യേനാഗ്നിരുജ്ഝിതഃ പൂര്വം ഗൃഹീത്വാ ച ന പൂജിതഃ
ആഗ്നിയെ മുൻപേ അവഗണിച്ചവനും, സ്വീകരിച്ചിട്ടും ആദരിക്കാതിരുന്നവനും —
കര്കടസ്യ തു ഘോരസ്യ നിത്യക്രുദ്ധസ്യ മോചയ 202.
അവനെ എപ്പോഴും കോപമുള്ള ഭയങ്കരമായ ഞണ്ടിന്റെ അടുക്കൽ വിട്ടുകൊടുക്കുക.
സര്വേഷാം തു പശൂനാം യോ നിത്യം ധാരയതേ ജലമ്
എല്ലാ മൃഗങ്ങൾക്കും എപ്പോഴും വെള്ളം നിഷേധിക്കുന്നവൻ —
അദാനവ്രതിനോ വിപ്രാ വേദവിക്രയിണസ്തഥാ
ദാനമില്ലാത്ത ബ്രാഹ്മണന്മാരും, വേദം വിൽക്കുന്നവരും,
തോയഭാജനഹര്ത്താരം ഭോജനം യോഽനിവാരയന്
വെള്ളം നിറയ്ക്കുന്ന പാത്രം മോഷ്ടിക്കുന്നവനും, ഭക്ഷണം തടയാതെ വിടുന്നവനും,
വേണുദണ്ഡകശാഭിശ്ച ലോഹദണ്ഡൈസ്തഥൈവ ച
മുളക്കൊണ്ടുള്ള ദണ്ഡം, ചവിട്ടുകോൽ, ഇരുമ്പ് ദണ്ഡം എന്നിവകൊണ്ട്,
തസ്മാ അന്നം ച പാനം ച ന ദാതവ്യം കദാചന
അതിനാൽ, ഇവർക്കു ഒരിക്കലും അന്നവും പാനീയവും നൽകരുത്.
ബ്രഹ്മദേയം ഹൃതം യേന തം വൈ ശീഘ്രം വിപാചയ
ബ്രാഹ്മണനു നൽകിയ ഭൂമി മോഷ്ടിച്ചവനെ ഉടൻ ശിക്ഷിക്കുക.
സമുത്തീര്ണം തതഃ പശ്ചാത്തിര്യഗ്യോനൌ പ്രപാതയേ
അവൻ അതിൽനിന്ന് രക്ഷപ്പെട്ടാൽ, പിന്നെ അവനെ മൃഗജന്മത്തിലേക്ക് തള്ളിവിടുക.
ക്ലിഷ്ടോ ജാതിസഹസ്രൈസ്തു ജായതേ മാനുഷസ്തതഃ
ആയിരക്കണക്കിന് ജന്മങ്ങളിൽ കഷ്ടപ്പെട്ട്, പിന്നെ മനുഷ്യനായി ജനിക്കും.
ഹിംസാരൂപേണ ഘോരേണ ബ്രഹ്മവധ്യാം പ്രദാപയേത്
ബ്രാഹ്മണനെ കൊല്ലുന്ന ഭയങ്കരമായ പാപത്തിന് അനുയോജ്യമായ ശിക്ഷ നൽകണം.
സുവര്ണസ്തേയിനം ചൈവ സുരാപം ചൈവ കാരയേത് 202.
സ്വർണം മോഷ്ടിക്കുന്നവനും മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും ശിക്ഷ നൽകണം.
ഗോഘാതകോ ഹ്യയം പാപഃ കൂടശാല്മലിമാരുഹേത്
പശുവിനെ കൊല്ലുന്നവൻ വലിയ പാപിയാണ്; അവൻ കുരിശുകളുള്ള മരത്തിൽ കയറിയിരിക്കണം.
പൂതിപാകേഷു പച്യേത ജന്തുഭിഃ സംപ്രയോജിതഃ
അവൻ ദുര്ഗന്ധമുള്ള പാത്രങ്ങളിൽ മറ്റു ജീവികളോടൊപ്പം വേവിക്കപ്പെടണം.
ഉദ്വിഗ്നവാസം പതിതം യത്ര യത്രോപപദ്യതേ
അവൻ എവിടെ ജനിച്ചാലും വിഷമത്തിൽ വീണു വേദനയോടെ കഴിയണം.
