വരാഹപുരാണമ്

സര്വശക്ത്യാ സമേതേന ദ്വിജേഭ്യ ഉപപാദിതാഃ

അവൻ തന്റെ എല്ലാ ശക്തിയും ഒന്നാക്കി ദ്വിജന്മാരെ സംരക്ഷിച്ചു.

തേന കല്പം വസിഷ്യന്തി രുദ്രകല്പാ മനോരമാഃ

അവന്റെ കാരണത്താൽ മനോഹരമായ രുദ്രലോകങ്ങൾ ഒരു കാല്പര്യന്തം നിലനിൽക്കും.

തേന ദത്തം ദ്വിജാതിഭ്യോ മധുഖണ്ഡപുരഃസരമ്

അവൻ മധുവും പഞ്ചസാരയും മുൻനിർത്തി ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്തു.

തരുണീ ക്ഷീരസമ്പന്നാ ഗൌഃ സുവര്ണയുതാ ശുഭാ

പാൽ നിറഞ്ഞു, പൊന്നുകൊണ്ട് അലങ്കരിച്ച, യൗവനത്തിൽ ഉള്ള ഒരു ശുഭമായ പശുവാണ് അവൻ നൽകിയതും.

അസ്യ ലേഖ്യം മയാ ദൃഷ്ടം തിസ്രഃ കോട്യസ്ത്രിവിഷ്ടപേ

അവന്റെ കുറിപ്പ് ഞാൻ കണ്ടു: സ്വർഗത്തിൽ മൂന്നു കോടി വർഷം.

സുവര്ണസ്യ പ്രദാതാ ച ത്രിദശേഭ്യോ നിവേദ്യതാമ്

പൊന്നിന്റെ ദാതാവിനെ ദേവന്മാരിൽ അറിയിക്കണം.

തത്രൈഷ വൈ മഹാതേജാ യഥേഷ്ടം കാമമാപ്നുയാത്

അവിടെ ഈ മഹാത്മാവിന് ഇഷ്ടമുള്ളതൊക്കെയും ലഭിക്കും.

പ്രയാതു പിതൃഭിഃ സാര്ദ്ധം തര്പിതാ യേന പൂര്വജാഃ

പൂർവ്വികന്മാരെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തിയവൻ തന്റെ പിതാക്കളോടൊപ്പം പോവട്ടെ.

അയം ഭദ്രോ മഹാകാമം സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ

സകല ജീവികളുടെ ക്ഷേമത്തിൽ മനസ്സുള്ള ഈ ഭാഗ്യവാനായവൻ മഹാനാഗ്രഹങ്ങൾ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

ക്ഷിതിപ്രദോ ദ്വിജാതിഭ്യോ ഹ്യയം യാതു ത്രിവിഷ്ടപമ് 205.

ഭൂമിയ്‌ക്കു ദ്വിജന്മാർക്ക് ദാനം ചെയ്ത ഈയാൾ ഇപ്പോൾ സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.

വിവിധൈഃ കാമഭോഗൈസ്തു സേവ്യമാനോ നരോത്തമഃ

വിഭിന്നമായ ഇച്ഛാനുഭവങ്ങൾ കൊണ്ട് ആദരിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ഉത്തമൻ—

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ സംസാരചക്രേ ശുഭാശുഭഫലാനുകീര്ത്തനം നാമ പഞ്ചാധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ, ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ഭഗവദ്ശാസ്ത്രത്തിൽ, സംസാരചക്രത്തിലെ ശുഭ-അശുഭഫലങ്ങൾ വിവരണമായ ഇരുനൂറ്റി അഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ ശുഭകര്മഫലോദയ പ്രകരണമ് ചിത്രഗുപ്തസ്യ സന്ദേശോ വദതോ യോ മയാ ശ്രുതഃ

ഇപ്പോൾ ശുഭകർമ്മഫലങ്ങളുടെ ഉദയം എന്ന വിഭാഗം ആരംഭിക്കുന്നു; ചിത്രഗുപ്തന്റെ സന്ദേശം ഞാൻ കേട്ടതുപോലെ പറയുന്നു.

