വരാഹപുരാണമ്

പ്രേതാന്നേ ചോദരസ്ഥേ തു കാലധര്മമുപാഗതഃ

മരിച്ചവരുടെ അന്നം മരിച്ചവന്റെ വയറ്റിൽ വെച്ചാൽ,

പ്രാപ്നോതി രാക്ഷസത്വം വൈ തതോ മുച്യേത കില്ബിഷാത്

അവൻ രാക്ഷസത്വം പ്രാപിക്കുന്നു; അതിലൂടെ പാപത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു.

ഗോഹസ്ത്യശ്വധനാദീനി സാഗരാന്താനി മാധവി

മാധവി, പശു, ആന, കുതിര, സമ്പത്ത് എന്നിവയും സമുദ്രം വരെ ദാനങ്ങൾ നൽകണം.

പ്രായശ്ചിത്തം ചരേദ്യസ്തു സ താരയതി നിശ്ചിതമ് । ദ്വിജോ ജ്ഞാനേന സമ്പന്നോ വേദാഭ്യാസരതഃ സദാ

പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യുന്ന, ജ്ഞാനമുള്ള, സദാ വേദപഠനത്തിൽ ലഗ്നമായ ദ്വിജൻ ഉറപ്പായും മറ്റുള്ളവരെ മോചിപ്പിക്കുന്നു.

സ താരയതി ചാത്മാനം ദാതാരം നൈവ സംശയഃ

അവൻ തന്നെയും ദാനദാതാവിനെയും മോചിപ്പിക്കുന്നു; ഇതിൽ സംശയം ഇല്ല.

ദൈവേ ച ജന്മനക്ഷത്രേ ശ്രാദ്ധകാലേ ച പര്വസു

ദൈവിക കർമ്മങ്ങൾക്കു സമയത്ത്, ജനന നക്ഷത്രത്തിൽ, ശ്രാദ്ധകാലത്തും ഉത്സവദിനങ്ങളിലും,

വേദവിദ്യാവ്രതസ്നാതം ബഹുധര്മനിരന്തരമ് 189.

വേദം പഠിച്ച, വ്രതസ്നാനം ചെയ്ത, പല ധർമ്മങ്ങളിൽ നിരന്തരം ലഗ്നമായവൻ,

ക്ഷമായുക്തം ച ശാസ്ത്രജ്ഞമഹിംസായാം രതം തഥാ

ക്ഷമയുള്ള, ശാസ്ത്രജ്ഞൻ, അഹിംസയിൽ ലഗ്നനായവൻ,

ദദ്യാദ്ദാനാനി വിപ്രായ സ വൈ താരയിതും ക്ഷമഃ

അത്തരം ബ്രാഹ്മണനു ദാനം നൽകണം; അവൻ മോചിപ്പിക്കാൻ യോഗ്യനാണ്.

കുണ്ഡഗോലം പ്രതിഗ്രാഹി ദാതാരം ചാപ്യധോ നയേത്

ദാനങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുന്ന ബ്രാഹ്മണൻ കിണർ അല്ലെങ്കിൽ കുഴി പോലെയാണെങ്കിൽ, അവൻ ദാനദാതാവിനെ താഴേക്ക് കൊണ്ടുപോകുന്നു.

ദൃഷ്ട്വാ തം പിതരോ യാന്തി നിരാശാ നിരയം ദ്രുതമ്

അവനെ കണ്ടു പിതൃകൾ നിരാശരായി വേഗത്തിൽ നരകത്തിൽ പോകുന്നു.

തസ്മാദ്ദാനം ന ദാതവ്യമപാത്രായ യശസ്വിനി

അതുകൊണ്ട്, മഹത്വമുള്ളവനേ, അയോഗ്യരായവർക്കു ദാനം നൽകരുത്.

അവന്തീവിഷയേ കശ്ചിദ്രാജാ ഹ്യത്യന്തധാര്മികഃ

അവന്തി ദേശത്തിൽ ഒരുപാട് ധാർമ്മികനായ ഒരു രാജാവുണ്ടായിരുന്നു.

രാജ്ഞഃ പുരോഹിതശ്ചാസീച്ചന്ദ്രശര്മ്മാ ദ്വിജോത്തമഃ

ആ രാജാവിന്റെ പുരോഹിതൻ ചന്ദ്രശർമ്മ എന്ന ബ്രാഹ്മണശ്രേഷ്ഠനായിരുന്നു.

സ രാജാ ബ്രാഹ്മണേഭ്യശ്ച ഗാ ദദാതി ദിനേ ദിനേ

ആ രാജാവ് ബ്രാഹ്മണർക്കു ദിവസേന പശുക്കൾ നൽകുമായിരുന്നു.