അയം തിഷ്ഠതി കിം പാപഃ പിതൃഘാതീ ദുരാത്മവാന്
തന്റെ അച്ഛനെ കൊല്ലുന്ന ഈ ദുഷ്ടൻ ഇവിടെ ഇപ്പോഴും എന്തിന് കഴിയുന്നു?
തതഃ പാകേഷു ഘോരേഷു പച്യതാം ച നരാധമഃ
അതിനാൽ, ഈ പാപിയെ ഭയങ്കരമായ പാത്രങ്ങളിൽ വേവിക്കണം.
വ്യാപന്നോ ദശഗര്ഭേഷു തതഃ പശ്ചാദ്വിമുച്യതാമ്
പത്ത് ഗർഭങ്ങളിൽ കഷ്ടം അനുഭവിച്ചശേഷം അവനെ വിടുവിക്കണം.
ബുഭുക്ഷാരുഗ്വികാരൈശ്ച സതതം തത്ര പീഡ്യതാമ്
അവിടെ അവൻ എപ്പോഴും വിശപ്പിലും രോഗത്തിലും വേദനകളിലും പീഡിക്കപ്പെടണം.
യന്ത്രേണ പീഡ്യതാം ക്ഷിപ്രം തതഃ പശ്ചാദ്വിമുച്യതാമ്
ഉപകരണങ്ങളാൽ വേഗത്തിൽ പീഡിപ്പിക്കപ്പെടുകയും പിന്നെ വിടുവിക്കപ്പെടുകയും ചെയ്യണം.
ജായതാം ച തതഃ പശ്ചാച്ഛൂനാം യോനൌ ദുരാത്മവാന്
പിന്നീട് ഈ ദുഷ്ടൻ പന്നിയുടെ ഗർഭത്തിൽ ജനിക്കണം.
പ്രാപ്തവാന്വിവിധാന്രോഗാന്സംസാരേ ചൈവ ദാരുണാന് 202.
അവൻ ലോകത്തിൽ വിവിധതരം കഠിനമായ രോഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കും.
വര്ഷാണാം തു ശതം പംച തത്ര ക്ലിഷ്ടോ ദുരാത്മവാന്
അവൻ അങ്ങോട്ട് അഞ്ചുനൂറ് വർഷം ദുഃഖത്തിൽ പീഡിക്കപ്പെടും.
ശകുന്തോ ജായതേ ഘോരസ്തത്ര പശ്ചാദ്വൃകോ ഭവേത്
അവിടെ അവൻ ഭയങ്കരമായ പക്ഷിയായി ജനിക്കും, പിന്നെ ഒരു കൊച്ചയാവും.
സ്വകര്മസു വിഹീനേഷു പശ്ചാല്ലബ്ധഗതിസ്തഥാ
സ്വന്തം കർമ്മഫലങ്ങൾ ഇല്ലാതാകുമ്പോൾ, പിന്നീടവൻ പുതിയ ജന്മം പ്രാപിക്കും.
തത്രാപി ദാരുണം ദുഃഖമുപഭുംക്തേ ദുരാത്മവാന്
അവിടെത്തന്നെ ഈ ദുഷ്ടൻ ഭയങ്കരമായ ദുഃഖം അനുഭവിക്കും.
ഏവം കര്മസമായുക്താസ്തേ ഭവന്തു സഹസ്രശഃ
ഇങ്ങനെ, കർമ്മത്തിൽ കുടുങ്ങിയവർ ആയിരക്കണക്കിന് ആളുകൾക്ക് ഇതുപോലെയാവട്ടെ.
കുമ്ഭീപാകേഷു നിര്ദഗ്ധഃ പശ്ചാദ്ഗര്ദഭതാം ഗതഃ
കുംഭീപാകത്തിലെ പാത്രങ്ങളിൽ കത്തിക്കഴിഞ്ഞ്, അവൻ പിന്നെ കഴുതയായി ജനിക്കും.
പ്രാപ്നോതു വിവിധാംസ്താപാന്യഥാ ഹൃതധനശ്ച സന്
അവന് പലവിധമായ കഷ്ടങ്ങൾ അനുഭവിക്കുകയും, സമ്പത്ത് നഷ്ടപ്പെട്ടവനായി മാറുകയും ചെയ്യട്ടെ.
മാനുഷ്യം സമനുപ്രാപ്യ ചൌരോ ഭവതി പാപകൃത്
മനുഷ്യജന്മം ലഭിച്ച ശേഷം, അവന് കള്ളനായി ദുഷ്കൃത്യങ്ങൾ ചെയ്യുന്നവനായി മാറുന്നു.