വരാഹപുരാണമ്

സ്രഗ്വിണോ ബദ്ധപാദാശ്ച സര്വാഭരണഭൂഷിതാഃ

അവർ മാലകൾ ധരിച്ച്, കാലുകൾ കെട്ടിയ നിലയിൽ, വിവിധ ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.

സശക്തിതോമരാഃ കേചിത്സധനുഷ്കാ ദുരാസദാഃ

ചിലർ കയ്യിൽ കുന്തവും തോമരവും പിടിച്ച്, ചിലർ വില്ലുമായി, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

സജ്ജിതാ ദധിഹസ്താശ്ച ഗന്ധഹസ്താ ഹ്യനേകശഃ

ചിലർ കയ്യിൽ തൈര് പിടിച്ച്, ചിലർ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ കൈവശംവെച്ച് തയ്യാറായി നിന്നിരുന്നു.

ധൂപാന്പ്രഗൃഹ്യ വിവിധാന്വാസാംസി ശുഭദര്ശനാഃ

വിവിധ ധൂപങ്ങൾ പിടിച്ച്, ശുഭദർശനമായ വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വാജികുഞ്ജരയുക്താനി ഹംസയുക്താനി ചാപരേ

ചിലർ കുതിരകളും ആനകളും കെട്ടിയ വാഹനങ്ങളിൽ, മറ്റുചിലർ ഹംസകൾ കെട്ടിയ വാഹനങ്ങളിലും യാത്ര ചെയ്തു.

മയൂരൈഃ സാരസൈശ്ചൈവ ചക്രവാകൈശ്ച വാജിഭിഃ 197.

മറ്റുചിലർ മയിൽ, സാരസ്, ചക്രവാകം എന്നിവയുടെ രൂപത്തിലുള്ള കുതിരകളിൽ കയറി പോയിരുന്നു.

ഉജ്ജ്വലാ മലിനാശ്ചൈവ ജീര്ണവസ്ത്രാ നവാംശുകാഃ

ചിലർ പ്രകാശമുള്ളവരും, ചിലർ മലിനരൂപവും, ചിലർ പഴയ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരും, ചിലർ പുതിയ പറ്റിയ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞവരുമായിരുന്നു.

സമാര്ജാരീ കാചവര്ണാ കൃഷ്ണാ ചൈവ കലിസ്തഥാ

അവിടെ പൂച്ചയുടെ നിറംപോലെയും, കഞ്ചി പോലെയും, കറുത്ത നിറത്തിലും, കലിയുടെ രൂപത്തിലും ചിലർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഏതേ പുരോഗമാസ്തത്ര കൃതാന്തസ്യ മഹാത്മനഃ

ഇവരാണ് മഹാത്മാവായ മരണന്റെ മുൻപന്തിയിലുള്ളവർ.

നമസ്കാര്യാശ്ച പൂജ്യാശ്ച ആപന്നേന ഹി നിത്യശഃ

കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും ഇവരെ നമസ്കരിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും വേണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ കൃതാന്തകാലമൃത്യുകിങ്കരവര്ണനം നാമ സപ്തനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ മരണന്റെ സേവകരുടെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള ഒൻപത് എഴുപത് ഏഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സംസാരചക്രയാതനാസ്വരൂപവര്ണനമ് മാമേകമൃഷഭം തത്ര ദര്ശനം ച ദദൌ യമഃ

ഇപ്പോൾ സംസാരചക്രത്തിലെ കഷ്ടതകളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്നു. അവിടെ യമൻ എന്നെ ഒരു കാളയെ കാണാൻ അനുവദിച്ചു.

യാഥാതഥ്യേന മേ പൂജാ കാര്യേണ വിധിനാഽകരോത്

അവൻ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ എന്റെ പൂജ നിർവഹിച്ചു.

അബ്രവീച്ച പുനര്ഹൃഷ്ടോ ഹ്യാസ്യതാം ച വരാസനേ

അവൻ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ വന്ദനാസനത്തിൽ ഇരിക്കൂ.'

തസ്യ വക്ത്രം മഹാരൌദ്രം നിത്യമേവ ഭയാനകമ്

അവന്റെ മുഖം അതീവ ഭയാനകവും എപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.

ലോഹിതേ തസ്യ വൈ നേത്രേ ജല്പതശ്ച പുനഃപുനഃ

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായിരുന്നു, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തതോഽഹം തസ്യ ഭാവേന ഭാവിതശ്ച പുനഃപുനഃ

അവന്റെ ഭാവം കണ്ടു ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആകുലതയിൽ ആകുകയായിരുന്നു.

തസ്യ പ്രീതികരം സദ്യഃ സര്വദോഷവിനാശനമ്

ഉടൻ തന്നെ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്തോത്രം ഞാൻ പാരായണം ചെയ്തു.

കാലവൃദ്ധികരം സ്തോത്രം ക്ഷിപ്രം തത്ര ഉദീരയന്

ആ സ്തോത്രം ദീർഘായുസ് നൽകുകയും കാലത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നീക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു ഞാൻ അവിടെ ഉച്ചരിച്ചു.

ഋഷിപുത്ര ഉവാച പിതൄണാം പരമോ ദേവശ്ചതുഷ്പാദ നമോഽസ്തു തേ

ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: 'നാലുകാലിൽ നിലകൊള്ളുന്ന പിതൃദേവന്മാരുടെ പരമ ദേവാ, നിനക്കു വന്ദനം.'

കാലജ്ഞശ്ച കൃതജ്ഞശ്ച സത്യവാദീ ദൃഢവ്രതഃ 198.

നീ കാലത്തെ അറിയുന്നവൻ, കര്‍മ്മങ്ങളെ അറിയുന്നവൻ, സത്യം പറയുന്നവൻ, ദൃഢവ്രതനായവൻ.

കര്മ കാരയിതാ ചൈവ ഭൂതഭവ്യ ഭവത്പ്രഭോ

നീ കര്‍മ്മങ്ങൾ നടത്തിപ്പിക്കുന്നവൻ, ഭൂതകാലം, ഭാവി, ഇപ്പോഴുള്ളവ—എല്ലാവരുടെയും നാഥൻ.

ദണ്ഡപാണേ വിരൂപാക്ഷ പാശഹസ്ത നമോഽസ്തു തേ

ദണ്ഡം കൈവശമുള്ളവൻ, വിചിത്രമായ കണ്ണുകളുള്ളവൻ, പാശം കൈവശമുള്ളവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.

കൃഷ്ണവര്ണ ദുരാധര്ഷ തൈലരൂപ നമോഽസ്തു തേ

കറുത്ത നിറമുള്ളവൻ, സമീപിക്കാനാകാത്തവൻ, എണ്ണയുടെ രൂപത്തിലുള്ളവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.

ഹവ്യകവ്യവഹസ്ത്വം ഹി പ്രഭവിഷ്ണോ നമോഽസ്തു തേ

ഹവ്യവും കവിഅവും സ്വീകരിക്കുന്നവൻ, ശക്തനായവൻ—നിനക്കു വന്ദനം.

ഏകദൃഗ്ബഹുദൃഗ്ഭൂത്വാ കാല മൃത്യോ നമോഽസ്തു തേ

ഒറ്റ കണ്ണുള്ളവനായി, പല കണ്ണുള്ളവനായി, കാലാ, മരണാ—നിനക്കു വന്ദനം.

ക്വചിദ്ബാലഃ ക്വചിദ്വൃദ്ധഃ ക്വചിദ്രൌദ്രോ നമോഽസ്തു തേ

ചിലപ്പോള് ബാലനായി, ചിലപ്പോള് വൃദ്ധനായി, ചിലപ്പോള് ഭയാനകനായി—നിനക്കു വന്ദനം.

പ്രത്യക്ഷ്യം ദൃശ്യതേ ദേവ ത്വാം വിനാ ന ച സിധ്യതി

ദേവാ, നീ നേരിട്ട് കാണപ്പെടുന്നവൻ; നിന്നെ കൂടാതെ ഒന്നും സാധ്യമല്ല.

ജപാനാം പരമം ജപ്യം ത്വത്തശ്ചാന്യോ ന ദൃശ്യതേ

എല്ലാ ജപങ്ങളിലും ഏറ്റവും ഉത്തമം നിന്റെ ജപമാണ്; നിന്നെ കൂടാതെ മറ്റാരും കാണപ്പെടുന്നില്ല.