ഋഷിപുത്ര ഉവാച പിതൄണാം പരമോ ദേവശ്ചതുഷ്പാദ നമോഽസ്തു തേ
ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: 'നാലുകാലിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പിതൃദേവന്മാരുടെ പരമ ദേവാ, നിനക്കു വന്ദനം.'
കാലജ്ഞശ്ച കൃതജ്ഞശ്ച സത്യവാദീ ദൃഢവ്രതഃ 198.
നീ കാലത്തെ അറിയുന്നവൻ, കര്മ്മങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ, സത്യം പറയുന്നവൻ, ദൃഢവ്രതനായവൻ.
കര്മ കാരയിതാ ചൈവ ഭൂതഭവ്യ ഭവത്പ്രഭോ
നീ കര്മ്മങ്ങൾ നടത്തിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഭൂതകാലം, ഭാവി, ഇപ്പോഴുള്ളവ—എല്ലാവരുടെയും നാഥൻ.
ദണ്ഡപാണേ വിരൂപാക്ഷ പാശഹസ്ത നമോഽസ്തു തേ
ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ, വിചിത്രമായ കണ്ണുകളുള്ളവൻ, പാശം കൈവശമുള്ളവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.
കൃഷ്ണവര്ണ ദുരാധര്ഷ തൈലരൂപ നമോഽസ്തു തേ
കറുത്ത നിറമുള്ളവൻ, സമീപിക്കാനാകാത്തവൻ, എണ്ണയുടെ രൂപത്തിലുള്ളവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.
ഹവ്യകവ്യവഹസ്ത്വം ഹി പ്രഭവിഷ്ണോ നമോഽസ്തു തേ
ഹവ്യവും കവിഅവും സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, ശക്തനായവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.
ഏകദൃഗ്ബഹുദൃഗ്ഭൂത്വാ കാല മൃത്യോ നമോഽസ്തു തേ
ഒറ്റ കണ്ണുള്ളവനായി, പല കണ്ണുള്ളവനായി, കാലാ, മരണാ—നിനക്കു വന്ദനം.
ക്വചിദ്ബാലഃ ക്വചിദ്വൃദ്ധഃ ക്വചിദ്രൌദ്രോ നമോഽസ്തു തേ
ചിലപ്പോള് ബാലനായി, ചിലപ്പോള് വൃദ്ധനായി, ചിലപ്പോള് ഭയാനകനായി—നിനക്കു വന്ദനം.
പ്രത്യക്ഷ്യം ദൃശ്യതേ ദേവ ത്വാം വിനാ ന ച സിധ്യതി
ദേവാ, നീ നേരിട്ട് കാണപ്പെടുന്നവൻ; നിന്നെ കൂടാതെ ഒന്നും സാധ്യമല്ല.
ജപാനാം പരമം ജപ്യം ത്വത്തശ്ചാന്യോ ന ദൃശ്യതേ
എല്ലാ ജപങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമം നിന്റെ ജപമാണ്; നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റാരും കാണപ്പെടുന്നില്ല.
പതിവ്രതാസ്തു യാ നാര്യോ ദുഃഖിതാസ്തപസി സ്ഥിതാഃ
പതിവ്രതയായ സ്ത്രീകൾ, കഷ്ടതകൾ അനുഭവിച്ചാലും, തപസ്സിൽ ഉറച്ച നിലയിൽ തുടരുന്നു.
തസ്മാത്ത്വം സര്വദേവേഷു ചൈകോ ധര്മഭൃതാം വരഃ 198.
അതിനാൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നീ മാത്രമാണ് ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനി.
വൈശമ്പായന ഉവാച പരിതുഷ്ടസ്തദാ ധര്മോ ഹ്യൌദ്ദാലകസുതം പ്രതി
വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ധർമ്മദേവൻ ഉദ്ദാലകന്റെ മകനോട് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.
യമ ഉവാച യാഥാതഥ്യേന വാക്യേന ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ
യമൻ പറഞ്ഞു: സത്യമായി പറയൂ; ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം?
വരം വരയ ഭദ്രം തേ യം വരം കാങ്ക്ഷസേ ദ്വിജ
നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള അനുഗ്രഹം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭാഗ്യശാലി ബ്രാഹ്മണൻ.
