വരാഹപുരാണമ്

പിതൃയജ്ഞം വിശാലാക്ഷി യേ കുര്വന്തി വിദോ ജനാഃ

വിപുലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, പിതൃയാഗം ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ,

ദദന്തേ പിതരസ്തസ്യ ആരോഗ്യം നാത്ര സംശയഃ

അവർക്കു പിതാക്കന്മാർ ആരോഗ്യവും അനുഗ്രഹവും നൽകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തിര്യഗ്ഭ്യശ്ച വിമുച്യന്തേ പ്രേതഭാവേന മാനവാഃ

മനുഷ്യർ മൃഗരൂപത്തിൽ നിന്നും പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതരാകുന്നത്.

പൂജകഃ പിതൃദേവാനാം സര്വകാലം ഗൃഹാശ്രമേ

ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തില്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവന്‍,

അക്ഷയ്യം തസ്യ മന്യന്തേ പിതരഃ ശ്രാദ്ധതര്പിതാഃ

ശ്രാദ്ധം നടത്തി പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവന്റെ പുണ്യം അവര്‍ അക്ഷയമാണെന്ന് കരുതുന്നു.

സാത്വികം ശുക്ലപന്ഥാനമേതേ യാന്തി വിദോ ജനാഃ

ശുദ്ധവും സാത്വികവുമായ മാര്‍ഗം പിന്തുടരുന്ന ജ്ഞാനികള്‍ ആ ഉന്നതലക്ഷ്യം നേടുന്നു.

അജ്ഞാനതമസാരൂഢാ നികൃതിജ്ഞാഃ ശഠാസ്തഥാ ൧൯൦.

അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടതിലാഴ്ന്നവരും, വഞ്ചനയും കപടതയും ഉള്ളവരും,

കല്പാന്തം പച്യമാനാപി ത്രായന്തേ യേന മാനവാഃ

കാലാന്ത്യവരെ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും, അവരെ രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവനാണ് അവന്‍.

മുംചന്തി ജലബിന്ദൂംശ്ച അമാം പ്രാപ്യ ജലാശയേ

അവരൊടുങ്ങിയശേഷം ജലാശയത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ ജലബിന്ദുക്കള്‍ ഒഴുക്കിവിടുന്നു.

യേ വൈ ശ്രാദ്ധം പ്രകുര്വന്തി തര്പയിത്വാ ദ്വിജാതയഃ

ദ്വിജന്മാരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തി ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവര്‍,

നിരയാത്തേഽപി മുച്യന്തേ തൃപ്തിര്ഭവതി ചാക്ഷയാ

അവര്‍ നരകത്തില്‍ ആയിരുന്നാലും മോചിതരാകുന്നു; അവരുടെ തൃപ്തി അക്ഷയമാവുന്നു.

വിപ്രാണാം വചനം കൃത്വാ യഥാശക്ത്യാ ച ദക്ഷിണാ

വിപ്രന്മാരുടെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് കഴിവനുസരിച്ച് ദാനം നല്‍കുമ്പോള്‍,

ദേയോ നീലോ വൃഷസ്തത്ര നരകാര്ത്തിവിനാശനഃ

അവിടെ ഒരു കറുത്ത കാളയെ ദാനം ചെയ്യണം; അതാണ് നരകവേദനകള്‍ നീക്കുന്നത്.

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി പിതരസ്തേന തര്പിതാഃ

ഇതിലൂടെ പിതാക്കന്മാര്‍ അറുപതിനായിരം വര്‍ഷത്തേക്ക് സംതൃപ്തരാകും.

ഉദ്ധൃതോ യദി സുശ്രോണി പംകഃ ശൃങ്ഗേണ തേന ച

സുന്ദരിയേ, അതിന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ചതളം ഉയര്‍ത്തിയാല്‍,

താനുദ്ധൃത്യ വരാരോഹേ സോമലോകം സ ഗച്ഛതി

അവരെ ഉയര്‍ത്തിയ ശേഷം, മനോഹരിയായവളേ, അവന്‍ സോമലോകത്തിലെത്തുന്നു.

