വരാഹപുരാണമ്

വേണുയഷ്ടിപ്രഹാരൈശ്ച പ്രഹരന്തി തതോഽധികൈഃ 198.

വേണുവിന്റെ കയറുകൊണ്ടും അതിലും കഠിനമായ അടികളാലും അവര്‍ അടിക്കുന്നു.

രുദന്തി കരുണം ഘോരം ത്രാതാരം നാപ്നുവന്തി തേ

അവര്‍ ഭയാനകമായ ദുഃഖത്തില്‍ കരയുന്നു, രക്ഷകന്‍ ആരെയും അവര്‍ക്ക് ലഭിക്കില്ല.

കേചിച്ച തേഷു പച്യന്തേ ദഹ്യന്തേ പാവകേന്ധനമ്

അവരില്‍ ചിലരെ തീയുടെ ഇന്ധനമായി വേവിക്കുകയും കത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.

പതന്തി തേ ദുരാത്മാനസ്തത്ര തത്ര ച കര്മഭിഃ

ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ളവര്‍ തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലത്താൽ ഇവിടെ അവിടെ വീഴുന്നു.

കേചിദ്യന്ത്രമുപാരോപ്യ സംപീഡ്യന്തേ തിലാ ഇവ

ചിലരെ യന്ത്രത്തില്‍ വെച്ച് എള്ളുപോലെ ചതച്ചുമാറ്റുന്നു.

തതോ വൈതരണീ ഘോരാ സംഭൂതാ നിമ്നഗാ തഥാ

അതിനുശേഷം ഭയങ്കരമായ വൈതരണി നദി താഴോട്ടു ഒഴുകി ഉദിക്കുന്നു.

അഥാന്യേ ശൂല ആരോപ്യ ദൂതാഃ പാദേഷു ഗൃഹ്യ വൈ

അതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരെ ദൂതന്മാര്‍ കാലില്‍ പിടിച്ച് മൂര്‍ച്ഛയിലാക്കി മൂര്‍ച്ഛയിലാക്കി കൂറ്റന്‍ കൂമ്പാരത്തില്‍ കുത്തുന്നു.

നാനുഷ്ണേ രുധിരേ തത്ര ഫേനമാലാസമാകുലാഃ

അവിടെ ചൂടില്ലാത്ത രക്തത്തില്‍ അവര്‍ നുരയും ചെളിയും നിറഞ്ഞ് അലമുറയിടുന്നു.

അനുത്താര്യ തദാ തസ്യാ ഉച്ഛ്രിതാ വികൃതാവശാഃ

അവരെ അതു കടക്കാന്‍ കഴിയാതെ ഉയർത്തി വലിച്ചുമാറ്റുന്നു; അവര്‍ വളരെയധികം വക്രരൂപവും അശക്തതയും അനുഭവിക്കുന്നു.

തത്ര ശുഷ്യന്തി തേ പാപാഃ സര്വദോഷസമന്വിതാഃ

അവിടെ എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നിറഞ്ഞ പാപികള്‍ ഉണങ്ങിപ്പോകുന്നു.

അഥാന്യേ ബഹവസ്തത്ര ബഹുഭിശ്ചാപി ദൂതകൈഃ 198.

അതിനുശേഷം അവിടെ അനേകം ആളുകളും അനവധി ദൂതന്മാരുമുണ്ട്.

അസിശക്തിപ്രഹാരൈശ്ച താഡയന്തി പുനഃപുനഃ

അവരെ വാളും കുന്തവും കൊണ്ട് വീണ്ടും വീണ്ടും അടിക്കുന്നു.

കൂഷ്മാണ്ഡാ യാതുധാനാശ്ച ലംബമാനാ ഭയാനകാഃ

കൂഷ്മാണ്ഡന്മാരും യാതുധാനന്മാരും ഭയാനകമായി തൂങ്ങി നില്‍ക്കുന്നു.

വേദനാര്ത്താസ്തു വേഗേന ശീഘ്രം ശാഖാ ഉപാരുഹന് ।। തത്ര തേ നിഹതാ ഘോരാ രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ

വേദനയാല്‍ വേദനിച്ചവര്‍ വേഗത്തില്‍ കൊമ്പുകളില്‍ കയറിയെത്തുന്നു; അവിടെ ഭയങ്കരമായ രാക്ഷസന്മാര്‍, മാംസം തിന്നുന്നവര്‍, കൊല്ലപ്പെടുന്നു.

ഘ്നന്തി ചാരൂഢഗാത്രാണി നിഃശങ്കം തമസാ വൃതമ്

കയറിയ ശരീരങ്ങളെ അവര്‍ ഭയമില്ലാതെ, ഇരുണ്ടതില്‍ മറഞ്ഞ് അടിക്കുന്നു.

യഥാ ച കുക്കുടം ഖാദേത് കശ്ചിന്മ്ലേച്ഛോ നിരാകൃതഃ

മറ്റുള്ളവരാൽ തള്ളപ്പെട്ട ഒരു മ്ളേച്ഛൻ കോഴിയെ തിന്നുന്നതുപോലെ,

പക്വമാമ്രഫലം യദ്വന്നരഃ ഖാദേദ്യഥാ വനേ

കാട്ടിൽ ഒരു മനുഷ്യൻ പാകമായ മാമ്പഴം തിന്നുന്നതുപോലെയും,

ചൂഷയിത്വാ തു താന്സര്വാംസ്തേ ച തസ്മിന്നഗോത്തമേ

അവയെ മുഴുവൻ ചൂഷിച്ച് കഴിഞ്ഞാൽ, അവരും ആ ഉത്തമ നഗരത്തിൽ തന്നെ തുടരുന്നു.

തതോ ജവേന സംയുക്താ വനസ്ഥാശ്ചൂഷിതാഃ പുനഃ

പിന്നീട് വേഗതയോടെ കാട്ടിൽ താമസിക്കുന്നവരെ വീണ്ടും ചൂഷിക്കുന്നു.

അധസ്താത്തു പുനസ്തത്ര പശ്യന്തഃ പാപകര്മിണഃ

അവിടെ താഴെ വീണ്ടും, പാപം ചെയ്യുന്നവർ നോക്കി നിൽക്കുന്നു.

ഭോ ദേവ പാഹി മുഞ്ചേതി വദന്തഃ പുരുഷം വചഃ 198.

അവർ 'ദേവാ, രക്ഷിക്കൂ, വിടൂ' എന്ന് ആ മനുഷ്യനോട് വിളിച്ചുപറയുന്നു.

പാഷാണവര്ഷൈഃ കേചിത്തു പാംസുവര്ഷൈശ്ച വിദ്രുതാഃ

ചിലർ കല്ലും പൊടിയും പെയ്യുമ്പോൾ ഭയന്ന് ഓടിപ്പോകുന്നു.

ദ്രവന്തി ച പുനസ്തത്ര ദൂതൈശ്ചാപി ദൃഢം ഹതാഃ

അവിടെ വീണ്ടും അവർ ഓടുന്നു, ദൂതന്മാർ ശക്തിയായി അവരെ അടിക്കുന്നു.

വാരിപൂര്ണം തതഃ കുമ്ഭം ശീതലം ച ജലം പുനഃ

അതിനുശേഷം വെള്ളം നിറച്ച ഒരു കുമ്പവും, വീണ്ടും തണുത്ത വെള്ളവും നൽകുന്നു.

തതഃ പാനീയരൂപേണ ജലം തപ്തം തു ദീയതേ

പിന്നീട് കുടിക്കാൻ വെള്ളം എന്ന രൂപത്തിൽ ചൂടുവെള്ളം നൽകുന്നു.

ആലിങ്ഗ്യാലിങ്ഗ്യ ദുഃഖാര്ത്താഃ കേചിത്തത്ര പതന്തി വൈ

ചിലർ ദു:ഖത്തിൽ മുറുകെ അണച് ഒരുമിച്ച് വീഴുന്നു.

അന്നാനാം ച സുമിഷ്ടാനാം ഭക്ഷ്യാണാം ച വിശേഷതഃ

അവിടെ വിഭവങ്ങളിൽ, പ്രത്യേകിച്ച് രുചികരമായ ഭക്ഷണങ്ങളിൽ,

ദധിക്ഷീരരസാംശ്ചൈവ കൃസരാന്പായസം തഥാ

തൈര്, പാലു, രസങ്ങൾ, അരി, പായസം എന്നിവയും,

മാധ്വീകസ്യ ച പാനസ്യ സീധോര്ജാതീരസസ്യ ച

തേൻ, മദ്യം, ഉജ്ജാതി അരി എന്നിവയുടെ പാനീയങ്ങളും,