ഋഷിപുത്ര ഉവാച യദി ത്വം വരദോ രാജന്സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ
ഋഷിയുടെ മകൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനും എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭാവനയിൽ താല്പര്യവുമാണെങ്കിൽ,
ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമ്യഹം ദേവ തവ ദേശം യഥാതഥമ്
ദേവമേ, ഞാൻ നിന്റെ ലോകം യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങിനെയാണെന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.
സര്വം ദര്ശയ മേ രാജന്യദി ത്വം വരദോ മമ
രാജാവേ, നീ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് എല്ലാം കാണിക്കണം.
ദര്ശയസ്വ മഹാഭാഗ സര്വലോകസ്യ ചിന്തക
മഹാഭാഗനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും കരുതലുള്ളവനേ, അതെല്ലാം കാണിക്കൂ.
ഏവമുക്തോ മഹാതേജാ ദ്വാരസ്ഥം സംദിദേശ ഹ
അങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, മഹാശക്തൻ വാതിൽക്കാവലുകാരനോട് നിർദ്ദേശം നൽകി.
വക്തവ്യശ്ച മഹാബാഹുരസ്മിന്വിപ്രേ യഥാതഥമ്
മഹാബാഹു അവൻ ഈ ബ്രാഹ്മണനോട് സത്യം പറയണമെന്ന് നിർദ്ദേശിച്ചു.
തതോഽഹം ത്വരിതം നീതസ്തേന ദൂതേന ദര്ശിതഃ 198.
അതിനുശേഷം, ആ ദൂതൻ എനിക്ക് വേഗത്തിൽ വഴികാട്ടി, എല്ലാം കാണിച്ചു.
പ്രത്യുത്ഥിതശ്ച മാം ദൃഷ്ട്വാ ചിന്തയിത്വാ തു തത്ത്വതഃ
അവൻ എന്നെ കണ്ടപ്പോൾ എഴുന്നേറ്റു, യഥാർത്ഥത്തിൽ ആലോചിച്ചു.
ഏവം സമ്ഭാഷ്യ മാം വീരഃ സ്വാന്ഭൃത്യാന്സന്ദിദേശ ഹ
അങ്ങനെ എന്നോടു സംസാരിച്ച ശേഷം, വീരൻ തന്റെ ഭൃത്യന്മാരോട് നിർദ്ദേശങ്ങൾ നൽകി.
ചിത്രഗുപ്ത ഉവാച ഭക്തിമന്തോ ദുരാധര്ഷാ നിത്യം വ്രതപരായണാഃ
ചിത്രഗുപ്തൻ പറഞ്ഞു: അവർ ഭക്തിയുള്ളവരും, എളുപ്പത്തിൽ കീഴടക്കാനാവാത്തവരും, എപ്പോഴും വ്രതത്തിൽ ഉറച്ചവരുമാണ്.
അയം വിപ്രോ മയാദിഷ്ടഃ പ്രേതാവാസം ഗമിഷ്യതി
ഈ ബ്രാഹ്മണൻ, എന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം, പ്രേതലോകത്തേക്ക് പോകും.
നൈവ ദുഃഖേന ഖേദഃ സ്യാന്ന ചോഷ്ണേന ച ശീതതഃ
അവൻ കഷ്ടതയിൽ നിന്ന് ദു:ഖം അനുഭവിക്കില്ല; ചൂടിലും തണുപ്പിലും വിഷമം ഉണ്ടാകില്ല.
ഏവം ദത്തവരോ വിപ്രോ ഗുരുചിത്താനുചിന്തകഃ
അങ്ങനെ അനുഗ്രഹം ലഭിച്ച ബ്രാഹ്മണൻ, ഗുരുവിന്റെ ചിന്തയിൽ മനസ്സ് ആഴപ്പെടുത്തി.
യഥാകാമമയം പശ്യേദ്ധര്മ്മരാജപുരോത്തമമ്
അവന് ഇഷ്ടമുള്ളപോലെ ധര്മരാജാവിന്റെ പ്രധാന സേവകനെ കാണാം.
ഋഷിപുത്ര ഉവാച ധാവന്തസ്ത്വരമാണാസ്തു ഗൃഹ്ണന്തോ ഘ്നന്ത ഏവ ച
മുനിയുടെ മകന് പറഞ്ഞു: അവര് വേഗത്തില് ഓടിക്കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള് പിടിക്കുകയും അടിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു.