വരാഹപുരാണമ്

തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ മേധാതിഥിരഗാദ്ഗൃഹമ്

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മേധാതിഥി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

മേധാതിഥിരുവാച ആഹൂയന്താം ദ്വിജാഃ സര്വേ കുണ്ഡഗോലകവര്ജിതാഃ

മേധാതിഥി പറഞ്ഞു: 'കുണ്ടയും ഗോളകവും എന്നതിന്റെ ദോഷം ഇല്ലാത്ത എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വിളിക്കണം.'

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ ചന്ദ്രശര്മാ പുരോഹിതഃ

അവ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതോടെ, പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമൻ

സാധൂന്ക്ഷാംതാന്കുലീനാംശ്ച സുശീലാന്മാനവര്ജിതാന്

ധർമ്മശീലന്മാരെയും ക്ഷമയുള്ളവരെയും ഉന്നത വംശജരെയും നല്ല പെരുമയുള്ളവരെയും കുറ്റമില്ലാത്തവരെയും കൂട്ടി.

കൃതേ ശ്രാദ്ധേ തതഃ പശ്ചാത്പിണ്ഡാന്നിര്വാപ്യ യത്നതഃ

ശ്രാദ്ധം ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു.

ഹൃഷ്ടാന്പുഷ്ടാന്ബലൈര്യുക്താന്രാജാ തു മുമുദേ ഭൃശമ് 189.

അവരെ സന്തോഷത്തോടെ, പോഷിച്ചും ശക്തിയോടെ കാണുമ്പോൾ രാജാവ് വളരെ സന്തോഷിച്ചു.

ഊചുര്വിനയസമ്പന്നാഃ പ്രീതിപൂര്വമിദം വചഃ

വിനയമുള്ളവർ സ്നേഹത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:

ഇദാനീം ച ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്ധിതമനുഽത്തമമ്

ഇപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഉപകാരങ്ങൾ ചെയ്യണം.

തയോര്ദത്തം തു യച്ഛ്രാദ്ധം നിഷ്ഫലം തത്സ്മൃതം ബുധൈഃ

അവർക്കു നൽകിയ ശ്രാദ്ധം ജ്ഞാനികൾ ഫലമില്ലെന്ന് പറയുന്നു.

സങ്കല്പയിത്വാ ചാന്നം തു ഗോഭ്യോ ദേയം യഥാവിധി

സങ്കൽപ്പിച്ച്, നിയമപ്രകാരം പശുക്കൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണം.

അപാത്രായ ന ദാതവ്യം നാസ്തികായ ഗുരുദ്രുഹേ

അർഹതയില്ലാത്തവർക്കും, ദൈവത്തെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്കും, ഗുരുവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കും നൽകരുത്.

ഇത്യുക്ത്വാ പിതരഃ സര്വേ ഗതാഃ സ്വര്ഗായ ഭാമിനി

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, എല്ലാ പിതാക്കന്മാരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, ഭാമിനി.

യദുക്തം പിതൃഭിഃ സര്വം തച്ചകാര മുദായുതഃ

സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞതെല്ലാം ചെയ്തു.

സന്താരയതി ദുര്ഗേഭ്യോ വിഷമേഭ്യോ ന സംശയഃ

അവൻ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തസ്മാദ്ദാനം പ്രദാതവ്യം ബ്രാഹ്മണായ വസുന്ധരേ

അതിനാൽ, ഭൂമിയെ, ബ്രാഹ്മണനു ദാനം നൽകണം.

സര്വേ ശ്രാദ്ധം കരിഷ്യന്തി നിമിപ്രഭൃതയോ ധരേ 189.

ഭൂമിയെ, നിമിയും മറ്റുള്ളവരും എല്ലാം ശ്രാദ്ധം നടത്തും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ പിണ്ഡകല്പോത്പത്തിര്നാമേകോനനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ, ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ദൈവീക ശാസ്ത്രത്തിൽ, പിണ്ഡകല്പത്തിന്റെ ഉത്ഭവം എന്ന അധ്യായം ഒന്നു നൂറ് എൺപത്തൊൻപതാമത് അവസാനിക്കുന്നു.

അഥ ശ്രാദ്ധപിതൃയജ്ഞനിശ്ചയപ്രകരണമ് ദേവമാനുഷതിര്യക്ഷു പ്രേതേഷു നരകേഷു ച

ഇനി, ശ്രാദ്ധവും പിതൃയജ്ഞവും എങ്ങനെ നിർണ്ണയിക്കാമെന്ന ഭാഗം തുടങ്ങുന്നു: ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും മൃഗങ്ങളിലും മരിച്ചവരിലും നരകവാസികളിലും.

സ്വപ്നോപമമിമം ലോകം ഹ്യാത്മകര്മ ശുഭാശുഭമ്

ഈ ലോകം ഒരു സ്വപ്നംപോലെയാണ്; ഓരോരുത്തരുടെയും നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ കർമ്മങ്ങൾ അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.

ക ഏതേ പിതരോ ദേവ ശ്രാദ്ധം ഭോക്ഷ്യന്തി യോഗതഃ

ദൈവമേ, യോഗശക്തിയാൽ ശ്രാദ്ധം സ്വീകരിക്കുന്ന ആ പിതാക്കന്മാർ ആരാണ്?

കഥം തം പിണ്ഡസങ്കല്പം മാസേ മാസേ നിയോജയേത്

ഓരോ മാസവും പിണ്ഡം സമർപ്പിക്കാനുള്ള മനസ്സിലാക്കൽ എങ്ങനെ നിർവ്വഹിക്കണം?

നിശ്ചയം ശ്രോതുമിച്ഛാമി പരം കൌതൂഹലം ഹി മേ

സത്യം എന്താണെന്ന് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; അതിനായി എനിക്ക് വലിയ കൗതുകമുണ്ട്.

വരാഹരൂപീ ഭഗവാന്പ്രത്യുവാച വസുന്ധരാമ് സാധു ഭൂമേ വരാരോഹേ സര്വധര്മവ്യവസ്ഥിതേ

വരാഹരൂപത്തിൽ ഭഗവാൻ വസുന്ധരയെ ഉത്തരം പറഞ്ഞു: 'നല്ല ചോദ്യം ചോദിച്ചു, ഭൂമിദേവി, എല്ലാ ധർമ്മങ്ങളിലും നിലനിൽക്കുന്നവളേ.'

കഥയിഷ്യാമി തേ ദേവി യന്മാം ത്വം പരിപൃച്ഛസി

ദേവിയെ, നീ എന്നോടു ചോദിച്ചതിന് ഞാൻ ഉത്തരം പറയാം.

പിതാ പിതാമഹശ്ചൈവ തഥൈവ പ്രപിതാമഹഃ

അച്ഛനും അപ്പൂപ്പനും അതുപോലെ വലിയപ്പനും—

ജ്ഞാത്വാ നക്ഷത്രസംയോഗം പിതൃപക്ഷേ ഹ്യുപാഗതേ

നക്ഷത്രങ്ങളുടെ യോഗം മനസ്സിലാക്കി, പിതൃപക്ഷം എത്തിയപ്പോൾ—

കരിഷ്യന്തി ച യേ ശ്രാദ്ധം ശ്രദ്ധയാ ജ്ഞാനിനോ ജനാഃ ൧൯൦.

ശ്രദ്ധയോടെ ശ്രാദ്ധം ചെയ്യുന്ന ജ്ഞാനികൾ അങ്ങനെ ചെയ്യുന്നതാണ്.

കേചിദ്യജന്തി യജ്ഞം വൈ ബ്രഹ്മയജ്ഞം ദ്വിജാതയഃ

ചിലർ യജ്ഞം ചെയ്യുന്നു, അതായത് ബ്രഹ്മയജ്ഞം, ദ്വിജന്മാർ.

കേചിച്ച ഭൂതയജ്ഞേന വര്ത്തയന്തി സുമധ്യമേ

ചിലർ ഭൂതയജ്ഞം നടത്തി ജീവിക്കുന്നു, സുന്ദരിയായവളേ.