വരാഹപുരാണമ്

താംസ്തേനൈവ പ്രദാനേന സംഗ്രഹേത്തു ഗ്രഹേണ വാ

അത് തന്നെയായാണ് — കൊടുക്കുകയോ, ശേഖരിക്കുകയോ, പിടിച്ചെടുക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ —

പ്രസഹ്യ വാ പ്രകൃത്യാ വൈ യേ ചരന്തി കുലാങ്ഗനാഃ

ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടോ, സ്വഭാവം കൊണ്ടോ, അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ —

ശീലശൌചാദിസമ്പന്നം യേ ജനം ധര്മലക്ഷണമ് 203.

ശീലവും ശുദ്ധിയും ധർമ്മചിഹ്നങ്ങളും ഉള്ള ആളുകളെ ദോഷം ചെയ്യുന്നവർ —

നിരയം പാപഭൂയിഷ്ഠാ അനുഭൂയ മഹാഭയമ്

വലിയ ഭയവും പാപവും നിറഞ്ഞ നരകത്തിൽ അനുഭവിച്ച ശേഷം —

കര്മക്ഷയേ യദാ ഭൂയോ മാനുഷ്യം യാന്തി ദാരുണമ്

കർമ്മം തീർന്നപ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും മനുഷ്യരായി, കഠിനമായ ജീവിതത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

വേശ്യാലങ്ഘകകൂടാനാം ശൌണ്ഡികാനാം തഥൈവ ച

വേശ്യകൾ, ചതിക്കാർ, കള്ളക്കാർ, മദ്യം നിർമ്മിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ —

നിര്ല്ലജ്ജപുണ്ഡ്രകാഃ കേചിദ്ബദ്ധപൌരുഷഗണ്ഡകാഃ

ചിലർ ലജ്ജയില്ലാതെ, തിലകം ഇടുന്നവരും, ശാരീരികമായി അപൂർണ്ണരായവരും.

സ്ത്രീണാം ചാനുപ്രവൃദ്ധാ യേ സ്ത്രീഭോഗപരിഭോഗിനഃ

സ്ത്രീകളിൽ, ഭോഗത്തിൽ അതിക്രമമായി ഏർപ്പെടുന്നവരും —

തദ്ഭാവാസ്തത്കഥാലാപാസ്തദ്ഭോഗാഃ പരിഭോഗിനഃ

അവർ ആ സ്വഭാവം സ്വീകരിക്കുന്നു, ആ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, ആ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.

സൌഭാഗ്യപരമാസക്താ നരാ ബീഭത്സദര്ശനാഃ

സൗഭാഗ്യത്തിൽ അതിക്രമമായി ആകർഷിതരായ പുരുഷന്മാർ ഭീകരമായ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.

ശാരീരം മാനസം ദുഃഖം പ്രാപ്നുവന്തി നരാധമാഃ

അവശ പുരുഷന്മാർ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നു.

അഗ്നിക്ഷാരനദീഭ്യാം തു പ്രാപ്നുവന്തി ന സംശയഃ

അവർ തീ, വിഷം, നദികൾ എന്നിവയിൽ പെട്ടുപോകുന്നു — സംശയമില്ല.

സര്വം ച നിഖിലം കാര്യം യന്മയാ സമുദാഹൃതമ് ।। 203.

ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പാപസമൂഹാനുക്രമോ നാമ ത്ര്യധികദ്വിശതതമോഽധ്യായ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ പാപങ്ങളുടെ വിഭാഗങ്ങൾ എന്ന അധ്യായം, ഇരുനൂറ് മൂന്നാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

അഥ ദൂതപ്രേഷണവര്ണനമ് ഇദം ചൈവാപരം തസ്യ വദതോ ഹി മയാ ശ്രുതമ്

ഇപ്പോൾ ദൂതന്മാരെ അയക്കുന്ന വിവരണം; അവൻ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ മറ്റൊരു കഥയും കേട്ടിരുന്നു.

ദൂരേഽസാവിതി കിം കാര്യം ന ക്ഷയോഽസ്ത്യസ്യ കര്മണഃ

അവൻ ദൂരത്തിലാണ് — ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ പ്രവർത്തിക്ക് അവസാനമില്ല.

