വരാഹപുരാണമ്

സംസാരേ ച യഥാ പക്വം കൃപണം ഭൈരവസ്വനമ്

സംസാരത്തിൽ, പാകമായ ദയനീയമായ ഭയാനകമായ ശബ്ദംപോലെ

രൂപതോ ഗുണതോ ഹീനോ ബലതഃ ശീലതസ്തഥാ

രൂപത്തിൽ, ഗുണത്തിൽ, ബലത്തിൽ, ശീലത്തിൽ കുറവുള്ളവരും

കര്മാന്തകാരകാ ഹ്യേതേ തൃണീഭൂതാ ഭവന്തി തേ 203.

ഇവരാണ് കർമ്മം നശിപ്പിക്കുന്നവർ; അവർ പുല്ലുപോലെ വിലകുറഞ്ഞവരായി മാറുന്നു.

കര്മകല്യാണകൃച്ഛ്രേഷു ഭൃശം ചാപി വിമുഹ്യതി

നല്ല കർമ്മം ചെയ്യുന്നതിനുള്ള ബുദ്ധിമുട്ടുകളിൽ അവർ വളരെ ഭ്രമിതരായി പോകുന്നു.

യദ്യത്കുര്വന്തി തേ കര്മ സര്വത്ര ക്ഷയഭാഗിനഃ

അവർ ചെയ്യുന്ന എല്ലാ പ്രവർത്തികളും എല്ലായിടത്തും ക്ഷയിക്കപ്പെടുന്നു.

യത്കിഞ്ചിദശുഭം കര്മ തസ്മിന്ദേശേ സമുച്ഛ്രിതമ്

ഏതെങ്കിലും അശുഭമായ കർമ്മം ആ ദേശത്ത് വളരുന്നു.

സുവൃഷ്ട്യാമപി തേഷാം വൈ ക്ഷേത്രം തം തു വിവര്ജയേത്

നല്ല മഴയുണ്ടെങ്കിലും, അവരുടെ കൃഷിഭൂമി ഒഴിവാക്കണം.

ന സുഖം നാപി നിര്വാണം തേഷാം മാനുഷതാ ഭവേത്

അവർക്കു മനുഷ്യജീവിതത്തിൽ സന്തോഷവും മോക്ഷവും ഇല്ല.

സ്തേയകര്മപ്രയുക്താനാം മുക്ത്വാ ക്ലേശപരമ്പരാമ്

കള്ളത്തൊഴിലിൽ ഏർപ്പെട്ടവർക്കു ദു:ഖങ്ങൾ മാത്രം അനുഭവപ്പെടുന്നു.

തിര്യങ്മാനുഷദേഹേഷു യാന്തി വിക്ഷിപ്തമാനസാഃ

മനസ്സ് അശാന്തമായവർ മൃഗശരീരങ്ങളിലും മനുഷ്യശരീരങ്ങളിലും ജനിക്കുന്നു.

താംസ്തേനൈവ പ്രദാനേന സംഗ്രഹേത്തു ഗ്രഹേണ വാ

അത് തന്നെയായാണ് — കൊടുക്കുകയോ, ശേഖരിക്കുകയോ, പിടിച്ചെടുക്കുകയോ ചെയ്യുമ്പോൾ —

പ്രസഹ്യ വാ പ്രകൃത്യാ വൈ യേ ചരന്തി കുലാങ്ഗനാഃ

ബലപ്രയോഗം കൊണ്ടോ, സ്വഭാവം കൊണ്ടോ, അങ്ങനെ പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ —

ശീലശൌചാദിസമ്പന്നം യേ ജനം ധര്മലക്ഷണമ് 203.

ശീലവും ശുദ്ധിയും ധർമ്മചിഹ്നങ്ങളും ഉള്ള ആളുകളെ ദോഷം ചെയ്യുന്നവർ —

നിരയം പാപഭൂയിഷ്ഠാ അനുഭൂയ മഹാഭയമ്

വലിയ ഭയവും പാപവും നിറഞ്ഞ നരകത്തിൽ അനുഭവിച്ച ശേഷം —

കര്മക്ഷയേ യദാ ഭൂയോ മാനുഷ്യം യാന്തി ദാരുണമ്

കർമ്മം തീർന്നപ്പോൾ, അവർ വീണ്ടും മനുഷ്യരായി, കഠിനമായ ജീവിതത്തിൽ ജനിക്കുന്നു.

