പതിവ്രതാസ്തു യാ നാര്യോ ദുഃഖിതാസ്തപസി സ്ഥിതാഃ
പതിവ്രതയായ സ്ത്രീകൾ, കഷ്ടതകൾ അനുഭവിച്ചാലും, തപസ്സിൽ ഉറച്ച നിലയിൽ തുടരുന്നു.
തസ്മാത്ത്വം സര്വദേവേഷു ചൈകോ ധര്മഭൃതാം വരഃ 198.
അതിനാൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നീ മാത്രമാണ് ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനി.
വൈശമ്പായന ഉവാച പരിതുഷ്ടസ്തദാ ധര്മോ ഹ്യൌദ്ദാലകസുതം പ്രതി
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ധർമ്മദേവൻ ഉദ്ദാലകന്റെ മകനോട് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
യമ ഉവാച യാഥാതഥ്യേന വാക്യേന ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ
യമൻ പറഞ്ഞു: സത്യമായി പറയൂ; ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം?
വരം വരയ ഭദ്രം തേ യം വരം കാങ്ക്ഷസേ ദ്വിജ
നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള അനുഗ്രഹം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭാഗ്യശാലി ബ്രാഹ്മണൻ.
ഋഷിപുത്ര ഉവാച യദി ത്വം വരദോ രാജന്സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ
ഋഷിയുടെ മകൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനും എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭാവനയിൽ താല്പര്യവുമാണെങ്കിൽ,
ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമ്യഹം ദേവ തവ ദേശം യഥാതഥമ്
ദേവമേ, ഞാൻ നിന്റെ ലോകം യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങിനെയാണെന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സര്വം ദര്ശയ മേ രാജന്യദി ത്വം വരദോ മമ
രാജാവേ, നീ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് എല്ലാം കാണിക്കണം.
ദര്ശയസ്വ മഹാഭാഗ സര്വലോകസ്യ ചിന്തക
മഹാഭാഗനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും കരുതലുള്ളവനേ, അതെല്ലാം കാണിക്കൂ.
ഏവമുക്തോ മഹാതേജാ ദ്വാരസ്ഥം സംദിദേശ ഹ
അങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, മഹാശക്തൻ വാതിൽക്കാവലുകാരനോട് നിർദ്ദേശം നൽകി.
വക്തവ്യശ്ച മഹാബാഹുരസ്മിന്വിപ്രേ യഥാതഥമ്
മഹാബാഹു അവൻ ഈ ബ്രാഹ്മണനോട് സത്യം പറയണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.
തതോഽഹം ത്വരിതം നീതസ്തേന ദൂതേന ദര്ശിതഃ 198.
അതിനുശേഷം, ആ ദൂതൻ എനിക്ക് വേഗത്തിൽ വഴികാട്ടി, എല്ലാം കാണിച്ചു.
പ്രത്യുത്ഥിതശ്ച മാം ദൃഷ്ട്വാ ചിന്തയിത്വാ തു തത്ത്വതഃ
അവൻ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആലോചിച്ചു.
ഏവം സമ്ഭാഷ്യ മാം വീരഃ സ്വാന്ഭൃത്യാന്സന്ദിദേശ ഹ
അങ്ങനെ എന്നോടു സംസാരിച്ച ശേഷം, വീരൻ തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച ഭക്തിമന്തോ ദുരാധര്ഷാ നിത്യം വ്രതപരായണാഃ
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: അവർ ഭക്തിയുള്ളവരും, എളുപ്പത്തിൽ കീഴടക്കാനാവാത്തവരും, എപ്പോഴും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവരുമാണ്.
അയം വിപ്രോ മയാദിഷ്ടഃ പ്രേതാവാസം ഗമിഷ്യതി
ഈ ബ്രാഹ്മണൻ, എന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, പ്രേതലോകത്തേക്ക് പോകും.
