വരാഹപുരാണമ്

സര്വകര്മകരാ യേ ച സര്വഭക്ഷാശ്ച യേ നരാഃ

എല്ലാ വിധ ജോലികളും ചെയ്യുന്നവരും എല്ലാം തിന്നുന്നവരും കാണാത്ത അന്നം,

ഏതേ പശ്യന്തി യച്ഛ്രാദ്ധം തച്ഛ്രാദ്ധം രാക്ഷസം വിദുഃ

ഇവരൊക്കെ കാണുന്ന ശ്രാദ്ധം, അത്തരം ശ്രാദ്ധം അസുരസ്വഭാവമുള്ളതാണെന്ന് അറിയണം.

ഹൃതം യദാ തു ത്രൈലോക്യം ശക്രസ്യാര്ഥേ ത്രിവിക്രമേ

വിഷ്ണുവിന്റെ മൂന്ന് പടിയിലൂടെ ഇന്ദ്രനു വേണ്ടി മൂന്ന് ലോകങ്ങളും പിടിച്ചെടുത്തപ്പോൾ,

വര്ജനീയാ ബുധൈരേതേ പിതൃയജ്ഞേഷു സുന്ദരി

ബുദ്ധിമാന്മാർ പിതൃയാഗങ്ങളിൽ ഇവയെല്ലാം ഒഴിവാക്കണം, സുന്ദരിയേ.

പിതൄംസ്തത്രാഹ്വയേദ്ഭൂമേ മന്ത്രേണ വിധിപൂര്വകമ്

അവിടെ, ഭൂമിയിൽ, ശരിയായ മന്ത്രവും ക്രമവും പാലിച്ച് പിതാക്കളെ ആഹ്വാനിക്കണം.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ

അവിടെ അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും അപ്പൂപ്പന്റെ അച്ഛനും ഉൾപ്പെടുന്നു.

പ്രണമ്യ ശിരസാ ദേവീര്നിര്വാപസ്യ ച ധാരിണീഃ ൧൯൦.

തലകൂന്തി ദേവിമാരെയും ഹോമം കൈവശം വയ്ക്കുന്നവരെയും വന്ദിച്ച്,

ഏവം ദത്തേന പ്രീയന്തേ പിതരശ്ച ന സംശയഃ

ഇങ്ങനെ അർപ്പിച്ചാൽ പിതാക്കന്മാർ സന്തോഷപ്പെടുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

ത്രയസ്തത്ര വരാരോഹേ ദേവഗാത്രാദ്വിനിസ്സൃതാഃ

അവിടെ മൂവരും, സുന്ദരിയേ, ദേവന്മാരുടെ ശരീരത്തിൽ നിന്നാണ് ഉദിച്ചിരിക്കുന്നത്.

ദേവതാസുരഗന്ധര്വാ യക്ഷരാക്ഷസപന്നഗാഃ

ദേവന്മാർ, അസുരന്മാർ, ഗന്ധർവന്മാർ, യക്ഷന്മാർ, രാക്ഷസന്മാർ, പാമ്പുകൾ,

പിതൃയജ്ഞം വിശാലാക്ഷി യേ കുര്വന്തി വിദോ ജനാഃ

വിപുലമായ കണ്ണുള്ളവളേ, പിതൃയാഗം ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ,

ദദന്തേ പിതരസ്തസ്യ ആരോഗ്യം നാത്ര സംശയഃ

അവർക്കു പിതാക്കന്മാർ ആരോഗ്യവും അനുഗ്രഹവും നൽകുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തിര്യഗ്ഭ്യശ്ച വിമുച്യന്തേ പ്രേതഭാവേന മാനവാഃ

മനുഷ്യർ മൃഗരൂപത്തിൽ നിന്നും പ്രേതാവസ്ഥയിൽ നിന്നുമാണ് മോചിതരാകുന്നത്.

പൂജകഃ പിതൃദേവാനാം സര്വകാലം ഗൃഹാശ്രമേ

ഗൃഹസ്ഥാശ്രമത്തില്‍ എല്ലായ്പ്പോഴും പിതാക്കന്മാരെയും ദേവന്മാരെയും ഭക്തിയോടെ ആരാധിക്കുന്നവന്‍,

അക്ഷയ്യം തസ്യ മന്യന്തേ പിതരഃ ശ്രാദ്ധതര്പിതാഃ

ശ്രാദ്ധം നടത്തി പിതാക്കന്മാരെ സന്തോഷിപ്പിച്ചവന്റെ പുണ്യം അവര്‍ അക്ഷയമാണെന്ന് കരുതുന്നു.

