വരാഹപുരാണമ്

കിംചിന്മാത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി യേന യത്പ്രാപ്യതേ നരൈഃ

എന്ത് വഴി മനുഷ്യർക്ക് ഓരോ ഫലവും ലഭിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയും.

രഹസ്യമിദമാഖ്യാനം ശ്രൂയതാം മുനിസത്തമ

മഹാമുനിയേ, ഈ രഹസ്യമായ ഉപദേശം കേൾക്കൂ.

തപസാ പ്രാപ്യതേ സ്വര്ഗസ്തപസാ പ്രാപ്യതേ യശഃ

തപസ്സിലൂടെ സ്വർഗ്ഗവും, തപസ്സിലൂടെ പ്രശസ്തിയും ലഭിക്കുന്നു.

ജ്ഞാനവിജ്ഞാനമാരോഗ്യം രൂപസൌഭാഗ്യസമ്പദഃ

ജ്ഞാനം, വിവേകം, ആരോഗ്യം, സൗന്ദര്യം, ഭാഗ്യം, സമ്പത്ത് —

ഏവം പ്രാപ്നോതി പുണ്യേന മൌനേനാജ്ഞാം മഹാമുനേ

ഇവയെല്ലാം പുണ്യഫലമായി ലഭിക്കുന്നു; മഹാമുനിയേ, മൗനത്തിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.

അഹിംസയാ പരം രൂപം ദീക്ഷയാ കുലജന്മ ച 207.

അഹിംസയാൽ ഉത്തമമായ സൗന്ദര്യം; ദീക്ഷയാൽ ഉന്നത ജന്മം.

പയോഭക്ഷ്യാ ദിവം യാന്തി ജായതേ ദ്രവിണാഢ്യതാ

പാൽ മാത്രം കഴിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു; ജന്മത്തിൽ സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നു.

ഗവാദ്യാഃ കാലദീക്ഷാഭിര്യേ തു വാ തൃണശായിനഃ

കാലദീക്ഷയിലൂടെയും, പുല്ലിൽ കിടക്കുന്നവരായിട്ടും,

ക്രതുയഷ്ടാ ദിവം യാതി ചോപഹാരം ച സുവ്രത

യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനും, ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, സുദർശനനേ, സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു.

രസാനാം പ്രതിസംഹാരാത് സൌഭാഗ്യമനുജായതേ

രുചികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു.

ഗന്ധമാല്യനിവൃത്ത്യാ തു മൂര്ത്തിര്ഭവതി പുഷ്കലാ

സുഗന്ധവും പൂമാലകളും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ദേഹം സമൃദ്ധമായിത്തീരും.

ഛത്രപ്രദാനേന ഗൃഹം വരിഷ്ഠം രഥം ഹ്യുപാനദ്യുഗ സമ്പ്രദാനാത്

ഒരുവൻ കുടയൊന്നു നൽകുമ്പോൾ ഉത്തമമായ വീട് ലഭിക്കും; ചക്രയോഡയോ കാൽചപ്പലങ്ങളോ നൽകുമ്പോഴും അതുപോലെ.

പാനീയസ്യ പ്രദാനേന തൃപ്തിര്ഭവതി ശാശ്വതീ

വെള്ളം നൽകുന്നതിലൂടെ ദീർഘകാലം തൃപ്തി ലഭിക്കും.

പുഷ്പോപഗന്ധം ച ഫലോപഗംധം യഃ പാദപം സ്പര്ശയതേ ദ്വിജായ

പൂക്കളോ പഴങ്ങളോ ഉള്ള സുവാസനയുള്ള വൃക്ഷം ഒരു ദ്വിജനു വേണ്ടി ആരെങ്കിലും സ്പർശിച്ചാൽ—

വസ്ത്രാന്നപാനീയരസപ്രദാനാത് പ്രാപ്നോതി താനേവ രസപ്രദാനാത്

വസ്ത്രം, അന്നം, വെള്ളം, രുചികരമായ പാനീയം എന്നിവ നൽകുന്നവൻ അതേ തരം അനുഭവങ്ങൾ തന്നെ ലഭിക്കും.

