വരാഹപുരാണമ്

ജ്ഞാനിനാം ച സഹസ്രേഷു ജാതം ജാതം തഥാ സ്ത്രിയഃ

ആയിരക്കണക്കിന് ജ്ഞാനികളിൽ ഇത്തരം സ്ത്രീകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

വൃഷലീര്ബഹുലൈര്ദുഃഖൈഃ കിം ക്രന്ദസി പുനഃ പുനഃ

നീ വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നത് എന്തിനാണ്, നീചജന്മക്കാരായ സ്ത്രീകളാൽ അനേകം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനേ?

ദശധാ ത്വം മയാ പാപ നീയമാനഃ പുനഃപുനഃ

പാപിയേ, പത്ത് തവണ ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകും.

ന മോക്ഷ്യസേ മയാ പാപ കുതോ ഗച്ഛസി മൂഢ വൈ 199.

നിനക്ക് എനിക്ക് നിന്ന് മോചനം കിട്ടില്ല, പാപിയേ; നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു, ഭ്രമിച്ചവനേ?

തത്ര തത്രൈവ പാപ ത്വാം ന ത്യക്ഷ്യേ പാരദാരികമ്

നീ എവിടേക്കും പോയാലും, പാപിയേ, ഞാൻ നിന്നെ വിട്ട് പോകില്ല, പരസ്ത്രീഗാമിയേ.

ഗോപാലാ ഇവ ദണ്ഡേന കാലയന്തോ മുഹുര്മുഹുഃ

കാളയെ ചവിട്ടുന്ന കാവൽക്കാരെപ്പോലെ, അവർ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും.

ഭക്ഷ്യന്തേ ശ്വാപദൈരന്യൈഃ ശ്വഭിഃ കാകൈസ്തഥാഽപരേ

അവനെ മറ്റൊരു കാട്ടുമൃഗങ്ങളും നായ്ക്കളും കാക്കകളും കൂടി തിന്നുകീറുന്നു.

ദാവാഗ്നിസദൃശാകാരം പ്രദീപ്തം സര്വതോഽര്ചിഷാ

അവൻ എല്ലാ ദിശയിലും ജ്വാലകൾ പടർന്ന കാട്ടുതീ പോലെ കത്തുന്ന തീ കാണുന്നു.

ദഹ്യമാനാന്സുതപ്താംശ്ച സംശ്രയന്തേ ദ്രുമാന്പുനഃ

കത്തിപ്പോകുകയും ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ വീണ്ടും വീണ്ടും മരങ്ങളുടെ കീഴിൽ അഭയം തേടുന്നു.

തത്ര ഛിന്നാശ്ച ദഗ്ധാശ്ച ഹന്യമാനാശ്ച സര്വശഃ

അവിടെ ചിലരെയോ കത്തിച്ചുടുന്നു, ചിലരെ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു, പലവിധത്തിലും കൊല്ലപ്പെടുന്നവരും ഉണ്ട്.

അസിതാലവനദ്വാരി യേ തിഷ്ഠന്തി മഹാരഥാഃ

അസിതാലവനയുടെ വാതിലിൽ വലിയ രഥസേനാനികൾ നിൽക്കുന്നു.

ഭോ ഭോ പാപസമാചാരാ ധര്മസേതുവിനാശകാഃ

ഹേ, ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുള്ളവരേ, ധർമ്മത്തിന്റെ പാലം തകർക്കുന്നവരേ—

ഭോഗൈശ്ച പീഡിതാ നിത്യം ഉത്പത്സ്യഥ സുദുര്ഗതാഃ 199.

നിങ്ങൾ എപ്പോഴും കഠിനമായ വേദനകൾ അനുഭവിച്ച് വലിയ ദുരിതത്തിൽ ജനിക്കും.

പക്ഷിണശ്ചായസൈസ്തുണ്ഡൈര്വ്യാഘ്രാശ്ചൈവ സുദാരുണാഃ

അവിടെ ഇരുമ്പ് കൊക്കുള്ള പക്ഷികളും അത്യന്തം ക്രൂരമായ കടുവകളും ഉണ്ട്.

ഖാദംതി രുഷിതാസ്തത്ര ബഹവോ ഹിംസകാ നരാന്

അവിടെ അനേകം ക്രൂരജീവികൾ കോപത്തോടെ മനുഷ്യരെ തിന്നുന്നു.

