വരാഹപുരാണമ്

യാതനാഃ സപ്തകാസ്തസ്യ നിഷ്ക്രാന്തസ്യ ത്രിയോജനേ

അവിടെ നിന്ന് പുറത്തുവരുന്നവന് മൂന്നു യോജനത്തിനുള്ളിൽ ഏഴ് തരത്തിലുള്ള യാതനകൾ ഉണ്ടാകും.

സമുത്തീര്യ തു കൃച്ഛ്രേണ ദഹ്യമാനസ്ത്വചേതനഃ

വളരെ ബുദ്ധിമുട്ടോടെ കടന്ന്, ദഹനവും ബോധശൂന്യതയും അനുഭവിച്ചവൻ,

ദീര്ഘികാം മോക്ഷതേ കാന്താം ശീതോദാം ശീതകാനനാമ്

തണുത്ത വെള്ളവും തണലുള്ള കാടുകളും നിറഞ്ഞ മനോഹരമായ ഒരു കുളം അവൻ കാണും.

ഭക്ഷ്യം ഭോജ്യം ച സര്വൈസ്തു പാപിഭിസ്തത്ര ലഭ്യതേ

അവിടെ എല്ലാ പാപികളും വിവിധതരം ഭക്ഷണങ്ങളും വിഭവങ്ങളും ലഭിക്കും.

തതഃ ശൂലവഹോ നാമ പര്വതഃ ശതയോജനഃ 200.

അതിനുശേഷം ശൂലവഹം എന്ന പേരിലുള്ള, നൂറു യോജന ഉയരമുള്ള ഒരു പർവതം വരുന്നു.

തത്ര വര്ഷതി പര്ജന്യസ്തത്ര തപ്തജലം സദാ

അവിടെ മേഘം മഴപെയ്യുന്നു; എപ്പോഴും തിളച്ച വെള്ളം അവിടെ ഉണ്ട്.

ശൃങ്ഗാരകവനം നാമ തത്ര പശ്യന്തി ശാദ്വലമ്

അവിടെ ശ്രുങ്ഗാരകവനം എന്ന പേരിലുള്ള ഒരു തോട്ടം ഉണ്ട്, അവിടെ പച്ചപ്പുള്ള പുല്മേടുകൾ കാണാം.

യൈസ്തു സ്പൃഷ്ടശ്ച ദഷ്ടശ്ച കൃമിരൂപശ്ച ജായതേ

അവിടെ ആരെയെങ്കിലും തൊട്ടോ കടിച്ചോ ചെയ്താൽ അവർ പുഴുവായി മാറും.

തതോഽന്യല്ലഭതേ ചൈവ യാതനാര്ഥം പ്രയത്നതഃ

അതിനുശേഷം, അവൻ മറ്റൊരു യാതനയും, ശിക്ഷയ്ക്കായി പ്രത്യേകം ഒരുക്കിയതും അനുഭവിക്കും.

മാതരം പിതരം ചൈവ പുത്രാന്ദാരാംസ്തഥാ പ്രിയാന്

അമ്മ, അച്ഛൻ, മക്കൾ, ഭാര്യമാർ, പ്രിയപ്പെട്ടവർ,

ഹാ ത്രാഹി ത്രാഹി പുത്രേതി ക്രന്ദമാനസ്തതസ്തതഃ

എവിടെയുമാകെ, 'ഹായ്, രക്ഷിക്കൂ, രക്ഷിക്കൂ, മകനേ!' എന്നു നിലവിളിച്ച് കരയുന്നു.

മുഷ്ടിഭിശ്ച കശാഭിശ്ച വ്യാലൈരങ്കഗതൈരപി

കൈയാൽ അടിക്കുകയും ചവിട്ടുകൊണ്ടോ, ശരീരത്തിൽ പാമ്പുകളെ വയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഏവമേവാത്മകര്മാണി പര്യായേണ പുനഃ പുനഃ

ഇങ്ങനെ തന്നെ, ഓരോരുത്തന്റെ പ്രവൃത്തികൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ആവർത്തിക്കപ്പെടുന്നു.

പാതകാനി ച ചത്വാരി സമാചാരേണ പംചമമ്

നാലു വലിയ പാപങ്ങൾ ഉണ്ട്, അതിനൊപ്പം പെരുമാറ്റം കൊണ്ടു അഞ്ചാമത്തേതും ഉണ്ടാകും.

തദാദിഷു ച സര്വേഷു ഗുണാന്തരപഥം ഗതഃ 200.

