വരാഹപുരാണമ്

ഏവം പ്രഭാവോ ദേവോഽസൌ വേദവേദ്യോ ജനാര്ദനഃ । കഥിതോ നൃപതേ തുഭ്യം കിമന്യച്ഛ്രോതുമിച്ഛസി ।। ൧൭.

രാജാവേ, വേദങ്ങൾ വഴി അറിയപ്പെടുന്ന ജനാർദ്ദനന്റെ മഹത്വം ഇതുവരെ പറഞ്ഞുതന്നു. ഇനി നിങ്ങൾക്ക് എന്താണ് കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹം?

thumb|പഞ്ചമഹാഭൂതാഃ പ്രജാപാല ഉവാച । കഥമഗ്നേഃ സമുത്പത്തിരശ്വിനോര്വാ മഹാമുനേ । ഗൌര്യാ ഗണപതേര്വാഽപി നാഗാനാം വാ ഗുഹസ്യ ച ।। ൧൮.

പ്രജാപാലൻ ചോദിച്ചു: മഹർഷേ, അഗ്നി എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു? അശ്വിനികൾ എങ്ങനെ? ഗൗരിയും ഗണപതിയും, നാഗങ്ങളും ഗുഹനും എങ്ങനെ ജനിച്ചു?

ആദിത്യചന്ദ്രമാതൄണാം ദുര്ഗായാ വാ ദിശാം തഥാ । ധനദസ്യ ച വിഷ്ണോര്വാ ധര്മസ്യ പരമേഷ്ഠിനഃ ।। ൧൮.

ആദിത്യന്മാർ, മാതാക്കൾ, ദുർഗ്ഗ, ദിക്കുകൾ, ധനദൻ, വിഷ്ണു, ധർമ്മൻ, പരമേശ്വരൻ ഇവർ എങ്ങനെ ഉദിച്ചുവന്നു?

ശമ്ഭോര്വാപി പിതൄണാം ച തഥാ ചന്ദ്രമസോ മുനേ । ശരീരദേവതാ ഹ്യേതാഃ കഥം മൂര്ത്തിത്വമാഗതാഃ ।। ൧൮.

ശംഭു, പിതാക്കന്മാർ, ചന്ദ്രൻ ഇവർ എങ്ങനെ ശരീരധാരികളായി മാറി, മഹർഷേ?

കിം ച താസാം മുനേ ഭോജ്യം കാ വാ സംജ്ഞാ തിഥിശ്ച കാ । യസ്യാം യഷ്ടാസ്ത്വമീ പുംസാം ഫലം യച്ഛന്ത്യനാമയമ് । ഏതന്മേ സരഹസ്യം തു മുനേ ത്വം വക്തുമര്ഹസി ।। ൧൮.

മഹർഷേ, അവർക്കുള്ള ഭക്ഷണം എന്താണ്? അവരുടെ പേരുകൾ എന്തൊക്കെയാണ്? ഏത് തിഥിയിലാണ് ഇവരെ ആരാധിച്ചാൽ മനുഷ്യർക്കു നിർമലമായ ഫലം ലഭിക്കുക? ഈ രഹസ്യം മുഴുവനും ദയവായി പറയണം.

മഹാതപാ ഉവാച । യോഗസാധ്യഃ സ്വരൂപേണ ആത്മാ നാരായണാത്മകഃ । സര്വജ്ഞഃ ക്രീഡതസ്തസ്യ ഭോഗേച്ഛാ ചാത്മനാത്മനി । ക്ഷോഭിതേഽഭൂന്മഹാഭൂതേ ഏതച്ഛബ്ദം തദദ്ഭുതമ് ।। ൧൮.

മഹാതപസ്വി പറഞ്ഞു: യോഗത്തിലൂടെ ലഭിക്കാവുന്ന ആത്മാവ്, നാരായണസ്വരൂപൻ, സർവ്വജ്ഞനാണ്. അവൻ കളിയിലായിരുന്നു; അപ്പോൾ അവനിൽ തന്നെ അനുഭവിക്കാനുള്ള ആഗ്രഹം ഉണർന്നു. ആ മഹാഭൂതം ചലിച്ചപ്പോൾ അത്ഭുതകരമായ ഒരു ശബ്ദം ഉണ്ടായി.

തമപ്യപ്രീതിമത്തോയം വികാരം സമരോചയത് । വികുര്വതസ്തസ്യ തദാ മഹാനഗ്നിഃ സമുത്ഥിതഃ । കോടിജ്വാലാപരീവാരഃ ശബ്ദവാന് ദഹനാത്മകഃ ।। ൧൮.

