വരാഹപുരാണമ്

ക്ഷുത്പിപാസാര്ദിതാ നിത്യം ക്രന്ദന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

—എപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുകയായിരുന്നു.

മൃഗയാര്ഥം ഗതസ്തത്ര ദ്വിത്രൈഃ പരിജനൈര്വൃതഃ

അവൻ അവിടേക്ക് വേട്ടയ്ക്കായി രണ്ട് മൂന്ന് അനുചരന്മാരോടൊപ്പം പോയി.

കേ ഭവന്തോഽത്ര സംപ്രാപ്താ ദശാമേതാം സുദുഃഖിതാഃ

ഇവിടേക്ക് എത്തിയ ദാരുണമായ അവസ്ഥയിൽ ഉള്ള നിങ്ങൾ ആരാണ്?

പിതര ഊചുഃ വയം തസ്യൈവ പിതരോ നരകം ഗന്തുമുദ്യതാഃ

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അവന്റെ തന്നെ പിതാക്കന്മാർ, നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ.

തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ രാജാ ദുഃഖസമന്വിതഃ

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി.

മേധാതിഥിരുവാച കേന വൈ കര്മദോഷേണ നിരയം ഗന്തുമുദ്യതാഃ

മേധാതിഥി ചോദിച്ചു: ഏത് കർമദോഷം കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?

പിതര ഊചുഃ തേനൈവ കര്മദോഷേണ നരകം ഗന്തുമുദ്യതാഃ ।। 189.

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: അതേ കർമദോഷം കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

തത്ര ദുഃഖം മഹദ്ഭുക്ത്വാ പുനര്ഗച്ഛാമഹേ ദിവമ്

അവിടെ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച ശേഷം വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

അസംഖ്യാതാസ്ത്വയാ ദത്താ ഗാവഃ സുബഹുദക്ഷിണാ

നിനക്ക് അനേകം പശുക്കളും ധാരാളം ദക്ഷിണകളും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

തത്ര ചാന്നം ന വിദ്യേത യേന തൃപ്തിര്ഭവിഷ്യതി

അവിടെ, തൃപ്തി ലഭിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭക്ഷണം ഒന്നും കണ്ടെത്താനാകില്ല.

തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ മേധാതിഥിരഗാദ്ഗൃഹമ്

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മേധാതിഥി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

മേധാതിഥിരുവാച ആഹൂയന്താം ദ്വിജാഃ സര്വേ കുണ്ഡഗോലകവര്ജിതാഃ

മേധാതിഥി പറഞ്ഞു: 'കുണ്ടയും ഗോളകവും എന്നതിന്റെ ദോഷം ഇല്ലാത്ത എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വിളിക്കണം.'

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ ചന്ദ്രശര്മാ പുരോഹിതഃ

അവ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതോടെ, പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമൻ

സാധൂന്ക്ഷാംതാന്കുലീനാംശ്ച സുശീലാന്മാനവര്ജിതാന്

ധർമ്മശീലന്മാരെയും ക്ഷമയുള്ളവരെയും ഉന്നത വംശജരെയും നല്ല പെരുമയുള്ളവരെയും കുറ്റമില്ലാത്തവരെയും കൂട്ടി.

കൃതേ ശ്രാദ്ധേ തതഃ പശ്ചാത്പിണ്ഡാന്നിര്വാപ്യ യത്നതഃ

ശ്രാദ്ധം ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു.

ഹൃഷ്ടാന്പുഷ്ടാന്ബലൈര്യുക്താന്രാജാ തു മുമുദേ ഭൃശമ് 189.

അവരെ സന്തോഷത്തോടെ, പോഷിച്ചും ശക്തിയോടെ കാണുമ്പോൾ രാജാവ് വളരെ സന്തോഷിച്ചു.

ഊചുര്വിനയസമ്പന്നാഃ പ്രീതിപൂര്വമിദം വചഃ

വിനയമുള്ളവർ സ്നേഹത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:

ഇദാനീം ച ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്ധിതമനുഽത്തമമ്

ഇപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഉപകാരങ്ങൾ ചെയ്യണം.

തയോര്ദത്തം തു യച്ഛ്രാദ്ധം നിഷ്ഫലം തത്സ്മൃതം ബുധൈഃ

അവർക്കു നൽകിയ ശ്രാദ്ധം ജ്ഞാനികൾ ഫലമില്ലെന്ന് പറയുന്നു.

സങ്കല്പയിത്വാ ചാന്നം തു ഗോഭ്യോ ദേയം യഥാവിധി

സങ്കൽപ്പിച്ച്, നിയമപ്രകാരം പശുക്കൾക്ക് ഭക്ഷണം നൽകണം.

അപാത്രായ ന ദാതവ്യം നാസ്തികായ ഗുരുദ്രുഹേ

അർഹതയില്ലാത്തവർക്കും, ദൈവത്തെ നിഷേധിക്കുന്നവർക്കും, ഗുരുവിനെ ദ്വേഷിക്കുന്നവർക്കും നൽകരുത്.

ഇത്യുക്ത്വാ പിതരഃ സര്വേ ഗതാഃ സ്വര്ഗായ ഭാമിനി

ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, എല്ലാ പിതാക്കന്മാരും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോയി, ഭാമിനി.

യദുക്തം പിതൃഭിഃ സര്വം തച്ചകാര മുദായുതഃ

സന്തോഷത്തോടെ, അവൻ പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞതെല്ലാം ചെയ്തു.

സന്താരയതി ദുര്ഗേഭ്യോ വിഷമേഭ്യോ ന സംശയഃ

അവൻ കഷ്ടതകളിൽ നിന്നും അപകടങ്ങളിൽ നിന്നും രക്ഷിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയമില്ല.

തസ്മാദ്ദാനം പ്രദാതവ്യം ബ്രാഹ്മണായ വസുന്ധരേ

അതിനാൽ, ഭൂമിയെ, ബ്രാഹ്മണനു ദാനം നൽകണം.

സര്വേ ശ്രാദ്ധം കരിഷ്യന്തി നിമിപ്രഭൃതയോ ധരേ 189.

ഭൂമിയെ, നിമിയും മറ്റുള്ളവരും എല്ലാം ശ്രാദ്ധം നടത്തും.

ഇതി ശ്രീവരാഹപുരാണേ ഭഗവച്ഛാസ്ത്രേ പിണ്ഡകല്പോത്പത്തിര്നാമേകോനനവത്യധികശതതമോഽധ്യായഃ

ഇങ്ങനെ, ശ്രീവരാഹപുരാണത്തിൽ, ദൈവീക ശാസ്ത്രത്തിൽ, പിണ്ഡകല്പത്തിന്റെ ഉത്ഭവം എന്ന അധ്യായം ഒന്നു നൂറ് എൺപത്തൊൻപതാമത് അവസാനിക്കുന്നു.

അഥ ശ്രാദ്ധപിതൃയജ്ഞനിശ്ചയപ്രകരണമ് ദേവമാനുഷതിര്യക്ഷു പ്രേതേഷു നരകേഷു ച

ഇനി, ശ്രാദ്ധവും പിതൃയജ്ഞവും എങ്ങനെ നിർണ്ണയിക്കാമെന്ന ഭാഗം തുടങ്ങുന്നു: ദേവന്മാരിലും മനുഷ്യരിലും മൃഗങ്ങളിലും മരിച്ചവരിലും നരകവാസികളിലും.

സ്വപ്നോപമമിമം ലോകം ഹ്യാത്മകര്മ ശുഭാശുഭമ്

ഈ ലോകം ഒരു സ്വപ്നംപോലെയാണ്; ഓരോരുത്തരുടെയും നല്ലതോ ചീത്തയോ ആയ കർമ്മങ്ങൾ അതിനെ രൂപപ്പെടുത്തുന്നു.