അവയുടെ തുടക്കങ്ങളിൽ എല്ലായിടത്തും, മറ്റൊരു ഗുണത്തിന്റെ വഴിയിലേക്ക് കടക്കുന്നു.

തദാ വാ സ്ഥാവരേ തേഷു ജാതസ്യ ഹി ഭവേന്നരഃ

അപ്പോൾ, ചലനമില്ലാത്ത ജീവികളിൽ മനുഷ്യൻ ജനിക്കുന്നു.

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിവര്ഷശതാനി ച

അവൻ അറുപതിനായിരം വർഷവും അറുപത് നൂറ് വർഷവും അങ്ങനെ കഴിയുന്നു.

തതോ നിവൃത്തകര്മാ തു സ്വേദജഃ സമ്ഭവേത്പുനഃ

അതിനുശേഷം, പ്രവൃത്തികൾ അവസാനിച്ചാൽ, അവൻ വീണ്ടും ചോർച്ചയിൽ നിന്നു ജനിക്കുന്നവനാകും.

തതശ്ച പക്ഷിണാം യോനിം സര്വാം സംതരതേ പുനഃ

അതിനുശേഷം, അവൻ എല്ലാ പക്ഷികളുടെ ജന്മങ്ങളിലൂടെയും വീണ്ടും കടന്നുപോകുന്നു.

മാനുഷേ ശൂദ്രതാം യാതി ലബ്ധ്വാ യദി തു തുഷ്യതി

മനുഷ്യജന്മത്തിൽ, അവൻ ശൂദ്രനായി ജനിക്കും; അതിൽ സംതൃപ്തനാണെങ്കിൽ അങ്ങനെ തന്നെ തുടരും.

വൈശ്യാത്ക്ഷത്രിയതാം യാതി തസ്മാച്ച ബ്രാഹ്മണോ ഭവേത്

വൈശ്യനിൽ നിന്ന് അവൻ ക്ഷത്രിയനാകുന്നു, അവിടെ നിന്ന് ബ്രാഹ്മണനായി ഉയരുന്നു.

ദുഃശിക്ഷിതേന മനസാ ഹ്യാത്മദ്രോഗ്ധാ ഭവേത്തദാ

ശിക്ഷണം കുറഞ്ഞ മനസ്സോടെ, അവൻ സ്വയം തനിക്കു ദോഷം ചെയ്യുന്നവനാകും.

ഉപയുക്തോ നരോ ജാതഃ പൂര്വകര്മഭിരന്വിതഃ

മുൻ പ്രവൃത്തികൾ കൊണ്ടു അനുഭവങ്ങൾക്കായി മനുഷ്യൻ ജനിക്കുന്നു.

സുരാപഃ ശ്യാവദന്തശ്ച പൂതിഗന്ധശ്ച പാപകൃത്

മദ്യം കുടിക്കുന്നവനും, കറുത്ത പല്ലുള്ളവനും, ദുർഗന്ധം വമിക്കുന്നവനും, പാപം ചെയ്യുന്നവനും,

സുവര്ണഹര്താ ച നരോ ബ്രഹ്മഘ്നേന സമോ ഹി സഃ

സ്വർണം മോഷ്ടിക്കുന്നവൻ ബ്രാഹ്മണഹത്യ ചെയ്യുന്നവനോടു തുല്യനാണ്.

യാവദ്ഭിഃ കര്മഭിസ്തൈസ്തൈസ്തേഷു നിര്യാണവേശ്മസു

ആ പ്രവൃത്തികൾ നിലനിൽക്കുന്നത്രയും, അവൻ അവിടെയുള്ള വാസസ്ഥലങ്ങളിൽ കഴിയുന്നു.

വ്യാപ്തം മഹീതലം സര്വമാപഗാശ്ചാപി നിര്ഗതാഃ

ഭൂമിയിലെ മുഴുവൻ നിലവും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു, നദികളും ഒഴുകിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

സമുത്തസ്ഥൌ മഹാനാദോ ഹാഹാകാരസമാകുലഃ

വലിയ ഒരു നിലാവ് ഉയർന്നു, 'ഹാ ഹാ' എന്നുള്ള നിലാവുകളും കലഹവും നിറഞ്ഞു.

ലൌഹയഷ്ടിപ്രഹാരൈശ്ച ആയുധൈശ്ച സുദാരുണൈഃ

ഇരുമ്പ് ദണ്ഡങ്ങളാൽ അടിക്കുകയും അത്യന്തം ഭയങ്കരമായ ആയുധങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കുകയും ചെയ്തു.