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിവര്ഷശതാനി ച ൧൯൦.

അറുപതിനായിരം വര്‍ഷവും അറുപത് നൂറ് വര്‍ഷവും.

ഏഷ ധര്മോ ഗൃഹസ്ഥാനാം പുത്ര പൌത്രസമന്വിതാഃ

മക്കളും മുമ്മാരുമൊപ്പമുള്ള ഗൃഹസ്ഥരുടെ ധര്‍മ്മം ഇതാണ്.

പിപീലികാദിഭൂതാനി ജങ്ഗമാശ്ച വിഹങ്ഗമാഃ

ഉരുളന്‍മുതലായ ജീവികളും, സഞ്ചരിക്കുന്നവരും പക്ഷികളും,

ഏവം ഗൃഹാശ്രമോ മൂലം ധര്മസ്തത്ര പ്രതിഷ്ഠിതഃ

ഇങ്ങനെ ഗൃഹസ്ഥാശ്രമം തന്നെ അടിസ്ഥാനമാണ്; അവിടെ തന്നെയാണ് ധര്‍മ്മം നിലനില്‍ക്കുന്നത്.

തിഥൌ പര്വണി യേ ചൈവ സ്വപിതൄംസ്താരയന്തി വൈ

തിഥിയോ ഉത്സവദിനമോ ആയപ്പോള്‍ പിതാക്കന്മാരെ രക്ഷിക്കുന്നവര്‍,

ന യജ്ഞദാനാധ്യയനോപവാസൈസ്തീര്ഥാഭിഷേകൈരപി ചാഗ്നിഹോത്രൈഃ

യജ്ഞം, ദാനം, പഠനം, ഉപവാസം, തീർത്ഥസ്നാനം, അഗ്നിയിലേക്ക് ഹോമം എന്നിവകൊണ്ടല്ല,

പിതരോ നിര്ഗതാസ്തത്ര ബ്രഹ്മവിഷ്ണുശരീരഗാഃ

ബ്രഹ്മാവിന്റെയും വിഷ്ണുവിന്റെയും ശരീരത്തിൽ പ്രവേശിച്ച പിതാക്കന്മാർ അവിടെ നിന്നു പുറപ്പെട്ടു.

ഏവം ക്രമേണ വൈ തത്ര പിതൃദേവാ വസുന്ധരേ

ഇങ്ങനെ ക്രമമായി, ഭൂമിദേവി, പിതൃദേവതകൾ അവിടെ വസിച്ചു.

തത ഏതേ ന ജാനന്തി ദേവാഃ ശക്രപുരോഗമാഃ

ഇതിന് ശേഷം, ഇന്ദ്രനെ മുന്നിൽ നിർത്തിയ ദേവന്മാർക്കും ഇതറിയില്ല.

ന ച ബ്രഹ്മാ വിജാനാതി നിഃസൃതോ മമ മായയാ

എന്റെ മായയാൽ ഉദിച്ച ബ്രഹ്മാവിനും ഇതറിയില്ല.

പുനശ്ചാന്യത്പ്രവക്ഷ്യാമി പിതൃയജ്ഞേഷു സുന്ദരി ൧൯൦.

സുന്ദരി, പിതൃയജ്ഞങ്ങളെക്കുറിച്ച് മറ്റൊരു കാര്യം ഞാൻ വീണ്ടും പറയുന്നു.

കൃത്വാ വൈ പിണ്ഡസങ്കല്പം ദര്ഭാനാസ്തീര്യ ഭൂതലേ

പിണ്ഡം അർപ്പിക്കാനുള്ള മനസ്സിൽ ധരിപ്പിച്ച്, ദർഭാ പുല്ല് നിലത്ത് വിരിച്ച്,

അജീര്ണേനാഭിപീഡ്യന്തേ ഭുജ്യന്തേ ന ച സുന്ദരി

അജീർണത്താൽ അവർ കഷ്ടപ്പെടുന്നു, സുന്ദരി, ആഹാരം പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കാറില്ല.