ദത്ത്വാ ദ്വിജേഭ്യഃ സ ഭവേത്സുരൂപോ രോഗാംശ്ച കാംശ്ചില്ലഭതേ ന ജാതു 207.

ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ, അവൻ സുന്ദരനാകും, ചില രോഗങ്ങൾ ഒരിക്കലും വരികയില്ല.

സ സ്ത്രീസമൃദ്ധം ഗജവാജിപൂര്ണം ലഭേദധിഷ്ഠാനവരം വരിഷ്ഠമ്

അവൻ സ്ത്രീകളും ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ ഉത്തമമായ വാസസ്ഥലം ലഭിക്കും.

ഗജം തഥാ ഗോവൃഷഭപ്രദാനൈഃ സ്വര്ഗേ സുഖം ശാശ്വതമാമനന്തി

ആനയോ കാളയോ ദാനം ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതമായ സുഖം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.

ക്ഷൌദ്രേണ നാനാരസതൃപ്തതാം ച ദീപപ്രദാനാദ്ദ്യുതിമാപ്നുവന്തി

തേനാൽ പലവിധ രുചികളിൽ തൃപ്തി ലഭിക്കും; വിളക്ക് നൽകുന്നതിലൂടെ പ്രകാശം ലഭിക്കും.

പായസേന വപുഃപുഷ്ടിം കൃസരാത്സ്നിഗ്ധസൌമ്യതാമ്

പായസം നൽകുമ്പോൾ ശരീരത്തിന് പോഷണം; നെയ്യിൽ വേവിച്ച കഞ്ഞി നൽകുമ്പോൾ സ്നേഹവും സൗമ്യതയും ലഭിക്കും.

രഥൈര്ദിവ്യം വിമാനം തു ശിബികാം ചൈവ മാനവഃ

രഥങ്ങൾ നൽകുന്നവൻ ദിവ്യമായ വിമാനം, ശിബികയും ലഭിക്കും.

അഭയസ്യ പ്രദാനേന സര്വകാമാനവാപ്നുയാത്

അഭയം നൽകുന്നതിലൂടെ എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും ലഭിക്കും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ പുരുഷവിലോഭനം നാമ സപ്താധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ പുരുഷന്റെ മോഹം എന്ന പേരിലുള്ള ഇരുനൂറത്തിയേഴാമത്തെ അധ്യായം.

അഥ പതിവ്രതോപാഖ്യാനവര്ണനമ് മുഹൂര്ത്തസ്യ തു കാലസ്യ ദിവ്യാഭരണഭൂഷിതാന്

ഇപ്പോൾ പതിവ്രതയുടെ കഥ തുടങ്ങുന്നു: അപ്പോൾ ദിവ്യാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞവളായി—

ബ്രാഹ്മണാസ്തപസാ സിദ്ധാഃ സപത്നീകാഃ സബാന്ധവാഃ

ബ്രാഹ്മണന്മാർ തപസ്സിലൂടെ സിദ്ധികളോടെ, ഭാര്യകളും ബന്ധുക്കളുമൊപ്പമുണ്ടായിരുന്നു.

വിവര്ണവദനോ രാജാ പ്രഭാതേജോവിവര്ജിതഃ

രാജാവിന് മുഖം വാടിയിരുന്നു, പ്രകാശവും തേജസും ഇല്ലാതായിരുന്നു.

തം തഥാ നിഷ്പ്രഭം ദൃഷ്ട്വാ ധര്മരാജം തപോധനഃ

അങ്ങനെ പ്രകാശം ഇല്ലാതെ കാണുമ്പോൾ, തപസ്സുകാരൻ ധർമ്മരാജാവിനെ നോക്കി.

അപി ത്വം ഭ്രാജമാനസ്തു പശോഃ പതിരിവാപരഃ

നീ മറ്റൊരു പശുപതിയെപ്പോലെ പ്രകാശിച്ച് നിൽക്കുന്നു.

വിനിഃശ്വസന്യഥാ നാഗഃ കസ്മാത്ത്വം പരിതപ്യസേ

നീ പാമ്പുപോലെ ദീർഘനിശ്വാസം വിടുകയും ഇത്രയും ദുഃഖിക്കുകയും ചെയ്യുന്നത് എന്തുകൊണ്ടാണ്?