ഉച്ഛിഷ്ടാന്നപ്രദാതാരം പാപാചാരമധാര്മികമ്
മീതുള്ള അന്നം നൽകുന്നവനും, പാപമായി അന്യായമായി പെരുമാറുന്നവനും,
ഭിന്നചാരിത്രദുഃശീലാ ഭര്ത്തുര്വ്യലീകകാരിണീ 202.
നല്ല സ്വഭാവമില്ലാത്ത, ദുർചാരിത്രവതിയായ, ഭർത്താവിനെ വഞ്ചിക്കുന്ന സ്ത്രീ,
തതഃ ശുനീ ഭവേത്പശ്ചാത്സൂകരീ ച തതഃ പരമ്
അവൾ ആദ്യം ഒരു പെൺനായയാകും, അതിനുശേഷം ഒരു പെൺപന്നിയാകും.
ന ച സൌഖ്യമവാപ്നോതി തേന ദുഃഖേന ദുഖിതാ
അവൾക്ക് ആ ദു:ഖത്തിൽ സന്തോഷം കിട്ടുന്നില്ല; ദു:ഖത്തിൽ മാത്രം അവൾ കഴിയുന്നു.
ഭക്ഷ്യം ഭോജ്യം ച പാനം ച ന തേഷാമുപപാദിതമ്
അവർക്കു ഭക്ഷണവും ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കളും കുടിവെള്ളവും ലഭിക്കാറില്ല.
ഏവം കുരുത ഭദ്രം വോ മമ പാര്ശ്വേ തു ദുര്മതിഃ
അതുകൊണ്ട്, നിങ്ങളുടെ ഭാവിക്ക് നന്മക്കായി ഇങ്ങനെ ചെയ്യുക; എങ്കിലും എന്റെ അടുത്ത് ഒരു ദുഷ്ടൻ ഉണ്ട്.
സര്വകര്മാണി കുര്വാണം ക്ഷപയധ്വം ദുരാസദമ്
എല്ലാ പ്രവൃത്തികളും ചെയ്യുന്ന ആ ദുഷ്ടനെ നിങ്ങൾ നശിപ്പിക്കണം.
പ്രക്ഷിപ്യതാമയം പശ്ചാദ്ദസ്യുജാതൌ ദുരാത്മവാന്
പിന്നീട്, അവനെ ദുഷ്ടഹൃദയനായ കള്ളന്റെ ജന്മത്തിലേക്ക് തള്ളിക്കളയണം.
തതഃ പശ്ചാദ്ഭവേത്പാപശ്ചേതരഃ സര്വപാപകൃത്
അതിനുശേഷം, അവൻ പാപിയായ്, എല്ലാ ദുഷ്കൃത്യങ്ങളും ചെയ്യുന്നവനായ് മാറും.
ഹസ്ത്യശ്വശ്ച ശൃഗാലശ്ച സൂകരോ ബക ഏവ ച
അവൻ ഒരു ആനയാകാം, കുതിരയാകാം, നായക്കളായാകാം, പന്നിയാകാം, അല്ലെങ്കിൽ ഒരു കൊക്കയാകാം.
വര്ഷാണാമയുതം സാഗ്രം തതോ മാനുഷതാം വ്രജേത്
പതിനായിരം വർഷം കഴിഞ്ഞ്, അവൻ വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം നേടും.
അപൌഗണ്ഡോ മ്രിയേത്പംച കര്മശേഷക്ഷയേ തു സഃ 202.
പൂർണ്ണമായ പ്രായം എത്തുന്നതിന് മുമ്പ്, അവൻ കർമ്മഫലം തീർന്നപ്പോൾ മരിക്കും.
പാപസ്യ സുകൃതസ്യാഥ പ്രജാനാം വിനിപാതനേ
ജന്തുക്കളുടെ നാശത്തിൽ, പാപവും പുണ്യവും രണ്ടും ഉണ്ടാകുന്നു.
അതഃ സ്വയമ്ഭുവാ പൂര്വം കര്മപാകോ യഥാര്ഥവത്
അതിനാൽ, ആദിയിൽ തന്നെ സ്വയംഭുവായവന്റെ ആജ്ഞപ്രകാരം കർമ്മഫലങ്ങൾ യഥാർത്ഥത്തിൽ പാകപ്പെടുന്നു.
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ നാരകിദണ്ഡകര്മവിപാക വര്ണനം നാമ ദ്വ്യധികദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിലെ 'സാംസാരിക ചക്രത്തില് നരകവിധികള് അനുഭവിക്കുന്നതിന്റെ ഫലങ്ങള്' എന്ന അധ്യായം ഇരുനൂറിരണ്ടാമത്തേത് സമാപിക്കുന്നു.
