വരാഹപുരാണമ്

ശ്രീവരാഹ ഉവാച ഉത്പത്തിശ്ചൈവ ദാനം ച സര്വോ യസ്യ ച ഹീയതേ

ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ഉത്ഭവവും ദാനവും അതിനാൽ കുറയുന്നതെല്ലാം,

അഹം ബ്രഹ്മാ ച രുദ്രശ്ച കൃത്വാ ലോകസ്യ സംക്ഷയമ്

ഞാനും ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും ചേർന്ന് ലോകത്തിന്റെ സംഹാരം നടത്തുന്നു.

തതോ ഭൂമേ ദക്ഷിണാങ്ഗാത്പുരുഷോ മേ വിനിഃസൃതഃ

അതിനുശേഷം, എന്റെ ദേഹത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു പുരുഷൻ ഉദിച്ചുവന്നു, ഭൂമിദേവി.

തത്ര പപ്രച്ഛ മാം ബ്രഹ്മാ മമ ഗാത്രാദ്വിനിഃസൃതഃ

അവിടെ, എന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ബ്രഹ്മാവ് എന്നോട് ചോദിച്ചു.

സരഹശ്ച ലഘുര്ദേവ ഏതത്തവ ന യുജ്യതേ 191.

ദേവനേ, ഇതു സൂക്ഷ്മവും ലഘുവുമാണ്; ഇത് നിനക്കു യോജിക്കുന്നില്ല.

ഏവം ച മേ സമുത്പന്നഃ സര്വകര്മസു നിഷ്ഠിതഃ

ഇങ്ങനെ, അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, എല്ലാകർമ്മങ്ങളിലും സ്ഥിരനായി.

മയാത്ര സംശിതം ബ്രഹ്മന് രുദ്രേ ചാപി സമാസതഃ

ബ്രഹ്മനേ, ഇവിടെ ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് തീരുമാനിച്ചു; അതുപോലെ രുദ്രനും.

ഉദ്ഭവം മധുപര്ക്കസ്യ ആത്മസമ്ഭവനിശ്ചയമ്

മധുപർക്കയുടെ ഉത്ഭവവും അതിന്റെ സ്വയംജനനത്തിന്റെ ഉറപ്പുമാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്.

മധുപര്കേണ കിം കാര്യമേതദാചക്ഷ്വ നിഷ്കലമ്

മധുപർക്കയുമായി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരൂ.

കാരണം മധുപര്കസ്യ ദാനം സങ്കരണം തഥാ

മധുപർക്കയുടെ കാരണവും അതിന്റെ ദാനവും കലർത്തലും കൂടിയാണ് പറയുന്നത്.

ബ്രഹ്മന് യാത്യുത്തരം സ്ഥാനം യത്ര ഗത്വാ ന ശോചതി

ബ്രഹ്മനേ, അതു നേടിയാൽ, അവൻ ഏറ്റവും ഉന്നതമായ സ്ഥിതിയിൽ എത്തുന്നു; അവിടെ എത്തിയാൽ ദുഃഖമൊന്നുമില്ല.

യസ്യ ദാനവിധിം പ്രാപ്യ യാന്തി ദിവ്യാം ഗതിം മമ

ദാനവിധി പ്രാപിക്കുന്നവർ എന്റെ ദിവ്യമായ മാർഗ്ഗത്തിലേക്ക് എത്തുന്നു.

സംഗൃഹ്യ മധുപര്കം വൈ ഇമം മന്ത്രമുദാഹരേത്

മധുപർക്കം എടുത്ത്, ഈ മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

മന്ത്രഃ--- ഓം ഏഷ ഹി ദേവ ഭഗവംസ്തവ ഗാത്രസൂതിഃ സംസാരമോക്ഷണകരോ മധുപര്കനാമാ

മന്ത്രം: ഓം, ദൈവമേ, ഇതാണ് നിന്റെ ദേഹത്തിന്റെ സാരം, മധുപർക്കം, ഇത് സംസാരത്തിൽ നിന്ന് മോചനം നൽകുന്നു.

പുനരന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി തച്ഛൃണുഷ്വ വസുന്ധരേ 191.

ഇനി മറ്റൊന്ന് ഞാൻ പറയാം; അത് കേൾക്കൂ, ഭൂമിദേവി.