വേശ്യാലങ്ഘകകൂടാനാം ശൌണ്ഡികാനാം തഥൈവ ച

വേശ്യകൾ, ചതിക്കാർ, കള്ളക്കാർ, മദ്യം നിർമ്മിക്കുന്നവർ എന്നിവരിൽ —

നിര്ല്ലജ്ജപുണ്ഡ്രകാഃ കേചിദ്ബദ്ധപൌരുഷഗണ്ഡകാഃ

ചിലർ ലജ്ജയില്ലാതെ, തിലകം ഇടുന്നവരും, ശാരീരികമായി അപൂർണ്ണരായവരും.

സ്ത്രീണാം ചാനുപ്രവൃദ്ധാ യേ സ്ത്രീഭോഗപരിഭോഗിനഃ

സ്ത്രീകളിൽ, ഭോഗത്തിൽ അതിക്രമമായി ഏർപ്പെടുന്നവരും —

തദ്ഭാവാസ്തത്കഥാലാപാസ്തദ്ഭോഗാഃ പരിഭോഗിനഃ

അവർ ആ സ്വഭാവം സ്വീകരിക്കുന്നു, ആ വാക്കുകൾ സംസാരിക്കുന്നു, ആ ഭോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നു.

സൌഭാഗ്യപരമാസക്താ നരാ ബീഭത്സദര്ശനാഃ

സൗഭാഗ്യത്തിൽ അതിക്രമമായി ആകർഷിതരായ പുരുഷന്മാർ ഭീകരമായ രൂപം സ്വീകരിക്കുന്നു.

ശാരീരം മാനസം ദുഃഖം പ്രാപ്നുവന്തി നരാധമാഃ

അവശ പുരുഷന്മാർ ശരീരത്തിലും മനസ്സിലും ദു:ഖം അനുഭവിക്കുന്നു.

അഗ്നിക്ഷാരനദീഭ്യാം തു പ്രാപ്നുവന്തി ന സംശയഃ

അവർ തീ, വിഷം, നദികൾ എന്നിവയിൽ പെട്ടുപോകുന്നു — സംശയമില്ല.

സര്വം ച നിഖിലം കാര്യം യന്മയാ സമുദാഹൃതമ് ।। 203.

ഞാൻ പറഞ്ഞതെല്ലാം പൂർണ്ണമായി ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ പാപസമൂഹാനുക്രമോ നാമ ത്ര്യധികദ്വിശതതമോഽധ്യായ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ പാപങ്ങളുടെ വിഭാഗങ്ങൾ എന്ന അധ്യായം, ഇരുനൂറ് മൂന്നാം അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു.

അഥ ദൂതപ്രേഷണവര്ണനമ് ഇദം ചൈവാപരം തസ്യ വദതോ ഹി മയാ ശ്രുതമ്

ഇപ്പോൾ ദൂതന്മാരെ അയക്കുന്ന വിവരണം; അവൻ പറയുമ്പോൾ ഞാൻ മറ്റൊരു കഥയും കേട്ടിരുന്നു.

ദൂരേഽസാവിതി കിം കാര്യം ന ക്ഷയോഽസ്ത്യസ്യ കര്മണഃ

അവൻ ദൂരത്തിലാണ് — ഇനി എന്ത് ചെയ്യണം? ഈ പ്രവർത്തിക്ക് അവസാനമില്ല.

വ്രീഡിതഃ കിമ്ഭവാഞ്ജ്ഞാതം കിം തിഷ്ഠതി പരാങ്മുഖഃ

അവൻ ലജ്ജിച്ചാണോ? എന്തെങ്കിലും കണ്ടെത്തിയതാണോ? എന്തുകൊണ്ട് അവൻ തിരിഞ്ഞുനിൽക്കുന്നു?

ഗച്ഛ ഗച്ഛ പുനസ്തത്ര ശീഘ്രം ചൈനമിഹാനയ

പോകൂ, വീണ്ടും അതിൽ പോകൂ, വേഗത്തിൽ അവനെ ഇവിടെ കൊണ്ടുവരൂ.

കിം ത്വം വദസി ദുര്ബുദ്ധേ വിവാഹസ്തസ്യ വര്ത്തതേ

നീ എന്തുകൊണ്ട് സംസാരിക്കുന്നു, ഭ്രാന്തൻ? അവന്റെ വിവാഹം നടക്കുകയാണ്.