വരാഹപുരാണമ്

മന്ത്രഃ— യോഽസൌ ഭവാന്നാഭിമാത്രപ്രസൂതോ യജ്ഞൈശ്ച മന്ത്രൈഃ സരഹസ്യജപ്യൈഃ

മന്ത്രം— നിന്റെ നാഭിയിൽ നിന്നു ജനിച്ചവൻ, യാഗങ്ങളാലും രഹസ്യമായി ജപിക്കുന്ന മന്ത്രങ്ങളാലും,

യോ ദദാതി മഹാഭാഗേ മയോക്തം വിധിപൂര്വകമ്

എന്റെ നിർദ്ദേശപ്രകാരം യഥാവിധി അർപ്പിക്കുന്നവൾ, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവളേ,

അന്യച്ച തേ പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ

മറ്റൊന്നും ഞാൻ നിന്നോട് പറയും; അതു കേൾക്കു, വസുന്ധരേ.

തസ്യ ചൈവേഹ ദാതവ്യം മന്ത്രേണ വിധിപൂര്വകമ്

അതും ഇവിടെ മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് യഥാവിധി അർപ്പിക്കണം.

മദ്ഭക്തേന തു ദാതവ്യം സര്വസംസാരമോക്ഷണമ്

എന്റെ ഭക്തൻ ലോകബന്ധനങ്ങളിൽ നിന്നു മോചനം നേടാൻ ഇതു അർപ്പിക്കണം.

മധുപര്ക്കം പരം ഗൃഹ്യ ചേമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

മധുപർക്കം എടുത്ത ശേഷം ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ- യോഽസൌ ഭവാംസ്തിഷ്ഠതി സര്വദേഹേ നാരായണഃ സര്വജഗത്പ്രധാനഃ

മന്ത്രം— എല്ലായിടത്തും നിലകൊള്ളുന്നവൻ, നാരായണൻ, സകലലോകങ്ങളുടെയും മുഖ്യൻ,

അനേനൈവ തു മന്ത്രേണ ദദ്യാച്ച മധുപര്ക്കകമ് 192.

ഈ മന്ത്രം ഉപയോഗിച്ച് തന്നെ മധുപർക്കം അർപ്പിക്കണം.

ഏഷാ ഗതിര്മഹാഭാഗേ മധുപര്ക്കസ്യ കീര്ത്തിതാ

ഇതാണ്, മഹാഭാഗ്യശാലിയായവളേ, മധുപർക്കത്തിന്റെ ക്രമം ഞാൻ വിശദീകരിച്ചത്.

ഏവം ഹി മധുപര്ക്കശ്ച ദേയഃ സിദ്ധിമഭീപ്സുഭിഃ

ഇങ്ങനെ, സിദ്ധി ആഗ്രഹിക്കുന്നവർ മധുപർക്കം അർപ്പിക്കണം.

ദദാതി മധുപര്കം യഃ സ യാതി പരമാം ഗതിമ്

മധുപർക്കം അർപ്പിക്കുന്നവൻ പരമഗതിയെ പ്രാപിക്കും.

ദീക്ഷിതായ ച ദാതവ്യോ യശ്ച ശിഷ്യോ ഗുരുപ്രിയഃ

ദീക്ഷയേറ്റവനും ഗുരുവിന് പ്രിയനായ ശിഷ്യനും ഇതു സ്വീകരിക്കേണ്ടതാണ്.

ശൃണോതി മധുപര്ക്കസ്യ ചാഖ്യാനം പാപനാശനമ്

മധുപർക്കത്തിന്റെ കഥ കേൾക്കുന്നവൻ്റെ പാപങ്ങൾ നശിക്കും.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ മധുപര്ക്കവിഭാവനമ്

ഇതാണ്, ഭദ്രയേ, ഞാൻ നിന്നോട് പറഞ്ഞ മധുപർക്കത്തിന്റെ വിശദീകരണം.

രാജദ്വാരേ ശ്മശാനേ വാ ഭയേ ച വ്യസനേ തഥാ

രാജാവിന്റെ വാതിലിൽ, ശ്മശാനത്തിൽ, ഭയത്തിലും ദുരിതത്തിലും അതുപോലെ,

അപുത്രോ ലഭതേ പുത്രമഭാര്യശ്ച പ്രിയാം ലഭേത്

മകനില്ലാത്തവന് മകൻ ലഭിക്കും, ഭാര്യയില്ലാത്തവന് പ്രിയപ്പെട്ട ഭാര്യ ലഭിക്കും.

ഏതത്തേ കഥിതം ഭൂമേ മഹാശാന്തിം സുഖാവഹാമ്

ഭൂമിദേവി, സന്തോഷവും മഹത്തായ സമാധാനവും നൽകുന്ന ഈ മഹാനായ ശാന്തികർമ്മം ഞാൻ നിന്നോട് വിശദമായി പറഞ്ഞു.

യസ്ത്വനേന വിധാനേന കുര്യാച്ഛാന്തിമനുത്തമാമ് 192.

ഈ വിധത്തിൽ ഈ ഉത്തമമായ ശാന്തികർമ്മം ആരെങ്കിലും നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ സര്വശാന്തികരണം നാമ ദ്വിനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിലെ ഭഗവദ്ഗീതയിൽ 'സർവ്വശാന്തികരണ'ം എന്ന നൂറ്റിരണ്ടാം അധ്യായം സമാപിച്ചു.

അഥ നചികേതഃ പ്രയാണവര്ണനമ് വ്യാസശിഷ്യം മഹാപ്രാജ്ഞം വേദവേദാങ്ഗപാരഗമ്

ഇപ്പോൾ നചികേതാസിന്റെ യാത്രയുടെ വിവരണം തുടങ്ങുന്നു; വ്യാസന്റെ ശിഷ്യനും വേദങ്ങളിലെയും അതിന്റെ ശാഖകളിലെയും പ്രഗത്ഭനും മഹാപണ്ഡിതനുമാണ് അവൻ.

അശ്വമേധേ തഥാ വൃത്തേ രാജാ വൈ ജനമേജയഃ

അശ്വമേധയാഗം നടന്ന ശേഷം രാജാവ് ജനമേജയൻ

പ്രായശ്ചിത്തം ചരിത്വൈവമാഗതോ ഗജസാഹ്വയമ്

പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്തു, അങ്ങനെ ഗജസാഹ്വയത്തിൽ എത്തി.

ഋഷിം പരമസമ്പന്നം വൈശമ്പായനമഞ്ജസാ

അവൻ പരമവിദ്വാൻ ആയ വൈശംപായനമുനിയെ നേരിട്ട് സമീപിച്ചു.

കുരൂണാം പശ്ചിമോ രാജാ പശ്ചാത്താപേന പീഡിതഃ

കുരുവംശത്തിലെ അവസാന രാജാവ്, വലിയ പശ്ചാത്താപത്തിൽ പീഡിതനായി,

ജനമേജയ ഉവാച കര്മപാകഫലം യസ്മിന്മാനുഷൈരുപ ഭുജ്യതേ

ജനമേജയൻ ചോദിച്ചു: മനുഷ്യർ അവരുടെ കർമ്മഫലങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന സ്ഥലം ഏതാണ്?

ഏതദിച്ഛാമ്യഹം ശ്രോതും കീദൃശം തു യമാലയമ്

ഇത് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; യമന്റെ വാസസ്ഥലം എങ്ങനെയാണ്?

ന ഗച്ഛേയം കഥം വിപ്ര പ്രേതരാജ്ഞോ നിവേശനമ്

ബ്രാഹ്മണനേ, ഞാൻ പ്രേതരാജാവിന്റെ വാസസ്ഥലത്ത് പോകാതിരിക്കാൻ എങ്ങനെ കഴിയും?

സൂത ഉവാച ഉവാച മധുരം വാക്യം രാജാനം ജനമേജയമ്

സൂതൻ പറഞ്ഞു: അവൻ രാജാവ് ജനമേജയനോട് മധുരമായ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.

വൈശമ്പായന ഉവാച ।। ശൃണു രാജന്പുരാവൃത്താം കഥാം പരമശോഭനാമ് । ധര്മവൃദ്ധികരീം നിത്യാം യശസ്യാം കീര്തിവര്ദ്ധിനീമ് ।। 193.

വൈശംപായനൻ പറഞ്ഞു: രാജാവേ, നീ ധർമ്മവും യശസ്സും കീർത്തിയും വർദ്ധിപ്പിക്കുന്ന അതിമനോഹരമായ പുരാതനകഥ കേൾക്കുക.