അസിതാലവനേ വിപ്രാ ബഹുദുഃഖസമാകുലേ

അസിതാലവനയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അനവധി ദുഃഖം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അസിപത്ര സുഭഗ്നാങ്ഗാഃ ശൂലലഗ്നാസ്തഥാഽപരേ

ചിലരുടെ അവയവങ്ങൾ വാൾഇലകളാൽ തകർന്നു, മറ്റുള്ളവർ കൂർത്ത കൂറ്റങ്ങളിൽ കയറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പുഷ്കരിണ്യശ്ച വാപ്യശ്ച ഹ്രദാ നദ്യസ്തഥൈവ ച

അവിടെ കുളങ്ങൾ, കിണറുകൾ, തടാകങ്ങൾ, നദികൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്.

പൂതിമാംസകൃമീണാം ച അമേധ്യസ്യ തഥൈവ ച

അവയിൽ പുഴുക്കളും പുഴു പിടിച്ച ചീത്തമാംസം, മലിനതയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

തത്ര ക്ലിശ്യന്തി തേ പാപാസ്തസ്മിന്മധ്യേ സഹസ്രശഃ

അവിടെയുള്ള ആ ആയിരക്കണക്കിന് പാപികൾ അതിൽ കഷ്ടപ്പെടുന്നു.

അസ്ഥിപാഷാണവര്ഷാണി രുധിരസ്യ ബലാഹകാഃ

അവിടെ അസ്ഥികളും കല്ലുകളും മഴപോലെ വീഴുന്നു, രക്തം നിറഞ്ഞ മേഘങ്ങൾ ഉണ്ട്.

ധാവതാം പ്ലവതാം ചൈവ ഹാ ഹതോഽസ്മീതി ഭാഷിണാമ്

ഓടുന്നവരും നീന്തുന്നവരും 'അയ്യോ, ഞാൻ കൊല്ലപ്പെട്ടു!' എന്ന് നിലവിളിക്കുന്നു.

ക്രന്ദതാം കരുണോന്മിശ്രം ദിശോഽപൂര്യന്ത സര്വശഃ 199.

അവരുടെ ദയനീയമായ നിലവിളികൾ എല്ലായിടത്തും ആകാശം നിറച്ചു.

ക്വചിത്സ്ഥൂലൈസ്തഥാ ബദ്ധഃ ഉദ്ബദ്ധശ്ച ക്വചിത്തഥാ

ചിലർ കട്ടിയുള്ള കയറുകളിൽ കെട്ടിയിരിക്കുന്നു, മറ്റുള്ളവർ വേറിട്ട രീതിയിൽ ബന്ധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

അപശ്യം പുനരന്യത്ര യത്സ്മൃത്വാ ചോദ്വിജേന്നരഃ

അവിടെ ഞാൻ മറ്റൊന്നും കണ്ടു; അത് ഓർക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ ഭയപ്പെടും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ യാതനാസ്വരൂപ വര്ണനം നാമ നവനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിലെ യാതനകളുടെ രൂപം വിവരിക്കുന്ന നൂറിനൊൻപതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

പുനഃ നരകയാതനാസ്വരൂപവര്ണനമ് തപ്തം ചൈവ മഹാതപ്തം മഹാരൌരവരൌരവൌ

വീണ്ടും നരകത്തിലെ യാതനകളുടെ രൂപം വിവരിക്കുന്നു: ചൂടുള്ളതും അത്യന്തം ചൂടുള്ളതുമായ മഹാരൗരവവും റൗരവവും.

അന്ധകാരശ്ച നരകോ അന്ധകാരവരസ്തഥാ

അന്ധകാരം എന്ന പേരിലുള്ള നരകം ഉണ്ട്, അതിനെക്കാൾ ഇരുണ്ട അന്ധകാരവര എന്ന നരകവും ഉണ്ട്.

പ്രഥമേ പ്രഥമം വിദ്യാദ്ദ്വിതീയേ ദ്വിഗുണം തഥാ

ആദ്യത്തിലത് ഒരു ഇരുണ്ടതായിരിക്കും; രണ്ടാംതിൽ ഇരുണ്ടത് ഇരട്ടിയാകും.