മധ്വേവം ദധി സര്പിശ്ച കുര്യാച്ചൈവ സമം തഥാ

ഇങ്ങനെ തേനും തൈരും നെയ്യും സമമായി തയ്യാറാക്കണം.

സാമാസാദ്യ തതഃ കൃത്വാ മമ കര്മപരായണഃ

അവയെ ഒരുമിച്ച് എടുത്ത്, എന്റെ കർമങ്ങൾ ഭക്തിയോടെ ചെയ്യണം.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ മധുപര്ക്കോത്പത്തിദാനസംകരണം നാമൈകനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ മധുപർക്കത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും ദാനവും കലർത്തലും എന്ന അഞ്ഞൂറ്റി ഒമ്പതാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.

അഥ സര്വശാന്തിവര്ണനമ് ശ്രുത്വാ തു മധുപര്ക്കസ്യ ഹ്യുത്പത്തിം ദാനമേവ ച

ഇനി സർവ്വശാന്തിയുടെ വിവരണം: മധുപർക്കത്തിന്റെ ഉത്ഭവവും ദാനവും കേട്ടശേഷം.

വിസ്മയം പരമം ഗത്വാ സാ മഹീ സംശിതവ്രതാ

ദൃഢമായ വ്രതങ്ങളിൽ ഉറച്ചിരുന്ന ഭൂമി അത്ഭുതത്തിൽ മുഴുകി.

ദേവ വൃത്തോപചാരേണ തവ യന്മനസി പ്രിയമ്

ദേവനേ, നീതിയോടെ നീ ചെയ്യുന്നതെല്ലാം, നിന്റെ മനസ്സിന് പ്രിയമായതെന്തും—

ഏതദാചക്ഷ്വ തത്ത്വേന തത്ര യത്പരമം മഹത് സാധു ഭൂമേ മഹാഭാഗേ യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

അതിൽ ഏറ്റവും ഉന്നതവും മഹത്തായതും യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയാണെന്ന് എന്നോട് പറഞ്ഞുതരൂ. മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭൂമിയേ, നീ എന്നോട് ചോദിക്കുന്നതെന്താണെന്നും—

കഥയിഷ്യാമി തത്സര്വം ദുഃഖസംസാരമോക്ഷണമ്

ആ സകലവും, ലോകദുഃഖങ്ങളിൽ നിന്ന് മോചനം നേടാനുള്ള മാർഗ്ഗം ഞാൻ വിശദീകരിക്കാം.

പശ്ചാച്ഛാന്തിം ച മേ കുര്യാദ്ഭൂമേ രാഷ്ട്രസുഖാവഹമ്

പിന്നീട്, രാജ്യത്തിന് സന്തോഷം നൽകുന്ന ശാന്തി കര്‍മ്മം ഭൂമിയേ, നീ എനിക്ക് നടത്തണം.

നമോ നാരായണായേതി ഉക്ത്വാ മന്ത്രമുദാഹരേത്

'നമോ നാരായണായ' എന്നു പറഞ്ഞ് മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം.

ശരണം ത്വാം ഗതോ നാഥ സംസാരാര്ണവതാരക

സാംസാരിക സമുദ്രം കടത്തിക്കൊണ്ടുപോകുന്ന നാഥാ, ഞാൻ നിന്നിൽ ശരണം പ്രാപിച്ചു.

ദിശഃ പശ്യ അധഃ പശ്യ വ്യാധിഭ്യോ രക്ഷ നിത്യശഃ

എല്ലാ ദിക്കിലും നോക്കൂ, താഴെയും നോക്കൂ; രോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് എപ്പോഴും രക്ഷിക്കൂ.

ഗര്ഭിണീനാം ച വൃദ്ധാനാം വ്രീഹീണാം ച ഗവാം തഥാ 192.

ഗർഭിണികൾക്കും വയോധികർക്കും നെല്ലിനത്തിനും പശുക്കൾക്കും കൂടി,

അന്നം കുരു സുവൃഷ്ടിം ച സുഭിക്ഷമഭയം തഥാ

അവർക്കായി അന്നവും നല്ല മഴയും സമൃദ്ധിയുള്ള വിളവുമാണ് നൽകേണ്ടത്, കൂടാതെ ഭയം ഇല്ലാതിരിക്കുകയും വേണം.