വരാഹപുരാണമ്

ദൃഷ്ട്വാ തം പിതരോ യാന്തി നിരാശാ നിരയം ദ്രുതമ്

അവനെ കണ്ടു പിതൃകൾ നിരാശരായി വേഗത്തിൽ നരകത്തിൽ പോകുന്നു.

തസ്മാദ്ദാനം ന ദാതവ്യമപാത്രായ യശസ്വിനി

അതുകൊണ്ട്, മഹത്വമുള്ളവനേ, അയോഗ്യരായവർക്കു ദാനം നൽകരുത്.

അവന്തീവിഷയേ കശ്ചിദ്രാജാ ഹ്യത്യന്തധാര്മികഃ

അവന്തി ദേശത്തിൽ ഒരുപാട് ധാർമ്മികനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

രാജ്ഞഃ പുരോഹിതശ്ചാസീച്ചന്ദ്രശര്മ്മാ ദ്വിജോത്തമഃ

ആ രാജാവിന്റെ പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമ്മ എന്ന ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.

സ രാജാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച ഗാ ദദാതി ദിനേ ദിനേ

ആ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണർക്കു ദിവസേന പശുക്കൾ നൽകുമായിരുന്നു.

ഗതേ ബഹുതിഥേ കാലേ രാജ്ഞോ മേധാതിഥേഃ പിതുഃ വിപ്രാനാഹ്വാപയാമാസ പിതുര്വൈ ശ്രാദ്ധകാരണാത്

നേരം വളരെ കഴിഞ്ഞശേഷം, രാജാവിന്റെ മകൻ മേധാതിഥി പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധത്തിനായി ബ്രാഹ്മണരെ വിളിച്ചു.

ആഗതാന്ബ്രാഹ്മണാന്ദൃഷ്ട്വാ മേധാതിഥിരകല്മഷഃ 189.

വരിച്ചെത്തിയ ബ്രാഹ്മണരെ കണ്ടു മേധാതിഥി അശുദ്ധിയാൽ ദുഃഖിതനായി.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ തു വിധിവത്പിണ്ഡാന്നിര്വാപ്യ യത്നതഃ

അവൻ ശ്രാദ്ധം യഥാവിധി നിർവഹിച്ചു, പിണ്ടം ശ്രദ്ധയോടെ സമർപ്പിച്ചു.

തന്മധ്യേ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിദ്ഗോലകോഽവസ്ഥിതസ്തദാ

അവിടെ, ആ സമയത്ത്, ഗോലക എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.

തേനൈവ ശ്രാദ്ധദോഷേണ രാജ്ഞസ്തു പിതരസ്തദാ

ആ ശ്രാദ്ധത്തിലെ ദോഷം കൊണ്ടാണ് രാജാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർ അന്നത്തെ—

ക്ഷുത്പിപാസാര്ദിതാ നിത്യം ക്രന്ദന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

—എപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുകയായിരുന്നു.

മൃഗയാര്ഥം ഗതസ്തത്ര ദ്വിത്രൈഃ പരിജനൈര്വൃതഃ

അവൻ അവിടേക്ക് വേട്ടയ്ക്കായി രണ്ട് മൂന്ന് അനുചരന്മാരോടൊപ്പം പോയി.

കേ ഭവന്തോഽത്ര സംപ്രാപ്താ ദശാമേതാം സുദുഃഖിതാഃ

ഇവിടേക്ക് എത്തിയ ദാരുണമായ അവസ്ഥയിൽ ഉള്ള നിങ്ങൾ ആരാണ്?

പിതര ഊചുഃ വയം തസ്യൈവ പിതരോ നരകം ഗന്തുമുദ്യതാഃ

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അവന്റെ തന്നെ പിതാക്കന്മാർ, നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ.

തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ രാജാ ദുഃഖസമന്വിതഃ

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി.

മേധാതിഥിരുവാച കേന വൈ കര്മദോഷേണ നിരയം ഗന്തുമുദ്യതാഃ

മേധാതിഥി ചോദിച്ചു: ഏത് കർമദോഷം കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?

പിതര ഊചുഃ തേനൈവ കര്മദോഷേണ നരകം ഗന്തുമുദ്യതാഃ ।। 189.

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: അതേ കർമദോഷം കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

തത്ര ദുഃഖം മഹദ്ഭുക്ത്വാ പുനര്ഗച്ഛാമഹേ ദിവമ്

അവിടെ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച ശേഷം വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

അസംഖ്യാതാസ്ത്വയാ ദത്താ ഗാവഃ സുബഹുദക്ഷിണാ

നിനക്ക് അനേകം പശുക്കളും ധാരാളം ദക്ഷിണകളും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.

തത്ര ചാന്നം ന വിദ്യേത യേന തൃപ്തിര്ഭവിഷ്യതി

അവിടെ, തൃപ്തി ലഭിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഭക്ഷണം ഒന്നും കണ്ടെത്താനാകില്ല.

തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ മേധാതിഥിരഗാദ്ഗൃഹമ്

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ടു, മേധാതിഥി തന്റെ വീട്ടിലേക്ക് പോയി.

മേധാതിഥിരുവാച ആഹൂയന്താം ദ്വിജാഃ സര്വേ കുണ്ഡഗോലകവര്ജിതാഃ

മേധാതിഥി പറഞ്ഞു: 'കുണ്ടയും ഗോളകവും എന്നതിന്റെ ദോഷം ഇല്ലാത്ത എല്ലാ ബ്രാഹ്മണന്മാരെയും വിളിക്കണം.'

ഇത്യുക്തമാത്രേ വചനേ ചന്ദ്രശര്മാ പുരോഹിതഃ

അവ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞതോടെ, പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമൻ

സാധൂന്ക്ഷാംതാന്കുലീനാംശ്ച സുശീലാന്മാനവര്ജിതാന്

ധർമ്മശീലന്മാരെയും ക്ഷമയുള്ളവരെയും ഉന്നത വംശജരെയും നല്ല പെരുമയുള്ളവരെയും കുറ്റമില്ലാത്തവരെയും കൂട്ടി.

കൃതേ ശ്രാദ്ധേ തതഃ പശ്ചാത്പിണ്ഡാന്നിര്വാപ്യ യത്നതഃ

ശ്രാദ്ധം ചെയ്ത ശേഷം, അവൻ ശ്രദ്ധയോടെ പിണ്ഡം അർപ്പിച്ചു.

ഹൃഷ്ടാന്പുഷ്ടാന്ബലൈര്യുക്താന്രാജാ തു മുമുദേ ഭൃശമ് 189.

അവരെ സന്തോഷത്തോടെ, പോഷിച്ചും ശക്തിയോടെ കാണുമ്പോൾ രാജാവ് വളരെ സന്തോഷിച്ചു.

ഊചുര്വിനയസമ്പന്നാഃ പ്രീതിപൂര്വമിദം വചഃ

വിനയമുള്ളവർ സ്നേഹത്തോടെ ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു:

ഇദാനീം ച ത്വയാ കാര്യമസ്മദ്ധിതമനുഽത്തമമ്

ഇപ്പോൾ നീ ഞങ്ങൾക്ക് ഏറ്റവും ഉത്തമമായ ഉപകാരങ്ങൾ ചെയ്യണം.

തയോര്ദത്തം തു യച്ഛ്രാദ്ധം നിഷ്ഫലം തത്സ്മൃതം ബുധൈഃ

അവർക്കു നൽകിയ ശ്രാദ്ധം ജ്ഞാനികൾ ഫലമില്ലെന്ന് പറയുന്നു.