അത് കൊണ്ടു, അതിൽ അസന്തോഷം നിറഞ്ഞ വെള്ളം ചലിച്ചു, മാറ്റം സംഭവിച്ചു. ആ മാറ്റത്തിൽ നിന്ന്, കോടികൾ ജ്വാലകളാൽ ചുറ്റപ്പെട്ട, വലിയ ശബ്ദമുള്ള, ദഹനസ്വഭാവമുള്ള മഹാഗ്നി ഉദിച്ചു.

അസാവപ്യതിതേജസ്വീ വികാരം സമരോചയത് । വികുര്വതോ ബഭൌ വഹ്നേര്വായുഃ പരമദാരുണഃ । തസ്മാദപി വികാരസ്ഥാദാകാശം സമപദ്യത ।। ൧൮.

അത് അത്യന്തം ദീപ്തിയുള്ളതായിരുന്നു; അതിലും മാറ്റം സംഭവിച്ചു. അങ്ങനെ അഗ്നിയിൽ നിന്ന് ഭയാനകമായ വായു ഉദിച്ചു; ആ വായുവിൽ നിന്ന് ആകാശം ഉത്ഭവിച്ചു.

തച്ഛബ്ദലക്ഷണം വ്യോമ സ ച വായുഃ പ്രതാപവാന് । തച്ച തേജോഽമ്ഭസാ യുക്തം ശ്ലിഷ്ടമന്യോന്യതസ്തദാ ।। ൧൮.

ശബ്ദം മുഖ്യമായ ആ ആകാശവും, ശക്തിയുള്ള ആ വായുവും, വെള്ളത്തിൽ ലയിച്ച അഗ്നിയും അന്നേരം പരസ്പരം ചേർന്നു.

തേജസാ ശോഷിതം തോയം വായുനാ ഉഗ്രഗാമിനാ । ബാധിതേന തഥാ വ്യോമ്നാ മാര്ഗേ ദത്തേ തു തത്ക്ഷണാത് ।। ൧൮.

അഗ്നി വെള്ളം ഉണക്കി, ഉഗ്രമായ വായു അതിനെ തള്ളിയെടുത്തു, ആകാശം അതിനെ അമർത്തി; അപ്പോൾ വഴിയൊരുങ്ങി.

പിണ്ഡീഭൂതം തഥാ സര്വം കാഠിന്യം സമപദ്യത । സേയം പൃഥ്വീ മഹാഭാഗ തേഷാം വൃദ്ധതരാഽഭവത് ।। ൧൮.

അങ്ങനെ എല്ലാം കട്ടിയായി കഠിനത്വം നേടി; മഹാഭാഗ്യവതിയായ ഭൂമി അവയിൽ ഏറ്റവും വലുതായി വളർന്നു.

ചതുര്ണാം യോഗകാഠിന്യാദേകൈകഗുണവൃദ്ധിതഃ । പൃഥ്വീ പഞ്ചഗുണാ ജ്ഞേയാ തേഽപ്യേതസ്യാം വ്യവസ്ഥിതാഃ ।। ൧൮.

നാല് ഭൂതങ്ങളുടെ യോജനവും കഠിനത്വവും കൊണ്ടും ഓരോ ഗുണം വർദ്ധിച്ചതിനാലും, ഭൂമി അഞ്ചു ഗുണങ്ങൾ ഉള്ളതായി അറിയപ്പെടുന്നു; അവയും അതിൽ നിലകൊള്ളുന്നു.

സ ച കാഠിന്യകം കുര്വന് ബ്രഹ്മാണ്ഡം സമപദ്യത । തസ്മിന് നാരായണോ ദേവശ്ചതുര്മൂര്തിശ്ചതുര്ഭുജഃ ।। ൧൮.

അവൻ അതിനെ കഠിനമാക്കി ബ്രഹ്മാണ്ഡം സൃഷ്ടിച്ചു; അതിൽ നാലു രൂപങ്ങളോടും നാലു കൈകളോടും കൂടിയ നാരായണൻ പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു.

പ്രാജാപത്യേന രൂപേണ സിസൃക്ഷുര്വിവിധാഃ പ്രജാഃ । ചിന്തയന് നാധിഗച്ഛേത സൃഷ്ടിം ലോകപിതാമഹഃ ।। ൧൮.

പ്രജാപതിയുടെ രൂപത്തിൽ വിവിധ ജീവികളെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ച ലോകപിതാമഹൻ ആലോചിച്ചു, പക്ഷേ സൃഷ്ടിക്കാനുള്ള മാർഗം കണ്ടെത്താൻ കഴിയില്ലായിരുന്നു.

തതോഽസ്യ സുമഹാന് കോപോ ജജ്ഞേ പരമദാരുണഃ । തസ്മാത് കോപാത് സഹസ്ത്രാര്ചിരുത്തസ്ഥൌ ദഹനാത്മകഃ ।। ൧൮.

അതിനുശേഷം അവനിൽ അത്യന്തം ഭയാനകമായ ഒരു വലിയ കോപം ഉദിച്ചു; ആ കോപത്തിൽ നിന്ന് ആയിരം ജ്വാലകളോടെ തീയുടെ സ്വഭാവമുള്ള ഒരു പ്രകാശമാനൻ പിറന്നു.

സ തം ദിധക്ഷുര്ബ്രഹ്മാണം ബ്രഹ്മണോക്തസ്തദാ നൃപ । ഹവ്യം കവ്യം വഹസ്വേതി തതോഽസൌ ഹവ്യവാഹനഃ ।। ൧൮.

ബ്രഹ്മാവിനെ ദഹിപ്പിക്കാൻ ഉദ്ദേശിച്ച അവനോട് ബ്രഹ്മാവ് പറഞ്ഞു: 'ദേവന്മാർക്കും പിതൃകൾക്കും അർപ്പിക്കുന്ന ഹോമങ്ങൾ നീ വഹിക്കണം.' അങ്ങനെ അവൻ ഹവ്യവാഹനൻ ആയി.

ബ്രഹ്മാണം ക്ഷുധിതഃ പ്രായാത് കിം കരോമി പ്രസാധി മാമ് । സ ബ്രഹ്മാ പ്രത്യുവാചാഥ ത്രിധാ തൃപ്തിമവാപ്സ്യസി ।। ൧൮.

വിഷമിച്ച് ബ്രഹ്മാവിന്റെ അടുക്കൽ ചെന്നു: 'എനിക്ക് എന്ത് ചെയ്യണം? എന്നെ തൃപ്തിപ്പെടുത്തൂ' എന്ന് പറഞ്ഞു. ബ്രഹ്മാവ് മറുപടി നൽകി: 'നീ മൂന്നു വിധത്തിൽ തൃപ്തി നേടും.'

ദത്താസു ദക്ഷിണാസ്വാദൌ തൃപ്തിര്ഭൂത്വാ യതോഽമരാന് । നയസേ ദക്ഷിണാഭാഗം ദക്ഷിണാഗ്നിസ്തതോഽഭവത് ।। ൧൮.

യാഗങ്ങളിൽ നൽകിയ ദക്ഷിണയാൽ തൃപ്തി ലഭിച്ചപ്പോൾ, നീ അമരന്മാർക്ക് ദക്ഷിണാഭാഗം നയിക്കുമ്പോൾ, നീ ദക്ഷിണാഗ്നിയായി.

ആ സമന്താദ്ധുതം കിംചിദ് യത് ത്രിലോകേ വിഭാവസോ । തദ് വഹസ്വ സുരാര്ഥായ തതസ്ത്വം ഹവ്യവാഹനഃ ।। ൧൮.

മൂന്നുലോകത്തും എവിടെയെങ്കിലും തീയിൽ അർപ്പിക്കുന്നതെല്ലാം, ദീപ്തിയുള്ളവനേ, നീ ദേവന്മാർക്കായി വഹിക്കുന്നു; അതുകൊണ്ട് നീ ഹവ്യവാഹനൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടുന്നു.

ഗൃഹം ശരീരമിത്യുക്തം തത്പതിസ്ത്വം യതോഽധുനാ । അതോ വൈ ഗാര്ഹപത്യസ്ത്വം ഭവ സര്വഗതോ വിഭോ ।। ൧൮.

വീട് ശരീരമെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; അതിന്റെ ഉടമ നീ ആകയാൽ, സർവ്വവ്യാപിയായവനേ, നീ ഗാർഹപത്യാഗ്നിയായി മാറുക.

വിശ്വാന് നരാന് ഹുതോ യേന നയസേ സദ്ഗതിം പ്രഭോ । അതോ വൈശ്വാനരോ നാമ തവ വാക്യം ഭവിഷ്യതി ।। ൧൮.

യജ്ഞങ്ങളിൽ അർപ്പിച്ചുകൊണ്ട് എല്ലാ മനുഷ്യരെയും നല്ല വഴിയിലേക്ക് നയിക്കുന്നവനേ, അതുകൊണ്ട് നിന്റെ പേര് വൈശ്വാനരൻ ആകും.

ദ്രവിണം ബലമിത്യുക്തം ധനം ച ദ്രവിണം യതഃ । ദദാതി തദ് ഭവാനേവ ദ്രവിണോദാസ്തതോഽഭവത് ।। ൧൮.

സമ്പത്ത് ശക്തിയാണെന്നു പറയപ്പെടുന്നു; സമ്പത്തിനെ ദ്രവിണം എന്നും വിളിക്കുന്നു. അതു നീ നൽകുന്നതുകൊണ്ട്, നീ ദ്രവിണോദാ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

തനും പാസ്യതനും പാസി യേന ത്വം സര്വദാ വിഭോ । തതസ്തനൂനപാന്നാമ തവ വത്സ ഭവിഷ്യതി ।। ൧൮.

ശരീരത്തെയും സൂക്ഷ്മശരീരത്തെയും എപ്പോഴും സംരക്ഷിക്കുന്നവനേ, അതിനാൽ, എന്റെ മകനേ, നിന്റെ പേര് തനൂനപാത് ആയിരിക്കും.

ഭവാന് ജാതാനി വൈ വേദ അജാതാനി ച യേന വൈ । അതസ്തേ നാമ ഭവതു ജാതവേദാ ഇതി പ്രഭോ ।। ൧൮.

ജനിച്ചതും ജനിക്കാത്തതും എല്ലാം നീ അറിയുന്നു; അതുകൊണ്ട്, പ്രഭുവേ, നിന്റെ പേര് ജാതവേദസായിരിക്കും.

നാരാഃ സാമാന്യതഃ പുംസോ വിശേഷേണ ദ്വിജാതയഃ । തേ ശംസന്തി യതസ്ത്വാം തു നാരാശംസസ്തതോ ഭവ ।। ൧൮.

ജലങ്ങൾ സാധാരണയായി എല്ലാവർക്കും പൊതുവാണ്, പ്രത്യേകിച്ച് ദ്വിജന്മാർക്ക്. അവർ നിന്നെ സ്തുതിക്കുന്നതുകൊണ്ട്, നീ നാരാശംസൻ എന്ന പേരിൽ അറിയപ്പെടും.

അഗസ് തിരോഭവേന്നിത്യം നിഃശബ്ദോ നിശ്ചയാത്മകഃ । അഗസ്ത്വം സര്വഗത്വാച്ച തേനാഗ്നിസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി ।। ൧൮.

അഗസ് എന്നത് എപ്പോഴും മറഞ്ഞിരിക്കുന്നതും നിശ്ശബ്ദവുമായതും ഉറപ്പുള്ളതുമാണ്; നീ സർവ്വവ്യാപിയായതുകൊണ്ട്, അതിനാൽ നീ അഗ്നിയായി അറിയപ്പെടും.

ധ്മാ പ്രപൂരണശബ്ദോ യ ഇധ്മാ നാമ പ്രകീര്ത്യതേ । പൂരിതസ്യാഗതിര്യേന തേനേധ്മസ്ത്വം ഭവിഷ്യസി ।। ൧൮.

ധ്മാ എന്നത് ഊതുന്ന ശബ്ദം എന്നർത്ഥം; ഇന്ധനം ഇധ്മാ എന്നാണു വിളിക്കുന്നത്. ഇന്ധനം തെളിയുമ്പോൾ നീ വരുന്നതുകൊണ്ട്, നീ ഇധ്മൻ എന്നറിയപ്പെടും.

യാജ്യാന്യേതാനി നാമാനി തവ പുത്ര മഹാമഖേ । യജന്തസ്ത്വാം നരാഃ കാമൈസ്തര്പയിഷ്യന്ത്യസംശയമ് ।। ൧൮.

മഹായാഗത്തിൽ, മകനേ, ഇവയാണ് നിന്റെ പേരുകൾ; പുരുഷന്മാർ ഇച്ഛിച്ചുള്ള ഫലം നേടാൻ നിന്നെ ഇവയിലൂടെ ആരാധിച്ച് നിർഭാഗ്യമായി തൃപ്തിപ്പെടുത്തും.

മഹാതപാ ഉവാച । വിഷ്ണോര്വിഭൂതിമാഹാത്മ്യം കഥിതം തേ പ്രസങ്ഗതഃ । തിഥീനാം ശ്രൃണു മാഹാത്മ്യം കഥ്യമാനം മയാ നൃപ ।। ൧൯.

മഹാതപാസ് പറഞ്ഞു: വിഷ്ണുവിന്റെ മഹത്വവും ഐശ്വര്യവും നിനക്ക് ഞാൻ മുമ്പ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്; രാജാവേ, ഇപ്പോൾ ഞാൻ തിഥികളുടെ മഹത്വം പറയുന്നതു ശ്രദ്ധിച്ചു കേൾക്കുക.