വരാഹപുരാണമ്

അങ്ഗാനി ചൈവ സീദന്തി മനോ വിഹ്വലതീവ മേ

എന്റെ ശരീരഭാഗങ്ങൾ ദുർബലമാകുന്നു, മനസ്സ് ആശയക്കുഴപ്പത്തിൽ ആകുന്നു.

തഥാപി കഥയിഷ്യാമി യഥാദൃഷ്ടം തഥാശ്രുതമ്

എങ്കിലും ഞാൻ കണ്ടതും കേട്ടതും പോലെ നിങ്ങളോട് പറയാം.

ദൃശ്യതേ ന ച ദൃശ്യേത നാനാവൃക്ഷസമാകുലാ

അത് കാണപ്പെടുന്നു, പക്ഷേ കാണാനാവുന്നില്ലപോലെയും; പലതരം വൃക്ഷങ്ങൾ അവിടെ നിറഞ്ഞിരിക്കുന്നു.

പ്രസന്നേന ച തോയേന ശീതലേന സുഗന്ധിനാ

അവിടെ തെളിഞ്ഞതും തണുത്തതും സുഗന്ധമുള്ളതുമായ വെള്ളം ഉണ്ട്.

ഭ്രാജതേ സരിതാം ശ്രേഷ്ഠാ സര്വപാപപ്രണാശിനീ

പാപങ്ങളെ എല്ലാം നീക്കുന്ന അത്യുത്തമമായ നദി അവിടെ പ്രകാശിക്കുന്നു.

അമരാഃ ക്രീഡമാനാശ്ച ജലക്രീഡാം പുനഃപുനഃ

അമരന്മാർ വീണ്ടും വീണ്ടും ജലക്രീഡയിൽ ഏർപ്പെടുന്നു.

ഭുജങ്ഗാവനതാങ്ഗ്യശ്ച കിന്നര്യശ്ച സുഗായനാഃ

വളഞ്ഞ ശരീരങ്ങളുള്ള കിന്നരികൾ മധുരമായി പാടുന്നു; പാമ്പുകളും അവിടെയുണ്ട്.

ഏവം നാരീസഹസ്രാണി തത്ര ദിവ്യാനി നിത്യശഃ

അവിടെ ദൈവികമായ ആയിരക്കണക്കിന് സ്ത്രീകൾ എപ്പോഴും ഉണ്ടാകുന്നു.

തത്രാപരേ വൃക്ഷഷണ്ഡാ നിത്യപുഷ്പഫലാന്വിതാഃ 196.

മറ്റൊരു ഭാഗത്ത് എന്നും പൂവും പഴവും നിറഞ്ഞു കിടക്കുന്ന വൃക്ഷക്കാടുകൾ ഉണ്ട്.

പ്രമദാശ്ച ജലേ തത്ര കാമരൂപാഃ സുമേഖലാഃ

അവിടെ, ആ ജലത്തിൽ, മനോഹരമായ കമർബന്ദങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്, ഇഷ്ടംപോലെ രൂപം മാറാൻ കഴിയുന്ന ആകർഷകമായ സ്ത്രീകൾ ഉണ്ട്.

താം നദീം ക്ഷോഭയന്ത്യസ്താഃ ക്രീഡന്തി സഹിതാഃ പ്രിയൈഃ

അവ സ്ത്രീകൾ അവരുടെ പ്രിയജനങ്ങളോടൊപ്പം ആ നദിയെ ഉല്ലാസത്തോടെ ഉണർത്തിയും കളിച്ചും സന്തോഷിക്കുന്നു.

ജലതൂര്യനിനാദേന ഭൂഷണാനാം സ്വനേന ച

ജലവാദ്യങ്ങളുടെ ശബ്ദത്തിലും ആഭരണങ്ങളുടെ മണിച്ചുരുളിലും,

വൈവസ്വതീ നാമ മഹാനദീ സാ ശുഭാ നദീനാം പ്രവരാഽതിരമ്യാ

നദികളിൽ ഏറ്റവും മനോഹരവും ഉജ്ജ്വലവുമായ ആ ശുഭമായ നദിയെ വൈവസ്വതി എന്നു വിളിക്കുന്നു.

തോയാനുരൂപാ ച മനോഹരാ ച ദിവ്യേന തോയേന സദൈവ പൂര്ണാ

അത് അതിന്റെ വെള്ളത്തിന്റെ ഭംഗിയോട് പൊരുത്തപ്പെടുന്നവണ്ണം ആകർഷകവുമാണ്, ദിവ്യവും മനോഹരവുമായ വെള്ളം എല്ലായ്പ്പോഴും നിറഞ്ഞു നില്ക്കുന്നു.

രഥാങ്ഗസാഹ്വൈഃ പ്രവരൈശ്ച പദ്മൈഃ പ്രതപ്തജാമ്ബൂനദ കര്ണികാഭിഃ

രഥാങ്കം എന്ന പേരിലുള്ള ഉത്തമമായ താമരകളും, ഉരുകിയ പൊന്നുപോലുള്ള മധ്യഭാഗം ഉള്ളവയും അതിൽ അലങ്കാരമായി വിരിയുന്നു.

