വരാഹപുരാണമ്

സുവര്ണസ്തേയിനം ചൈവ സുരാപം ചൈവ കാരയേത് 202.

സ്വർണം മോഷ്ടിക്കുന്നവനും മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും ശിക്ഷ നൽകണം.

ഗോഘാതകോ ഹ്യയം പാപഃ കൂടശാല്മലിമാരുഹേത്

പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ വലിയ പാപിയാണ്; അവൻ കുരിശുകളുള്ള മരത്തിൽ കയറിയിരിക്കണം.

പൂതിപാകേഷു പച്യേത ജന്തുഭിഃ സംപ്രയോജിതഃ

അവൻ ദുര്‍ഗന്ധമുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ മറ്റു ജീവികളോടൊപ്പം വേവിക്കപ്പെടണം.

ഉദ്വിഗ്നവാസം പതിതം യത്ര യത്രോപപദ്യതേ

അവൻ എവിടെ ജനിച്ചാലും വിഷമത്തിൽ വീണു വേദനയോടെ കഴിയണം.

അയം തിഷ്ഠതി കിം പാപഃ പിതൃഘാതീ ദുരാത്മവാന്

തന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലുന്ന ഈ ദുഷ്ടൻ ഇവിടെ ഇപ്പോഴും എന്തിന് കഴിയുന്നു?

തതഃ പാകേഷു ഘോരേഷു പച്യതാം ച നരാധമഃ

അതിനാൽ, ഈ പാപിയെ ഭയങ്കരമായ പാത്രങ്ങളിൽ വേവിക്കണം.

വ്യാപന്നോ ദശഗര്ഭേഷു തതഃ പശ്ചാദ്വിമുച്യതാമ്

പത്ത് ഗർഭങ്ങളിൽ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചശേഷം അവനെ വിടുവിക്കണം.

ബുഭുക്ഷാരുഗ്വികാരൈശ്ച സതതം തത്ര പീഡ്യതാമ്

അവിടെ അവൻ എപ്പോഴും വിശപ്പിലും രോഗത്തിലും വേദനകളിലും പീഡിക്കപ്പെടണം.

യന്ത്രേണ പീഡ്യതാം ക്ഷിപ്രം തതഃ പശ്ചാദ്വിമുച്യതാമ്

ഉപകരണങ്ങളാൽ വേഗത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പിന്നെ വിടുവിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യണം.

ജായതാം ച തതഃ പശ്ചാച്ഛൂനാം യോനൌ ദുരാത്മവാന്

പിന്നീട് ഈ ദുഷ്ടൻ പന്നിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കണം.

പ്രാപ്തവാന്വിവിധാന്രോഗാന്സംസാരേ ചൈവ ദാരുണാന് 202.

അവൻ ലോകത്തിൽ വിവിധതരം കഠിനമായ രോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.

വര്ഷാണാം തു ശതം പംച തത്ര ക്ലിഷ്ടോ ദുരാത്മവാന്

അവൻ അങ്ങോട്ട് അഞ്ചുനൂറ് വർഷം ദുഃഖത്തിൽ പീഡിക്കപ്പെടും.

ശകുന്തോ ജായതേ ഘോരസ്തത്ര പശ്ചാദ്വൃകോ ഭവേത്

അവിടെ അവൻ ഭയങ്കരമായ പക്ഷിയായി ജനിക്കും, പിന്നെ ഒരു കൊച്ചയാവും.

സ്വകര്മസു വിഹീനേഷു പശ്ചാല്ലബ്ധഗതിസ്തഥാ

സ്വന്തം കർമ്മഫലങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, പിന്നീടവൻ പുതിയ ജന്മം പ്രാപിക്കും.

തത്രാപി ദാരുണം ദുഃഖമുപഭുംക്തേ ദുരാത്മവാന്

അവിടെത്തന്നെ ഈ ദുഷ്ടൻ ഭയങ്കരമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കും.

