വരാഹപുരാണമ്

ന ഗച്ഛന്ത്യത്ര ദാതാരഃ സര്വഭൂതഹിതേ രതാഃ

ദാനശീലികളും, എല്ലാ ജീവികൾക്കും ഉപകാരത്തിൽ താൽപര്യമുള്ളവരും അവിടെ പോകുന്നില്ല.

തിലാന് ഗാം ച ഹിരണ്യം ച പൃഥിവീം ചാപി ശാശ്വതീമ്

എള്ളും പശുക്കളും പൊന്നും ശാശ്വതമായ ഭൂമിയും,

യഥോക്തം യജമാനാശ്ച സത്രയാജിന ഏവ ച

മുന്‍പ് പറഞ്ഞതുപോലെ യജ്ഞങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവരും ദീർഘയജ്ഞങ്ങൾ നടത്തുന്നവരും,

ഗുരുചിത്താനുപാലാശ്ച കൃതിനോ മൌനയന്ത്രിതാഃ

ഗുരുവിന്റെ ഇച്ഛയെ അനുസരിക്കുന്നവരും, കഴിവുള്ളവരും, മൗനത്തിൽ നിയന്ത്രിതരായവരും,

മാം ന പശ്യന്തി തേ ചൈവ സ്വാത്മഭാവേന ഭാവിതാഃ

അവർ സ്വയം ആത്മാവിൽ ലയിച്ചിരിക്കുന്നതിനാൽ എന്നെ കാണുന്നില്ല,

ബ്രാഹ്മണാ അമരത്വം ച പ്രാപ്നുവന്തി ന സംശയഃ 207.

ബ്രാഹ്മണന്മാർ അമരത്വം നേടുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ന ഗച്ഛന്തി ഹി തദ്ധോരം യത്ര തേ പാപകര്മിണഃ

പാപം ചെയ്യുന്നവർ പോകുന്ന ഭയങ്കരമായ സ്ഥലത്തേക്ക് അവർ പോകുന്നില്ല.

നാരദ ഉവാച കിം വാ കര്മ മഹത്കൃത്വാ സ്വര്ഗലോകേ മഹീയതേ

നാരദൻ ചോദിച്ചു: ഏത് വലിയ കര്‍മ്മം ചെയ്താൽ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ ബഹുമാനം ലഭിക്കും?

രൂപം വാ ധനധാന്യം വാ ഹ്യായുശ്ച കുലമേവ വാ

അത് സൗന്ദര്യമോ, സമ്പത്തോ, ധാന്യങ്ങളോ, ദീർഘായുസ്സോ, ഉന്നത വംശമോ ആണോ?

യമ ഉവാച ശുഭാശുഭാനാം ഗതയോ ദ്രഷ്ടും വാ പ്രഷ്ടുമേവ വാ

യമൻ പറഞ്ഞു: നല്ലതും ചീത്തയുമായുള്ള ഗതികളെ കാണാനോ ചോദിക്കാനോ,

കിംചിന്മാത്രം പ്രവക്ഷ്യാമി യേന യത്പ്രാപ്യതേ നരൈഃ

എന്ത് വഴി മനുഷ്യർക്ക് ഓരോ ഫലവും ലഭിക്കുന്നു എന്ന് ഞാൻ സംക്ഷിപ്തമായി പറയും.

രഹസ്യമിദമാഖ്യാനം ശ്രൂയതാം മുനിസത്തമ

മഹാമുനിയേ, ഈ രഹസ്യമായ ഉപദേശം കേൾക്കൂ.

തപസാ പ്രാപ്യതേ സ്വര്ഗസ്തപസാ പ്രാപ്യതേ യശഃ

തപസ്സിലൂടെ സ്വർഗ്ഗവും, തപസ്സിലൂടെ പ്രശസ്തിയും ലഭിക്കുന്നു.

ജ്ഞാനവിജ്ഞാനമാരോഗ്യം രൂപസൌഭാഗ്യസമ്പദഃ

ജ്ഞാനം, വിവേകം, ആരോഗ്യം, സൗന്ദര്യം, ഭാഗ്യം, സമ്പത്ത് —

ഏവം പ്രാപ്നോതി പുണ്യേന മൌനേനാജ്ഞാം മഹാമുനേ

ഇവയെല്ലാം പുണ്യഫലമായി ലഭിക്കുന്നു; മഹാമുനിയേ, മൗനത്തിലൂടെ ജ്ഞാനം ലഭിക്കും.

അഹിംസയാ പരം രൂപം ദീക്ഷയാ കുലജന്മ ച 207.

അഹിംസയാൽ ഉത്തമമായ സൗന്ദര്യം; ദീക്ഷയാൽ ഉന്നത ജന്മം.

പയോഭക്ഷ്യാ ദിവം യാന്തി ജായതേ ദ്രവിണാഢ്യതാ

പാൽ മാത്രം കഴിക്കുന്നവർ സ്വർഗ്ഗത്തിൽ എത്തുന്നു; ജന്മത്തിൽ സമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നു.

ഗവാദ്യാഃ കാലദീക്ഷാഭിര്യേ തു വാ തൃണശായിനഃ

കാലദീക്ഷയിലൂടെയും, പുല്ലിൽ കിടക്കുന്നവരായിട്ടും,

ക്രതുയഷ്ടാ ദിവം യാതി ചോപഹാരം ച സുവ്രത

യജ്ഞം ചെയ്യുന്നവനും, ദാനം ചെയ്യുന്നവനും, സുദർശനനേ, സ്വർഗ്ഗം നേടുന്നു.

രസാനാം പ്രതിസംഹാരാത് സൌഭാഗ്യമനുജായതേ

രുചികളുടെ നിയന്ത്രണത്തിലൂടെ ഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു.

ഗന്ധമാല്യനിവൃത്ത്യാ തു മൂര്ത്തിര്ഭവതി പുഷ്കലാ

സുഗന്ധവും പൂമാലകളും ഉപേക്ഷിച്ചാൽ ദേഹം സമൃദ്ധമായിത്തീരും.

ഛത്രപ്രദാനേന ഗൃഹം വരിഷ്ഠം രഥം ഹ്യുപാനദ്യുഗ സമ്പ്രദാനാത്

ഒരുവൻ കുടയൊന്നു നൽകുമ്പോൾ ഉത്തമമായ വീട് ലഭിക്കും; ചക്രയോഡയോ കാൽചപ്പലങ്ങളോ നൽകുമ്പോഴും അതുപോലെ.

പാനീയസ്യ പ്രദാനേന തൃപ്തിര്ഭവതി ശാശ്വതീ

വെള്ളം നൽകുന്നതിലൂടെ ദീർഘകാലം തൃപ്തി ലഭിക്കും.

പുഷ്പോപഗന്ധം ച ഫലോപഗംധം യഃ പാദപം സ്പര്ശയതേ ദ്വിജായ

പൂക്കളോ പഴങ്ങളോ ഉള്ള സുവാസനയുള്ള വൃക്ഷം ഒരു ദ്വിജനു വേണ്ടി ആരെങ്കിലും സ്പർശിച്ചാൽ—

വസ്ത്രാന്നപാനീയരസപ്രദാനാത് പ്രാപ്നോതി താനേവ രസപ്രദാനാത്

വസ്ത്രം, അന്നം, വെള്ളം, രുചികരമായ പാനീയം എന്നിവ നൽകുന്നവൻ അതേ തരം അനുഭവങ്ങൾ തന്നെ ലഭിക്കും.

ദത്ത്വാ ദ്വിജേഭ്യഃ സ ഭവേത്സുരൂപോ രോഗാംശ്ച കാംശ്ചില്ലഭതേ ന ജാതു 207.

ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്താൽ, അവൻ സുന്ദരനാകും, ചില രോഗങ്ങൾ ഒരിക്കലും വരികയില്ല.

സ സ്ത്രീസമൃദ്ധം ഗജവാജിപൂര്ണം ലഭേദധിഷ്ഠാനവരം വരിഷ്ഠമ്

അവൻ സ്ത്രീകളും ആനകളും കുതിരകളും നിറഞ്ഞ ഉത്തമമായ വാസസ്ഥലം ലഭിക്കും.

ഗജം തഥാ ഗോവൃഷഭപ്രദാനൈഃ സ്വര്ഗേ സുഖം ശാശ്വതമാമനന്തി

ആനയോ കാളയോ ദാനം ചെയ്താൽ സ്വർഗത്തിൽ ശാശ്വതമായ സുഖം ലഭിക്കും എന്ന് പറയുന്നു.

ക്ഷൌദ്രേണ നാനാരസതൃപ്തതാം ച ദീപപ്രദാനാദ്ദ്യുതിമാപ്നുവന്തി

തേനാൽ പലവിധ രുചികളിൽ തൃപ്തി ലഭിക്കും; വിളക്ക് നൽകുന്നതിലൂടെ പ്രകാശം ലഭിക്കും.