വരാഹപുരാണമ്

കച്ചിദ്ദൌവാരികാസ്തത്ര ന രൌദ്രാസ്ത്വാം യമാലയേ

യമലോകത്തിലെ വാതില്കാവൽക്കാരൻമാർ നിന്നോടു ക്രൂരരായിരുന്നില്ലെന്ന് ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

കച്ചിത്പന്ഥാസ്ത്വയാ ലബ്ധോ നിര്ഗമോ വാ യമാലയേ

യമലോകത്തിൽ നിന്നു പുറത്തേക്കുള്ള വഴി നീ കണ്ടെത്തിയെന്നു ഞാൻ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.

ഋഷയശ്ച മഹാഭാഗാ ദ്വിജാശ്ച സുമഹാവ്രതാഃ

മഹാഭാഗ്യശാലികളായ മഹർഷിമാരും വലിയ വ്രതങ്ങൾ പാലിക്കുന്ന ദ്വിജന്മാരും

ഏവമാഭാഷമാണം തു ശ്രുത്വാ സര്വേ വനൌകസഃ

അവനെ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ എല്ലാ വനവാസികളും

ജപന്തശ്ചൈവ ജാപ്യാനി പൂജയന്തശ്ച ദേവതാഃ

അവർ ജപങ്ങൾ ജപിക്കുകയും ദേവതകളെ ആരാധിക്കുകയും ചെയ്തു.

ഏകപാദേന തിഷ്ഠന്തഃ പശ്യന്തോഽന്യേ ദിവാകരമ്

ചിലർ ഒരു കാലിൽ നിൽക്കുകയും, മറ്റുള്ളവർ സൂര്യനെ നോക്കുകയും ചെയ്തു.

വൈശ്വാനരാ മഹാഭാഗാസ്തപസാ സംശിതവ്രതാഃ

മഹാഭാഗ്യശാലികളായ തപസ്സിൽ ഉറച്ചവരും അഗ്നിപോലെ ജ്വലിക്കുന്നവരുമായ സന്യാസിമാർ അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ദിഗ്വാസസശ്ച ഋഷയോ ദന്തോലൂഖലിനസ്തഥാ

ദിക്കുകൾ മാത്രം വസ്ത്രമാക്കി ജീവിക്കുന്ന ഋഷിമാരും, പല്ലുകളെ മാത്രം ഉലൂഖലായും ഉപയോഗിക്കുന്നവരും അവിടെയുണ്ടായിരുന്നു.

ധൂമദാശ്ച തഥാ ചാന്യേ തപ്യമാനാശ്ച പാവകേ

പുക ഭക്ഷ്യമാക്കിയവരും, തീയിൽ കത്തിപ്പോകുന്നവരും മറ്റുള്ളവരും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

ഉപവിഷ്ടാസ്തഥാ ചാന്യേ സ്ഥിതാശ്ചാന്യേ സുയന്ത്രിതാഃ 194.

ചിലർ ഇരുന്ന്, ചിലർ നിൽക്കുകയും, ചിലർ വളരെ നിയന്ത്രിതരായും അവിടെ ഉണ്ടായിരുന്നു.

തം നാചികേതസം ദൃഷ്ട്വാ യമലോകാദിഹാഗതമ്

യമലോകത്തിൽ നിന്ന് ഇവിടെ വന്ന നചികേതാസിനെ കണ്ടപ്പോൾ,

കേചിദ്വിമനസശ്ചൈവ കേചിത്സംശയവാദിനഃ

ചിലർ മനസ്സിൽ നിരാശയോടെ, ചിലർ സംശയത്തോടെ സംസാരിച്ചു.

ഋഷയ ഊചുഃ നാചികേതഃ സുത പ്രാജ്ഞ സ്വധര്മപരിപാലക

ഋഷിമാർ പറഞ്ഞു: "പ്രജ്ഞാവാനായ നചികേതാ, സ്വധർമ്മം പാലിക്കുന്ന മകനേ,

ബ്രൂഹി സത്യം ത്വയാ ദൃഷ്ടം ശ്രുതം ച സവിശേഷകമ്

നീ കണ്ടതും കേട്ടതുമായ സത്യം വിശദമായി ഞങ്ങൾക്ക് പറയണം."

അപി ഗുഹ്യം ച വക്തവ്യം പൃഷ്ടേ സതി വിശേഷതഃ

പ്രത്യേകിച്ച് ചോദിച്ചാൽ, രഹസ്യമായതും നീ പറയേണ്ടതാണ്.