ഇമം സര്വാതിഥിം ദാന്തം സര്വഭൂതാനുകമ്പകമ്

സകല അതിഥികളെ സ്വീകരിക്കുന്ന, സ്വയം നിയന്ത്രിതനും എല്ലാ ജീവികൾക്കും കരുണ കാണിക്കുന്ന ഈയാൾ—

മുഞ്ച മുഞ്ച മഹാഭൃത്യ ചൈഷ ധര്മസ്യ നിര്ണയഃ

വിടുവിക്കൂ, വിടുവിക്കൂ, മഹാഭൃത്യാ; ഇതാണ് ധർമ്മത്തിന്റെ വിധി.

മമ സ്ഥാസ്യന്തി പാര്ശ്വേഷു പാപാ വൈ വികൃതാസ്തഥാ

പാപം കൊണ്ടു വക്രമായ ദുഷ്ടർ എന്റെ പക്കൽ നില്ക്കും.

ദീയതാമാസനം ദിവ്യം തഥാന്യദ്യാനമേവ ച । അന്യാന്യാന്കാമയേത്കാമാന്മനസാ യാനി ചേച്ഛതി

അവനു ദിവ്യമായ ഇരിപ്പിടവും, മറ്റു വാഹനങ്ങളും നൽകുക; മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റു ഇച്ഛകളും അവനു ലഭിക്കട്ടെ.

തത്തു ശീഘ്രം പ്രദാതവ്യം ധര്മരാജസ്യ ശാസനാത്

ഇവയെല്ലാം ധർമ്മരാജന്റെ ആജ്ഞ പ്രകാരം വേഗത്തിൽ നൽകണം.

പ്രേക്ഷതാം ച മഹാഭാഗോ ഭോക്തും ചൈവ സഹാനുഗഃ

ഈ മഹാഭാഗ്യവാൻ തന്റെ അനുയായികളോടൊപ്പം കാണുകയും അനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യട്ടെ.

തതഃ സ പ്രവരൈര്യാനൈഃ സാനുഗഃ സപരിച്ഛദഃ

അവൻ ഉത്തമമായ വാഹനങ്ങളോടും അനുയായികളും സേവകരുമൊപ്പവും—

ദേവാനാം ഭവനം യാതു ദൈവതൈരഭിപൂജിതഃ

ദേവതകൾ ആദരിക്കുന്നതോടെ, ദേവന്മാരുടെ ഭവനത്തിലേക്ക് പോകട്ടെ.

സ കൃതാര്ഥഃ സദാ ലോകേ യത്രൈഷോഽഭിപ്രയാസ്യതി 206.

അവൻ ലക്ഷ്യം നേടിയവനായി, ലോകത്തിൽ എവിടെയായാലും എപ്പോഴും സംതൃപ്തനായി ഇരിക്കും.

നൈകകന്യാപ്രദാതാരം നൈകയജ്ഞകൃതം തഥാ

ഒരു പെൺകുട്ടിയെ മാത്രം ദാനം ചെയ്തവനും, ഒരു യജ്ഞം മാത്രം ചെയ്തവനും മാത്രമല്ല—

തത്രൈഷ രമതാം ധീരഃ സഹസ്രമയുതം സമാഃ

ഈ ധീരൻ അവിടെ ആയിരം, ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ ആനന്ദം അനുഭവിക്കട്ടെ.

ഭൂതാനുകമ്പകോ ഹ്യേഷ ക്രിയതാമസ്യ ചാര്ച്ചനമ്

അവൻ ജീവികൾക്ക് കരുണ കാണിക്കുന്നവൻ; അവനു ആരാധന നടത്തുക.

ജായതേ തു തതഃ പശ്ചാത്സര്വമാനുഷപൂജിതഃ

അവൻ പിന്നീട് ജനിച്ച്, എല്ലാ മനുഷ്യരും ആദരിക്കുന്നവനാകും.

അസകൃദ്യേന ദത്താനി തസ്മൈ പൂജാം പ്രയച്ഛഥ

പുനഃപുനം ദാനങ്ങൾ നൽകിയവനു ആരാധന അർപ്പിക്കൂ.

ഹസ്തേന സംസ്പൃശത്യേഷ മൃദുനാ ശീതലേന ച

അവൻ തന്റെ കൈകൊണ്ട് അതിനെ സ്നേഹപൂർവ്വം, തണുപ്പോടെ സ്പർശിക്കുന്നു.

മഹാപദ്മാനി ചത്വാരി തസ്മിംസ്തിഷ്ഠന്തു നിത്യശഃ

അവിടെ നാലു വലിയ താമരകൾ എപ്പോഴും നിലനില്ക്കട്ടെ.