വരാഹപുരാണമ്

ഹാ ത്രാഹി ത്രാഹി പുത്രേതി ക്രന്ദമാനസ്തതസ്തതഃ

എവിടെയുമാകെ, 'ഹായ്, രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ, മകനേ!' എന്നു നിലവിളിച്ച് കരയുന്നു.

മുഷ്ടിഭിശ്ച കശാഭിശ്ച വ്യാലൈരങ്കഗതൈരപി

കൈയാൽ അടിക്കുകയും ചവിട്ടുകൊണ്ടോ, ശരീരത്തിൽ പാമ്പുകളെ വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏവമേവാത്മകര്മാണി പര്യായേണ പുനഃ പുനഃ

ഇങ്ങനെ തന്നെ, ഓരോരുത്തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

പാതകാനി ച ചത്വാരി സമാചാരേണ പംചമമ്

നാലു വലിയ പാപങ്ങൾ ഉണ്ട്, അതിനൊപ്പം പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു അഞ്ചാമത്തേതും ഉണ്ടാകും.

തദാദിഷു ച സര്വേഷു ഗുണാന്തരപഥം ഗതഃ 200.

അവയുടെ തുടക്കങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും, മറ്റൊരു ഗുണത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് കടക്കുന്നു.

തദാ വാ സ്ഥാവരേ തേഷു ജാതസ്യ ഹി ഭവേന്നരഃ

അപ്പോൾ, ചലനമില്ലാത്ത ജീവികളിൽ മനുഷ്യൻ ജനിക്കുന്നു.

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിവര്ഷശതാനി ച

അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപത് നൂറ് വർഷവും അങ്ങനെ കഴിയുന്നു.

തതോ നിവൃത്തകര്മാ തു സ്വേദജഃ സമ്ഭവേത്പുനഃ

അതിനുശേഷം, പ്രവൃത്തികൾ അവസാനിച്ചാൽ, അവൻ വീണ്ടും ചോർച്ചയിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്നവനാകും.

തതശ്ച പക്ഷിണാം യോനിം സര്വാം സംതരതേ പുനഃ

അതിനുശേഷം, അവൻ എല്ലാ പക്ഷികളുടെ ജന്മങ്ങളിലൂടെയും വീണ്ടും കടന്നുപോകുന്നു.

മാനുഷേ ശൂദ്രതാം യാതി ലബ്ധ്വാ യദി തു തുഷ്യതി

മനുഷ്യജന്മത്തിൽ, അവൻ ശൂദ്രനായി ജനിക്കും; അതിൽ സംതൃപ്തനാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ തുടരും.

വൈശ്യാത്ക്ഷത്രിയതാം യാതി തസ്മാച്ച ബ്രാഹ്മണോ ഭവേത്

വൈശ്യനിൽ നിന്ന് അവൻ ക്ഷത്രിയനാകുന്നു, അവിടെ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണനായി ഉയരുന്നു.

ദുഃശിക്ഷിതേന മനസാ ഹ്യാത്മദ്രോഗ്ധാ ഭവേത്തദാ

ശിക്ഷണം കുറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, അവൻ സ്വയം തനിക്കു ദോഷം ചെയ്യുന്നവനാകും.

ഉപയുക്തോ നരോ ജാതഃ പൂര്വകര്മഭിരന്വിതഃ

മുൻ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടു അനുഭവങ്ങൾക്കായി മനുഷ്യൻ ജനിക്കുന്നു.

സുരാപഃ ശ്യാവദന്തശ്ച പൂതിഗന്ധശ്ച പാപകൃത്

മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും, കറുത്ത പല്ലുള്ളവനും, ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്നവനും, പാപം ചെയ്യുന്നവനും,

സുവര്ണഹര്താ ച നരോ ബ്രഹ്മഘ്നേന സമോ ഹി സഃ

സ്വർണം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്യുന്നവനോടു തുല്യനാണ്.