വ്രീഡിതഃ കിമ്ഭവാഞ്ജ്ഞാതം കിം തിഷ്ഠതി പരാങ്മുഖഃ

അവൻ ലജ്ജിച്ചാണോ? എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയതാണോ? എന്തുകൊണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു?

ഗച്ഛ ഗച്ഛ പുനസ്തത്ര ശീഘ്രം ചൈനമിഹാനയ

പോകൂ, വീണ്ടും അതിൽ പോകൂ, വേഗത്തിൽ അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ.

കിം ത്വം വദസി ദുര്ബുദ്ധേ വിവാഹസ്തസ്യ വര്ത്തതേ

നീ എന്തുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നു, ഭ്രാന്തൻ? അവന്റെ വിവാഹം നടക്കുകയാണ്.

കിം ത്വം വദസി ഗര്ഹ്യം ച മുഹൂര്ത്തം പരിപാലയ

നീ എന്തുകൊണ്ട് അപമാനകരമായത് പറയുന്നു? ഒരു നിമിഷം കാത്തിരിക്കുക.

പതിവ്രതേതി സാധ്വീതി രഹസ്യം ഭാഷസേ പുനഃ

നീ അവളെ 'ഭർത്താവിനോട് വിശ്വസ്തയാണെന്ന്', 'സദാചാരവതിയാണെന്ന്' വിളിക്കുന്നു, പിന്നെയും രഹസ്യമായി സംസാരിക്കുന്നു.

ആനീയതേ കഥം ജ്ഞാത്വാ ഭോക്തുകാമം കഥം ഹരേ

അവൻ ആസ്വിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്നതെന്ന് അറിയുമ്പോൾ എങ്ങനെ അവനെ കൊണ്ടുവരാം? എങ്ങനെ, ഹരി?

ധാര്മികാ യൂയമേവാത്ര അഹമേകോ നൃശംസവത്

നിങ്ങൾ എല്ലാവരും ഇവിടെ ധാർമ്മികരാണ്; ഞാൻ മാത്രം ക്രൂരമായി പ്രവർത്തിക്കുന്നു.

ശീഘ്രം ത്വം ഭവ സര്പോ ഹി വ്യാഘ്രസ്ത്വം ച സരീസൃപഃ 204.

വേഗത്തിൽ, നീ പാമ്പാകൂ, നീ കടുവയാകൂ, നീ ഉരുളക്കണ്ണിയാകൂ.

നരകാനുഗതസ്ത്വം ഹി വ്യാധിഭൂതഃ സമാശ്രയഃ ജ്വരോ ഭവ മഹാഘോരോ ജലേ ഗ്രാഹോ ദുരാസദഃ

നീ നരകത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു, രോഗം ബാധിച്ചു; ഭയാനകമായ ജ്വരമാകൂ, വെള്ളത്തിൽ ഭയങ്കരമായ മുതലയാകൂ.

വാതവ്യാധിസ്തഥാ ഘോരസ്തഥൈവ ത്വം ജലോദരഃ

നീ ഭയങ്കരമായ വാതരോഗമാകൂ, അതുപോലെ നീ ജലോദരമാകൂ.

വിഭ്രമസ്ത്വം ഭവേച്ഛീഘ്രം വിഷ്ടമ്ഭശ്ച പുനര്ഭവ

നീ വേഗത്തിൽ ഭ്രമം ആകൂ, വീണ്ടും തടസ്സമാകൂ.

യഥാകാലം യഥാദൃഷ്ടം താവത്കാലോഽത്ര തിഷ്ഠതു

എന്ത് സമയത്തും, എങ്ങനെ കാണപ്പെടുന്നുവോ, അങ്ങനെ സമയം ഇവിടെ നിലനിൽക്കട്ടെ.

യൂയം ച കൃതകര്മാണസ്തതോ മോക്ഷമവാപ്സ്യഥ

നിങ്ങൾ ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങൾ ചെയ്തശേഷം, liberation നേടും.