വരാഹപുരാണമ്

തത്ര ഗത്വാ തു തേ ദൂതാഃ പ്രവിശന്തി സുദാരുണാഃ

അവിടെ ചെന്ന ശേഷം ആ ദൂതന്മാർ അത്യന്തം ഭയാനകമായി അകത്തു കടക്കുന്നു.

അഥാന്യേ തു ശ്വഭിര്ഘോരൈരാപാദതലമസ്തകമ്

അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ ഭയാനകമായ നായ്ക്കൾ കാലിന്റെ താളം മുതൽ തലമുടി വരെ മുഴുവൻ തിന്നുകീറുന്നു.

അഥാന്യേ തു മഹാരൂപാ മഹാദംഷ്ട്രാ ഭയാനകാഃ

അതിനുശേഷം ഭയങ്കരമായ വലിപ്പവും വലിയ പല്ലുകളും ഉള്ള ഭീതികരമായ രൂപത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവർ വരുന്നു.

അന്നാനി ദീയമാനാനി ഭക്ഷ്യാണി വിവിധാനി ച 199.

അവർക്കു പലതരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണങ്ങളും രുചികരമായ വിഭവങ്ങളും കൊടുത്താലും,

അയഃശരമയീ നാരീ വഹ്നിതപ്താ സുദാരുണാ

അയിരമ്പുകളാൽ നിർമ്മിതവും തീയിൽ ചൂടാക്കിയതുമായ അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഒരു സ്ത്രീ,

ധാവന്തം ചാനുധാവംതീ ത്വിദം വചനമബ്രവീത്

ഓടിപ്പോകുന്ന പുരുഷനെ പിന്തുടർന്ന് അവൾ അവനെ പിന്തുടരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

മാതൃഷ്വസാ തേ ദുര്ബുദ്ധേ മാതുലാനീ പിതൃഷ്വസാ

നിന്റെ അമ്മാവിയമ്മ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ, നിന്റെ അമ്മയുടെ സഹോദരിയുടെ ഭാര്യ, നിന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരി—

ശ്രോത്രിയാണാം ദ്വിജാതീനാം ജായാ വൈ ധര്ഷിതാസ്ത്വയാ

പണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റ് ദ്വിജന്മാരുടെയും ഭാര്യമാരെയും നീ അപമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കിം പ്രധാവസി നിര്ലജ്ജ വ്യസനൈശ്ചോപപാദിതഃ

നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ, നീ എന്തിനാണ് ഓടുന്നത്? നിന്റെ തന്നെ ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെ പീഡിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഏവം വൈ ബോധയന്തീഹ ശ്രാവയന്തി പുനഃപുനഃ

ഇങ്ങനെ അവളവനെ ബോധിപ്പിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ഈ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിക്കുന്നു.

ജ്ഞാനിനാം ച സഹസ്രേഷു ജാതം ജാതം തഥാ സ്ത്രിയഃ

ആയിരക്കണക്കിന് ജ്ഞാനികളിൽ ഇത്തരം സ്ത്രീകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

വൃഷലീര്ബഹുലൈര്ദുഃഖൈഃ കിം ക്രന്ദസി പുനഃ പുനഃ

നീ വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നത് എന്തിനാണ്, നീചജന്മക്കാരായ സ്ത്രീകളാൽ അനേകം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനേ?

ദശധാ ത്വം മയാ പാപ നീയമാനഃ പുനഃപുനഃ

പാപിയേ, പത്ത് തവണ ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകും.

ന മോക്ഷ്യസേ മയാ പാപ കുതോ ഗച്ഛസി മൂഢ വൈ 199.

നിനക്ക് എനിക്ക് നിന്ന് മോചനം കിട്ടില്ല, പാപിയേ; നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു, ഭ്രമിച്ചവനേ?

തത്ര തത്രൈവ പാപ ത്വാം ന ത്യക്ഷ്യേ പാരദാരികമ്

നീ എവിടേക്കും പോയാലും, പാപിയേ, ഞാൻ നിന്നെ വിട്ട് പോകില്ല, പരസ്ത്രീഗാമിയേ.