സാത്വികം ശുക്ലപന്ഥാനമേതേ യാന്തി വിദോ ജനാഃ

ശുദ്ധവും സാത്വികവുമായ മാര്‍ഗം പിന്തുടരുന്ന ജ്ഞാനികള്‍ ആ ഉന്നതലക്ഷ്യം നേടുന്നു.

അജ്ഞാനതമസാരൂഢാ നികൃതിജ്ഞാഃ ശഠാസ്തഥാ ൧൯൦.

അജ്ഞാനത്തിന്റെ ഇരുണ്ടതിലാഴ്ന്നവരും, വഞ്ചനയും കപടതയും ഉള്ളവരും,

കല്പാന്തം പച്യമാനാപി ത്രായന്തേ യേന മാനവാഃ

കാലാന്ത്യവരെ കഷ്ടപ്പെടുമ്പോഴും, അവരെ രക്ഷിക്കാന്‍ കഴിയുന്നവനാണ് അവന്‍.

മുംചന്തി ജലബിന്ദൂംശ്ച അമാം പ്രാപ്യ ജലാശയേ

അവരൊടുങ്ങിയശേഷം ജലാശയത്തിലെത്തുമ്പോള്‍ ജലബിന്ദുക്കള്‍ ഒഴുക്കിവിടുന്നു.

യേ വൈ ശ്രാദ്ധം പ്രകുര്വന്തി തര്പയിത്വാ ദ്വിജാതയഃ

ദ്വിജന്മാരെ സംതൃപ്തിപ്പെടുത്തി ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്നവര്‍,

നിരയാത്തേഽപി മുച്യന്തേ തൃപ്തിര്ഭവതി ചാക്ഷയാ

അവര്‍ നരകത്തില്‍ ആയിരുന്നാലും മോചിതരാകുന്നു; അവരുടെ തൃപ്തി അക്ഷയമാവുന്നു.

വിപ്രാണാം വചനം കൃത്വാ യഥാശക്ത്യാ ച ദക്ഷിണാ

വിപ്രന്മാരുടെ വാക്ക് അനുസരിച്ച് കഴിവനുസരിച്ച് ദാനം നല്‍കുമ്പോള്‍,

ദേയോ നീലോ വൃഷസ്തത്ര നരകാര്ത്തിവിനാശനഃ

അവിടെ ഒരു കറുത്ത കാളയെ ദാനം ചെയ്യണം; അതാണ് നരകവേദനകള്‍ നീക്കുന്നത്.

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി പിതരസ്തേന തര്പിതാഃ

ഇതിലൂടെ പിതാക്കന്മാര്‍ അറുപതിനായിരം വര്‍ഷത്തേക്ക് സംതൃപ്തരാകും.

ഉദ്ധൃതോ യദി സുശ്രോണി പംകഃ ശൃങ്ഗേണ തേന ച

സുന്ദരിയേ, അതിന്റെ കൊമ്പുകൊണ്ട് ചതളം ഉയര്‍ത്തിയാല്‍,

താനുദ്ധൃത്യ വരാരോഹേ സോമലോകം സ ഗച്ഛതി

അവരെ ഉയര്‍ത്തിയ ശേഷം, മനോഹരിയായവളേ, അവന്‍ സോമലോകത്തിലെത്തുന്നു.

ഷഷ്ടിവര്ഷസഹസ്രാണി ഷഷ്ടിവര്ഷശതാനി ച ൧൯൦.

അറുപതിനായിരം വര്‍ഷവും അറുപത് നൂറ് വര്‍ഷവും.

ഏഷ ധര്മോ ഗൃഹസ്ഥാനാം പുത്ര പൌത്രസമന്വിതാഃ

മക്കളും മുമ്മാരുമൊപ്പമുള്ള ഗൃഹസ്ഥരുടെ ധര്‍മ്മം ഇതാണ്.

പിപീലികാദിഭൂതാനി ജങ്ഗമാശ്ച വിഹങ്ഗമാഃ

ഉരുളന്‍മുതലായ ജീവികളും, സഞ്ചരിക്കുന്നവരും പക്ഷികളും,