യാവദ്ഭിഃ കര്മഭിസ്തൈസ്തൈസ്തേഷു നിര്യാണവേശ്മസു

ആ പ്രവൃത്തികൾ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും, അവൻ അവിടെയുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ കഴിയുന്നു.

വ്യാപ്തം മഹീതലം സര്വമാപഗാശ്ചാപി നിര്ഗതാഃ

ഭൂമിയിലെ മുഴുവൻ നിലവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നദികളും ഒഴുകിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

സമുത്തസ്ഥൌ മഹാനാദോ ഹാഹാകാരസമാകുലഃ

വലിയ ഒരു നിലാവ് ഉയർന്നു, 'ഹാ ഹാ' എന്നുള്ള നിലാവുകളും കലഹവും നിറഞ്ഞു.

ലൌഹയഷ്ടിപ്രഹാരൈശ്ച ആയുധൈശ്ച സുദാരുണൈഃ

ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങളാൽ അടിക്കുകയും അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.

ശ്രാന്താഃ കര്മകരാ ദൂതാ മോഹേനായത്തചേതസഃ

ശ്രമിച്ച ദൂതന്മാരും തൊഴിലാളികളും, മായയാൽ മനസ്സുകൾ അകറ്റപ്പെട്ടവരായി,

വിജ്ഞാപയേത്തദാ ദൂതാശ്ചിത്രഗുപ്തം മഹൌജസമ്

അപ്പോഴാണ് ദൂതന്മാർ അതിശക്തനായ ചിത്രഗുപ്തനോട് ഈ വിവരം അറിയിക്കുന്നത്.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ നരകയാതനാസ്വരൂപവര്ണനം നാമ ദ്വിശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ നരകയാതനകളുടെ സ്വഭാവം വിവരിക്കുന്ന ഇരുനൂറ്റാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ രാക്ഷസകിംകരയുദ്ധമ് തതസ്തേ സഹിതാഃ സര്വേ ചാന്യോഽന്യാഭിരതാഃ സദാ

ഇപ്പോൾ രാക്ഷസന്മാരുടെയും സേവകരുടെയും യുദ്ധം ആരംഭിച്ചു. അവരൊക്കെയും ഒന്നിച്ചു, പരസ്പരം സന്തോഷത്തോടെ,

ദൂതാ ഊചുഃ വയമന്യത്കരിഷ്യാമഃ സ്വാമിന്കാര്യം സുദുഷ്കരമ്

ദൂതന്മാർ പറഞ്ഞു: 'സ്വാമി, ഞങ്ങൾ മറ്റൊരു അത്യന്തം കഠിനമായ ജോലി നിർവഹിക്കും.'

അന്യേ ഹി താവത്തത്കുര്യുര്യഥേഷ്ടം തവ സുവ്രത

മറ്റുള്ളവർക്ക്, ധർമ്മശീലനായവനേ, ഈ കാര്യത്തിൽ തങ്ങൾ ഇഷ്ടമുള്ളതെന്തും ചെയ്യാം.

തതോ വിവൃത്തരക്താക്ഷസ്തേന വാക്യേന രോഷിതഃ

അപ്പോൾ, ആ വാക്കുകൾ കേട്ട് കോപത്തോടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നവനായി,

അദൂരേ ദൃഷ്ടവാന്കംചിത്പുരുഷം സ ഹ്യനാകൃതിമ്

അടുത്ത്, രൂപം വ്യക്തമല്ലാത്ത ഒരാളെ അവൻ കണ്ടു.

നിഃസൃതഃ സ ച രോഷേണ ചിത്രഗുപ്തേന ധീമതാ

മഹാബുദ്ധിയുള്ള ചിത്രഗുപ്തൻ കോപത്തിൽ നിന്ന് പുറത്ത് വന്നു.

നാനാരൂപധരാ ഘോരാ നാനാഭരണഭൂഷിതാഃ

വിവിധ രൂപങ്ങൾ ധരിച്ചും പലവിധാഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞും ഭയാനകരായവർ,