ഗതേ ബഹുതിഥേ കാലേ രാജ്ഞോ മേധാതിഥേഃ പിതുഃ വിപ്രാനാഹ്വാപയാമാസ പിതുര്വൈ ശ്രാദ്ധകാരണാത്

നേരം വളരെ കഴിഞ്ഞശേഷം, രാജാവിന്റെ മകൻ മേധാതിഥി പിതാവിന്റെ ശ്രാദ്ധത്തിനായി ബ്രാഹ്മണരെ വിളിച്ചു.

ആഗതാന്ബ്രാഹ്മണാന്ദൃഷ്ട്വാ മേധാതിഥിരകല്മഷഃ 189.

വരിച്ചെത്തിയ ബ്രാഹ്മണരെ കണ്ടു മേധാതിഥി അശുദ്ധിയാൽ ദുഃഖിതനായി.

ശ്രാദ്ധം കൃത്വാ തു വിധിവത്പിണ്ഡാന്നിര്വാപ്യ യത്നതഃ

അവൻ ശ്രാദ്ധം യഥാവിധി നിർവഹിച്ചു, പിണ്ടം ശ്രദ്ധയോടെ സമർപ്പിച്ചു.

തന്മധ്യേ ബ്രാഹ്മണഃ കശ്ചിദ്ഗോലകോഽവസ്ഥിതസ്തദാ

അവിടെ, ആ സമയത്ത്, ഗോലക എന്നൊരു ബ്രാഹ്മണൻ ഉണ്ടായിരുന്നതാണ്.

തേനൈവ ശ്രാദ്ധദോഷേണ രാജ്ഞസ്തു പിതരസ്തദാ

ആ ശ്രാദ്ധത്തിലെ ദോഷം കൊണ്ടാണ് രാജാവിന്റെ പിതാക്കന്മാർ അന്നത്തെ—

ക്ഷുത്പിപാസാര്ദിതാ നിത്യം ക്രന്ദന്തേ ച പുനഃ പുനഃ

—എപ്പോഴും വിശപ്പും ദാഹവും അനുഭവിച്ച്, വീണ്ടും വീണ്ടും കരയുകയായിരുന്നു.

മൃഗയാര്ഥം ഗതസ്തത്ര ദ്വിത്രൈഃ പരിജനൈര്വൃതഃ

അവൻ അവിടേക്ക് വേട്ടയ്ക്കായി രണ്ട് മൂന്ന് അനുചരന്മാരോടൊപ്പം പോയി.

കേ ഭവന്തോഽത്ര സംപ്രാപ്താ ദശാമേതാം സുദുഃഖിതാഃ

ഇവിടേക്ക് എത്തിയ ദാരുണമായ അവസ്ഥയിൽ ഉള്ള നിങ്ങൾ ആരാണ്?

പിതര ഊചുഃ വയം തസ്യൈവ പിതരോ നരകം ഗന്തുമുദ്യതാഃ

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: ഞങ്ങൾ അവന്റെ തന്നെ പിതാക്കന്മാർ, നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നവർ.

തേഷാം തു വചനം ശ്രുത്വാ രാജാ ദുഃഖസമന്വിതഃ

അവരുടെ വാക്കുകൾ കേട്ട രാജാവ് ദുഃഖത്തിൽ മുങ്ങി.

മേധാതിഥിരുവാച കേന വൈ കര്മദോഷേണ നിരയം ഗന്തുമുദ്യതാഃ

മേധാതിഥി ചോദിച്ചു: ഏത് കർമദോഷം കൊണ്ടാണ് നിങ്ങൾ നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്?

പിതര ഊചുഃ തേനൈവ കര്മദോഷേണ നരകം ഗന്തുമുദ്യതാഃ ।। 189.

പിതാക്കന്മാർ പറഞ്ഞു: അതേ കർമദോഷം കൊണ്ടാണ് നരകത്തിലേക്ക് പോകാൻ ഉദ്ദേശിക്കുന്നത്.

തത്ര ദുഃഖം മഹദ്ഭുക്ത്വാ പുനര്ഗച്ഛാമഹേ ദിവമ്

അവിടെ വലിയ ദുഃഖം അനുഭവിച്ച ശേഷം വീണ്ടും സ്വർഗത്തിലേക്ക് പോകുന്നു.

അസംഖ്യാതാസ്ത്വയാ ദത്താ ഗാവഃ സുബഹുദക്ഷിണാ

നിനക്ക് അനേകം പശുക്കളും ധാരാളം ദക്ഷിണകളും നൽകിയിട്ടുണ്ട്.