വരാഹപുരാണമ്

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ കൃതാന്തകാലമൃത്യുകിങ്കരവര്ണനം നാമ സപ്തനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ മരണന്റെ സേവകരുടെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള ഒൻപത് എഴുപത് ഏഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സംസാരചക്രയാതനാസ്വരൂപവര്ണനമ് മാമേകമൃഷഭം തത്ര ദര്ശനം ച ദദൌ യമഃ

ഇപ്പോൾ സംസാരചക്രത്തിലെ കഷ്ടതകളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്നു. അവിടെ യമൻ എന്നെ ഒരു കാളയെ കാണാൻ അനുവദിച്ചു.

യാഥാതഥ്യേന മേ പൂജാ കാര്യേണ വിധിനാഽകരോത്

അവൻ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ എന്റെ പൂജ നിർവഹിച്ചു.

അബ്രവീച്ച പുനര്ഹൃഷ്ടോ ഹ്യാസ്യതാം ച വരാസനേ

അവൻ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ വന്ദനാസനത്തിൽ ഇരിക്കൂ.'

തസ്യ വക്ത്രം മഹാരൌദ്രം നിത്യമേവ ഭയാനകമ്

അവന്റെ മുഖം അതീവ ഭയാനകവും എപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.

ലോഹിതേ തസ്യ വൈ നേത്രേ ജല്പതശ്ച പുനഃപുനഃ

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായിരുന്നു, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തതോഽഹം തസ്യ ഭാവേന ഭാവിതശ്ച പുനഃപുനഃ

അവന്റെ ഭാവം കണ്ടു ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആകുലതയിൽ ആകുകയായിരുന്നു.

തസ്യ പ്രീതികരം സദ്യഃ സര്വദോഷവിനാശനമ്

ഉടൻ തന്നെ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്തോത്രം ഞാൻ പാരായണം ചെയ്തു.

കാലവൃദ്ധികരം സ്തോത്രം ക്ഷിപ്രം തത്ര ഉദീരയന്

ആ സ്തോത്രം ദീർഘായുസ് നൽകുകയും കാലത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നീക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു ഞാൻ അവിടെ ഉച്ചരിച്ചു.

ഋഷിപുത്ര ഉവാച പിതൄണാം പരമോ ദേവശ്ചതുഷ്പാദ നമോഽസ്തു തേ

ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: 'നാലുകാലിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പിതൃദേവന്മാരുടെ പരമ ദേവാ, നിനക്കു വന്ദനം.'

കാലജ്ഞശ്ച കൃതജ്ഞശ്ച സത്യവാദീ ദൃഢവ്രതഃ 198.

നീ കാലത്തെ അറിയുന്നവൻ, കര്‍മ്മങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ, സത്യം പറയുന്നവൻ, ദൃഢവ്രതനായവൻ.

കര്മ കാരയിതാ ചൈവ ഭൂതഭവ്യ ഭവത്പ്രഭോ

നീ കര്‍മ്മങ്ങൾ നടത്തിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഭൂതകാലം, ഭാവി, ഇപ്പോഴുള്ളവ—എല്ലാവരുടെയും നാഥൻ.

ദണ്ഡപാണേ വിരൂപാക്ഷ പാശഹസ്ത നമോഽസ്തു തേ

ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ, വിചിത്രമായ കണ്ണുകളുള്ളവൻ, പാശം കൈവശമുള്ളവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.

കൃഷ്ണവര്ണ ദുരാധര്ഷ തൈലരൂപ നമോഽസ്തു തേ

കറുത്ത നിറമുള്ളവൻ, സമീപിക്കാനാകാത്തവൻ, എണ്ണയുടെ രൂപത്തിലുള്ളവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.

ഹവ്യകവ്യവഹസ്ത്വം ഹി പ്രഭവിഷ്ണോ നമോഽസ്തു തേ

ഹവ്യവും കവിഅവും സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, ശക്തനായവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.

ഏകദൃഗ്ബഹുദൃഗ്ഭൂത്വാ കാല മൃത്യോ നമോഽസ്തു തേ

ഒറ്റ കണ്ണുള്ളവനായി, പല കണ്ണുള്ളവനായി, കാലാ, മരണാ—നിനക്കു വന്ദനം.

