശനത്തോടെ അവൾ എത്തി.

സാബ്രവീത്തു വിമാനസ്ഥാ സാധയന്തീ ശുഭാങ്ഗനാ

അവിടെ, ആ ദിവ്യവിമാനത്തിൽ നിന്നു, ആ മനോഹരാംഗിയായ ശുഭസ്ത്രി സംസാരിച്ചു.

പതിവ്രതോവാച മൈവമീര്ഷാം കുരുഷ്വ ത്വം ബ്രാഹ്മണേഷു തപസ്വിസു അചിന്ത്യാഃ സര്വഭൂതാനാം ബ്രാഹ്മണാ വേദപാരഗാഃ

പതിവ്രത പറഞ്ഞു: നീ ബ്രാഹ്മണന്മാരോടും തപസ്സുചെയ്യുന്നവരോടും അസൂയ കാണിക്കരുത്; വേദങ്ങൾ പൂർണ്ണമായി അറിഞ്ഞ ബ്രാഹ്മണന്മാർ എല്ലാവിധ ജീവികൾക്കും അതീതരാണ്.

ബ്രാഹ്മണാഃ സതതം പൂജ്യാ ബ്രാഹ്മണാഃ സര്വദേവതാഃ 208.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ എപ്പോഴും ആദരിക്കപ്പെടേണ്ടവരാണ്; ബ്രാഹ്മണന്മാരാണ് എല്ലാ ദേവതകളും.

ത്വയാ ശുഭാശുഭം കര്മ നിത്യം പൂജാ മനസ്വിനാമ്

നിന്റെ വഴി, നല്ലതും ചീത്തയുമുള്ള കർമ്മങ്ങൾ മനസ്സുള്ളവർക്കു നീ എപ്പോഴും സമർപ്പിക്കുന്നു.

പ്രയാതാ ഗഗനേ ദൃഷ്ടാ വിദ്യുത്സൌദാമിനീ യഥാ

ആവൾ ആകാശത്ത് മിന്നൽപോലെ അകന്നു പോയത് കണ്ടു.

അബ്രവീന്നാരദസ്തത്ര ധര്മരാജം തഥാഗതമ്

അവിടെ നാരദൻ എത്തിയ ധർമരാജാവിനോട് പറഞ്ഞു.

നാരദ ഉവാച യാ ത്വയാ പൂജിതാ രാജന് ഹിതമുക്ത്വാ ഗതാ പുനഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നിങ്ങൾ ആരാധിച്ചവളാണ്, നല്ലതായുള്ള ഉപദേശം പറഞ്ഞ് പിന്നീട് പോയവൾ—

ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ജ്ഞാതും പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ

ഇതിനെക്കുറിച്ച് ഞാൻ അറിയാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനായി എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.

യമ ഉവാച ഏഷാ മയാ യഥാ താത പൂജിതാപി ച കൃത്സ്നശഃ

യമൻ പറഞ്ഞു: പ്രിയനേ, ഞാൻ അവളെ പൂർണ്ണമായി ആരാധിച്ചിട്ടും—

പുരാ കൃതയുഗേ താത നിമിര്നാമ മഹായശാഃ

പഴയ കാലത്ത് കൃതയുഗത്തിൽ, നിമി എന്ന മഹാപ്രശസ്തനായ രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

തസ്യ പുത്രോ മിഥിര്നാമ ജനനാജ്ജനകോഽഭവത്

അവനു മിഥി എന്ന പേരുള്ള ഒരു മകനുണ്ടായിരുന്നു; അവന്റെ ഭാര്യയിൽ നിന്ന് ജനകൻ ജനിച്ചു.

സാ ചാപ ശുഭകര്മാണി പതിഭക്താ പതിവ്രതാ

അവളും ഭർത്താവിനോടു അർപ്പിതയായിരുന്നു, നല്ല പ്രവൃത്തികളിൽ സ്ഥിരമായിരുന്നു, ഭർത്താവിനോടു വിശുദ്ധമായ വിശ്വാസം പുലർത്തിയവളായിരുന്നു.

സോഽപി രാജാ മഹാഭാഗഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ 208.

ആ രാജാവും അത്യന്തം ഭാഗ്യവാനായിരുന്നു, എല്ലാ ജീവികളുടെയും ക്ഷേമത്തിനായി പ്രവർത്തിച്ചവനായിരുന്നു.

യ ഇമാം പൃഥിവീം സര്വാം ധര്മേണ പരിപാലയന്

അവൻ ഈ മുഴുവൻ ഭൂമിയും ധർമ്മപ്രകാരം സംരക്ഷിച്ചു.

വവര്ഷ സതതം ദേവസ്തസ്യ രാഷ്ട്രേ മഹാദ്യുതേഃ

ആ മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവിന്റെ രാജ്യത്ത് ദൈവം എപ്പോഴും മഴ പെയ്യിച്ചു.

ന കശ്ചിദ് ദൃശ്യതേ മര്ത്യോ രുജാര്ത്തോ ദുഃഖിതോഽപി വാ

അവിടെ ആരും രോഗിയോ, കഷ്ടപ്പെട്ടവനോ, ദുഃഖിതനോ ആയിരുന്നില്ല.

ഉവാച രാജ്ഞീ വിപ്രേന്ദ്ര വിനയാത്പ്രശ്രിതം വചഃ

രാജ്ഞി, ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠാ, വിനയപൂർവ്വം ആദരപൂർവ്വം വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

രാജ്ഞ്യുവാച യദസ്തി ദ്രവിണം കിംചിത്പൃഥിവ്യാം യദ്ഗൃഹേ ച തേ

രാജ്ഞി പറഞ്ഞു: ഭൂമിയിൽ എത്രയോ സമ്പത്തോ, നിങ്ങളുടെ വീട്ടിൽ ഉള്ളതോ—

വിനിയുക്തം തു തത്സര്വം സാന്നിധ്യം തു തഥാ ത്വയാ

അവയെല്ലാം നിങ്ങൾ വിതരണം ചെയ്തു, അതുപോലെ നിങ്ങൾ സന്നിഹിതനായിരുന്നു.

നാസ്തി തന്നിയമഃ കശ്ചിത്പുഷ്പമൂല്യം ച നാസ്തി നഃ

നമുക്ക് അങ്ങനെ ഒരു നിയമമോ, പൂവിന്റെ വില പോലും ഇല്ല.