മൃതം നൈവ പരം താത ദൃശ്യതേ കാലമായയാ

കാലത്തിന്റെ മായയാൽ, മരിച്ചവരെ യഥാർത്ഥത്തിൽ കാണാൻ കഴിയില്ല, പ്രിയനേ.

ഇഹ ചൈവ കൃതം യത്തു തത്പരത്രോപഭുജ്യതേ

ഇവിടെ ചെയ്യുന്ന കാര്യങ്ങൾ അപ്പുറ ലോകത്ത് അനുഭവിക്കപ്പെടുന്നു.

തഥാഽത്ര ദൃശ്യതേ കാലേ കാലസ്യൈവ തു മായയാ

ഇവിടെയും കാര്യങ്ങൾ സമയത്തിന് അനുസരിച്ച് കാണപ്പെടുന്നു, എന്നാൽ അതും കാലത്തിന്റെ മായയാൽ മാത്രമാണ്.

തസ്യ പാരം ന ഗച്ഛന്തി ബഹവഃ പാരചിന്തകാഃ

അപ്പുറത്തേക്ക് എത്താൻ ആലോചിക്കുന്നവരിൽ പലരും അതിലേക്ക് എത്തുന്നില്ല.

ചിന്തയേത ന ചിന്താഽത്ര മൃഗയന്തി ച യദ്ധിതമ് 194.

ഇവിടെ ആശങ്കപ്പെടേണ്ടതില്ല; അവർ യഥാർത്ഥത്തിൽ നല്ലതെന്താണെന്ന് അന്വേഷിക്കുന്നു.

ധര്മരാജസ്യ കിം രൂപം കാലോ വാ കീദൃശോ മുനേ

ധർമ്മരാജാവിന്‍റെ രൂപം എങ്ങനെയാണ്? മഹർഷേ, കാലം എങ്ങനെയാണ്?

കിംച കുര്വന്പ്രമുച്യേത കിം വാ കര്മ സമാചരേത്

ഏത് പ്രവൃത്തിയിലൂടെ മോചിതനാകാം? ഏത് കർമ്മം ചെയ്യണം?

ക്രോധബന്ധനജം ക്ലേശം കര്ഷണം ഛേദനം തഥാ

കോപത്തിന്റെ ബന്ധത്തിൽ നിന്നുള്ള ദു:ഖവും, പീഡനവും, വേദനയും എങ്ങനെ ജയിക്കാം?

ജിതാത്മാനഃ കഥം യാന്തി കഥം ഗച്ഛതി പാപകൃത്

സ്വയം ജയിച്ചവൻ എങ്ങനെ പോകുന്നു? പാപം ചെയ്യുന്നവൻ എങ്ങനെ യാത്രതിരിക്കുന്നു?

പ് രണയാത്സൌഹൃദാത്സ്നേഹാദസ്മാഭിരഭിപൃച്ഛിതമ്

സ്നേഹത്താലും സൗഹൃദത്താലും സ്‌നേഹത്താലുമാണ് ഞങ്ങൾ നിന്നോട് ചോദിക്കുന്നത്.

വൈശമ്പായന ഉവാച യദുവാച മഹാരാജ ശൃണു തജ്ജനമേജയ

വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: മഹാരാജാവേ, യദു സംസാരിച്ചു; ജനമേജയ, ഇത് ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ സംസാരചക്രേ നചികേതാഗമനം നാമ ചതുര്നവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ മഹത്വമുള്ള വരാഹപുരാണത്തിലെ 'സംസാരചക്രത്തിൽ നചികേതാസിന്റെ വരവ്' എന്ന നൂറ്റി തൊണ്ണൂറ്റി നാലാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ യമലോകസ്ഥപാപിവര്ണനമ് കഥ്യമാനം മയാ വിപ്രാഃ ശൃണ്വന്തു തപസി സ്ഥിതാഃ

ഇപ്പോൾ യമലോകത്തിൽ പാപികൾ എങ്ങനെ കഴിയുന്നു എന്നത് ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു; തപസ്സിൽ നിലകൊള്ളുന്ന ബ്രാഹ്മണന്മാർ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കട്ടെ.

സംസാരം തു യഥാശക്തി കഥ്യമാനം നിബോധത

എനിക്ക് കഴിയുന്നത്രം ഞാൻ സംസാരചക്രത്തെക്കുറിച്ച് പറയുമ്പോൾ നിങ്ങൾ ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കൂ.