തത്ര കാര്യോ ന സംകല്പഃ പിതൄനുദ്ദിശ്യ സുന്ദരി
അവിടെ പ്രത്യേക സംകല്പം ആവശ്യമില്ല; പിതൃകൾക്ക് ഉദ്ദേശിച്ച് ചെയ്യണം, സുന്ദരി.
രക്ഷോഘ്നമന്ത്രപാഠാംശ്ച ശ്രാവയീത വിചക്ഷണഃ
ദുഷ്ടാത്മാക്കളെ അകറ്റുന്ന മന്ത്രങ്ങൾ ജ്ഞാനികൾ ഉച്ചരിക്കണം.
ഉത്തരീയാസനം ദത്ത്വാ പിണ്ഡപ്രശ്നം തു കാരയേത്
ഉത്തരീയവും ആസനവും നൽകി ശേഷം പിണ്ഡപ്രശ്നം നടത്തണം.
പിണ്ഡദാനം പ്രകുര്വീത പിത്രാദിത്രിതയേ തഥാ
പിതാവിനെയും മറ്റു രണ്ട് തലമുറകളെയും ഉദ്ദേശിച്ച് പിണ്ഡം അർപ്പിക്കണം.
ബ്രാഹ്മണസ്യ ച ഹസ്തേ തു ദദ്യാദക്ഷയ്യമാത്മവാന്
ആത്മനിയന്ത്രണമുള്ളവൻ ക്ഷയിക്കാത്തതിനെ ഒരു ബ്രാഹ്മണന്റെ കൈയിലേക്ക് നൽകണം.
പിണ്ഡാസ്ത്രയസ്തു വസുധേ യാവത്തിഷ്ഠന്തി ഭൂതലേ
ഭൂമിയിൽ മൂന്നു പിണ്ഡങ്ങൾ എത്രകാലം നിലനിൽക്കുന്നു,
ഉപസ്പൃശ്യ ശുചിര്ഭൂത്വാ ദദ്യാച്ഛാന്ത്യുദകാനി ച ൧൯൦.
ശുദ്ധിയോടെ വെള്ളം സ്പർശിച്ച് ശുദ്ധനായ ശേഷം ശാന്തിക്ക് വേണ്ടിയുള്ള വെള്ളം അർപ്പിക്കണം.
വൈഷ്ണവീ കാശ്യപീ ചേതി അക്ഷയാ ചേതി നാമതഃ
ആ വെള്ളങ്ങൾ വൈഷ്ണവി, കാശ്യപി, അക്ഷയാ എന്നിങ്ങനെയാണ് അറിയപ്പെടുന്നത്.
തൃതീയമുദകേ ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധേ ഏവം വിധിഃ സ്മൃതഃ
മൂന്നാമത്തെ വെള്ളം ശ്രാദ്ധത്തിൽ അർപ്പിക്കണം; ഇങ്ങനെയാണ് ഈ ക്രമം പറയപ്പെട്ടിരിക്കുന്നത്.
ഏവം ദത്തേന തുഷ്യന്തി പിതൃദേവാ ന സംശയഃ
ഇങ്ങനെ ദാനം ചെയ്താൽ പിതാക്കളും ദേവതകളും സന്തോഷിക്കും — ഇതിൽ സംശയമില്ല.
ജ്ഞാനോത്തമേഷു വിപ്രേഷു ദദ്യാച്ഛ്രാദ്ധം വിധാനതഃ
ഉത്തമമായ ജ്ഞാനമുള്ള ബ്രാഹ്മണന്മാർക്ക് വിധിപ്രകാരം ശ്രാദ്ധം അർപ്പിക്കണം.
മന്ത്രഹീനം ക്രിയാഹീനം യഃ ശ്രാദ്ധം കുരുതേ ദ്വിജഃ
മന്ത്രമില്ലാതെയോ കർമ്മങ്ങൾ ഇല്ലാതെയോ ഒരു ദ്വിജൻ ശ്രാദ്ധം നടത്തുകയാണെങ്കിൽ,
ഉദ്ധരേദ്യദി പാത്രം തു ബ്രാഹ്മണോ ജ്ഞാനവര്ജിതഃ
അല്ലെങ്കിൽ ജ്ഞാനമില്ലാത്ത ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ പാത്രം ഉയർത്തുകയാണെങ്കിൽ,
ഏതത്തേ കഥിതം ഭദ്രേ പിതൃകാര്യമനുത്തമമ്
ഇങ്ങനെ, ഭദ്രേ, ഞാൻ നിന്നോട് പിതൃകർമ്മത്തിലെ അതുല്യമായ വിധി വിവരിച്ചു.
അപരം ചാപി വസുധേ കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി
ഇനി, ഭൂമിദേവി, നീ മറ്റെന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്?
ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ശ്രാദ്ധപിതൃയജ്ഞനിശ്ചയോ നാമ നവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ
ഇങ്ങനെ ശ്രീവർാഹപുരാണത്തിലെ ശ്രാദ്ധപിതൃയജ്ഞനിശ്ചയം എന്ന നൂറിനെട്ടാം അധ്യായം സമാപിക്കുന്നു.
അഥ മധുപര്കോത്പത്തിദാനസംകരണപ്രകരണമ് ഏവം ശ്രുത്വാ ബഹൂന്ധര്മാന് ധര്മശാസ്ത്രവിനിശ്ചയാത്
ഇപ്പോൾ മധുപർക്കത്തിന്റെ ഉത്ഭവം, ദാനം, കലർത്തൽ എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഭാഗം: ധർമ്മശാസ്ത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് ഉറപ്പാക്കിയ പലവിധ ധർമ്മങ്ങൾ ഇങ്ങനെ കേട്ടശേഷം,
ധരണ്യുവാച ശ്രുതം സുബഹുശശ്ചൈവ തൃപ്തിര്മമ ന വിദ്യതേ
ഭൂമി പറഞ്ഞു: ഞാൻ വളരെ അധികവും പലതവണയും കേട്ടിട്ടുണ്ടെങ്കിലും എനിക്ക് തൃപ്തിയില്ല.
മമൈവാനുഗ്രഹാര്ഥായ രഹസ്യം വക്തുമര്ഹസി
എന്റെ അനുഗ്രഹത്തിനായി, രഹസ്യം നീ പറയേണ്ടതുണ്ട്.
കാനി ദ്രവ്യാണി കസ്മൈ ച ദേയാനീതി വദസ്വ മേ
ഏത് വസ്തുക്കൾ ആര്ക്ക് നൽകണം എന്ന് ദയവായി എനിക്ക് പറയൂ.
വരാഹരൂപീ ഭഗവാന്പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ്
വർാഹരൂപത്തിൽ ഉള്ള ഭഗവാൻ ഭൂമിയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു.
ശ്രീവരാഹ ഉവാച ഉത്പത്തിശ്ചൈവ ദാനം ച സര്വോ യസ്യ ച ഹീയതേ
ശ്രീവർാഹൻ പറഞ്ഞു: ഉത്ഭവവും ദാനവും അതിനാൽ കുറയുന്നതെല്ലാം,
അഹം ബ്രഹ്മാ ച രുദ്രശ്ച കൃത്വാ ലോകസ്യ സംക്ഷയമ്
ഞാനും ബ്രഹ്മാവും രുദ്രനും ചേർന്ന് ലോകത്തിന്റെ സംഹാരം നടത്തുന്നു.
തതോ ഭൂമേ ദക്ഷിണാങ്ഗാത്പുരുഷോ മേ വിനിഃസൃതഃ
അതിനുശേഷം, എന്റെ ദേഹത്തിന്റെ തെക്കുഭാഗത്ത് നിന്ന് ഒരു പുരുഷൻ ഉദിച്ചുവന്നു, ഭൂമിദേവി.
തത്ര പപ്രച്ഛ മാം ബ്രഹ്മാ മമ ഗാത്രാദ്വിനിഃസൃതഃ
അവിടെ, എന്റെ ദേഹത്തിൽ നിന്ന് ഉദിച്ച ബ്രഹ്മാവ് എന്നോട് ചോദിച്ചു.
സരഹശ്ച ലഘുര്ദേവ ഏതത്തവ ന യുജ്യതേ 191.
ദേവനേ, ഇതു സൂക്ഷ്മവും ലഘുവുമാണ്; ഇത് നിനക്കു യോജിക്കുന്നില്ല.
ഏവം ച മേ സമുത്പന്നഃ സര്വകര്മസു നിഷ്ഠിതഃ
ഇങ്ങനെ, അവൻ എന്നിൽ നിന്ന് ജനിച്ചു, എല്ലാകർമ്മങ്ങളിലും സ്ഥിരനായി.
മയാത്ര സംശിതം ബ്രഹ്മന് രുദ്രേ ചാപി സമാസതഃ
ബ്രഹ്മനേ, ഇവിടെ ഞാൻ ഇതിനെക്കുറിച്ച് തീരുമാനിച്ചു; അതുപോലെ രുദ്രനും.
ഉദ്ഭവം മധുപര്ക്കസ്യ ആത്മസമ്ഭവനിശ്ചയമ്
മധുപർക്കയുടെ ഉത്ഭവവും അതിന്റെ സ്വയംജനനത്തിന്റെ ഉറപ്പുമാണ് ഇതിൽ പറയുന്നത്.
മധുപര്കേണ കിം കാര്യമേതദാചക്ഷ്വ നിഷ്കലമ്
മധുപർക്കയുമായി എന്ത് ചെയ്യണം എന്ന് മുഴുവൻ പറഞ്ഞുതരൂ.