അഥ പാപസമൂഹാനുക്രമവര്ണനമ് അന്യാന്യപി ച പാപാനി ചിത്രഗുപ്തോ ദിദേശ ഹ
ഇനി പാപങ്ങളുടെ വിഭാഗങ്ങള് ക്രമമായി പറയാം. ചിത്രഗുപ്തന് മറ്റു പല പാപങ്ങളും വിവരിച്ചു.
ശീലസംയമഹീനാനാം കൃഷ്ണപക്ഷാനുഗാമിനാമ്
ശീലവും ആത്മനിയന്ത്രണവും ഇല്ലാതെ ഇരുണ്ട വഴിയില് പോകുന്നവരാണ് ഇവര്.
രാജദ്വിഷ്ടാ ഗുരുദ്വിഷ്ടാഃ സര്വേ തേ വൈ വിഗര്ഹിതാഃ
രാജാവിനെയും ഗുരുവിനെയും വെറുക്കുന്നവരെല്ലാവരും നിന്ദിക്കപ്പെടുന്നവരാണ്.
ഹിംസാവിഹാരിണഃ ക്രൂരാഃ സൂചകാഃ കാര്യദൂഷകാഃ
ഹിംസയില് ആസ്വാദനം കണ്ടെത്തുന്നവരും ക്രൂരരും, അപവാദം പറയുന്നവരും കാര്യങ്ങള് നശിപ്പിക്കുന്നവരും.
ദാവാഗ്നിം യേ ച മുംചന്തി യേ ച സൌകരികാസ്തഥാ
കാട്ടില് തീവെക്കുന്നവരും മാംസം മുറിക്കുന്നവരും.
കര്മക്ഷയാദ്യദാ ഭൂയോ മാനുഷ്യം പ്രാപ്നുവന്തി തേ
അവരുടെ കര്മ്മങ്ങള് തീര്ന്ന ശേഷം വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കുമ്പോള്,
ഗര്ഭ ഏവ വിപദ്യന്തേ മ്രിയന്തേ ബാലകാസ്തഥാ
അവര് ഗര്ഭത്തിലേ തന്നെ നശിക്കും, അല്ലെങ്കില് ബാല്യത്തില് മരിക്കും.
കാഷ്ഠവംശേ ച ശസ്ത്രേ ച വായുനാ ജ്വലനേന ച
മരത്തില് നിന്ന് വീണു, ആയുധം കൊണ്ടോ കാറ്റിനാലോ അഗ്നിയാലോ,
മാതാപിതൃവധം കഷ്ടം മിത്രസമ്ബന്ധിബന്ധുജമ്
അമ്മയെയും അച്ഛനെയും സുഹൃത്തെയും ബന്ധുവിനെയും കൊല്ലുന്ന ദാരുണമായ വിധി അനുഭവിക്കും.
പ്രാണാതിപാതനം തേ വൈ പ്രാപ്നുവന്തി യഥാ തഥാ 203.
അവര് ജീവഹത്യയുടെ ഫലം അനുഭവിക്കും, എങ്ങനെയോ അതുപോലെയാണ്.
മൂലകര്മകരാ യേ ച ഗരദാഃ പുരദാഹകാഃ
വേരുകള് മുറിക്കുന്നവരും വിഷം നല്കുന്നവരും നഗരങ്ങള് കത്തിക്കുന്നവരും,
പിശുനാഃ കലഹാശ്ചൈവ യേ ച മിഥ്യാവിദൂഷകാഃ
അപവാദം പറയുന്നവരും കലഹം ഉണ്ടാക്കുന്നവരും തെറ്റായി കുറ്റം ചുമത്തുന്നവരും,
ഉദ്വേജനകരാശ്ചണ്ഡാഃ പച്യന്തേ നരകേഷു തേ
അന്യര്ക്ക് വേദന നല്കുന്ന ക്രൂരന്മാര് നരകത്തില് പാചകമാവും.
കര്മക്ഷയോ യദാ ഭൂയോ മാനുഷ്യം പ്രാപ്നുവന്തി തേ
അവരുടെ കര്മ്മങ്ങള് തീര്ന്ന ശേഷം വീണ്ടും മനുഷ്യജന്മം ലഭിക്കുമ്പോള്,
ശ്രവണച്ഛേദനം ചൈവ നാസാച്ഛേദനമേവ ച
അവര്ക്ക് ചെവിയും മൂക്കും മുറിച്ചുകളയുന്ന ശിക്ഷ അനുഭവിക്കേണ്ടി വരും.