ക്വചിദ്ബാലഃ ക്വചിദ്വൃദ്ധഃ ക്വചിദ്രൌദ്രോ നമോഽസ്തു തേ

ചിലപ്പോള് ബാലനായി, ചിലപ്പോള് വൃദ്ധനായി, ചിലപ്പോള് ഭയാനകനായി—നിനക്കു വന്ദനം.

പ്രത്യക്ഷ്യം ദൃശ്യതേ ദേവ ത്വാം വിനാ ന ച സിധ്യതി

ദേവാ, നീ നേരിട്ട് കാണപ്പെടുന്നവൻ; നിന്നെ കൂടാതെ ഒന്നും സാധ്യമല്ല.

ജപാനാം പരമം ജപ്യം ത്വത്തശ്ചാന്യോ ന ദൃശ്യതേ

എല്ലാ ജപങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമം നിന്റെ ജപമാണ്; നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റാരും കാണപ്പെടുന്നില്ല.

പതിവ്രതാസ്തു യാ നാര്യോ ദുഃഖിതാസ്തപസി സ്ഥിതാഃ

പതിവ്രതയായ സ്ത്രീകൾ, കഷ്ടതകൾ അനുഭവിച്ചാലും, തപസ്സിൽ ഉറച്ച നിലയിൽ തുടരുന്നു.

തസ്മാത്ത്വം സര്വദേവേഷു ചൈകോ ധര്മഭൃതാം വരഃ 198.

അതിനാൽ, എല്ലാ ദേവന്മാരിലും നീ മാത്രമാണ് ധർമ്മം പാലിക്കുന്നവരുടെ ഏറ്റവും പ്രധാനി.

വൈശമ്പായന ഉവാച പരിതുഷ്ടസ്തദാ ധര്മോ ഹ്യൌദ്ദാലകസുതം പ്രതി

വൈശമ്പായനൻ പറഞ്ഞു: അപ്പോൾ ധർമ്മദേവൻ ഉദ്ദാലകന്റെ മകനോട് സന്തോഷം പ്രകടിപ്പിച്ചു.

യമ ഉവാച യാഥാതഥ്യേന വാക്യേന ബ്രൂഹി കിം കരവാണി തേ

യമൻ പറഞ്ഞു: സത്യമായി പറയൂ; ഞാൻ നിനക്കു എന്ത് ചെയ്യണം?

വരം വരയ ഭദ്രം തേ യം വരം കാങ്ക്ഷസേ ദ്വിജ

നിനക്ക് ആവശ്യമുള്ള അനുഗ്രഹം തിരഞ്ഞെടുക്കൂ, ഭാഗ്യശാലി ബ്രാഹ്മണൻ.

ഋഷിപുത്ര ഉവാച യദി ത്വം വരദോ രാജന്സര്വഭൂതഹിതേ രതഃ

ഋഷിയുടെ മകൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനും എല്ലാ ജീവികളുടെ ഭാവനയിൽ താല്പര്യവുമാണെങ്കിൽ,

ദ്രഷ്ടുമിച്ഛാമ്യഹം ദേവ തവ ദേശം യഥാതഥമ്

ദേവമേ, ഞാൻ നിന്റെ ലോകം യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങിനെയാണെന്ന് കാണാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു.

സര്വം ദര്ശയ മേ രാജന്യദി ത്വം വരദോ മമ

രാജാവേ, നീ എനിക്ക് അനുഗ്രഹം നൽകുന്നവനാണെങ്കിൽ, എനിക്ക് എല്ലാം കാണിക്കണം.

ദര്ശയസ്വ മഹാഭാഗ സര്വലോകസ്യ ചിന്തക

മഹാഭാഗനേ, എല്ലാ ലോകങ്ങൾക്കും കരുതലുള്ളവനേ, അതെല്ലാം കാണിക്കൂ.

ഏവമുക്തോ മഹാതേജാ ദ്വാരസ്ഥം സംദിദേശ ഹ

അങ്ങനെ ചോദിക്കപ്പെട്ട ശേഷം, മഹാശക്തൻ വാതിൽക്കാവലുകാരനോട് നിർദ്ദേശം നൽകി.