നൈവ ദുഃഖേന ഖേദഃ സ്യാന്ന ചോഷ്ണേന ച ശീതതഃ
അവൻ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് ദു:ഖം അനുഭവിക്കില്ല; ചൂടിലും തണുപ്പിലും വിഷമം ഉണ്ടാകില്ല.
ഏവം ദത്തവരോ വിപ്രോ ഗുരുചിത്താനുചിന്തകഃ
അങ്ങനെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ, ഗുരുവിന്റെ ചിന്തയിൽ മനസ്സ് ആഴപ്പെടുത്തി.
യഥാകാമമയം പശ്യേദ്ധര്മ്മരാജപുരോത്തമമ്
അവന് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ ധര്മരാജാവിന്റെ പ്രധാന സേവകനെ കാണാം.
ഋഷിപുത്ര ഉവാച ധാവന്തസ്ത്വരമാണാസ്തു ഗൃഹ്ണന്തോ ഘ്നന്ത ഏവ ച
മുനിയുടെ മകന് പറഞ്ഞു: അവര് വേഗത്തില് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് പിടിക്കുകയും അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
ബന്ധയന്തി മഹാകായാ നിര്ദഹന്തി മഹാബലാഃ
വലിയ ശക്തിയുള്ളവര് ശക്തിയായി ബന്ധിക്കുകയും തീകൊണ്ട് കത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
വേണുയഷ്ടിപ്രഹാരൈശ്ച പ്രഹരന്തി തതോഽധികൈഃ 198.
വേണുവിന്റെ കയറുകൊണ്ടും അതിലും കഠിനമായ അടികളാലും അവര് അടിക്കുന്നു.
രുദന്തി കരുണം ഘോരം ത്രാതാരം നാപ്നുവന്തി തേ
അവര് ഭയാനകമായ ദുഃഖത്തില് കരയുന്നു, രക്ഷകന് ആരെയും അവര്ക്ക് ലഭിക്കില്ല.
കേചിച്ച തേഷു പച്യന്തേ ദഹ്യന്തേ പാവകേന്ധനമ്
അവരില് ചിലരെ തീയുടെ ഇന്ധനമായി വേവിക്കുകയും കത്തിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.
പതന്തി തേ ദുരാത്മാനസ്തത്ര തത്ര ച കര്മഭിഃ
ദുഷ്ടസ്വഭാവമുള്ളവര് തങ്ങളുടെ കർമ്മഫലത്താൽ ഇവിടെ അവിടെ വീഴുന്നു.
കേചിദ്യന്ത്രമുപാരോപ്യ സംപീഡ്യന്തേ തിലാ ഇവ
ചിലരെ യന്ത്രത്തില് വെച്ച് എള്ളുപോലെ ചതച്ചുമാറ്റുന്നു.
തതോ വൈതരണീ ഘോരാ സംഭൂതാ നിമ്നഗാ തഥാ
അതിനുശേഷം ഭയങ്കരമായ വൈതരണി നദി താഴോട്ടു ഒഴുകി ഉദിക്കുന്നു.
അഥാന്യേ ശൂല ആരോപ്യ ദൂതാഃ പാദേഷു ഗൃഹ്യ വൈ
അതിനുശേഷം മറ്റുള്ളവരെ ദൂതന്മാര് കാലില് പിടിച്ച് മൂര്ച്ഛയിലാക്കി മൂര്ച്ഛയിലാക്കി കൂറ്റന് കൂമ്പാരത്തില് കുത്തുന്നു.
നാനുഷ്ണേ രുധിരേ തത്ര ഫേനമാലാസമാകുലാഃ
അവിടെ ചൂടില്ലാത്ത രക്തത്തില് അവര് നുരയും ചെളിയും നിറഞ്ഞ് അലമുറയിടുന്നു.
അനുത്താര്യ തദാ തസ്യാ ഉച്ഛ്രിതാ വികൃതാവശാഃ
അവരെ അതു കടക്കാന് കഴിയാതെ ഉയർത്തി വലിച്ചുമാറ്റുന്നു; അവര് വളരെയധികം വക്രരൂപവും അശക്തതയും അനുഭവിക്കുന്നു.