യസ്യാസ്തു തോയം വിമലം സുഗന്ധി സ്വാദു പ്രസന്നം ത്വമൃതോപമം ച

അവളുടെ വെള്ളം അത്യന്തം ശുദ്ധവും സുഗന്ധവുമാണ്, മധുരവും സുതാര്യവുമാണ്, അതു സത്യത്തിൽ അമൃതത്തോട് സമാനമാണ്.

നാര്യഃ സുരൂപാ മദവിഹ്വലാശ്ച ക്രീഡന്തി താ യത്ര മനോജ്ഞരൂപാഃ

അവിടെ മനോഹരരൂപങ്ങളിലായി ആഹ്ലാദത്തിൽ മദിച്ച സ്ത്രീകൾ സന്തോഷത്തോടെ കളിക്കുന്നു.

യാ ദേവതാനാമപി പൂജനീയാ തപോനിധീനാം ച തഥാ മുനീനാമ്

ആ നദി ദേവന്മാർക്കും തപസ്സിൽ സമ്പന്നരായ വൃദ്ധന്മാർക്കും മുനികൾക്കും പോലും ആരാധനാർഹമാണ്.

ജലം ച ദത്തം ബഹുഭിര്നരൈശ്ച തസ്യാഃ സ്വരൂപപ്രതിമാ ച നിഷ്ഠാ 196.

അവിടെ അനേകം മനുഷ്യർ വെള്ളം അർപ്പിച്ചിട്ടുണ്ട്, ആ നദിയുടെ യഥാർത്ഥ സ്വരൂപം അതിന്റെ തന്നെ സാരമായാണ് നിലകൊള്ളുന്നത്.

വാദിത്രഗീതസ്വനതാലയുക്താ ഗായന്തി നാര്യഃ സഹിതാഃ സദാ ഹി

അവിടെ സ്ത്രീകൾ എല്ലായ്പ്പോഴും സംഗീതത്തിന്റെയും വാദ്യങ്ങളുടെ താളത്തിന്റെയും കൂടെ ചേർന്ന് പാടുന്നു.

കുര്വന്തി സംഹര്ഷമിവ സ്വനേന മനോജ്ഞരൂപാ ദിവി ദേവതാനാമ്

അവരുടെ മനോഹരമായ രൂപങ്ങളാൽ, ആഹ്ലാദകരമായ ശബ്ദത്തിലൂടെ സ്വർഗ്ഗത്തിലെ ദേവന്മാർക്കും സന്തോഷം പകരുന്നു.

പ്രാസാദകുഞ്ജേഷു വിഹാര്യമാണാ ന തൃപ്തിമേവം ബഹു താഃ പ്രയാന്തി

പ്രാസാദങ്ങളുടെ തോട്ടങ്ങളിൽ ആ സ്ത്രീകൾ വിനോദം ആസ്വദിച്ച് എത്രയും കൂടുതൽ സമയം ചെലവഴിച്ചാലും ഒരിക്കലും തൃപ്തിയിലാവുന്നില്ല.

ക്വചിത് സുഗന്ധഃ പ്രചചാര ഭൂയഃ പ്രാസാദരോധം പ്രവിരൂഢമാര്ഗഃ

ഒരിടങ്ങളിൽ സുഗന്ധം പരക്കുന്നു, പ്രാസാദത്തിന്റെ നടപ്പാതകളും വഴികളും അതാൽ നിറയുന്നു.

തഥാഽപരേ ക്രീഡനകാഃ സകാന്താഃ സുവര്ണവേദീകൃതസാനുശോഭാഃ

മറ്റൊരിടങ്ങളിൽ, ചിലർ അവരുടെ പ്രിയപ്പെട്ടവരോടൊപ്പം പൊന്നിൻ വേദികളിൽ കളിച്ചു സന്തോഷിക്കുന്നു.

ശക്യോ വിഭാഗോ ന ഹി രമ്യതായാ ഹ്യസൌ ദിനൈര്വാ ബഹുഭിഃ പ്രവക്തുമ്

അവിടെയുള്ള ആനന്ദത്തിന്റെ അളവ് അനേകം ദിവസങ്ങൾ പറഞ്ഞാലും വിശദീകരിക്കാൻ കഴിയില്ല.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ ധര്മരാജപുരവര്ണനം നാമ ഷണ്ണവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹാവരാഹപുരാണത്തിൽ സംസാരചക്രത്തിൽ ധർമ്മരാജന്റെ നഗരവിവരണം എന്ന നൂറിനാറ്പത്തിയാറാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

ഋഷിപുത്ര ഉവാച പ്രാകാരേണ പരിക്ഷിപ്തം പ്രാസാദശത ശോഭിതമ്

ഋഷിപുത്രൻ പറഞ്ഞു: മതിലാൽ ചുറ്റപ്പെട്ടും നൂറുകണക്കിന് പ്രാസാദങ്ങൾ അലങ്കരിച്ചും,

സമാലിഖദിവാകാശം പ്രദീപ്തമിവ തേജസാ

ആകാശം തന്നെ തുളച്ച് തെളിച്ചത്തോടെ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെ അവിടെ ദൃശ്യമായി.

നാനായന്ത്രൈഃ സമാകീര്ണം ജ്വാലാമാലാസമായുതമ്

വിവിധ ഉപകരണങ്ങൾ നിറഞ്ഞു, അഗ്നിരശ്മികളുടെ ഹാരങ്ങൾ ചുറ്റപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു.