വരാഹപുരാണമ്

വൃത്തസ്ഥാ ഭുഞ്ജതേ ഹേമാംശ്ചാതുര്വര്ണ്യാന്വിശേഷതഃ

നല്ല രീതിയിൽ ജീവിക്കുന്നവർ, പ്രത്യേകിച്ച് നാലു വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളവർ, പൊന്നും അനുഭവിക്കുന്നു.

ഇഹ വിശ്രാമ്യ തേ ധീരാഃ കിംചിത്കാലം സഹാനുഗാഃ

ഇവിടെ ധൈര്യശാലികൾ അവരുടെ അനുയായികളോടൊപ്പം കുറേ നേരം വിശ്രമിക്കുന്നു.

ബഹുസുന്ദരനാരീകേ സമൃദ്ധേ സുസമാഹിതാഃ

അനേകം സുന്ദരികളോടൊപ്പം സമൃദ്ധിയിലും ഏകാഗ്രതയോടെയും ഇവർ വസിക്കുന്നു.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ സംസാരചക്ര യാതനാനാം സ്വരൂപവര്ണനം നാമാഷ്ടനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ്ഗ്രന്ഥത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ ഉണ്ടാകുന്ന യാതനകളുടെ രൂപങ്ങൾ വിവരിക്കുന്ന നൂറിനൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

പുനഃ സംസാരചക്രയാതനാസ്വരൂപവര്ണനമ് തസ്മിന് ക്ഷിതിതലം സര്വമായസൈഃ കണ്ടകൈശ്ചിതമ്

വീണ്ടും സംസാരചക്രത്തിലെ യാതനകളുടെ രൂപങ്ങൾ വിവരിക്കുന്നു: അവിടെ ഭൂമിയാകെ മായികമായ മുള്ളുകൾകൊണ്ട് നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

അഥാന്യേ ഛിന്നപാദാസ്തു ഛിന്നപാണിശിരോധരാഃ

അപ്പോൾ മറ്റുചിലർക്ക് കാലുകളും കൈകളും തലയും കഴുത്തും മുറിച്ചിരിക്കുന്നു.

യേ തു ധര്മരതാ ദാതാ വപുഷ്മന്തോ യഥാ ഗൃഹേ

ധർമ്മത്തിൽ ആസ്വാദമുള്ളവരും ദാനശീലമുള്ളവരും സൗന്ദര്യവാന്മാരുമാണ്, വീട്ടിൽപോലെ തന്നെ.

യാചമാനാഃ സ്ഥിതാ നിത്യം സുശീതൈസ്തോയഭോജനൈഃ

തണുത്ത വെള്ളവും ഭക്ഷണവും കൊണ്ടു എല്ലായ്പ്പോഴും അപേക്ഷിച്ച് നിന്നിരിക്കുന്നവരാണ് അവർ.

കൃത്വാ പൂജാം പരാം തത്ര പ്രതീക്ഷന്തേ പരം ജനമ്

അവിടെ ഉത്തമമായ പൂജ നടത്തി, അവർ മറ്റുള്ളവരെ കാത്തിരിക്കുന്നു.

ആലോകേ ച പ്രദര്ശ്യന്തേ വൃക്ഷാശ്ച ഭുവനാനി ച

പ്രകാശത്തിൽ വൃക്ഷങ്ങളും ലോകങ്ങളും കാണിച്ചുതരുന്നു.

തത്ര ഗത്വാ തു തേ ദൂതാഃ പ്രവിശന്തി സുദാരുണാഃ

അവിടെ ചെന്ന ശേഷം ആ ദൂതന്മാർ അത്യന്തം ഭയാനകമായി അകത്തു കടക്കുന്നു.

അഥാന്യേ തു ശ്വഭിര്ഘോരൈരാപാദതലമസ്തകമ്

അപ്പോൾ മറ്റുള്ളവരെ ഭയാനകമായ നായ്ക്കൾ കാലിന്റെ താളം മുതൽ തലമുടി വരെ മുഴുവൻ തിന്നുകീറുന്നു.

അഥാന്യേ തു മഹാരൂപാ മഹാദംഷ്ട്രാ ഭയാനകാഃ

അതിനുശേഷം ഭയങ്കരമായ വലിപ്പവും വലിയ പല്ലുകളും ഉള്ള ഭീതികരമായ രൂപത്തിലുള്ള മറ്റുള്ളവർ വരുന്നു.

അന്നാനി ദീയമാനാനി ഭക്ഷ്യാണി വിവിധാനി ച 199.