ഗോപാലാ ഇവ ദണ്ഡേന കാലയന്തോ മുഹുര്മുഹുഃ

കാളയെ ചവിട്ടുന്ന കാവൽക്കാരെപ്പോലെ, അവർ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും.

ഭക്ഷ്യന്തേ ശ്വാപദൈരന്യൈഃ ശ്വഭിഃ കാകൈസ്തഥാഽപരേ

അവനെ മറ്റൊരു കാട്ടുമൃഗങ്ങളും നായ്ക്കളും കാക്കകളും കൂടി തിന്നുകീറുന്നു.

ദാവാഗ്നിസദൃശാകാരം പ്രദീപ്തം സര്വതോഽര്ചിഷാ

അവൻ എല്ലാ ദിശയിലും ജ്വാലകൾ പടർന്ന കാട്ടുതീ പോലെ കത്തുന്ന തീ കാണുന്നു.

ദഹ്യമാനാന്സുതപ്താംശ്ച സംശ്രയന്തേ ദ്രുമാന്പുനഃ

കത്തിപ്പോകുകയും ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ വീണ്ടും വീണ്ടും മരങ്ങളുടെ കീഴിൽ അഭയം തേടുന്നു.

തത്ര ഛിന്നാശ്ച ദഗ്ധാശ്ച ഹന്യമാനാശ്ച സര്വശഃ

അവിടെ ചിലരെയോ കത്തിച്ചുടുന്നു, ചിലരെ വെട്ടിത്തുറക്കുന്നു, പലവിധത്തിലും കൊല്ലപ്പെടുന്നവരും ഉണ്ട്.

അസിതാലവനദ്വാരി യേ തിഷ്ഠന്തി മഹാരഥാഃ

അസിതാലവനയുടെ വാതിലിൽ വലിയ രഥസേനാനികൾ നിൽക്കുന്നു.

ഭോ ഭോ പാപസമാചാരാ ധര്മസേതുവിനാശകാഃ

ഹേ, ദുഷ്ടപ്രവൃത്തിയുള്ളവരേ, ധർമ്മത്തിന്റെ പാലം തകർക്കുന്നവരേ—

ഭോഗൈശ്ച പീഡിതാ നിത്യം ഉത്പത്സ്യഥ സുദുര്ഗതാഃ 199.

നിങ്ങൾ എപ്പോഴും കഠിനമായ വേദനകൾ അനുഭവിച്ച് വലിയ ദുരിതത്തിൽ ജനിക്കും.

പക്ഷിണശ്ചായസൈസ്തുണ്ഡൈര്വ്യാഘ്രാശ്ചൈവ സുദാരുണാഃ

അവിടെ ഇരുമ്പ് കൊക്കുള്ള പക്ഷികളും അത്യന്തം ക്രൂരമായ കടുവകളും ഉണ്ട്.

ഖാദംതി രുഷിതാസ്തത്ര ബഹവോ ഹിംസകാ നരാന്

അവിടെ അനേകം ക്രൂരജീവികൾ കോപത്തോടെ മനുഷ്യരെ തിന്നുന്നു.

അസിതാലവനേ വിപ്രാ ബഹുദുഃഖസമാകുലേ

അസിതാലവനയിൽ, ബ്രാഹ്മണന്മാരേ, അനവധി ദുഃഖം നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അസിപത്ര സുഭഗ്നാങ്ഗാഃ ശൂലലഗ്നാസ്തഥാഽപരേ

ചിലരുടെ അവയവങ്ങൾ വാൾഇലകളാൽ തകർന്നു, മറ്റുള്ളവർ കൂർത്ത കൂറ്റങ്ങളിൽ കയറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.

പുഷ്കരിണ്യശ്ച വാപ്യശ്ച ഹ്രദാ നദ്യസ്തഥൈവ ച

അവിടെ കുളങ്ങൾ, കിണറുകൾ, തടാകങ്ങൾ, നദികൾ എന്നിവയും ഉണ്ട്.

പൂതിമാംസകൃമീണാം ച അമേധ്യസ്യ തഥൈവ ച

അവയിൽ പുഴുക്കളും പുഴു പിടിച്ച ചീത്തമാംസം, മലിനതയും നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.