വരാഹപുരാണമ്

thumb|ഗൌ ദന്തേഷു മരുതോ ദേവാ ജിഹ്വായാം തു സരസ്വതീ

പല്ലുകളിൽ മരുത് ദേവതകൾ, നാവിൽ സരസ്വതി വസിക്കുന്നു.

സര്വസന്ധിഷു സാധ്യാശ്ച ചന്ദ്രാദിത്യൌ തു ലോചനേ 206.

എല്ലാ സന്ധികളിലും സാദ്ധ്യർ, കണ്ണുകളിൽ ചന്ദ്രനും സൂര്യനും വസിക്കുന്നു.

അപാനേ സര്വതീര്ഥാനി പ്രസ്രാവേ ജാഹ്നവീ നദീ

അപാനവായുവിൽ എല്ലാ തീർത്ഥങ്ങളും, പ്രവാഹത്തിൽ ജാഹ്നവി നദി ഉണ്ട്.

ഋഷയോ രോമകൂപേഷു ഗോമയേ പദ്മധാരിണീ

മുനികൾ ചർമ്മത്തിലെ രോമകൂപങ്ങളിൽ, താമരവാഹിനി പശുവിന്റെ മയത്തിൽ ഉണ്ട്.

ധൈര്യം ധൃതിശ്ച ശാന്തിശ്ച പുഷ്ടിര്വൃദ്ധിസ്തഥൈവ ച

ധൈര്യം, ദൃഢത, ശാന്തി, പോഷണം, വളർച്ച എന്നിവയും ഉണ്ട്.

വിദ്യാ ശാന്തിര്മതിശ്ചൈവ സന്തതിഃ പരമാ തഥാ

പശുക്കൾ ഉള്ളിടത്ത് അറിവും സമാധാനവും ബുദ്ധിയും ഉത്തമ ഐശ്വര്യവും ഉണ്ടാകുന്നു.

യത്ര ഗാവോ ജഗത്തത്ര ദേവദേവപുരോഗമാഃ

പശുക്കൾ കാണുന്നിടത്ത് ലോകത്തിൽ ദേവന്മാരും ദേവദേവന്റെ നേതൃത്വത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്നു.

സര്വരൂപേഷു താ ഗാവസ്തിഷ്ഠന്ത്യഭിമതാസ്തഥാ

എല്ലാ രൂപങ്ങളിലും ആ പ്രിയപ്പെട്ട പശുക്കൾ ആഗ്രഹിച്ചപോലെ നിലകൊള്ളുന്നു.

സ്ത്രിയശ്ച പുരുഷാശ്ചൈവ രക്ഷന്തശ്ച സുയന്ത്രിതാഃ

അവിടെ സ്ത്രീകളും പുരുഷന്മാരും നല്ല രീതിയിൽ സംരക്ഷിതരും നിയന്ത്രിതരുമായിരിക്കുന്നു.

ക്രീഡന്തി വിവിധൈര്ഭോഗൈര്ഭോഗേഷു ച സഹസ്രശഃ

അവർ ആയിരക്കണക്കിന് വിവിധ ആനന്ദങ്ങളിൽ ആസ്വദിച്ച് സന്തോഷിക്കുന്നു.

ഭക്ഷ്യാണാം വിവിധാനാം ച ഭോജനാനാം ച സംചയാത്

വിവിധ ഭക്ഷണങ്ങളും വിഭവങ്ങളും ധാരാളമായി ലഭിക്കുന്നതിനാൽ,

അപശ്യന്വിവിധാസ്തത്ര സ്ത്രിയശ്ച ശുഭലോചനാ 206.

അവിടെ, അവൻ ശുഭദർശനമുള്ള നിരവധി സ്ത്രീകളെ കണ്ടു.

ഉദ്യാനേഷു തഥാ ചാന്യാ ഭവനേഷു ച പുണ്യതഃ

പുണ്യമായ ഭവനങ്ങളിലും, ഉദ്യാനങ്ങളിലും മറ്റുള്ളവരെയും അവിടെ കണ്ടു.

അഹോ സൂത്രകൃതം ശില്പമഹോരത്നൈരലംകൃതമ്

അഹോ, നൂലുകൊണ്ടുള്ള ശില്പം ഉത്തമ രത്നങ്ങൾ കൊണ്ട് അലങ്കരിച്ചിരിക്കുന്നു!