ഏവം കര്മസമായുക്താസ്തേ ഭവന്തു സഹസ്രശഃ

ഇങ്ങനെ, കർമ്മത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ഇതുപോലെയാവട്ടെ.

കുമ്ഭീപാകേഷു നിര്ദഗ്ധഃ പശ്ചാദ്ഗര്ദഭതാം ഗതഃ

കുംഭീപാകത്തിലെ പാത്രങ്ങളിൽ കത്തിക്കഴിഞ്ഞ്, അവൻ പിന്നെ കഴുതയായി ജനിക്കും.

പ്രാപ്നോതു വിവിധാംസ്താപാന്യഥാ ഹൃതധനശ്ച സന്

അവന് പലവിധമായ കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും, സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി മാറുകയും ചെയ്യട്ടെ.

മാനുഷ്യം സമനുപ്രാപ്യ ചൌരോ ഭവതി പാപകൃത്

മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ച ശേഷം, അവന് കള്ളനായി ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനായി മാറുന്നു.

വൃക്ഷശാഖാവലമ്ബോഽത്ര ഹ്യധഃശീര്ഷഃ പ്രജായതേ

ഇവിടെ, അവന് വൃക്ഷശാഖയിൽ തലകീഴായി തൂങ്ങി ജനിക്കുന്നു.

തതോ വര്ഷശതേ പൂര്ണേ മുച്യതേ സ പുനഃ പുനഃ 202.

അതിനു ശേഷം, നൂറു വർഷം മുഴുവൻ കഴിഞ്ഞാൽ, അവന് വീണ്ടും വീണ്ടും മോചിതനാകുന്നു.

പൂര്വൈശ്ച സൂകരോ ഭൂത്വാ നകുലോ ജായതേ പുനഃ

മുൻപെ പന്നിയായി ജനിച്ചവൻ, പിന്നെ മംഗൂസ്തായി വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

ധിക്കൃതഃ സര്വലോകേന കൂടസാക്ഷ്യനൃതവ്രതഃ

എല്ലാവരുടെയും നിന്ദയാകുന്നവൻ, കള്ളസാക്ഷ്യം പറയുകയും, കള്ളം പറയുന്നതിൽ ആസ്വാദനമനുഭവിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഇമം ഹ്യാനൃതികം ദുഷ്ടം ക്ഷേത്രഹാരകമേവ ച

ഈ ദുഷ്ടനും കള്ളഭാഷകനും ഭൂമി കവർച്ച ചെയ്യുന്നവനും തന്നെയാണ്.

കര്മണ്യേകൈകശശ്ചായം സ തു തിഷ്ഠത്വയം പുനഃ

പ്രതേകം ഓരോ കർമ്മത്തിനും അവൻ അവിടെ തുടരട്ടെ, വീണ്ടും തുടരട്ടെ.

തതോ ജാതീഃ സ്മരേത്സര്വാസ്തിര്യഗ്യോനിം സമാശ്രിതഃ

അതിനുശേഷം, തന്റെ എല്ലാ മുൻജന്മങ്ങളും ഓർത്ത്, അവൻ മൃഗങ്ങളുടെ ഗർഭത്തിൽ അഭയം പ്രാപിക്കുന്നു.

സര്വകാമവിമുക്തസ്തു സര്വദോഷസമന്വിതഃ

എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി, എന്നാൽ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും ഉള്ളവനായി അവൻ മാറുന്നു.

ക്വചിന്മൂകശ്ച കാണശ്ച ക്വചിദ്വ്യാധിസമന്വിതഃ

ചിലപ്പോഴവൻ മൂകനായി, ചിലപ്പോൾ ഒറ്റകണ്ണനായി, ചിലപ്പോൾ രോഗബാധിതനായി മാറുന്നു.

ജാത്യന്തരസഹസ്രാണി പ്രയുതാന്യര്ബുദാനി ച

പലരീതിയിലുള്ള ആയിരക്കണക്കിന്, പത്തായിരം, കോടിക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങൾ.