വരാഹപുരാണമ്

മഹാസത്ത്വോ മഹാതേജാഃ ജരാമരണവര്ജിതഃ

വലിയ ശക്തിയും മഹത്തായ പ്രകാശവും ഉള്ള അവൻ വയസ്സും മരണവും ഇല്ലാത്തവനാണ്.

ഗായകാ ഹാസകാശ്ചൈവ സര്വജീവപ്രബോധകാഃ

അവിടെ പാടുന്നവരും ചിരിക്കുന്നവരും എല്ലാ ജീവികൾക്കും ബോധം നൽകുന്നവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ദിവ്യാഭരണശോഭാഭിഃ ശോഭമാനാഃ സുതേജസഃ

ദൈവികാഭരണങ്ങളുടെ ഭംഗിയിൽ പ്രകാശം പകർന്നു അവർ അതിശയകരമായി തിളങ്ങി.

പര്യാസ്തരണസംഛന്നേഷ്വാസനേഷു തഥാ പരേ

അവിടെയെങ്ങുമുള്ള ഇരിപ്പിടങ്ങൾ പലവിധ വസ്ത്രങ്ങൾ വിരിച്ചിരുന്നതായിരുന്നു.

അനേകാശ്ച നരാസ്തത്ര വേദനാശ്ച സുദാരുണാഃ

അവിടെ അനേകം പുരുഷന്മാരും അത്യന്തം കഠിനമായ വേദനകളും ഉണ്ടായിരുന്നു.

കാമക്രോധവിചാരിണ്യോ നാനാരൂപധരാഃ സ്ത്രിയഃ 197.

കാമവും ക്രോധവും കൊണ്ടു പ്രവർത്തിക്കുന്ന സ്ത്രീകൾ പലവിധ രൂപങ്ങളിൽ അവിടെ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

താസാം ഹലഹലാശബ്ദഃ സര്വാസാം ച സമന്തതഃ

ആ സ്ത്രീകളുടെ മുഴുവൻ ചുറ്റും വലിയ ശബ്ദവും കലഹവും മുഴങ്ങുകയായിരുന്നു.

കൂഷ്മാണ്ഡാ യാതുധാനാശ്ച രാക്ഷസാഃ പിശിതാശനാഃ

അവിടെ കൂഷ്മാണ്ഡന്മാർ, യാതുധാനന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, മാംസം തിന്നുന്ന ഭൂതങ്ങൾ എന്നിവരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഏകബാഹുര്ദ്വിബാഹുശ്ച ത്രിബാഹുര്ബഹുബാഹുകഃ

അവരിൽ ചിലർക്കു ഒരു കൈ, ചിലർക്കു രണ്ട് കൈ, ചിലർക്കു മൂന്ന് കൈ, ചിലർക്കു അനേകം കൈകൾ ഉണ്ടായിരുന്നു.

കേചിത്തു തത്ര പുരുഷാഃ സര്വശോഭാവിശോഭിതാഃ

അവിടെ എല്ലാ ഭംഗിയും അലങ്കാരവും ഉള്ള പുരുഷന്മാരും ഉണ്ടായിരുന്നു.

സ്രഗ്വിണോ ബദ്ധപാദാശ്ച സര്വാഭരണഭൂഷിതാഃ

അവർ മാലകൾ ധരിച്ച്, കാലുകൾ കെട്ടിയ നിലയിൽ, വിവിധ ആഭരണങ്ങൾ അണിഞ്ഞിരുന്നതായിരുന്നു.

സശക്തിതോമരാഃ കേചിത്സധനുഷ്കാ ദുരാസദാഃ

ചിലർ കയ്യിൽ കുന്തവും തോമരവും പിടിച്ച്, ചിലർ വില്ലുമായി, സമീപിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ളവരായി നിലകൊണ്ടിരുന്നു.

സജ്ജിതാ ദധിഹസ്താശ്ച ഗന്ധഹസ്താ ഹ്യനേകശഃ

ചിലർ കയ്യിൽ തൈര് പിടിച്ച്, ചിലർ സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങൾ കൈവശംവെച്ച് തയ്യാറായി നിന്നിരുന്നു.

ധൂപാന്പ്രഗൃഹ്യ വിവിധാന്വാസാംസി ശുഭദര്ശനാഃ

വിവിധ ധൂപങ്ങൾ പിടിച്ച്, ശുഭദർശനമായ വസ്ത്രങ്ങൾ അണിഞ്ഞവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

വാജികുഞ്ജരയുക്താനി ഹംസയുക്താനി ചാപരേ

ചിലർ കുതിരകളും ആനകളും കെട്ടിയ വാഹനങ്ങളിൽ, മറ്റുചിലർ ഹംസകൾ കെട്ടിയ വാഹനങ്ങളിലും യാത്ര ചെയ്തു.

മയൂരൈഃ സാരസൈശ്ചൈവ ചക്രവാകൈശ്ച വാജിഭിഃ 197.

മറ്റുചിലർ മയിൽ, സാരസ്, ചക്രവാകം എന്നിവയുടെ രൂപത്തിലുള്ള കുതിരകളിൽ കയറി പോയിരുന്നു.

ഉജ്ജ്വലാ മലിനാശ്ചൈവ ജീര്ണവസ്ത്രാ നവാംശുകാഃ

ചിലർ പ്രകാശമുള്ളവരും, ചിലർ മലിനരൂപവും, ചിലർ പഴയ വസ്ത്രം ധരിച്ചവരും, ചിലർ പുതിയ പറ്റിയ വസ്ത്രം അണിഞ്ഞവരുമായിരുന്നു.

സമാര്ജാരീ കാചവര്ണാ കൃഷ്ണാ ചൈവ കലിസ്തഥാ

അവിടെ പൂച്ചയുടെ നിറംപോലെയും, കഞ്ചി പോലെയും, കറുത്ത നിറത്തിലും, കലിയുടെ രൂപത്തിലും ചിലർ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഏതേ പുരോഗമാസ്തത്ര കൃതാന്തസ്യ മഹാത്മനഃ

ഇവരാണ് മഹാത്മാവായ മരണന്റെ മുൻപന്തിയിലുള്ളവർ.

നമസ്കാര്യാശ്ച പൂജ്യാശ്ച ആപന്നേന ഹി നിത്യശഃ

കഷ്ടം അനുഭവിക്കുന്നവൻ എപ്പോഴും ഇവരെ നമസ്കരിക്കുകയും ആദരിക്കുകയും വേണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ കൃതാന്തകാലമൃത്യുകിങ്കരവര്ണനം നാമ സപ്തനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ മരണന്റെ സേവകരുടെ വിവരണം എന്ന പേരിലുള്ള ഒൻപത് എഴുപത് ഏഴാമത്തെ അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സംസാരചക്രയാതനാസ്വരൂപവര്ണനമ് മാമേകമൃഷഭം തത്ര ദര്ശനം ച ദദൌ യമഃ

ഇപ്പോൾ സംസാരചക്രത്തിലെ കഷ്ടതകളുടെ യഥാർത്ഥ സ്വഭാവം വിശദീകരിക്കുന്നു. അവിടെ യമൻ എന്നെ ഒരു കാളയെ കാണാൻ അനുവദിച്ചു.

യാഥാതഥ്യേന മേ പൂജാ കാര്യേണ വിധിനാഽകരോത്

അവൻ നിർദ്ദേശിച്ച വിധത്തിൽ, ശരിയായ രീതിയിൽ എന്റെ പൂജ നിർവഹിച്ചു.

അബ്രവീച്ച പുനര്ഹൃഷ്ടോ ഹ്യാസ്യതാം ച വരാസനേ

അവൻ സന്തോഷത്തോടെ വീണ്ടും പറഞ്ഞു: 'നീ വന്ദനാസനത്തിൽ ഇരിക്കൂ.'

തസ്യ വക്ത്രം മഹാരൌദ്രം നിത്യമേവ ഭയാനകമ്

അവന്റെ മുഖം അതീവ ഭയാനകവും എപ്പോഴും ഭയപ്പെടുത്തുന്നതുമായിരുന്നു.

ലോഹിതേ തസ്യ വൈ നേത്രേ ജല്പതശ്ച പുനഃപുനഃ

അവന്റെ കണ്ണുകൾ ചുവപ്പായിരുന്നു, അവൻ വീണ്ടും വീണ്ടും സംസാരിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.

തതോഽഹം തസ്യ ഭാവേന ഭാവിതശ്ച പുനഃപുനഃ

അവന്റെ ഭാവം കണ്ടു ഞാൻ വീണ്ടും വീണ്ടും ആകുലതയിൽ ആകുകയായിരുന്നു.

തസ്യ പ്രീതികരം സദ്യഃ സര്വദോഷവിനാശനമ്

ഉടൻ തന്നെ അവനെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്ന, എല്ലാ ദോഷങ്ങളും നീക്കം ചെയ്യുന്ന ഒരു സ്തോത്രം ഞാൻ പാരായണം ചെയ്തു.

കാലവൃദ്ധികരം സ്തോത്രം ക്ഷിപ്രം തത്ര ഉദീരയന്

ആ സ്തോത്രം ദീർഘായുസ് നൽകുകയും കാലത്തിന്റെ ദോഷങ്ങൾ വേഗത്തിൽ നീക്കുകയും ചെയ്യുന്നു; അതു ഞാൻ അവിടെ ഉച്ചരിച്ചു.