തതസ്തു നിഖിലം സമ്യഗ്ദൃഷ്ട്വാ കര്മ മഹോദയമ്

അതിനുശേഷം, ആ മഹത്തായ ഫലങ്ങൾ മുഴുവനും ശരിയായി കണ്ടു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ ശുഭകര്മഫലോദയോ നാമ ഷഡധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ സാംസാരചക്രത്തിൽ നല്ല പ്രവർത്തികളുടെ ശുഭഫലങ്ങൾ ഉദയിക്കുന്നതെന്നു പേരുള്ള ഇരുനൂറ് ആറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സംസാരചക്രപുരുഷ വിലോഭനപ്രകരണമ് ഇദമന്യന്മഹാഭാഗാന്നാരദാത്കലഹപ്രിയാത്

ഇപ്പോൾ സാംസാരചക്രത്തിലെ പുരുഷന്റെ മോഹത്തിന്റെ കഥ; മഹാഭാഗ്യവാനേ, കലഹം ഇഷ്ടമുള്ള നാരദൻ പറയുന്ന മറ്റൊരു കഥയാണ് ഇത്.

തഥാ ച പൃച്ഛതസ്തസ്യ പുരാവൃത്തം മഹാത്മനഃ

അവൻ ചോദിച്ചപ്പോൾ, ആ മഹാത്മാവിന്റെ പഴയ പ്രവർത്തികൾ വിവരിച്ചു.

യഥാ ച ജനകോ രാജാ കാമാന്ദിവ്യാനവാപ്തവാന്

ജനക രാജാവ് എങ്ങനെ ദിവ്യാനന്ദങ്ങൾ നേടുകയുണ്ടായി എന്നതും,

അയം തത്ര മഹാതേജാ നാരദോ മുനിസത്തമഃ

അവിടെ, മഹാ തേജസ്സുള്ള, മുനിമാരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠനായ നാരദൻ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തത്ര രാജാഽഥ വേഗേന തം ദൃഷ്ട്വാ സ്വയമാഗതമ്

അവിടെ രാജാവ്, അവൻ വേഗത്തിൽ നേരിട്ട് വന്നതിനെ കണ്ടു.

ഉവാച ച മഹാതേജാഃ സൂര്യപുത്രഃ പ്രതാപവാന്

മഹാ തേജസ്സും, സൂര്യപുത്രനും, മഹാശക്തിയുമുള്ളവൻ സംസാരിച്ചു.

സര്വജ്ഞഃ സര്വദശീം ച സര്വധര്മവിദാം വരഃ

എല്ലാം അറിയുന്നവൻ, എല്ലാ കാലങ്ങളും കാണുന്നവൻ, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങൾ അറിയുന്നവരിൽ ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ഠൻ.

വയം പൂതാശ്ച മേധ്യാശ്ച ത്വാം ദൃഷ്ട്വാ ഹ്യാഗതം വിഭോ

ഭഗവാനേ, ഞങ്ങൾ നിങ്ങളെ കാണുമ്പോൾ തന്നെ ഞങ്ങൾ ശുദ്ധരായി, പവിത്രരായി മാറുന്നു.

യത്കാര്യം യേന വാ കാര്യം യദ്വൈ മനസി വര്ത്തതേ

ഏത് കാര്യമായാലും, ആരാൽ ചെയ്തതായാലും, നിങ്ങളുടെ മനസ്സിൽ എന്ത് ആലോചനയുണ്ടായാലും,

ദുര്ല്ലഭം ത്രിഷു ലോകേഷു യച്ച പ്രിയതരം തവ 207.

മൂന്നു ലോകങ്ങളിലും അപൂർവമായതും, നിങ്ങൾക്കു ഏറ്റവും പ്രിയമായതും,

ഇതി ധര്മവചഃ ശ്രുത്വാ നാരദഃ പ്രാഹ ധര്മവിത്

ധർമ്മത്തിന്റെ ഈ വാക്കുകൾ കേട്ട ശേഷം, ധർമ്മത്തെ അറിയുന്ന നാരദൻ പറഞ്ഞു.

നാരദ ഉവാച സത്യേന തപസാ ക്ഷാന്ത്യാ ധൈര്യേണ ച ന സംശയഃ

നാരദൻ പറഞ്ഞു: സത്യവും, തപസ്സും, ക്ഷമയും, ധൈര്യവും ഉള്ളവർക്കു സംശയമില്ല.

ഭാവജ്ഞശ്ച കൃതജ്ഞശ്ച ത്വദന്യോ ന ഹി വിദ്യതേ

ഭാവം മനസ്സിലാക്കാനും, ഉപകാരം ഓർക്കാനും നിങ്ങളെക്കാൾ മറ്റാരുമില്ല.