അവർക്കു പലതരത്തിലുള്ള ഭക്ഷണങ്ങളും രുചികരമായ വിഭവങ്ങളും കൊടുത്താലും,

അയഃശരമയീ നാരീ വഹ്നിതപ്താ സുദാരുണാ

അയിരമ്പുകളാൽ നിർമ്മിതവും തീയിൽ ചൂടാക്കിയതുമായ അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഒരു സ്ത്രീ,

ധാവന്തം ചാനുധാവംതീ ത്വിദം വചനമബ്രവീത്

ഓടിപ്പോകുന്ന പുരുഷനെ പിന്തുടർന്ന് അവൾ അവനെ പിന്തുടരുമ്പോൾ ഇങ്ങനെ പറയുന്നു:

മാതൃഷ്വസാ തേ ദുര്ബുദ്ധേ മാതുലാനീ പിതൃഷ്വസാ

നിന്റെ അമ്മാവിയമ്മ, ദുഷ്ടബുദ്ധിയുള്ളവനേ, നിന്റെ അമ്മയുടെ സഹോദരിയുടെ ഭാര്യ, നിന്റെ അച്ഛന്റെ സഹോദരി—

ശ്രോത്രിയാണാം ദ്വിജാതീനാം ജായാ വൈ ധര്ഷിതാസ്ത്വയാ

പണ്ഡിതരായ ബ്രാഹ്മണന്മാരുടെയും മറ്റ് ദ്വിജന്മാരുടെയും ഭാര്യമാരെയും നീ അപമാനിച്ചിട്ടുണ്ട്.

കിം പ്രധാവസി നിര്ലജ്ജ വ്യസനൈശ്ചോപപാദിതഃ

നിനക്ക് ലജ്ജയില്ലേ, നീ എന്തിനാണ് ഓടുന്നത്? നിന്റെ തന്നെ ദോഷങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് നീ ഇങ്ങനെ പീഡിക്കപ്പെടുന്നത്.

ഏവം വൈ ബോധയന്തീഹ ശ്രാവയന്തി പുനഃപുനഃ

ഇങ്ങനെ അവളവനെ ബോധിപ്പിച്ച് വീണ്ടും വീണ്ടും ഈ വാക്കുകൾ കേൾപ്പിക്കുന്നു.

ജ്ഞാനിനാം ച സഹസ്രേഷു ജാതം ജാതം തഥാ സ്ത്രിയഃ

ആയിരക്കണക്കിന് ജ്ഞാനികളിൽ ഇത്തരം സ്ത്രീകൾ വീണ്ടും വീണ്ടും ജനിക്കുന്നു.

വൃഷലീര്ബഹുലൈര്ദുഃഖൈഃ കിം ക്രന്ദസി പുനഃ പുനഃ

നീ വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുന്നത് എന്തിനാണ്, നീചജന്മക്കാരായ സ്ത്രീകളാൽ അനേകം ദുഃഖങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്നവനേ?

ദശധാ ത്വം മയാ പാപ നീയമാനഃ പുനഃപുനഃ

പാപിയേ, പത്ത് തവണ ഞാൻ നിന്നെ വീണ്ടും വീണ്ടും വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകും.

ന മോക്ഷ്യസേ മയാ പാപ കുതോ ഗച്ഛസി മൂഢ വൈ 199.

നിനക്ക് എനിക്ക് നിന്ന് മോചനം കിട്ടില്ല, പാപിയേ; നീ എവിടേക്കാണ് പോകുന്നതെന്ന് വിചാരിക്കുന്നു, ഭ്രമിച്ചവനേ?

തത്ര തത്രൈവ പാപ ത്വാം ന ത്യക്ഷ്യേ പാരദാരികമ്

നീ എവിടേക്കും പോയാലും, പാപിയേ, ഞാൻ നിന്നെ വിട്ട് പോകില്ല, പരസ്ത്രീഗാമിയേ.

ഗോപാലാ ഇവ ദണ്ഡേന കാലയന്തോ മുഹുര്മുഹുഃ

കാളയെ ചവിട്ടുന്ന കാവൽക്കാരെപ്പോലെ, അവർ കയറ്റി കൊണ്ടുപോകുന്നു, വീണ്ടും വീണ്ടും.

ഭക്ഷ്യന്തേ ശ്വാപദൈരന്യൈഃ ശ്വഭിഃ കാകൈസ്തഥാഽപരേ

അവനെ മറ്റൊരു കാട്ടുമൃഗങ്ങളും നായ്ക്കളും കാക്കകളും കൂടി തിന്നുകീറുന്നു.

ദാവാഗ്നിസദൃശാകാരം പ്രദീപ്തം സര്വതോഽര്ചിഷാ

അവൻ എല്ലാ ദിശയിലും ജ്വാലകൾ പടർന്ന കാട്ടുതീ പോലെ കത്തുന്ന തീ കാണുന്നു.

ദഹ്യമാനാന്സുതപ്താംശ്ച സംശ്രയന്തേ ദ്രുമാന്പുനഃ

കത്തിപ്പോകുകയും ദഹിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്നവർ വീണ്ടും വീണ്ടും മരങ്ങളുടെ കീഴിൽ അഭയം തേടുന്നു.